ตอนที่ 2 บุพเพอาละวาด (ส่วนที่ 3)

ตอนที่ 2 บุพเพอาละวาด (ส่วนที่ 3)

              ชายหนุ่มยืนมองร่างบางซึ่งกำลังยืนคุยกับพนักงานของโรงแรม ท่าทางเอาจริงเอาจังนั้นทำให้ธามอดรู้สึกแปลกใจไม่ได้ ดูช่างขัดกับภาพคุณหนูไฮโซที่ทั้งเนื้อทั้งตัวพอกไปด้วยแบรนด์เนม พึ่งรู้ว่ายายคุณหนูนี่รู้จักทำงานทำการกับเขาด้วย เท่าที่ได้ข้อมูลมา กิรณาคือเซเลบริตีสาวคนดังของแวดวงไฮโซ เพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัตินานาประกาศไม่ว่าจะความสวย ความรวย และพ่วงด้วยเชื้อสายผู้ดีเก่า หากกลับไม่มีหนุ่มหน้าไหนกล้าจีบเจ้าหล่อนอย่างจริงจัง ก็แน่อยู่หรอก แม่คุณเล่นทั้งแสบทั้งร้ายครบสูตรขนาดนั้น เขาเองยังเข็ดขยาดเลย เรียกว่าความสวยไม่ช่วยอะไรเลยจริง ๆ

              “นี่คุณ” เสียงคนที่เขากำลังนึกนินทาอยู่เดินเข้ามาเรียกใกล้ ๆ ธามถึงกับผวา ยายนี่เป็นแม่มดหมอผีหรืออย่างไรถึงรู้ว่าเขานินทาในใจถึงเดินเข้ามาเอาเรื่อง

              “ฉันอยากได้ห้องด้านนู้น แต่ลูกน้องคุณตัดสินใจไม่ได้” หญิงสาวชี้มือไปยังห้องสัมมนาริมทะเลที่พึ่งตกแต่งใหม่ ยังไม่เปิดให้แขกใช้งาน

              “ก็ให้เขาถามไปตามสายงานเขาซิ มาถามผมทำไม” การดูแลภายในโรงแรมทุกอย่างจัดเอาเป็นระบบ พนักงานของเขาน่าจะอยากเช็กให้แน่ใจก่อนจะให้คำตอบ

              “ก็คุณเป็นเจ้าของ ฉันไม่อยากรอนี่ จะได้วางแผนต่อไป” สาวสวยว่าอย่างเอาแต่ใจ ธามรู้สึกปวดหัวแทนพนักงานของตัวเองที่ต้องมาดูแลเธอคนนี้

              “ถ้าผมตอบว่าไม่ได้ล่ะ” อยู่ ๆ เขาก็อยากจะยียวนเธอเสียอย่างนั้น

              “ทำไม” หญิงสาวถามสั้น ๆ สีหน้าแววตาไม่บ่งบอกอารมณ์ความรู้สึกใด ๆ

              “มันพึ่งตกแต่ง ยังไม่เรียบร้อย” ชายหนุ่มตอบกลับไปส่ง ๆ ทำท่าทางให้ดูน่าเชื่ิอถือ แท้จริงแล้วก็ไม่แน่ใจเท่าไร มีโรงแรมในความดูแลตั้งมากมาย จะจำอย่างไรหมดว่าที่ไหนสร้างหรือซ่อมอะไรไปถึงไหน เขาเองอยากรู้อะไรก็ต้องเช็กข้อมูลก่อนเช่นกัน

              “งั้นก็ไม่เป็นไร” กิรณายักไหล่ทำท่าจะผละไปเฉย ๆ ผิดกับที่ชายหนุ่มคาดเอาไว้ว่าหญิงสาวน่าจะอาละวาดโวยวาย

              “อ้าวไม่อยากได้แล้วเรอะ” ธามก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกันว่าจะตามตอแยผู้หญิงคนนี้ไปทำไม

              “ก็มันยังตกแต่งไม่เรียบร้อย ฉันจะดันทุรังทำไมล่ะ เกิดมีอะไรถล่มใส่แขกของฉันจะทำยังไง ไม่น่าถามเลย” กิรณาตวัดเสียงใส่อย่างรำคาญ

