บทที่ 4 เคล้น 2/2

ธีร์ชะงักมือที่กำลังติดเทปพันแผล นัยน์ตาดุดันเงยขึ้นสบประสานกับดวงตาพราวระยับของยายหมอดูที่ควรจะเปลี่ยนอาชีพเป็นดาวยั่วแทน

 เขาแสยะยิ้มร้ายกาจ ขยับใบหน้าเข้าไปใกล้จนจมูกโด่งเป็นสันแทบจะชนกับปลายจมูกรั้นของเธอ

“แต่ดูท่าทางคุณจะยั่วผมชนิดที่ไม่กลัวแสบและเสียวเลยนะครับ” ไม่พูดเปล่าแต่ร่างใหญ่โน้มลงไปใกล้จนอีกคนต้องเอนตัวตามความยาวของโซฟา ทำให้ตอนนี้ทั้งสองร่างอยู่ในท่าทางที่ล่อแหลม

แต่มิลินหรือจะยอมจนแต้ม เธอยกขาชันขึ้น ให้กระโปรงตัวเดิมที่มีรอยผ่าสูงแหวกออก เผยเรียวขานวลเนียนดุจน้ำนมอวดคนตรงหน้าอีกครั้ง ก่อนจะปรายตาไปมองตรงเป้าของเขาแทน

“ก็ต้องดูว่าของสารวัตรมันใหญ่พอให้น่ากลัวไหม”

ธีรดาเชื่อแล้วว่ายายมิลินนี่คงอยากให้เขากลืนกินสินะ ถึงได้พยายามพูดยั่วให้เขาอยาก เธอหิวขนาดนั้นเลยหรือไง?

“ปากดีขนาดนี้ถ้าเห็นของจริงอย่าร้องก็แล้วกัน” เขากระซิบเสียงพร่า นัยน์ตากวาดมองต่ำลงไปที่เนินอกอวบอิ่มที่โผล่พ้นรอยขาดของเดรสสีไวน์แดงด้วยสายตาที่บ่งบอกถึงอันตราย

“ปากดีสารวัตรเห็นแล้ว...ของอย่างอื่นก็ดีนะคะสารวัตรอยากเห็นไหม”

 “อย่ามาท้าทายผม...เพราะคนอย่างสารวัตรธีรดาไม่เคยกลัวอะไร”

คำขู่ที่มาพร้อมกับสายตาหิวกระหายทำเอามิลินเผลอกลืนน้ำลายลงคอ ร่างกายร้อนวูบวาบราวกับถูกไฟลามเลีย เธอยอมรับเลยว่าสู้สายตาของผู้ชายคนนี้ไม่ได้จริงๆ ยิ่งเห็นเขาหิวกระหายมันชวนให้ร่างกายเธออยากจะวูบ

ธีรดาเห็นคนปากเก่งเงียบไปก็หัวเราะในลำคออย่างผู้ชนะ เขาผละตัวออก ยืนขึ้นเต็มความสูง แล้วเดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของตัวเองที่พาดอยู่บนพนักเก้าอี้มาโยนใส่หน้าเธอพร้อมกับตัดใจไม่ทำอะไรเกินเลย

“ไปอาบน้ำซะ สภาพคุณตอนนี้ดูไม่ได้เลย” ต่อให้ปากบอกว่าดูไม่ได้ แต่สายตาไม่ได้ละจากร่างกายคนตรงหน้าสักนิด

 ธีร์พยักพเยิดหน้าไปทางห้องน้ำ “เสื้อผ้าคุณมันขาดหมดแล้ว ใส่เสื้อผมไปก่อน แล้วอย่าคิดตุกติกคิดหนีล่ะ”

เขาไม่กลัวว่าเธอจะหนีหรอก เพราะมีบางคนน่าจะรอปิดปากเธออยู่แล้วล่ะ และอีกอย่างนี่คือชั้นสาม กระโดดลงไปไม่ตายก็พิการ

มิลินรับเสื้อเชิ้ตตัวนั้นมากอดไว้ กลิ่นหอมสะอาดประจำตัวของเขาติดอยู่บนเนื้อผ้าอย่างชัดเจน หญิงสาวย่นจมูกใส่คนสั่งการ ก่อนจะหยัดตัวลุกขึ้นเดินนวยนาดเข้าห้องน้ำไปอย่างว่าง่าย เพราะสภาพเธอตอนนี้มันเหนอะหนะและต้องการชำระล้างจริงๆ

เวลาผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง...

