تسجيل الدخول“บ่ายนี้ท่านรองไม่มีงานแล้วค่ะ ท่านรองดูหน้าเครียดๆ นะคะ ให้ซินดี้บริการไหมคะ”หล่อนถามพร้อมลูบมือจากอกแกร่งเลื้อยมายังเป้ากางเกงของท่านรองประธาน แต่ยังไม่ทันจะได้ล้วงเข้าไปในกางเกงก็ถูกมือใหญ่จับรั้งไว้“ฉันแต่งงานแล้ว”รชฏไม่อยากทำผิดต่อณดา ไม่ว่าจะเป็นต่อหน้าหรือลับหลัง เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมมีความคิดนี้แทรกเข้ามาในหัว ทั้งๆ ที่ปากบอกว่าเกลียดภรรยาตีทะเบียน แล้วทำไมเขาต้องสนใจแคร์ความรู้สึกของหล่อนด้วย หรือว่านี่เป็นจิตสำนึกของผู้ชายที่แต่งงานแล้วกันนะ ถึงจะไม่ได้รักไม่ได้ชอบ แต่ก็มีจิตสำนึกของการเป็น ‘สามี’ งั้นเหรอ“ทำไมคะท่านรอง” หล่อนถามอย่างไม่พอใจ“ฉันแต่งงานแล้ว และห้ามทำแบบนี้กับฉันอีก ถ้าฉันไม่อนุญาตจำไว้ ออกไปได้แล้วซินดี้”แล้วหล่อนก็ผละออกห่าง หากให้มีคำสั่งครั้งที่สองมีหวังได้เจอพายุอารมณ์ของท่านรองประธานแน่นอน“ฉันจะออกไปข้างนอก และจะไม่กลับเข้าบริษัท จะเลยกลับบ้านเลย” เขาบอกเลขาคนสวยก่อนหล่อนจะเดินออกไป
“แล้วแกแต่งงานกับหนูดาทำไมล่ะ ก็พ่อบอกแล้วว่าพ่อจะเป็นคนแต่งงานกับหนูดาเอง” “เฮอะ! พ่อคิดว่าแต่งงานกับแม่นั่นได้เหรอ เด็กนั่นรุ่นลูกรุ่นหลานเลยนะพ่อ พ่อคิดอะไรอยู่ถึงจะเอามาเป็นแม่เลี้ยงของผม” นี่แหละคือสาเหตุที่เขาแต่งงานกับณดา เพราะพ่อบอกว่าถ้าเขาไม่แต่งงานกับหล่อน ท่านจะเป็นคนแต่งงานกับณดาเอง “ก็แล้วทำไมพ่อจะแต่งไม่ได้ พ่อยังเตะปี๊บดังอยู่นะรชฏ” “ฝันไปเถอะ ตอนนี้ยัยนั่นเป็นเมียผมแล้ว” หึหึ วิชิตไม่ตอบ มีเพียงเสียงแค่นขำในคอดังลอดออกมาจากริมฝีปากเหี่ยวย่นของชายชราเท่านั้น “พ่อรู้แล้วว่าตอนนี้หนูดาเป็นเมียลูกแล้ว และก็หัดทำตัวดีๆ พูดกับน้องให้เพราะๆ หน่อยแล้วกัน ยังไงก็ตบแต่งเขามาเป็นเมียแล้ว ถึงจะไม่เต็มใจก็เถอะ แต่แกก็ทำหน้าที่ผัวให้ดีก็แล้วกัน พ่อกลับล่ะ วัน
ณดาตื่นสายทั้งๆ ที่ปกติเป็นคนตื่นเช้า เธอตื่นมาก็ไม่เจอสามีแล้ว เขาน่าจะออกไปทำงานแล้ว เธอขยับตัวลุกขึ้นลงจากเตียง แต่แล้วก็ต้องสูดปากครางออกมาเมื่อต้นขาทั้งสองขยับเสียดสีกันทำให้เจ็บกลางความเป็นสาว เธอก็ทิ้งตัวนั่งลงบนเตียงเหมือนเดิม คืนแรกของการแต่งงานผ่านไปด้วยความเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ ทุกคำพูดของรชฏดังชัดในหัวจนตอนนี้ เขาพูดถูกว่าเธอมันก็ไม่ต่างจาก ‘อีตัว’ เพราะเธอขายชีวิตและจิตวิญญาณให้เขาไปแล้วตอนนี้ แต่เธอยอม ขอแค่ยื้อชีวิตของพ่อที่เป็นทุกอย่างของเธอไว้ได้ แม้จะอยู่ในอาการโคม่าก็ตาม ขอแค่ท่านยังมีลมหายใจอยู่ต่อ เธอก็ยินดีจะเป็น ‘อีตัว’ ของรชฏ ร่างเล็กที่บอบช้ำจากศึกรักในคืนเข้าหอประคองตัวเองลุกขึ้นอีกครั้งแล้วขบเม้มกัดฟันข่มความเจ็บปวดกลางกายแล้วเดินเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำ ตอนนี้ใกล้เที่ยงแล้ว ไม่รู้ว่าชีวิตเย็นนี้จะเป็นยังไงต่อ และเหมือนว่าจะไม่สบายด้วย เธอต้องรีบอาบน้ำแล้วไปขอยากับสาวใช้เพื่อ