              “นี่คุณหาว่าโรงแรมของผมไม่ได้มาตรฐานหรือไง” คนตัวโตเดินตามต่อปากต่อคำ

              “ประสาทหรือเปล่า โรคจิตแล้วคุณ ฉันไปว่าตอนไหน คุณไปทำงานทำการของคุณไป๊” ดวงหน้าสวย ๆ หันมามองผู้ชายตัวโต ๆ ที่ตามหาเรื่องอย่างเหลืออด เธอไม่น่าเข้าไปถามเขาเลยไม่ได้เรื่องได้ราวอะไรมีแต่เรื่องชวนโมโห

              “คุณนี่มันปากจัดชะมัด ด่าผมฉอด ๆ ตลอด”

              “แล้วจะทำไม จะจูบฉันแก้ปากจัดแบบในละครหรือไง อยากเจอดีก็ลองดู” หญิงสาวลอยหน้าลอยตาถาม คำพูดคำจาก๋ากั่นแบบที่ธามไม่เคยพบเจอมาก่อน

              “ท้าแบบนี้แอบหวังอะไรหรือเปล่าคู้ณ” คนตัวโตไม่ยอมลดละให้ ก็ให้มันรู้ไปว่าคนอย่างนายธามจะยอมใคร

              “โรคจิต หลงตัวเองเข้าขั้นเลยนะคุณเนี่ย คนอย่างฉันน่ะถ้าหาได้เท่าคุณ ฉันอยู่คนเดียวดีกว่า” กิรณามองผู้ชายตรงหน้าอย่างระอา หน้าตาก็ดีไม่น่าบ้าบอขนาดนี้เลย

              “แหม คุณกลัวผมไม่สนคุณมากกว่ามั้ง ก็จริงแหล่ะถึงคุณจะสวย หุ่นดี แต่ปากอย่างงี้ไม่ไหว ผมไม่อยากเฉาตาย” ท่าทางคนพูดยียวนนัก จนกิรณาหมั่นไส้

              “เหรอ…” สาวสวยลากเสียงยาว คว้าแขนคนตัวโตมาควงหมับเข้าให้ก่อนลากไปหาพนักงานที่ตัวเองคุยงานด้วยเมื่อครู่โดยที่ธามได้แต่มึนงงว่าหญิงสาวคิดจะทำอะไร

              “ฉันไม่ใช้ห้องนั้นแล้วนะคะ พอดีฉันปรึกษาคุณธามแล้ว ห้องนั้นจะเปิดใช้ครั้งแรกตอนงานประกาศหมั้นของเรา” ไม่พูดเปล่าหญิงสาวยังเอียงศีรษะซบกับต้นแขนของชายหนุ่มราวกับรักกันมานาน ท่ามกลางความมึนงงของพนักงาน และตัวคนที่อยู่ ๆ ก็มีว่าที่คู่หมั้นขึ้นมาเฉย ๆ ให้ตายสิผู้หญิงคนนี้ทั้งแสบทั้งบ้าทีเดียว

              “นี่คุณพูดบ้าอะไรเนี่ย ผมเสียหายนะ” ชายหนุ่มโวยวายใส่แม่สาวตัวแสบที่ยืนกอดอกมองคนตรงหน้าอย่าสะใจหลังพนักงานผู้ถูกลากมาเป็นพยานการบลับตัวไปแล้ว ธามอยากจะบ้าตายอีกรอบ ยายคุณหนูไปประกาศแบบนั้นเดี๋ยวข่าวได้ฉาวกระฉ่อน เรียกบรรดาสาว ๆ ในสังกัดของเขาให้กันแห่มาโวยวายพอดี อุตส่าห์หนีมาถึงนี่แล้ว

              “ทำไมกลัวสาว ๆ ของคุณจะหายหมดหรือไง สมน้ำหน้า” กิรณาหัวเราะอย่างสะใจ

              “งั้นฟังฉันดี ๆ นะ ฉันนี่แหล่ะจะผูกมัดคุณเอาไว้ แล้วคุณจะหมดโอกาสไปเจ้าชู้ให้ใครเดือดร้อนอีก ! นี่เป็นบทเรียนที่คุณบังอาจมาเปิดศึกกับฉัน” สาวสวยประกาศก้อง เชิดหน้าท้าทายเล่นเอาธามรู้สึกเสียวสันหลังวาบกับท่าทางทีดู่ไม่ออกว่าแม่เจ้าประคุณพูดจริงหรือพูดเล่น ให้ตายเถอะ! ชีวิตโสดของเขาแสนจะมีความสุขนัก เป็นตายเขาไม่ยอมเสียมันไปเด็ดขาด