تسجيل الدخول~ สัปดาห์ต่อมา ~
ด้านฟรอสต์หลังจากที่มาเรียนซัมเมอร์ที่ซิดนีย์ ได้เป็นเวลา 1 สัปดาห์เต็ม แต่ก็ไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด เปิดโลกกว้างอีกครั้ง สาวๆที่นี่น่ารักไม่แพ้สาวไทย
และวันนี้ก็เป็นอีกวันหลังจากที่เลิกเรียนวิชา ดนตรีเรียนได้ 1 สัปดาห์ สัปดาห์หน้าจะเป็นการทดสอบความรู้ ถามว่ายากไหม แน่นอนที่นี่ไม่มีเรียนภาษาไทย สื่อสารเป็นภาษาสากล
ร่างสูงในชุดเสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์สีเข้ม สะพายกระเป๋าเป้สีดำเดินออกจากตึกเรียน ซึ่งการมาเรียนในครั้งนี้ผมมาโครงการเรียนแคมปัส สาขาวิศวะดนตรี ซึ่งเพื่อนๆร่วมคลาสก็จะมีนานาชาติ ทั้งยุโรป เอเชีย จีน เกาหลี ญี่ปุ่น เวียดนาม แตกต่างกันออกไป ซึ่งมหาลัยที่ผมมาแคมปัสครั้งนี้ เป็นมหาลัยที่น้องสาวผมศึกษาอยู่
ด้านฟรอสต์ มาคัส ทว่าขณะที่สองหนุ่ม ถือกีตาร์ออกจากห้องเรียน มาถึงแคนทีนของใมหาลัย ทว่าสายตากับสะดุดเข้ากับร่างบางที่ใส่ชุดเสื้อยืดกางเกงยีนส์ ปาลินนั่งอยู่กับฟร้อนท์ ดูเหมือนว่าทั้งสองสาว กำลังวุ่นวายกับการทำอะไรสักอย่าง
ฟรอสต์ที่ชะงัก หยุดฝีเท้านั้น ร่างสูงสายตาสะดุดเข้ากับสาวสวยเธออยู่กับน้องสาวของเขา หึ...แบบนี้ก็เข้าทางเขาน่ะสิ
ท่าทีของฟรอสต์ไม่สามารถรอดพ้นสายตาของมาคัสไปได้ สายตาคมเข้มจับจ้องไปที่เธอใส่เสื้อขาว ใบหน้าสวยอย่างไม่ละสายตา
“เชี่ย...หลุด ชิบหายมึง” ฟรอสต์ยังคงนิ่งเงียบ
“เอาไง 1 ทัก 2 จีบ” มัาคัสเอ่ยอย่างรู้ทัน
“สัส...” ฟรอสต์เดินกระแทกไหล่มาคัส มือล้วงกระเป๋ากางเกง เดินเข้าไปทักทั้งสองสาว
ท่าทีของฟรอสต์ทำเอามาคัสถึงกับคอแข็ง ดูท่าปาลิน คนนี้เพื่อนเขาเอาจริง ปกติใช่ว่า ไอ้หยิ่งคนมั่นหน้าอย่างไอ้ฟรอสต์จะเข้าหาสาวก่อน อย่าว่าแต่มันเลย ปาลิน สาวสวยคนนี้สวย ดูดี มีเสน่ห์ ตัวเล็กอุ้มง่าย น่าทะนุถนอมดี
ด้านปาลินที่ร่างบางวุ่นวายติวหนังสือให้กับรุ่นน้องอยู่นั้น
“อะ...ฮืม” เสียงที่ดังขึ้นมาทำให้ปาลิน และฟร้อนท์เหลือบมองคนมาใหม่
“พี่ชาย พี่มาคัส สวัสดีค่ะ” ฟร้อนท์ที่เห็นหน้าฟรอสต์ มาคัส ถึงกับยิ้มแป้นให้กับพี่ๆ
ปาลิน คลี่ยิ้มบางๆ ให้กับสองหนุ่ม แต่แล้วกับต้องชะงัก
!! พรึ่บ !! เมื่อฟรอสต์ถือวิสาสะนั่งลงข้างเธอ อย่างหน้าด้านๆ ใกล้มาก แขนของเธอและเขาเสียดสีกันไปมา
“อ่า...คุณ” ไม่พอเขายังยื่นใบหน้าหล่อเหลาเข้าใกล้ฉันอีก
!! อึก...!! จะหลบนัยน์ตาคมเข้มตรงหน้าแต่ดูเหมือนจะไม่ทันแล้ว ยิ่งเธอขยับหนี ดูเหมือนว่าเขายิ่งขยับตาม หน้าเขาใกล้ฉันมาก จนฉันรับรู้ลมหายใจอุ่นๆ ของเขา ไม่พอเขายังจ้องฉัน อย่างไม่ยอมละสายตา
“ทำไร กันเอ่ย...”
