MasukShare
5 คนงานใหม่
Tanggal publikasi:
2025-12-31 12:51:18เมื่อรถมาจอดหน้าบ้านชั้นเดียวที่มีขนาดไม่ใหญ่มากโซลก็ลงจากรถไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของขิมแล้วทั้งสองก็พากันเข้าบ้านไป
“พี่จะให้แม่บ้านมาทำงานบ้านให้ทุกวันนะขิม” “ได้ค่ะ” “ขิมอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลย ขิมต้องการอะไรก็บอกพี่ได้ ไม่ต้องเกรงใจนะ” “ค่ะ” “งั้นพี่ไปก่อนนะ” บอกจบคนตัวสูงก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล บ้านสองหลังนี้ถ้าจะเดินไปก็ถึงเพราะอยู่ห่างกันประมาณสามร้อยเมตร ด้านพราว เมื่อเข้ามาในบ้านพราวก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดพื้นบ้านอยู่ พราวที่เห็นจึงเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “สวัสดีค่ะพี่” “อ้อ สวัสดีค่ะ คุณมากับคุณโซลใช่ไหมคะ” แหวนที่เป็นคนดูแลบ้านหลังนี้เอ่ยทักทายออกไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร “ใช่ค่ะ” “คุณชื่ออะไรคะ” เมื่อวานโซลโทรมาบอกแหวนว่าให้ทำความสะอาดบ้านเพราะวันนี้เขาจะมา แต่โซลไม่ได้บอกแหวนว่าจะพาใครมาด้วย “ชื่อพราวค่ะ” “พี่ยินดีที่ได้รู้จักน้องพราวนะ พี่ชื่อแหวน” “พราวยินดีที่ได้รู้จักพี่แหวนค่ะ” “ว่าแต่…น้องพราวเป็นอะไรกับคุณโซลเหรอ” แล้วเสียงทุ้มของเจ้าของบ้านก็เอ่ยขึ้น “เขาเป็นคนงานใหม่ของฉันเอง” “คนงานใหม่?” แหวนเอ่ยย้ำออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะเท่าที่ดูๆจากรูปร่างหน้าตาที่สวยโดดเด่นและผิวพรรณผุดผ่องของพราวแล้วไม่น่าจะมาเป็นคนงานในไร่ ถ้าบอกว่าเป็นแฟนของเขายังเชื่อง่ายกว่าอีก “เธอทำความสะอาดบ้านเสร็จหรือยัง” “เสร็จแล้วค่ะคุณโซล” “เสร็จแล้วก็ออกไปได้” “ค่ะ” แหวนรับคำแล้วออกจากบ้านไป ก่อนเสียงทุ้มนิ่งจะเอ่ยบอกร่างบางที่ยืนอยู่ “ฉันกับเธอนอนคนละห้องกัน” ในวันแต่งงานโซลกับพราวจำต้องนอนห้องเดียวกันเพราะคุณย่าสั่ง แต่พอคืนหลังๆเขาก็ใช้ให้พราวไปนอนห้องของตัวเอง “พราวรู้ค่ะ” “ตามฉันมา” ว่าแล้วร่างสูงก็เดินนำร่างบอบบางไปยังห้องนอนซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของเขา “เอากระเป๋าเข้าไปเก็บแล้วออกมาคุยกันหน่อย ฉันจะไปรอเธอที่ห้องรับแขก” “ได้ค่ะ” พราวรับคำแล้วเปิดประตูเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ไม่นานเธอจะออกมาและเดินไปหย่อนสะโพกนั่งในห้องรับแขกซึ่งชายหนุ่มนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จากนั้นโซลจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าและแววตาเรียบเฉย “เธอจะต้องทำงานเหมือนกับคนงานคนอื่นๆ นั่นก็คือเก็บองุ่น มีวันหยุดวันเดียวคือวันอาทิตย์” “ค่ะ” เธอรับคำอย่างว่าง่าย “ตอนพักกลางวันเธอจะต้องไปกินข้าวในโรงอาหารพร้อมกับคนงานในไร่นี้” “…” “ฉันจะให้ค่าจ้างเธอวันละสามร้อยบาทเท่ากับคนงานคนอื่นๆ ค่าแรงจะจ่ายเดือนละสองครั้งนั่นก็คือวันที่หนึ่งกับวันที่สิบห้าของทุกเดือน” “…” “ห้ามไปบอกใครว่าเธอเป็นเมียฉัน” “ได้ค่ะ” “ถ้าวันไหนไม่สบายต้องการลาก็โทรไปบอกฝ่ายบุคคล” “ค่ะ” “เรื่องที่ฉันจะบอกเธอก็มีเท่านี้แหละ เธอจะไปทำอะไรก็ไป พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้าจะมีรถมารับเข้าไปในไร่” “ค่ะ” ว่าแล้วโซลก็ลุกจากโซฟาแล้วเข้าห้องนอนของตัวเอง