เสียงน้ำในห้องน้ำหยุดลง ธีรดาที่กำลังยืนพิงกรอบหน้าต่างสูบบุหรี่ดับความรุ่มร้อนในกาย หันกลับมามองเมื่อได้ยินเสียงลูกบิดประตูเปิดออก

และภาพตรงหน้า... ก็ทำให้สติสัมปชัญญะของสารวัตรขาดสะบั้นลงทันที!

มิลินก้าวออกมาจากห้องน้ำด้วยสภาพที่ชวนให้สติเตลิดเปิดเปิงที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็น! เสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของเขาที่เคยพอดีตัวบัดนี้กลายเป็นชุดเดรสสั้นจู๋เมื่ออยู่บนร่างอรชร ชายเสื้อยาวปิดลงมาแค่กึ่งกลางต้นขา เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนละเอียดที่ทอดยาวอย่างอวดโฉม ด้านบนยังปลดกระดุมออกหนึ่งเม็ดเผยให้เห็นเนินอกอวบอิ่ม

ที่ร้ายกาจไปกว่านั้น... คือเสื้อเชิ้ตสีขาวที่เปียกชื้นเล็กน้อยจากการที่เธอไม่ได้เช็ดตัวให้แห้งสนิท มันแนบลู่ไปกับทรวดทรงองค์เอวเอสเคิร์ฟ และเพราะเธอไม่มีบราเซียสวมอยู่ด้านใน ยอดอกชูชันจึงดันเนื้อผ้าออกมาให้เห็นเป็นรอยนูนเด่นชัด ต่อให้ไม่อยากยั่วก็เหมือนกำลังยั่วเขาทางอ้อม บอกเลยว่าเขาไม่เคยต้องอดทนอด กลั้นในการสอบสวนพยานมากเท่านี้มาก่อน

หยดน้ำเกาะพราวตามเรือนผมสีเข้มที่ปล่อยสยายคลอเคลียกรอบหน้าสวยเฉี่ยว กลิ่นสบู่เหลวอาบน้ำของเขา... กลิ่นที่เขาชอบ... บัดนี้มันลอยอวลออกมาจากเรือนร่างเย้ายวนของผู้หญิงตรงหน้า ชวนให้กระตุ้นสัญชาตญาณความเป็นชายให้ตื่นตัวอย่างรุนแรง

“เสื้อสารวัตรตัวใหญ่ไปหน่อยนะคะ... แต่ก็พอใส่ได้” มิลินเอ่ยเสียงหวาน เธอรู้ตัวดีว่าสภาพของตัวเองตอนนี้มันชวนให้คนมองมีอารมณ์แค่ไหน และเธอก็จงใจใช้มัน!

หญิงสาวยกมือขึ้นเสยผมเปียกชื้นลวก ๆ ท่าทางเป็นธรรมชาติแต่โคตรเซ็กซี่นั้นทำเอาธีรดาต้องกำหมัดแน่น

“ผมบอกให้ไปอาบน้ำ... ไม่ได้บอกให้ออกมายั่ว” ธีร์กดเสียงต่ำจนแทบจะกลืนหายไปในลำคอ เขาสาวเท้าเข้าหาเธอช้า ๆ นัยน์ตาวาวโรจน์ราวกับสัตว์ป่าที่จ้องตะครุบเหยื่อตัวน้อยไร้เดียงสาที่ออกหากินตอนกลางคืน

