LOGINShare
5 คนงานใหม่
Last Updated:
2025-12-31 12:51:18เมื่อรถมาจอดหน้าบ้านชั้นเดียวที่มีขนาดไม่ใหญ่มากโซลก็ลงจากรถไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของขิมแล้วทั้งสองก็พากันเข้าบ้านไป
“พี่จะให้แม่บ้านมาทำงานบ้านให้ทุกวันนะขิม” “ได้ค่ะ” “ขิมอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลย ขิมต้องการอะไรก็บอกพี่ได้ ไม่ต้องเกรงใจนะ” “ค่ะ” “งั้นพี่ไปก่อนนะ” บอกจบคนตัวสูงก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล บ้านสองหลังนี้ถ้าจะเดินไปก็ถึงเพราะอยู่ห่างกันประมาณสามร้อยเมตร ด้านพราว เมื่อเข้ามาในบ้านพราวก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดพื้นบ้านอยู่ พราวที่เห็นจึงเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “สวัสดีค่ะพี่” “อ้อ สวัสดีค่ะ คุณมากับคุณโซลใช่ไหมคะ” แหวนที่เป็นคนดูแลบ้านหลังนี้เอ่ยทักทายออกไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร “ใช่ค่ะ” “คุณชื่ออะไรคะ” เมื่อวานโซลโทรมาบอกแหวนว่าให้ทำความสะอาดบ้านเพราะวันนี้เขาจะมา แต่โซลไม่ได้บอกแหวนว่าจะพาใครมาด้วย “ชื่อพราวค่ะ” “พี่ยินดีที่ได้รู้จักน้องพราวนะ พี่ชื่อแหวน” “พราวยินดีที่ได้รู้จักพี่แหวนค่ะ” “ว่าแต่…น้องพราวเป็นอะไรกับคุณโซลเหรอ” แล้วเสียงทุ้มของเจ้าของบ้านก็เอ่ยขึ้น “เขาเป็นคนงานใหม่ของฉันเอง” “คนงานใหม่?” แหวนเอ่ยย้ำออกไปอย่างไม่อยากจะเชื่อ เพราะเท่าที่ดูๆจากรูปร่างหน้าตาที่สวยโดดเด่นและผิวพรรณผุดผ่องของพราวแล้วไม่น่าจะมาเป็นคนงานในไร่ ถ้าบอกว่าเป็นแฟนของเขายังเชื่อง่ายกว่าอีก “เธอทำความสะอาดบ้านเสร็จหรือยัง” “เสร็จแล้วค่ะคุณโซล” “เสร็จแล้วก็ออกไปได้” “ค่ะ” แหวนรับคำแล้วออกจากบ้านไป ก่อนเสียงทุ้มนิ่งจะเอ่ยบอกร่างบางที่ยืนอยู่ “ฉันกับเธอนอนคนละห้องกัน” ในวันแต่งงานโซลกับพราวจำต้องนอนห้องเดียวกันเพราะคุณย่าสั่ง แต่พอคืนหลังๆเขาก็ใช้ให้พราวไปนอนห้องของตัวเอง “พราวรู้ค่ะ” “ตามฉันมา” ว่าแล้วร่างสูงก็เดินนำร่างบอบบางไปยังห้องนอนซึ่งอยู่ติดกับห้องนอนของเขา “เอากระเป๋าเข้าไปเก็บแล้วออกมาคุยกันหน่อย ฉันจะไปรอเธอที่ห้องรับแขก” “ได้ค่ะ” พราวรับคำแล้วเปิดประตูเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ไม่นานเธอจะออกมาและเดินไปหย่อนสะโพกนั่งในห้องรับแขกซึ่งชายหนุ่มนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม จากนั้นโซลจึงเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าและแววตาเรียบเฉย “เธอจะต้องทำงานเหมือนกับคนงานคนอื่นๆ นั่นก็คือเก็บองุ่น