ร่างแกร่งทิ้งตัวนอนบนเตียงพลางคิดในใจว่าที่เขาอยากมาอยู่ที่นี่เพราะเขาอยากให้เธอทำงานหนักให้สมกับที่เขารู้สึกขัดใจที่ต้องมาแต่งงานกับเธอ เมื่อโซลออกไปจากห้องรับแขกแล้ว พราวก็ลุกไปเข้าครัว เธอจัดการหุงข้าวและทำกับข้าวด้วยความเร่งรีบเพราะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่ได้กินอะไรเลย ตอนเขาชวนให้แวะกินที่ร้านแล้วเธอปฏิเสธเพราะเธอไม่อยากไปนั่งขวางหูขวางตาเขา ดังนั้นจึงยอมให้ท้องร้องดีกว่า เมื่อทำอาหารเสร็จ ข้าวที่หุงก็สุกพอดี จากนั้นพราวจึงยกของกินมาวางบนโต๊ะแล้วรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย สีหน้าดูมีความสุขเมื่ออาหารตกลงท้องที่ว่างเปล่ามาหลายชั่วโมงแล้ว เมื่อทานเสร็จหญิงสาวก็จัดการล้างจานแล้วออกมาจากห้องครัวจึงเห็นว่าเขาเดินมาจากห้องนอนพอดี โซลที่ไม่ได้ชายตามองอีกคนเดินไปขึ้นรถกระบะสี่ประตูโฟวิลสีดำและขับไปในไร่องุ่นที่ห่างจากบ้านไปหนึ่งกิโลเมตร โซลขับรถวนในไร่ที่ตอนนี้คนงานนับร้อยคนกำลังเก็บองุ่นกันอย่างขมีขมัน กระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไปเขาก็ขับรถไปดูโรงบ่มไวน์ที่ตอนนี้พนักงานกำลังทำงานกันอย่างแข็งขัน หนึ่งชั่วโมงต่อมาเขาจึงขับรถไปยังบ้านที่ขิมอาศัยอยู่
Bab terbaru
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 30 หัวใจสองดวงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว NC20+ (จบ)
หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่โซลกับพราวมาอยู่ที่ไร่องุ่น หนึ่งเดือนมาแล้วที่โซลยังทำหน้าที่เก็บองุ่นตามคำสั่งของพราว ตอนกลางวันโซลจะกลับมากินข้าวพร้อมกับพราวทุกวันแล้วกลับไปเก็บองุ่นต่อ ทุกคืนโซลจะเข้าไปในห้องนอนของพราวและหอมแก้มพราวเพื่อเป็นรางวัล และตอนนี้อายุครรภ์ของพราวก็ครบสองเดือนแล้วเมื่อโซลกลับมาจากไร่ก็รีบอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเข้ามาในห้องนอนของพราวเพื่อจะหอมแก้มเธออย่างเช่นทุกคืนที่ผ่านมาฟอดด ฟอดด เสียงของจมูกโด่งเป็นสันฝังไปบนพวงแก้มนุ่มของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง โดยโซลยืนอยู่ข้างเตียง“คุณหอมแก้มพราวมาเดือนนึงแล้ว เบื่อหรือยังคะ” ยิ้มบางๆ“พี่ไม่เบื่อเลย อยากหอมทั้งเช้าทั้งกลางวันด้วยซ้ำ”“แต่พราวรู้สึกเบื่อแล้วค่ะ”“พราวเบื่อพี่แล้วเหรอ” เขาสีหน้าสลดลงเมื่อเธอบอกว่าเบื่อ“พราวเบื่อที่จะให้คุณหอมแก้มแล้วค่ะ แต่พราวอยาก…ให้คุณทำมากกว่าหอมแก้มค่ะ” เธอพูดพร้อมกับส่งสายตาสื่อความนัย โซลที่เห็นอย่างนั้นจึงนึกรู้ทันที ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้นเรามาทำกันเลยไหม”“พี่โซลอยากมากใช่ไหมคะ เพราะตั้งสองเดือนแล้วที่พี่ไม่ได้ปลดปล่อย”โซลที่ได้ยินเมียตัว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 29 อย่าโกรธเลยนะ
เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ พราวก็เข้าห้องนอนไปและโซลก็เดินตามเธอเข้าไปในห้องด้วย“พราว พี่มีอะไรจะบอก”“อะไรเหรอคะ”“พราวสงสัยใช่ไหมว่าทำไมถึงท้อง ทั้งที่กินยาคุมฉุกเฉินแล้ว”“ใช่ค่ะ”“ตามหลักวิทยาศาสตร์ การคุมกำเนิดทุกชนิดมันไม่ได้ป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซนต์หรอก”“พราวก็พอจะรู้ค่ะ”“แต่เรื่องของเรื่องก็คือ…ที่พราวท้องเพราะพราวไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินน่ะสิ” เขาบอกออกไปด้วยความประหม่า“แล้ววันนั้นที่คุณไปซื้อ มันคือยาอะไร” ดวงตาสวยฉายแววเคลือบแคลง“มันเป็นวิตามินน่ะ ไม่ใช่ยาคุมหรอก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาเพราะหวั่นเกรงพราวเมื่อรู้อย่างนั้นก็ว่าออกไปด้วยสีหน้าดุปนโกรธ“คุณโซล! ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้ด้วย!” “พี่ขอโทษ ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่อยากผูกมัดพราว” เขาพูดออกไปด้วยแววตารู้สึกผิดและกลัวที่เห็นเธอโกรธ“คนโกหก คนหลอกลวง ขนาดเรื่องกินยาคุมยังหลอกกันได้ เรื่องอื่นคุณคงจะหลอกพราวได้เหมือนกัน” เธอพูดออกไปด้วยความโมโหที่โดนหลอก“พราวอย่าโกรธพี่เลยนะ เรื่องอื่นพี่ไม่เคยหลอกพราวเลย มีเรื่องนี้เรื่องเดียวที่พี่จำเป็นต้องหลอกพราว ตอนนั้นพี่คิดว่าถ้าพราวท้องพี่ก็จะบอกความจริงก
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 28 เชื่อเมีย
เมื่อโซลทำงานบ้านเสร็จก็เข้าไปในห้องของพราวจึงเห็นว่าเธอหลับอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงสบโอกาสขึ้นไปนอนข้างเธอ ร่างแกร่งตะแคงหันหน้าเข้าหาร่างบอบบาง ดวงตาคมมองไปยังหน้าท้องแบนราบพลางฝ่ามือหนาก็เลื่อนไปวางบนหน้าท้องเธอเหมือนกับมั่นใจว่าคนตัวเล็กต้องท้องแน่นอน จนกระทั่งยี่สิบนาทีผ่านไปพราวก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอที่รู้สึกว่าเหมือนมีบางอย่างมาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอจึงมองไปยังหน้าท้อง เมื่อเห็นว่าเป็นมือของเขาจึงหันไปมองด้านข้างก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ“คุณโซล คุณขึ้นมานอนบนนี้ทำไม”“คือ…พี่” เขาไม่รู้จะตอบยังไง“ออกไป ทีหลังอย่าขึ้นมานอนอีกนะ”“ได้ ทีหลังพี่จะไม่ขึ้นมานอนอีก งั้นเราไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ จะได้ไปหาหมอกัน”“ค่ะ” ว่าแล้วทั้งสองก็ลุกจากเตียง โซลออกไปจากห้องแล้วอาบน้ำแต่งตัว เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จก็พากันไปยังโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งห้องตรวจแพทย์โซลพาพราวเข้ามาในห้องตรวจแพทย์ แล้วหมอก็ถามพราวว่าประจำเดือนมาครั้งล่าสุดวันที่เท่าไหร่ จึงทำให้พราวนึกขึ้นได้ว่าประจำเดือนของเธอเลยมาห้าวันแล้ว เมื่อเป็นอย่างนั้นหมอสาวที่เป็นเพื่อนของโซลก็บอกให้พราวไปเก็บปัสสาวะแล้ว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 27 ทำตามคำสั่ง
เมื่อทั้งสองดูซีรี่ย์จบก็เป็นเวลาห้าทุ่ม พราวลุกจากโซฟา“เธอจะเข้านอนแล้วเหรอ” เขาเงยหน้าถามร่างบางที่ยืนอยู่“ใช่ค่ะ”“พี่ขอเข้าไปนอนด้วยได้ไหม”“ที่นอนของคุณคือตรงนี้ ถ้าไม่อยากนอนตรงนี้ก็กลับบ้านไป”“พี่จะนอนตรงนี้ เธอไปนอนเถอะ” ว่าแล้วพราวก็เดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ร่างสูงจะเข้าไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและมานอนบนโซฟาเบาะผ้าราคาแพงในห้องนั่งเล่น ถึงโซฟาที่เขานอนอยู่นี้จะนุ่ม แต่ก็ไม่ได้นอนสบายเหมือนกับที่นอน