“ฟร้อนท์ กำลังให้พี่ปาลิน ติวเลข ให้อยู่ค่ะ”
“ติว เลข...”
“อืม...” ดูท่ายัยฟร้อนท์คงสนิทกับหญิงสาวที่เขากำลังสนใจไม่น้อย ฟรอสต์ใบหน้าหล่อเหลากระตุกยิ้มที่มุมปาก แต่นั้นกับมีเสน่ห์บาดใจใครบางคนอย่างไม่รู้ตัว
ปาลินพยายามหลบนัยน์ตาคมเข้มคนข้างกาย แต่นั้นก็ไม่เป็นผล นี้ฉันกำลังเป็นอะไรไป ‘สวย ชิบหาย‘ ทว่าคำพูดฟรอสต์ที่สนามบินวันนั้น ยังดังแว่วในหูของเธอ
“ติว งั้นเหรอ” ฟรอสต์พึมพำเสียงออกมา
“ใช่ค่ะ...” ฟร้อนท์เป็นฝ่ายตอบ มาคัสที่พอจะเดาท่าทีของคนอยากจีบสาวออก หึ...อย่าบอกนะว่าไอ้ฟรอสต์มัน
“ไม่แน่ใจว่า คุณคนสวย พอจะมีเวลาว่างติว ให้ผมบ้างไหมครับ” ฟรอสต์ไม่พูดเปล่ท ทว่าร่างสูงกับหยิบหนังสือวิชาเลขที่เขาเรียนเสริมขึ้นมา ซึ่งเป็นหนังสือเล่มเดียวกับที่ปาลินกำลังติวให้ฟร้อนท์
“หูย...พี่ชาย ช่างไม่รู้อะไร วิชาเลข พี่ปาลิน ตัวท็อปของสาขาดนตรีเลยนะคะ ใช่ไหมคะพี่ปาลิน” ฟร้อนท์ได้โอกาส อวยรุ่นพี่คนสนิทยกใหญ่
“จะดีเหรอ พี่รับติวแค่เด็กมอเรา”
“จะปฏิเสธผมแบบนี้ ไม่ดูใจร้ายไปหน่อยเหรอครับ” ฟรอสต์ไม่พูดเปล่า ทว่ากับยื่นหน้าหล่อๆ ของเขาเข้าหาเธอ นั้นทำปาลินลำบากใจสุดๆ จริงอยู่ที่เธอรับติว แต่ก็ไม่เคยติวให้ นักศึกษาต่างชาติ ปาลินใบหน้าสวยมีสีหน้าคิดหนัก
“พี่ปาลิน หาตังจ่ายค่าเทอม อยู่ไม่ใช่เหรอคะ พี่ชายฟร้อนท์ใจดี ถือว่าช่วย คนตาดำๆ หน่อยนะคะ” ด้านฟร้อนท์เมื่อพี่ชายสะกิด น้องสาวคนดีแสนรู้งานก็บิ้วรุ่นพี่ทันที
“นะคะ พี่ปาลิน คนสวยของน้อง ถือว่าช่วยพี่ฟรอสต์หน่อยนะคะ” ปาลิน เมื่อเจอลูกอ้อนของรุ่นน้อง ใบหน้าสวยถึงกับคิดหนัก หลายวันที่ไม่เจอเขา พอเจอแบบนี้ ปฏิเสธไม่ได้ แพ้มากแพ้ผู้ชายหน้าตาทะเล้นแบบนี้มาก หัวใจดวงเล็กเต้นสั่นแรงอย่างไม่เป็นจังหวะ
“นะคะ...” คนหน้าตึงอย่างฟรอสต์ที่ไม่เคยระบายยิ้มให้กับสาวสวยคนไหนมาก่อน
“ได้ ป่าว..” เสียงเรียบเอ่ยกับคนตรงหน้า โต๊ะออกจะกว้าง นี้เขาจะเบียดฉันทำไมกัน ฟรอสต์ มาคัส ฟร้อนท์ สายตาทั้งสามคู่จับจ้องมายังปาลิน ราวกับต้องการคำตอบ
“อืม...” ปาลินพยักหน้าให้กับฟรอสต์
“พี่ปาลิน น่ารักที่สุดเลย” ฟร้อนท์ฉีกยิ้มตาหยี อย่าว่าแต่น้องชอบเลย ‘พี่มันก็ชอบ’ ฟรอสต์กระตุกยิ้มให้มาคัส เป็นอันรู้กัน ด้วยท่าทีพอใจสุดๆ ยัยฟร้อนท์รู้ใจพี่จริงๆ สงสัยต้องตบรางวัลให้น้องรักงามๆ เสียแล้ว ฟรอสต์ได้แต่คิด จากนั้นทั้งเขาและปาลินก็แลกไลน์กัน เพราะต้องใช้คอนแทคเรื่องติว