“อ่า...หวาน อื้ม...” เขาผละออกมาเอ่ยชมเจ้าของโพรงปากหวานที่ตนบดจูบจนพอใจแล้วก็เริ่มกดแนบเรือนกายเอ็นร้อนกลางหว่างขาตัวเองที่พรั่งพร้อมจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับภรรยาแสนชังตนเอง “อื้อ...คุณรชฏ” “ใช่ นั่นคือชื่อฉัน และฉันก็กำลังจะเป็นผัวเธอตอนนี้ณดา อ่า...” เขาเอ่ยตอบกลับเสียงพร่าเมื่อได้ยินเจ้าหล่อนเรียกชื่อตนด้วยน้ำเสียงพร่าเสียว ตอนนี้เธอกำลังเสียวซ่านปั่นป่วนท้องน้อยและเขาเองก็ปวดร้าวเอ็นร้อนจนแทบจะคลั่งแล้วก็ว่าได้ “อื้อ...คุณรชฏ” เธอเอ่ยเรียกชื่อของเขาอีกครั้งและแล้วก็เบิกตาโต อ้าปากกว้าง นอนนิ่งเกร็งไม่ขยับไหวติงเมื่อความใหญ่โตของคนทมิฬอัดยัดกระแทกเข้ามากลางร่างจนเจ็บและจุก “จะ...เจ็บ!” เป็นคำพูดที่แทนความรู้สึกของเธอในตอนนี้ “อย่าเกร็ง บอกแล้วไงให้ผ่อนคลาย และ
“อย่าอ่อนแอ ฉันไม่ชอบ” เขาไม่สนว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเจ้าสาวตน เขาบีบมือหนักหน่วงเคล้นคลึงเต้าอวบใหญ่ล้นมือตัวเองพร้อมปากหนาตวัดเรียวลิ้นดูดคลึงยอดอกแข็งตึงของหล่อน “อะ...คุณรชฏ อื้อ...” เธอเจ็บและไม่คุ้นชินกับสัมผัสหยาบโลนจากคนเหนือร่าง ตอนนี้ณดาได้แต่เม้มปากแน่นน้ำตาคลอยอมรับชะตากรรมตัวเองและบอกตัวเองในใจว่าเดี๋ยวมันก็ผ่านไป “อื้อ...อ่า” เขาดูดเร่ายอดอกสีชมพูระเรื่อของณดาพร้อมกับมือใหญ่บีบคลึงเคล้นหนักหน่วงแล้วผละปากหนาเคลื่อนมาบดจูบปากน้อยสีชมพูหวานที่เม้มแน่นแล้วขบเม้มให้เธอเปิดปากรับเรียวลิ้นสากอุ่นร้อนของตัวเอง รชฏไม่อาจปฏิเสธได้ว่าภรรยาแสนชังของเขาน่าปรารถนา กลิ่นกายของณดาหอมรัญจวนอย่างที่ไม่เคยเจอมาก่อน “อย่าสำออยเข้าใจไหม ถ้าไม่อยากเจ็บก็ทำตัวผ่อนคลายไปกับฉัน แล้วเธอจะชอบสิ่งที่ผัวคนนี้ทำให้ ทำตัวให้คุ้มกับเงินสี่สิบล้านด้วย อ่า...” เขาเห็นน้ำตาคลออาบล้นไหลออกทางหางตาและเสียงสะอื้นไห้ดังปะปนออกมา เขาจึงผละปากออกมาเอ่ยใส่หน้าหวานชื้นเหงื่อราคะข
ณดาไม่กล้ามองร่างเปลือยบุรุษตรงหน้า เธอมองเห็นเสื้อผ้าของเขาถอดกองรวมกับที่ข้างเท้าของเขา ณดาขยับมือขึ้นมาปลดยกทรงสีขาวที่ปิดบังอกอวบอูมตัวเองแล้วก็ก้มหน้าซ่อนความอายมองเท้าตัวเองแล้วเคลื่อนมือสั่นเทาถอดกางเกงชั้นในและกางเกงซับในสีเนื้อออกพร้อมกันไปกองรวมกับชุดแต่งงานลายลูกไม้ รชฏมองออกว่าหล่อนอาย ก็ตอนนี้หน้าของเธอที่ถูกแต่งแต้มนั้นแดงกว่าเดิมแดงลามไปถึงใบหู เท้าใหญ่ก้าวเดินมาหยุดตรงหน้าร่างเปลือยแล้วก็ยกมือเชยคางมนเรียวให้แหงนเงยขึ้นสบตาตัวเองแล้วก็ยกยิ้ม “มองฉันสิ มองว่าผัวของเธอหุ่นดีแค่ไหนณดา” เขาสั่งเธอเสียงพร่าเมื่อได้มองเห็นเรือนร่างสวยงามน่าปรารถนาของหล่อน ณดายังคงเม้มปากแน่นเงียบไม่ปริปากเอ่ยแม้แต่คำเดียวตั้งแต่เหลือกันสองคนกับเจ้าบ่าวตัวเอง เธอกล้ำกลืนฝืนทนกับความจริงตรงหน้าและยอมรับทุกคำดูถูกของเจ้าบ่าวในคืนนี้ที่พูดตอกหน้าตนเอง “เป็นใบ้รึไง!” เห็นเธอเอาแต่เม้มปากเงียบไม่ตอบ