แต่ถึงจะนอนไม่สบายตัวเหมือนนอนบนที่นอนคิงไซส์เขาก็ยอมนอน เพราะไม่ว่าพราวจะให้นอนตรงไหนเขาก็นอนได้ ขอแค่ให้ได้อยู่ในบ้านหลังเดียวกันกับเธอก็พอ โซลหยิบผ้านวมขึ้นมาห่ม จากนั้นไม่นานเขาก็เข้าสู่ภวังค์นิทราวันต่อมาพราวตื่นขึ้นมาก็เข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกมาจากห้องนอน หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นจึงเห็นว่าคนตัวสูงยังหลับอยู่ เท้าบางก้าวไปยืนข้างโซฟาพร้อมกับปลุกคนที่ยังหลับอยู่“ตื่นได้แล้ว”“…” “ตื่น!” เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตื่นเธอจึงเพิ่มลิมิตเสียงให้ดังขึ้น จนทำให้คนที่หลับสนิทอยู่รู้สึกตัว ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆด้วยความง่วงงุนก่อนจะปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้น เมื่อเห็นว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 26 ถ้าต้องการ ก็จะให้
บริษัท วันต่อมาร่างสูงของทายาทเจ้าของโรงแรมหรูชื่อดังที่มีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการซึ่งอยู่ในชุดสูทหรูราคาแพงสีดำขึ้นมายังชั้นผู้บริหารซึ่งอยู่ชั้นบนสุด หลังจากที่หลายเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้เข้ามา ก็ตั้งแต่แต่งงานกับพราวห้องทำงานโซลร่างแกร่งทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงด้วยท่าทีเซ็งๆ ตั้งแต่เมื่อวานมาจนถึงวันนี้เขาถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เพราะใจคอยมัวพะวงห่วงหาแต่คนตัวเล็ก โซลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเธอตู๊ดแต่เธอก็ไม่รับสาย เขาโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับสายอีก เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพลางคิดในใจว่าเขายังต้องรอพราวคืนนี้อีกตั้งคืนกว่าเธอจะกลับมาด้านพราวพราวที่เดินริมชายหาดเคียงข้างฮันเตอร์หยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นคนตัวสูงโทรมาจึงกดปิดเสียงแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง ฮันเตอร์ที่เห็นจึงเอ่ยถามออกไป“ใครโทรมาเหรอ ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ”“คุณโซลโทรมา ฉันไม่อยากรับ”“ฉันขอถามอะไรหน่อยสิพราว”“ถามเรื่องอะไรล่ะ”“เรื่องสามีเก่าของเธอ”“ทำไมเหรอ”“เขาถอนหมั้นกับแฟนแล้วเหรอถึงได้มาวุ่นวายกับเธอ”“เขาบอกฉัน
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 25 ส่วนเกิน
วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเข้าครัวไปหุงข้าว จากนั้นจึงโทรสั่งของกินจากร้านอาหารชื่อดัง สามสิบนาทีต่อมาเขาก็ลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งขึ้นมาจัดแจงใส่จานและครอบไว้เขาเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วใส่ชุดเดิม จากนั้นจึงออกมานั่งในห้องโถงกว้างก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงดังขึ้นRrrr!