มีวันหยุดวันเดียวคือวันอาทิตย์” “ค่ะ” เธอรับคำอย่างว่าง่าย “ตอนพักกลางวันเธอจะต้องไปกินข้าวในโรงอาหารพร้อมกับคนงานในไร่นี้” “…” “ฉันจะให้ค่าจ้างเธอวันละสามร้อยบาทเท่ากับคนงานคนอื่นๆ ค่าแรงจะจ่ายเดือนละสองครั้งนั่นก็คือวันที่หนึ่งกับวันที่สิบห้าของทุกเดือน” “…” “ห้ามไปบอกใครว่าเธอเป็นเมียฉัน” “ได้ค่ะ” “ถ้าวันไหนไม่สบายต้องการลาก็โทรไปบอกฝ่ายบุคคล” “ค่ะ” “เรื่องที่ฉันจะบอกเธอก็มีเท่านี้แหละ เธอจะไปทำอะไรก็ไป พรุ่งนี้เจ็ดโมงเช้าจะมีรถมารับเข้าไปในไร่” “ค่ะ” ว่าแล้วโซลก็ลุกจากโซฟาแล้วเข้าห้องนอนของตัวเอง ร่างแกร่งทิ้งตัวนอนบนเตียงพลางคิดในใจว่าที่เขาอยากมาอยู่ที่นี่เพราะเขาอยากให้เธอทำงานหนักให้สมกับที่เขารู้สึกขัดใจที่ต้องมาแต่งงานกับเธอ เมื่อโซลออกไปจากห้องรับแขกแล้ว พราวก็ลุกไปเข้าครัว เธอจัดการหุงข้าวและทำกับข้าวด้วยความเร่งรีบเพราะตั้งแต่เช้าเธอยังไม่ได้กินอะไรเลย ตอนเขาชวนให้แวะกินที่ร้านแล้วเธอปฏิเสธเพราะเธอไม่อยากไปนั่งขวางหูขวางตาเขา ดังนั้นจึงยอมให้ท้องร้องดีกว่า เมื่อทำอาหารเสร็จ ข้าวที่หุงก็สุกพอดี จากนั้นพราวจึงยกของกินมาวางบนโต๊ะแล้วรับประทานอย่างเอร็ดอร่อย สีหน้าดูมีความสุขเมื่ออาหารตกลงท้องที่ว่างเปล่ามาหลายชั่วโมงแล้ว เมื่อทานเสร็จหญิงสาวก็จัดการล้างจานแล้วออกมาจากห้องครัวจึงเห็นว่าเขาเดินมาจากห้องนอนพอดี โซลที่ไม่ได้ชายตามองอีกคนเดินไปขึ้นรถกระบะสี่ประตูโฟวิลสีดำและขับไปในไร่องุ่นที่ห่างจากบ้านไปหนึ่งกิโลเมตร โซลขับรถวนในไร่ที่ตอนนี้คนงานนับร้อยคนกำลังเก็บองุ่นกันอย่างขมีขมัน กระทั่งหนึ่งชั่วโมงผ่านไปเขาก็ขับรถไปดูโรงบ่มไวน์ที่ตอนนี้พนักงานกำลังทำงานกันอย่างแข็งขัน หนึ่งชั่วโมงต่อมาเขาจึงขับรถไปยังบ้านที่ขิมอาศัยอยู่
Latest chapter
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 6 ตามใจคนรัก
บ้านพักที่ขิมอาศัยอยู่ร่างสูงลงจากรถสี่ประตูโฟวิลแล้วเดินเข้าไปในบ้านจึงเห็นว่าแฟนสาวกำลังรับประทานอาหารอยู่ ขิมที่หันมาเห็นแฟนหนุ่มตัวสูงพอดีจึงระบายยิ้มพร้อมกับเอ่ยออกไป“พี่โซลไปไหนมาเหรอคะ”“พี่ขับรถไปดูในไร่มาน่ะ”“พี่โซลมากินข้าวด้วยกันสิคะ”“พี่ก็กำลังหิวอยู่พอดีเลย” ว่าแล้วชายหนุ่มก็เดินไปหย่อนกายนั่งบนเก้าอี้ข้างคนรัก ขิมตักข้าวใส่จานให้แฟนหนุ่มก่อนที่ทั้งสองจะรับประทานอาหารกันไปและคุยกันไปอย่างสำราญใจเมื่อรับประทานอาหารเสร็จทั้งคู่ก็พากันมานั่งในห้องโถง ก่อนใบหน้าหล่อเหลาจะหันถามแฟนสาวที่นั่งอยู่ข้างกัน“ขิมชอบที่นี่ไหม”“ขิมชอบที่นี่มากกว่ากรุงเทพอีกค่ะ ขิมว่าบรรยากาศที่นี่ดีมากเลยค่ะ”“พี่ดีใจนะที่ขิมชอบ” เขาระบายยิ้มด้วยความดีใจที่เธอชอบ“ถ้าเราแต่งงานกันแล้ว เราจะอยู่ที่นี่ได้ไหมคะ”“ได้สิ ไม่ว่าขิมจะชอบที่ไหนพี่ก็จะให้ขิมอยู่ที่นั่นแหละ”“ขอบคุณนะคะที่ตามใจขิม”“ถ้าพี่ไม่ตามใจคนที่พี่รัก แล้วจะให้พี่ไปตามใจใครล่ะ”“ก็ตามใจภรรยาของพี่ไง”“พี่ไม่ได้ตามใจเขาเหมือนกับที่ตามใจขิมหรอกนะ”“ขอบคุณพี่โซลมากนะคะที่ยังให้ความสำคัญกับขิม”“ขิมก็รู้ว่าที่พี่แต่งงานเพราะความจำเป็น
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 5 คนงานใหม่
เมื่อรถมาจอดหน้าบ้านชั้นเดียวที่มีขนาดไม่ใหญ่มากโซลก็ลงจากรถไปหยิบกระเป๋าเสื้อผ้าของขิมแล้วทั้งสองก็พากันเข้าบ้านไป“พี่จะให้แม่บ้านมาทำงานบ้านให้ทุกวันนะขิม”“ได้ค่ะ”“ขิมอยู่ที่นี่ได้ตามสบายเลย ขิมต้องการอะไรก็บอกพี่ได้ ไม่ต้องเกรงใจนะ”“ค่ะ”“งั้นพี่ไปก่อนนะ” บอกจบคนตัวสูงก็ออกจากบ้านไปขึ้นรถแล้วขับกลับบ้านหลังใหญ่ที่อยู่ไม่ไกล บ้านสองหลังนี้ถ้าจะเดินไปก็ถึงเพราะอยู่ห่างกันประมาณสามร้อยเมตรด้านพราวเมื่อเข้ามาในบ้านพราวก็เห็นผู้หญิงคนหนึ่งกำลังทำความสะอาดพื้นบ้านอยู่ พราวที่เห็นจึงเอ่ยทักทายออกไปด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“สวัสดีค่ะพี่”“อ้อ สวัสดีค่ะ คุณมากับคุณโซลใช่ไหมคะ” แหวนที่เป็นคนดูแลบ้านหลังนี้เอ่ยทักทายออกไปด้วยรอยยิ้มเป็นมิตร“ใช่ค่ะ”“คุณชื่ออะไรคะ” เมื่อวานโซลโทรมาบอกแหวนว่าให้ทำความสะอาดบ้านเพราะวันนี้เขาจะมา แต่โซลไม่ได้บอกแหวนว่าจะพาใครมาด้วย“ชื่อพราวค่ะ”“พี่ยินดีที่ได้รู้จักน้องพราวนะ พี่ชื่อแหวน”“พราวยินดีที่ได้รู้จักพี่แหวนค่ะ”“ว่าแต่…น้องพราวเป็นอะไรกับคุณโซลเหรอ” แล้วเสียงทุ้มของเจ้าของบ้านก็เอ่ยขึ้น“เขาเป็นคนงานใหม่ของฉันเอง”“คนงานใหม่?” แหวนเอ่ยย้ำออกไปอย่างไ
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 4 ต้องทำใจ
หนึ่งเดือนต่อมาวันนี้อนงค์นาถบังคับให้หลานชายของตัวเองพาพราวไปเลือกชุดแต่งงาน โซลที่ไม่สามารถขัดคำสั่งของคุณย่าได้จึงจำต้องพาเธอไปร้านชุดแต่งงานอย่างฝืนใจบนรถ“แอบรักฉันมาหลายปี ตอนนี้คงจะดีใจมากสินะที่จะได้แต่งงานกับฉัน” เสียงทุ้มเอ่ยออกไปด้วยความเย้ยหยัน ในขณะที่มือประคองพวงมาลัยรถ สายตามองไปข้างหน้า“ถึงพราวจะชอบคุณโซลมานานแล้ว แต่พราวก็ไม่ได้ดีใจเลยค่ะที่จะได้แต่งงานกับคุณ พราวไม่เคยคิดจะแย่งคนรักของใคร คุณโซลก็รู้นี่คะว่าพราวต้องทำตามคำสั่งของคุณท่าน ซึ่งคุณเองก็ขัดคุณท่านไม่ได้ไม่ใช่เหรอคะ”“…”“คุณโซลทนอยู่กับพราวไปสักพักเถอะค่ะ แล้วพราวจะหย่าให้คุณเอง” เธอพูดออกไปด้วยน้ำเสียงหนักแน่น