ปาลิน จากนั้นร่างบางก็อธิบายและติวให้รุ่นน้องต่อ อย่างไม่สนใจสองหนุ่มที่เอาแต่จ้องเธอ ด้านฟรอสต์ไม่อาจละสายตาออกจากใบหน้าสวยของปาลินได้ แม้แต่วินาทีเดียว คนตัวเล็กอธิบาย อย่างคล่องแคล่ว ไม่เบื่อหน่าย เสียงหวานนุ่มละมุนหู เพลินตาเขาชิบหาย
“...น้องฟร้อนท์ สงสัยตรงไหนอีกไหมจ๊ะ...” จากที่ติวให้ฟร้อนท์เพียงคนเดียว แต่ดูเหมือนตอนนี้จะมีนักเรียนถึง สามคน สายตาทั้งสามคู่จับจ้องมายังปาลิน ฟรอสต์เล่นจ้องหน้าเธออย่างไม่ยอมละสายตา แบบนี้ ก็เขินน่ะสิ
ด้านมาคัส ที่เห็นท่าทีของฟรอสต์หลงเสน่ห์ติวเตอร์สาวสวยตกเข้าอย่างเต็มๆ ถึงกับอดหมั่นไส้เพื่อนไม่ได้ อีกนิดไอ้ฟรอสต์มันจะกินหัวปาลินแล้วครับ รู้ครับว่าชอบ แต่มึงก็เกินไปไหม จากที่นั่งห่างๆ ดูเหมือนว่าตอนนี้ไอ้ตัวดี ถ้าสิงร่างปาลินได้ ก็สิงเขาไปแล้ว มาคัสได้แต่ส่ายหัวให้ฟรอสต์
“มึง ชอบปาลิน” มาคัสกระซิบที่ข้างหูของฟรอสต์ แต่นั้นก็ไม่รอดพ้นหูของปาลินที่นั่งติดกับฟรอสต์ ใบหน้าสวยชะงัก ปาลินแกล้งไม่ได้ยิน ทว่าหัวใจดวงเล็กกับเต้นสั่นแรง ขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้
!! ตุบๆ ตับๆ !! ปาลินใบหน้าสวยแดงละเลือดขึ้นมาด้วยท่าทีเขินอาย เก็บอาการไม่อยู่ ร้อนพราวๆ ขึ้นมาบริเวณใบหน้า
“กูชอบ เธอ” ฟรอสต์ตอบมาคัส อย่างไม่ปฏิเสธ
~ 5 ปีต่อมา ~ด้านฟรอสต์หลังจากที่วันนี้ผมเลิกงานเร็วกว่าปกติ เพราะต้องรีบกลับบ้านมาช่วยภรรยาคนสวยแพ็คกระเป๋า ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวกางเกงสีดำ พอเดินเข้าบ้านมา สองหนุ่มสุดป่วนของบ้านก็วิ่งแย่งกันเข้าหาพ่อ“มาค๊าบ ใครจะให้คุณพ่อจุ๊บบ้างเอ่ย” ผมเอ่ยเพียงแค่นั้น เด็กๆ ทั้งสาม เฟรดิก ฟาโรห์ ใช่ครับตอนนี้ลูกชายทั้งสองของผมและปาลินเฟรดิกเข้าวัย 5 ขวบ ส่วนคนเล็กอีกไม่กี่เดือนข้างหน้าก็จะเข้า 4 ขวบโตตามพี่ชายทันแล้วครับ“น้องฟาโรห์ครับ จุนพ่อ” มาถึงบ้านลูกชายก็อ้อนพ่อทันที ส่วนอีก 1 หนุ่มเจ้าลาเต้ สุนัขตัวโปรดของผมก็วิ่งมาจะให้ผมจุ๊บเช่นกัน ดูเอาเถอะในแต่ละวัน คฤหาสน์หลังใหญ่เคยเงียบสงบ ทว่าตอนนี้กับวุ่นวายมากแค่ไหนกันเชียว เมื่อมี สองหนุ่มน้อย น่าตาน่ารักมาเติมเต็มสีสัน แห่งความสุขให้กับคฤหาสน์หลังใหญ่ครอบครัวของเรา“อุ้ม...