‘ครับแม่’‘เมื่อคืนลูกนอนที่ไหน ทำไม่ถึงไม่กลับบ้าน’ คนเป็นแม่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นรถของลูกจอดอยู่‘นอนที่เพ้นท์เฮ้าส์ครับ’‘พราวให้ลูกเข้าไปนอนได้แล้วเหรอ’‘เมื่อคืนผมไปเจอพราวที่คลับก็เลยพามาส่ง แล้วผมก็บอกว่าเมามากขับรถไม่ไหว พราวก็เลยให้นอนครับ’‘โกหกพราวว่าเมาน่ะสิ’‘ถ้าไม่โกหก พราวก็ต้องไล่ผมกลับบ้านอีกแน่’‘แล้วคืนนี้ลูกนอนที่นั่นอีกหรือเปล่า’‘ใจจริงผมอยากนอนทุกคืนแหละครับ ถ้าพราวไม่ไล่กลับซะก่อน’‘งั้นก็แค่นี้นะลูก ถ้าลูกนอนที่นั่นก็โทรมาบอกแม่ด้วยนะ’‘ได้ครับ’ ว่าจบโซลก็กดวางสาย ก่อนประตูห้องนอนของพราวจะถูกเปิดออกมา โซลที่เห็นจึงลุกขึ้นไปหาเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น“เธอจะกินข้าวเลยไหม”“วันนี้ฮันเตอร์จะมารับออกไปเที่ยวน่ะ”เมื่อได้ยินอย่างนั้นร่างสูงก็ถึงกับหน้
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 4 ต้องทำใจ
หนึ่งเดือนต่อมาวันนี้อนงค์นาถบังคับให้หลานชายของตัวเองพาพราวไปเลือกชุดแต่งงาน โซลที่ไม่สามารถขัดคำสั่งของคุณย่าได้จึงจำต้องพาเธอไปร้านชุดแต่งงานอย่างฝืนใจบนรถ“แอบรักฉันมาหลายปี ตอนนี้คงจะดีใจมากสินะที่จะได้แต่งงานกับฉัน” เสียงทุ้มเอ่ยออกไปด้วยความเย้ยหยัน ในขณะที่มือประคองพวงมาลัยรถ สายตามองไปข้
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 3 ไม่เป็นอย่างที่หวัง
วันต่อมาร้านอาหาร ห้องวีไอพีวันนี้พอขิมเลิกงาน โซลก็พาเธอมาที่ร้านอาหารเพื่อจะบอกเรื่องที่ถูกคุณย่าบังคับให้แต่งงาน“วันนี้พี่โซลมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าคะ ทำไมถึงดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย”“พี่มีข่าวร้ายจะมาบอกขิมน่ะ” เขาหันไปมองแฟนสาวแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าหม่นหมอง“ข่าวร้าย? อะไรเหรอคะ” เธอถามด้ว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 2 ตัวซวย
วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าแล้วอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าด้วยความตื่นเต้นเมื่อคิดว่าจะได้จัดงานหมั้นให้ผู้หญิงที่ตัวเองรัก ร่างสูงออกจากห้องนอนของตัวเองแล้วเดินไปเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นย่าจึงเห็นว่าย่านั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา อนงค์นาถที่เห็นหลานชายสุดรักจึงปิดหนังสือและวางไว้บนโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามออกไ
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 1 จะหมั้น
โซล อายุ27ปี สูง188เซนติเมตร มีธุรกิจโรงแรมและมีไร่องุ่นหลายพันไร่ พราว อายุ22ปี สูง159เซนติเมตรตัวอย่างเนื้อหา “คุณโซลจะทำอะไรคะ” “คนที่แต่งงานกันแล้วต้องทำอะไรกันล่ะ” “พรุ่งนี้เราจะหย่ากันแล้วนะคะ คุณไม่ควรมาทำแบบนี้กับพราว” “ใช่ พรุ่งนี้เราจะหย่ากัน และหลังจากวันพรุ่งนี้ฉันก็ทำอะไรเธอไม
Anda juga akan menyukai
How Much รักนี้เท่าไหร่
ณดารินทร์104.4K Dibacaรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 179.6K DibacaSo Love คลั่งรักเพื่อนสนิท 18+ ( Set 2 หนุ่มฮอตใคร่รัก 4/5)
บีน่าเลดี้228.5K Dibacaเรื่องสั้นอีโรติก HOT NC 25+++
C113.7K Dibacaพ่ายรักพลิน
SHASHA132 Dibacaเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี1.8K DibacaLove of four lovers คนสุดท้ายที่เธอคิดถึง
Melyssa669 Dibacaลูกค้าคนนี้ขอซ้ำ แล้วผมจะเอาให้คุ้ม
Moondaytime 836 Dibaca