โซลที่ได้ยินอย่างนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อพลางคิดในใจว่าสิ่งเดียวที่ต้องทำตอนนี้คือต้องทำใจแต่งงานกับเธอและทนอยู่กับเธอไปสักพักจนถึงวันจะได้หย่าหลายวันต่อมาห้องนอนของอนงค์นาถโซลเข้ามาในห้องของคนเป็นย่าจึงเห็นว่าที่เจ้าสาวของเขานั่งคุยกับย่าของเขาอยู่บนโซฟา พราวที่เห็นอย่างนั้นจึงพูดกับอนงค์นาถเพราะคิดว่าเขาคงมีเรื่องอยากจะคุยธุระกับคุณย่าของเขา“คุณท่านคะ พราวขอตัวกลับห้องนะคะ”“เธอไม่ต้องไป เพร
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 3 ไม่เป็นอย่างที่หวัง
วันต่อมาร้านอาหาร ห้องวีไอพีวันนี้พอขิมเลิกงาน โซลก็พาเธอมาที่ร้านอาหารเพื่อจะบอกเรื่องที่ถูกคุณย่าบังคับให้แต่งงาน“วันนี้พี่โซลมีเรื่องไม่สบายใจหรือเปล่าคะ ทำไมถึงดูสีหน้าไม่ค่อยดีเลย”“พี่มีข่าวร้ายจะมาบอกขิมน่ะ” เขาหันไปมองแฟนสาวแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าหม่นหมอง“ข่าวร้าย? อะไรเหรอคะ” เธอถามด้วยสีหน้าตกใจ ใจคอไม่ค่อยดีเมื่อได้ยินคำว่าข่าวร้าย“เมื่อวานคุณย่าบอกให้พี่แต่งงานกับคนโปรดของคุณย่าน่ะ”“ตะ แต่งงาน!” เธอถามออกไปอย่างตกใจไม่อยากจะเชื่อหูของตัวเอง ก่อนจะตั้งสติแล้วถามต่อ“แล้วใครเหรอคะคนโปรดของคุณย่าพี่โซล”“เขาชื่อพราว พราวเป็นลูกแม่บ้าน แม่เขาเสียไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน แล้วคุณย่าก็อุปการะเลี้ยงดูพราวตั้งแต่นั้นมา คุณย่าเอ็นดูพราวมาก”“ปฏิเสธไม่ได้เหรอคะ”“พี่ปฏิเสธแล้วขิม แต่คุณย่าก็ยังยืนกรานว่าให้พี่แต่งงานกับพราวให้ได้ ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาถ้าเรื่องไหนที่คุณย่าตัดสินใจไปแล้ว ใครก็ขัดคำสั่งของคุณย่าไม่ได้ แม้แต่พ่อพี่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งของคุณย่า”“งั้นเราต้องเลิกกันทั้งที่ยังรักกันเหรอคะ” เธอเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าเศร้าหมอง“ถึงพี่จะแต่งงาน พี่ก็จะไม่เลิกกับขิม เราจะยังเจอกันได
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 2 ตัวซวย
วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าแล้วอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าด้วยความตื่นเต้นเมื่อคิดว่าจะได้จัดงานหมั้นให้ผู้หญิงที่ตัวเองรัก ร่างสูงออกจากห้องนอนของตัวเองแล้วเดินไปเปิดประตูห้องนอนของคนเป็นย่าจึงเห็นว่าย่านั่งอ่านหนังสืออยู่บนโซฟา อนงค์นาถที่เห็นหลานชายสุดรักจึงปิดหนังสือและวางไว้บนโซฟาพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยรอยยิ้มอบอุ่น“มาหาย่าตั้งแต่เช้า