6 ตามใจคนรัก

บ้านพักที่ขิมอาศัยอยู่

ร่างสูงลงจากรถสี่ประตูโฟวิลแล้วเดินเข้าไปในบ้านจึงเห็นว่าแฟนสาวกำลังรับประทานอาหารอยู่ ขิมที่หันมาเห็นแฟนหนุ่มตัวสูงพอดีจึงระบายยิ้มพร้อมกับเอ่ยออกไป

“พี่โซลไปไหนมาเหรอคะ”

“พี่ขับรถไปดูในไร่มาน่ะ”

“พี่โซลมากินข้าวด้วยกันสิคะ”

“พี่ก็กำลังหิวอยู่พอดีเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินไปหย่อนกายนั่งบนเก้าอี้ข้างคนรัก ขิมตักข้าวใส่จานให้แฟนหนุ่มก่อนที่ทั้งสองจะรับประทานอาหารกันไปและคุยกันไปอย่างสำราญใจ

เมื่อรับประทานอาหารเสร็จทั้งคู่ก็พากันมานั่งในห้องโถง ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะหันถามแฟนสาวที่นั่งอยู่ข้างกัน

“ขิมชอบที่นี่ไหม”

“ขิมชอบที่นี่มากกว่ากรุงเทพอีกค่ะ ขิมว่าบรรยากาศที่นี่ดีมากเลยค่ะ”

“พี่ดีใจนะที่ขิมชอบ” เขาระบายยิ้มด้วยความดีใจที่เธอชอบ

“ถ้าเราแต่งงานกันแล้ว เราจะอยู่ที่นี่ได้ไหมคะ”

“ได้สิ ไม่ว่าขิมจะชอบที่ไหนพี่ก็จะให้ขิมอยู่ที่นั่นแหละ”

“ขอบคุณนะคะที่ตามใจขิม”

“ถ้าพี่ไม่ตามใจคนที่พี่รัก แล้วจะให้พี่ไปตามใจใครล่ะ”

“ก็ตามใจภรรยาของพี่ไง”

“พี่ไม่ได้ตามใจเขาเหมือนกับที่ตามใจขิมหรอกนะ”

“ขอบคุณพี่โซลมากนะคะที่ยังให้ความสำคัญกับขิม”

“ขิมก็รู้ว่าที่พี่แต่งงานเพราะความจำเป็น พี่ไม่ได้แต่งด้วยความรักสักหน่อย”

“พี่โซลอย่าเปลี่ยนใจไปรักใครนะคะ”

“พี่ไม่เปลี่ยนใจไปรักใครแน่นอน พี่จะรักขิมคนเดียว” ว่าแล้วหญิงสาวก็สวมกอดเอวสอบแล้วเขาก็โอบไหล่ของเธออยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่ทั้งสองจะผละออกจากกัน

“งั้นพี่กลับบ้านก่อนนะขิม พรุ่งนี้แปดโมงพี่จะมารับไปออฟฟิศ”

“ค่ะ” ว่าแล้ว คนตัวสูงก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านที่อยู่ไม่ไกล

ห้องนอนโซล 20.15 น.

โซลที่อาบน้ำเสร็จออกมาจากห้องน้ำก็ได้ยินเสียงโทรศัพท์ที่วางอยู่หัวเตียงมีสายโทรเข้ามา เขาเดินไปหยิบขึ้นมาดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของแฟนสาวจึงกดรับสายทันที

‘ว่าไงขิม’

‘พี่โซลคะ คือ…ขิมกลัวน่ะค่ะ พี่โซลมานอนเป็นเพื่อนขิมได้ไหมคะ’

‘ได้ๆ พี่จะไปเดี๋ยวนี้แหละ’ พูดจบนิ้วหนาก็กดวางสายแล้วเดินไปหยิบเสื้อผ้าที่อยู่ในตู้มาสวมใส่ก่อนจะออกจากห้องไปจึงเห็นว่าพราวนั่งดูทีวีในห้องโถง แต่เขาก็ไม่ได้ใส่ใจรีบเดินออกจากบ้านไปขึ้นรถหรูพร้อมกับขับไปยังบ้านที่คนรักของเขาอยู่ พราวที่นั่งอยู่ก็นึกสงสัยว่าป่านนี้แล้วเขาจะรีบออกไปไหน

เธอเลิกสงสัยแล้วหันกลับมาสนใจดูทีวีต่อ จนกระทั่งห้าทุ่มพราวก็ปิดทีวีก่อนจะเข้าห้องนอนไปพลางคิดในใจว่าดึกแล้วทำไมเขาถึงยังไม่กลับบ้าน

เช้าวันต่อมา 06.50 น.

ร่างสูงลงจากรถแล้วเดินมาไขกุญแจบ้านก็เห็นร่างเล็กของพราวที่อยู่ในเสื้อแขนยาว กางเกงขายาวเดินมาพอดี เขาชำเลืองมองเธอเล็กน้อยก่อนจะเข้าห้องนอนไปอาบน้ำ

พราวออกไปรอรถหน้าบ้านก่อนที่ไม่นานรถกระบะตอนเดียวจะแล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน พราวขึ้นไปนั่งในกระบะหลังซึ่งมีคนงานผู้หญิงนั่งมาด้วยห้าคน เธอส่งยิ้มให้ทุกคนอย่างต้องการผูกมิตร หญิงสาวห้าคนต่างก็ส่งยิ้มมาให้เธอเช่นกัน พราวที่เห็นอย่างนั้นก็รู้สึกสบายใจไม่น้อยที่เพื่อนร่วมงานมีท่าทีเป็นมิตรกับเธอ

เมื่อโซลใส่เสื้อผ้าเสร็จก็เดินออกมาขึ้นรถสี่ประตูโฟวิลหน้าบ้านแล้วขับไปรับขิมที่บ้าน จากนั้นจึงพาเธอไปออฟฟิศ ชายหนุ่มพาแฟนสาวเข้าไปในออฟฟิศและแนะนำให้ทุกคนได้รู้จักขิมในฐานะพนักงานดูแลเรื่องรายรับรายจ่าย ก่อนที่เขาจะออกจากออฟฟิศไปขึ้นรถและขับไปดูในไร่องุ่นซึ่งตอนนี้คนงานทั้งชายหญิงนับร้อยคนกำลังเก็บองุ่นกันอย่างแข็งขัน โซลขับรถไปเรื่อยๆกระทั่งสายตาของเขาบังเอิญหันไปเห็นร่างบางคุ้นเคยกำลังเก็บองุ่นอยู่ด้วยความทุลักทุเล โซลที่เห็นก็ยกยิ้มพึงพอใจที่ได้ใช้งานเธอในงานที่เธอไม่เคยทำ

เขาละสายตาจากร่างบอบบางที่กำลังเก็บองุ่นแล้วขับรถไปเรื่อยๆจนทั่วไร่ จากนั้นจึงขับกลับออฟฟิศ เพราะอยากจะไปดูคนรักว่าเธอจะทำงานที่เขามอบหมายให้ได้หรือเปล่า