ตอนที่ 2 ไม่พร้อมรับผิดชอบ 3

“ฉันไม่เคยคิดให้ใครมาแทนที่มะปราง” เขาพูดโพล่งออกไป

“เอมรู้ค่ะ แต่อดีตก็คืออดีต พี่มะปรางตายไปแล้ว แต่เรา...”

“ไม่มีคำว่าเรา มีแค่ฉันกับเธอเท่านั้น แล้วฉันก็ยืนยันคำเดิมว่าฉันแต่งงานกับเธอไม่ได้”

“งั้นพาเอมไปอยู่ด้วยก็พอ เอมกินน้อย ไม่เรื่องมาก เลี้ยงง่ายค่ะ”

“เธอเป็นคนนะ ไม่ใช่หมาพุดเดิล” เขาสวนเสียงดุ

“พี่ชินคงไม่รู้ว่าการเลี้ยงหมาสักตัวนี่ต้องเอาใจใส่มากเลยนะคะ แต่เอมไม่ต้องการแบบนั้น ขอแค่ให้เอมได้ไปอยู่ใกล้ๆ พี่ชิน ได้คอยดูแลพี่ชินก็พอ เอมจะไม่เรียกร้องสถานะอะไรเลย เอมสัญญา” หญิงสาวยังคงอ้อนวอนไม่เลิก นั่นยิ่งทำให้ชยุตม์ยิ่งหัวเสีย

“ไม่มีทางอื่นหรือไง ฉันไม่พร้อมให้ผู้หญิงคนไหนมายุ่งด้วยทั้งนั้น”

“เพราะพี่มะปรางอีกแล้วสินะ” อัญรสแค่นยิ้ม เจ็บปวดจนอดตัดพ้อไม่ได้

“ใช่ มะปรางตายไปยังไม่ถึงปีด้วยซ้ำ” ชยุตม์ไม่ปฏิเสธ

“เวลาไม่สำคัญสำหรับการมูฟออนหรอกค่ะ”

“แต่กับฉันมันสำคัญมาก ฉันไม่อยากให้เธอมาแทนที่มะปราง”

“พี่มะปรางรักพี่ชินอย่างที่พี่ชินรักเธอหรือเปล่าก็ไม่รู้นะคะ” อัญรสหลุดปากพูดออกไป

“หมายความว่ายังไง? นี่จะหาเรื่องออกรับแทนไอ้อ้นอีกใช่ไหม!”

“ไม่ใช่ค่ะ เอมแค่จะบอกว่าพี่มะปรางไม่ได้รัก ไม่ได้ซื่อสัตย์กับพี่ชินเลย การที่พี่เอาแต่ยึดตัวเองไว้กับอดีต ไม่ยอมเปิดใจรับเอม เพราะคิดว่ามันเป็นการทรยศต่อความรักของพี่มะปราง แต่เอมจะบอกอะไรให้นะคะ... ว่าพี่มะปรางไม่เคยซื่อสัตย์กับพี่ชินเลย ในขณะที่พี่ทำงานสร้างเนื้อสร้างตัวอย่างหนัก เมียรักของพี่กลับ...”

“หุบปากเดี๋ยวนี้เลยนะ! เธอเป็นบ้าอะไรถึงมาพูดแบบนี้ ใส่ร้ายคนตายไม่กลัวบาปหรือไง!”

ชยุตม์ทนฟังไม่ไหว ปราดเข้าไปบีบต้นแขนทั้งสองข้างของอัญรสแน่น แทนที่เจ้าตัวจะตระหนักว่าพูดจาเกินเลย กลับเงยหน้าขึ้นมองเขาจนคอตั้งบ่า ไม่มีท่าทีเกรงกลัวใดๆ

“เอมพูดความจริง จะบาปได้ยังไง คนที่บาปเพราะหลอกลวงคือพี่มะปรางมากกว่า”

“เอม!” ชายหนุ่มตวาดแล้วขบกรามแน่นด้วยความโกรธ

“ที่รับไม่ได้นี่เพราะรู้อยู่ก่อนแล้ว หรือแค่ไม่ยอมรับความจริงคะ” แต่เธอกลับยั่วโมโหต่อไปอีก

“ตอนแรกฉันมาเพื่อหวังจะเคลียร์เรื่องเมื่อคืนให้จบ แต่ตอนนี้คงไม่ต้องแล้ว เธอรับผิดชอบตัวเองไปก็แล้วกัน! อยากใจง่ายนอนแบให้ฉันเอง โทษฉันคนเดียวไม่ได้หรอก ใครสั่งใครสอนให้หิ้วผู้ชายที่กำลังเมาไปที่ห้องตามลำพัง หรือเธอจงใจ อยากมีผัวจนตัวสั่นฮะ!” คนที่โทสะพุ่งพรวดเผลอพูดจาหยาบคาย

“พี่ชินไม่ได้ตั้งใจจะมาเคลียร์หรอกค่ะ พี่ชินมาเพื่อพยายามกำจัดเอมออกไปมากกว่า ไม่งั้นตอนที่เอมบอกว่าให้รับผิดชอบด้วยการแต่งงานหรือพาเอมไปอยู่ด้วย พี่คงไม่อ้างเรื่องพี่มะปรางหรอก ถ้าคิดมาตั้งแต่แรกแล้วว่าจะไม่ยอมรับผิดชอบเอม แล้วพี่ชินจะมาถามความเห็นของเอมทำบ้าอะไร!”