ครับ คุณพ่อ” ฟรอสต์นั่งพร้อมกับอุ้มลูกชายคนเล็กที่มักอ้อนเขาเป็นที่หนึ่งขึ้นมาฟัดแก้มซ้ายขวาสลับกัน“อุ้มๆเฟรดิกด้วยครับ คุณพ่อ” เสียงเด็กชายเฟรดิก บอกับพ่อของเขา“ได้เลยครับลูกชาย” แขนทั้งสองข้างอุ้มลูกชายทั้งสอง“บ๊อกๆ”“ไงเจ้าลาเต้ เอ็งจะให้พ่อเอามือข้างไหนมาอุ้มเ
ฟรอสต์พอทานข้าว ฉลองวันคล้ายวันเกิดตนเสร็จแล้วนั้น ก็ไล่กลุ่มเพื่อนๆนั้นกลับทันที จากที่ตั้งใจจะนั่งดื่มต่อเป็นเพื่อนมาคัส หมอภีม พอทราบว่าภรรยากำลังตั้งท้องอ่อนๆมีลูกให้ตน ฟรอสต์ถึงกับเก็บพับเก็บความเมาเอาไว้ และรีบพาภรรยาคนสวยเข้านอนทันทีภายในห้องนอนของเขาทว่าขณะที่ปาลินและฟรอสต์อาบน้ำเสร็จพร้อมเข้านอนแล้วนั้น“แปลกนะคะที่วันนี้ คุณพ่อไม่เมา” ปกติถ้าเป็นวันคล้ายวันเกิด ไม่ว่าจะวันเกิดเขา หรือเพื่อนๆ สามีสุดที่รักก็มักจะฉลองหนักเมาเสมอ จำได้ว่าวันเกิดหมอภีมเมื่อหลายเดือนก่อน ฟรอสต์เมาหนัก เป็นฉันเสียเองที่ขับรถกลับบ้านให้สามีนั่ง“เค้าไม่อยากเมาครับ แต่กลัวว่าจะเป็นตัวอย่างที่ไม่น่ารักให้กับลูก” ปาลินได้ฟังคำตอบจากปากสามี คนตัวเล็กถึงกับระบายยิ้มตาหยี่ใส่อย่างน่ารัก“ลูกยังอยู่ในท้องตัวกะจี๊ดเดียว คุณพ่อเมาได้ค่ะ คุณแม่อนุญาตแล้ว” มือของฟรอสต์ลูบที่หน้าท้องของฉัน พร้อมกับพรมจูบทักทายลูกในท้องอย่างรักใคร่“ลูกรู้ค่ะ ว่าคุณพ่อคุณแม่รักเขามาก”“ที่รักไปฝากท้องยังเอ่ย”“รอไปพร้อมกับคุณพ่อค่ะ”“งั้นพรุ่งนี้ เราไปที่โรงพยาบาลไอ้หมอมันเลยนะครับ”“นอนเถอะนะคนดี เค้าอยากให้ที่รักกับลูกของเรา
~ 2 ปีต่อมา ~ @คฤหาสน์ ริว รัฐพล ปาลินหลังจากที่ฉันและฟรอสต์เราแต่งงานกัน เราก็ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมาเป็นระยะเวลา 2 ปีเต็ม ฉันพึ่งเรียนจบเมื่อ 3 เดือนที่แล้ว ส่วนฟรอสต์เขาเรียนจบก่อนฉัน พอเรียนจบเขาก็ไปช่วยบริษัทของครอบครัวและขึ้นเป็นผู้บริหาร ส่วนเรื่องที่ฉันแต่งงาน และใช้ชีวิตอยู่กับฟรอสต์ที่นี่ คุณพ่อฉันท่านเองก็ทราบเรื่องแล้ว แถมอวยพรให้ฉันมีเบบี๋ ให้คุณพ่ออุ้มเร็ววันเร็วคืนอีกด้วย ดูเหมือนว่าคำอวยพรของบุพการีจะศักดิ์สิทธิ์กว่าสิ่งอื่นใด ทุกครั้งที่ฉันคุยโทรศัพท์กับคุณพ่อ ท่านก็มักจะบ่นถึงเรื่องหลานอยู่เสมอทว่าขณะที่ปาลิน ร่างบางในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้นธรรมดาๆ ขมักเขม้นตีแป้งเตรียมทำเค้กให้กับคุณสามีสุดที่รักของฉัน เจ้าของวันเกิดในค่ำคืนนี้นั้น!!