มีเรื่องอะไรจะคุยกับย่าเหรอ”ชายหนุ่มก้าวมาหย่อนกายนั่งข้างคนเป็นย่าแล้วเอ่ยออกไปด้วยสีหน้าระรื่น“ผมมีเรื่องสำคัญจะมาบอกคุณย่าครับ”“ย่าก็มีเรื่องสำคัญที่จะบอกแกเหมือนกัน แกบอกเรื่องสำคัญของแกมาก่อนสิ”“ผมกับขิมก็คบกันมานานพอสมควรแล้ว เพราะฉะนั้นผมก็เลยจะมาบอกคุณย่าว่าผมจะหมั้นกับขิมครับ”“แกมั่นใจแล้วเหรอว่าอยากให้แฟนของแกมาเป็นภรรยาและแม่ของลูก”“ผมมั่นใจในตัวขิมร้อยเปอร์เซนต์ครับว่าขิมคือผู้หญิงที่จะมาเป็นภรรยาที่ดีและแม่ของลูกที่ดีของผมได้” เขาตอบออกไปอย่างมั่นอกมั่นใจเพราะเขาเชื่อมั่นในคนรักของเขา“แต่ย่าไม่มั่นใจในตัวของแฟนแกว่าจะเป็นภรรยาและแม่ที่ดีของลูกได้” อนงค์นาถที่ไม่อยากได้แฟนสาวของหลานชายมาเป็นหลานสะใภ้พูดอ้างออกไป“ผมคบกับขิมมาสองปีแล้ว
พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว 1 จะหมั้น
โซล อายุ27ปี สูง188เซนติเมตร มีธุรกิจโรงแรมและมีไร่องุ่นหลายพันไร่ พราว อายุ22ปี สูง159เซนติเมตรตัวอย่างเนื้อหา “คุณโซลจะทำอะไรคะ” “คนที่แต่งงานกันแล้วต้องทำอะไรกันล่ะ” “พรุ่งนี้เราจะหย่ากันแล้วนะคะ คุณไม่ควรมาทำแบบนี้กับพราว” “ใช่ พรุ่งนี้เราจะหย่ากัน และหลังจากวันพรุ่งนี้ฉันก็ทำอะไรเธอไม่ได้ แต่ตอนนี้ฉันยังไม่ได้หย่ากับเธอ เพราะงั้น…ฉันก็ยังเอาเธอได้” “…” “ไหนๆพรุ่งนี้ฉันกับเธอก็ต้องหย่ากันแล้ว งั้น…คืนนี้ฉันจะเอาเธอให้สมกับที่เธอรักฉันมานานก็แล้วกันนะ” “หย่ากับฉันได้ไม่นานก็หาผัวใหม่ได้แล้วเหรอ” “ค่ะ” “…” “เธออย่าพยายามหนีฉันเลยนะ เพราะต่อให้หนียังไงเธอก็เหนื่อยเปล่า” “คุณกับพราวหย่ากันแล้ว…” “ไม่ต้องจดทะเบียนสมรสก็เอากันได้” “ตอนนี้พราวไม่ได้มีสถานะเป็นอะไรกับคุณแล้วนะคะ” “ไม่มีสถานะก็เอากันได้” . . . . . . . . ภัตตาคารในโรงแรมหรูของโซล 19.00 น. วันนี้โซลพาขิมซึ่งเป็นหญิงสาวที่ตัวเองรักมารับประทานอาหาร เนื่องในโอกาสที่ทั้งสองเป็นแฟนกันมาสองปีแล้ว เมื่อสองปีก่อนขิมเข้ามาทำงานเป็นพนักงานต้อนรับส่วนหน้าในโรงแรมของโซล ตอนนั้นขิมอายุยี่สิบสามปี มีอยู่วันห
You may also like
บ่วงรักนักโทษสาว
ต้นไผ่น้อย48.1K viewsกับดักรัก ท่านประธานเอวดุ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)37.9K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI74.8K viewsเด็กดื้อคนโปรด (ของมาเฟีย) BAD
ลำเจียก363.5K viewsสะดุดรักพี่คนสวย
suyuesui172 viewsกลางวันมีฉัน กลางคืนมีเธอ
Mamaya Writer112 viewsเมียอุ้มสม
พราวนภา152 viewsรวมเรื่องแซ่บ (3) NC20+
Beefy Cat6.6K views