แล้วอีกอย่างด้านนอกฟ้าฝนก็ดันเป็นใจให้ทำกิจกรรมเข้าจังหวะเสียเหลือเกิน

มิลินไม่ถอยหนี เธอยืนนิ่งอยู่ที่เดิมดวงตากลมโตมองคนตัวใหญ่อย่างใสซื่อ ปล่อยให้ร่างสูงคุกคามเข้ามาจนแผงอกแกร่งเบียดชิดกับความนุ่มหยุ่นของเธอผ่านเนื้อผ้าบางเบา ธีรดายกแขนทั้งสองข้างขึ้นกักขังเธอไว้กับกำแพงหน้าห้องน้ำ ลมหายใจร้อนผ่าวเป่ารดหน้าผากมน

“สารวัตร... จะทำอะไรคะ?” มิลินแกล้งช้อนตากลมโตขึ้นมอง แต่ริมฝีปากกลับเผยออ้าเชิญชวน

“ทำโทษ...นักโทษที่ชอบท้าทาย”

ธีร์กระซิบชิดริมฝีปากอิ่ม เขาหมดความอดทนที่จะเป็นสุภาพบุรุษอีกต่อไป มือหนาสอดเข้าที่ท้ายทอยของเธอ ลูบไล้เส้นผมเปียกชื้นอย่างหลงใหล ก่อนจะโน้มใบหน้าลงมาหมายจะบดขยี้ริมฝีปากสีเชอร์รีที่มันล่อตาล่อใจเขามาตั้งแต่อยู่ที่คอนโดที่เกิดเหตุแล้ว

ระยะห่างของคนสองคนลดลงจนริมฝีปากของทั้งคู่สัมผัสกันแผ่วเบา ความร้อนรุ่มปะทุขึ้นอีกครั้ง ริมฝีปากเล็กงับริมฝีปากนุ่มของเขาแผ่ว ๆ อย่างเชิญชวน ก่อนที่เขาจะดันร่างเล็กเข้ามาแนบลำกายแกร่งและทำให้ความแข็งขืนดันกางเกงชั้นในจนร่างกายปวดหนึบ

จุ๊บ! เสียงแลกลิ้นและลมหายใจดังขึ้นเมื่อร่างทั้งสองโผเข้าหากัน เขาจูบเธออย่างหิวกระหายจนทำให้ร่างกายของคนตัวเล็กกว่าระทดระทวย

มิลินแม้จะไม่ใช่คนไร้ประสบการณ์ แต่การจูบที่แสนจะช่ำชองและชวนให้วาบหวามนี้ทำให้เธอตามเขาไม่ทันเช่นกัน ลมหายใจที่คิดว่าควบคุมได้คงที่กลับถูกอีกคนสูบไปจนหมด เธอหายใจเข้าจนหน้าอกกระเพื่อมไหว และสองมือใหญ่สอดเข้ามาจากชายเสื้อกอบกุมหน้าอกนุ่มเอาไว้

ธีรดาไม่ใช่แค่สัมผัสแผ่วเบา แต่ทว่าเขาทั้งเคล้นทั้งคลึงและบีบคั้นจนรู้สึกมันมือ โดยที่ลำกายที่แข็งขืนดันตรงกลางกายเล็กที่ยามนี้ไร้สิ่งปิดบัง

สองร่างแนบชิดมีเพียงเสื้อผ้ากัน และนั่นทำให้คนตัวใหญ่รู้สึกหงุดหงิด

ธีรดาละมือลงจากเต้าอวบก่อนจะรูดรั้งซิปกางเกงลงปลดปล่อยความอึดอัด จนกางเกงตัวนอกร่วงไปถึงเข่า เขาสะบัดมันทิ้งออกไป และกำลังจะรูดปราการด่านสุดท้าย ทว่ามีเสียงหนึ่งที่ดังขึ้นขัดจังหวะ

ติ๊ง!