ฝุดฝิด...!!“อ่า....” นั้นไง เอาอีกแล้วมือเรียวบางยกขึ้นมาปิดจมูก ด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก“น้องปาลินคะ เป็นอะไรหรือเปล่ามาค่ะ พี่อรช่วย นั่งก่อนนะคะ”“ปาเหม็นกลิ่นไข่ค่ะพี่อร...อ่า...” ปาลินฝืนทนกลิ่นที่ตีจมูกตนไม่ไหว คนตัวเล็กลุกจากเก้าอี้วิ่งไปยังห้องน้ำที่อยู่ไม่ไกลจากห้องครัวนัก!!อุ๊...!! หรือนี้จะเป็นข่าวดี เอมอรที่เห็นเจ้านายวิ่งไป
ปาลินปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวของเขาออกทีละเม็ด แต่นั้นกับขัดใจเขาซะเหลือเกิน คนใจร้อนอยากรักภรรยาไม่รอช้า ฟรอสต์ลุกขึ้นจากเตียงนอนเปลือยกางเกงสีดำและเสื้อโยนอย่างไม่ใยดี เมื่อจัดการตัวเองเสร็จแล้ว ก็หันไปช่วยภรรยาไอ้สวยมันก็สวยอยู่หรอก แต่กว่าเขาและปาลินจะช่วยกันจัดการกับชุดเจ้าสาวแสนสวยก็กินเวลาไปหลายนาทีเหมือนกัน“ฟู่...” ใจเย็นไว้ไอ้ลูกรัก ไม่ต้องรีบร้อนยังไงเสียจากนี้ไปเอ็งก็ได้ไปเข้าไปเล่นกับแม่เอ็งทุกวันยังได้เลยฟรอสต์ลูบไล้ท่อนเอ็นเส้นปูดขนาดใหญ่ที่มันไม่มีท่าทีสงบลง จนกว่าจะได้จิ้มแม่มันเมื่อปาลินจัดการกับชุดเจ้าสาวของเธอเสร็จแล้วนั้น ฟรอสต์ไม่รีรออะไร ใบหน้าอันหล่อเหลาจมูกโด่งคมสันปักเข้าหน้าอกอวบอึ๋ม ลากลิ้นสากอุ่นอันตรายมายังหน้าท้องอันแบนราบและเรียวขาสวย มือเรียวของปาลินจิกเข้าผมอันดกดำ“แผล็บ แผล็บ” ฟรอสต์บรรเลงห่อลิ้นดูดกลืนความหอมหวานจากกลีบดอกไม้ฉ่ำน้ำหวานเต็มอุ้มปาก จากนั้นก็กลืนลงคออย่างไม่นึกรังเกียจ“ที่รัก ถ้าเจ็บรีบบอกเขาเลยนะ” น้ำเสียงนิ่งปนเซ็กซี่ถามคนใต้ร่าง“ถ้าไม่อยากให้เจ็บ ก็อย่ารุนแรงมากสิคะ” ปาลินเอ่ยเสียงหวานอย่างเอาใจ นั้นยิ่งทำเอาฟรอสต์หึกเหิมไปกัน
อีกด้านของฟรอสต์ ร่างสูงในชุดสูทสีดำของเจ้าบ่าว สายตาคมเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมืออีกไม่กี่นาที ก็จะได้ฤกษ์แล้ว ทว่าสายตากวาดมองไปยังรอบๆงาน แต่กลับไร้เงาของมารดาและปาลิน“เชี่ย...ฟรอสต์ ปาลินหายไปไหนละวะ” ไทม์ กระซิบกระซาบข้างหูเจ้าบ่าวราวกับกลัวคนอื่นได้ยิน เมื่อคนร่วมแผนการครั้งนี้ถาม ฟรอสต์มองหาปาลิน แต่กับไร้เงาของเธอ“นี้อย่าบอกนะ ว่าแผนมึงมันห่วยแตก ล้มไม่เป็นท่า” ภีมภพถาม นั้นน่ะสิปาลินหายไปไหนของเธอ ส่วนเจ้าสาวไม่ต้องถาม เพราะเขาไม่คิดจะสนใจเซย่าอยู่แล้ว“เอาไงดี พิธีจะเริ่มแล้วนะโว้ย...” ใบหน้าอันหล่อเหลาของเจ้าบ่าว ถึงกับคิดหนักเมื่อเขาคิดจะล้มเลิกงานแต่งในครั้งนี้ แล้วหนีไปกับปาลิน“มึง มีแผนสำรองไหมไอ้เจ้าบ่าว หรือปาลินเธอรู้ตัว จะไหวตัวทัน” สามหนุ่มปรึกษากัน เนื่องจากตอนนี้มาคัส โทรตามพวกเขาแล้ว ปกติเคยเห็นแต่ในละคร ชิงตัวเจ้าสาว แต่นี้กับชิงตัวอดีตเมียรักของเจ้าบ่าว งานนี้บอกเลย ถ้าไอ้ฟรอสต์หนีไปกับปาลินได้สำเร็จ รับรองพวกผมโดนเจ้เจนิส คุณริวบ่นจนหูพังแน่ แต่จะไม่ช่วยคนก่อเรื่องอย่างไอ้ฟรอสต์มันก็กระไร อยู่ด้านไทม์ ผมกับไอ้หมอไม่อยากจะช่วยมันนักหรอก แต่อดสงสารไอ้เจ้าบ่าวม
เช้าวันต่อมา ปาลินร่างบางรู้สึกตัวอีกทีในช่วงสาย ทว่ากับไร้เงาร่างสูงของคนที่นอนกอดเธอมาตลอดทั้งคืนด้านฟรอสต์หลังจากที่รู้สึกตัวตื่นจากห้องปาลินแล้วนั้น ใบหน้าอันหล่อเหลางัวเงียกลับตึกใหญ่ แต่แล้วกับไม่เป็นอย่างที่คิด เมื่อเช้านี้เซย่ามาที่บ้านของเขา“ฟรอสต์ นี้ฟรอสต์หายไปไหนมาคะ” เซย่าถึงจะรู้เต็มอกแต่นั้นก็ถาม ทว่าคนถามกับไม่คิดจะสนใจ ฟรอสต์เดินผ่านเซย่าราวกับเธอเป็นธาตุอากาศหรือเศษฝุ่นเพียงเท่านั้น“ฟรอสต์นี้เซย่ากำลังถาม ฟรอสต์อยู่นะคะ” เซย่าเอ่ยเสียงแข็ง ทว่ากับรีบไปคว้ามือฟรอสต์ขณะที่ขายาวจะก้าวขึ้นบันได้ ทว่าเซย่ากับพลาดท่า!! ตุบ !! ร่างบางล่วงหล่นไปกองกับพื้น“ว้าย...หนูเซย่า เป็นอะไรหรือเปล่าลูก” เสียงดังเอะอะโวยวาย ทำเอาเจนิสที่นั่งคุยกับสามีถึงกับวิ่งเข้ามาดู เซย่าพยุงร่างตัวเอง ลุกขึ้นยืนด้วยสีหน้าปกติ“หนูไม่เป็นไรค่ะ คุณแม่”“กำลังท้อง กำลังไส้อยู่ระวังตัวหน่อยสิลูก” เจนิสเอ่ยเสียงนุ่มกับว่าที่ลูกสะใภ้ แต่นั้นก็อดแปลกใจไม่ได้ ที่เซย่ามาที่บ้านตั้งแต่เช้า“มีอะไร ว่ามา” ฟรอสต์เอ่ยเสียงแข็งอย่างไม่น่าฟัง ร่างสูงเดาะลิ้นเข้ากระพุ้งแก้ม เขาพยายามใช้ความคิด สายตาคมก้มมองไป