ถึงคราวที่อัญรสได้ระเบิดอารมณ์บ้าง เธอเองก็โกรธที่โดนเขาดูถูก แม้จะจริง แต่มันก็ไม่ควรหลุดออกมาจากปากลูกผู้ชายที่เธอทั้งรักและนับถือมาตลอด คำพูดของเธอทำเอาชยุตม์พูดไม่ออก รู้สึกเหมือนถูกตบหน้าฉาดใหญ่ เพราะอัญรสพูดถูกแล้ว

ชยุตม์มาที่นี่แล้วถามว่าเธอต้องการให้รับผิดชอบอย่างไร เมื่อเธอบอกความปรารถนาของตัวเอง เขากลับหาข้ออ้างมาปฏิเสธว่าทำไม่ได้ แม้แต่มารดาและวาสิตาผู้เป็นลูกพี่ลูกน้อง ยังย้ำเตือนมาว่ามันคือทางออกเดียว แต่เขากลับแอบหวังว่าอัญรสจะไม่ต้องการการรับผิดชอบ

‘เอมผิดเองที่ใจง่าย พี่ชินไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเอมหรอกนะคะ’

ชยุตม์ภาวนาขอให้เธอพูดแบบนี้ แต่เปล่าเลย อัญรสไม่ได้คิดแบบนั้น เธอต้องการให้เขารับผิดชอบด้วยการแต่งงานหรือพาตัวเธอไปอยู่ด้วยกันที่บ้านของเขา ซึ่งมันก็ไม่ได้ต่างจากการขอให้เขารับเธอเป็นภรรยาเลยสักนิด

ชยุตม์ยังไม่พร้อมจริงๆ เขายังคงรักและคิดถึงมะปรางอยู่ทุกวัน เขาทำใจไม่ได้ที่จะให้อัญรสไปอยู่แทนที่เมียรัก ยิ่งได้ยินอัญรสพยายามใส่ร้ายมะปราง เขาก็ยิ่งโกรธเกลียดชิงชังคนบ้านนี้!

“ถ้าเธอไม่ใส่ร้ายเมียฉัน ฉันคงพอทำใจเจรจาต่อได้ แต่ในเมื่อ...”

“ออกไปค่ะ! กลับไปซะ ไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรเอมทั้งนั้นแหละ เชิญกลับไปกอดวิญญาณเมียพี่ให้อิ่มหนำสำราญเถอะ เอมดูแลตัวเองได้” หญิงสาวไล่อย่างไม่สนใจ นั่นทำให้ชยุตม์นิ่งอึ้งไปอีกรอบ

“เธอพูดเองนะ” เขากระตุกยิ้มระหว่างรอเธอยืนยันอีกครั้ง

“ก็ใช่น่ะสิคะ เอมพูดเอง ไม่ได้มีวิญญาณของพี่มะปรางมาสิงให้พูดหรอก” อัญรสเสียดสีอีกรอบ

“เด็กปากเสีย! หยุดล่วงเกินมะปรางเสียที!” เขาตวาดอีกรอบ

“เชิญค่ะ กลับไปซะ” เธอพยักพเยิดไปที่ประตู สีหน้าอวดดีใช่เล่น

“เออ ไปก็ได้โว้ย!”

ชยุตม์ตะโกนเสียงดัง แล้วตั้งท่าจะหันหลังเดินจากไป

“ถ้าเอมท้อง เอมจะเอาเด็กออก!” อัญรสเอ่ยไล่หลังไป ทำให้เจ้าของร่างสูงกว่าหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตรชะงักฝีเท้าทันที ที่เธอกล้าออกปากไล่เขา นั่นก็เพราะรู้จุดอ่อนของชยุตม์ดี

อัญรสรู้ด้วยว่าเมื่อกลับไปที่บ้านแล้วมารดาของเขารู้เรื่องเข้า เขาจะต้องถูกตำหนิ และต้องได้เจรจากับเธอใหม่อีกครั้งอย่างแน่นอน คนอย่างป้าบุหลัน ไม่มีวันยอมให้ลูกชายปล่อยปละละเลยทำเธอเสียตัวฟรีแน่

“เธอนี่มันคนบาปของแท้เลย อายุแค่นี้แต่เลือดเย็นชะมัด” สีหน้าของเขาดูผิดหวังไม่น้อย

“ก็ภาวนาขอให้ไม่ท้องก็แล้วกันค่ะ เอมจะได้ไม่ต้องกลายเป็นคนบาป” เธอตอบแล้วแค่นยิ้ม

“เอม...” ชายหนุ่มเรียกชื่อแล้วขยับจะพูดบางอย่างต่อ

“พี่ชินกลับไปได้แล้วค่ะ ในเมื่อเอมบอกสิ่งที่ต้องการไปแล้ว แต่พี่ชินทำไม่ได้ เราก็ไม่จำเป็นต้องคุยกันอีก” อัญรสไม่เปิดโอกาสให้ชยุตม์ได้พูดอะไร เธอหันหลังเดินออกไปจากที่ตรงนั้นทันที

หญิงสาวรู้จักคนบ้านนั้นมานาน รู้นิสัยใจคอของป้าบุหลัน รู้มุมมองเรื่องลูกของชยุตม์ จึงเชื่อว่าอีกไม่นานเขาจะต้องกลับลำมารับผิดชอบแบบที่เธอต้องการแน่ ไม่ว่าต้องแลกด้วยอะไร เธอก็ยอม ขอแค่ให้ได้อยู่กับเขา ได้เคียงข้างเขาบ้างก็พอ

มะปรางมาทีหลัง แต่กลับได้เขาไปครอง เป็นต้นเหตุทำให้พี่ชายของเธอกับชยุตม์ต้องกลายเป็นศัตรูกัน ตอนนี้ถึงเวลาแล้วที่เธอจะทวงคนที่เป็นรักแรกและรักเดียวกลับคืนมา อัญรสรักชยุตม์มาก่อนใคร รักมากและไม่มีวันยอมปล่อยเขาไปไหนอีก ในอดีตเธอเคยพ่ายแพ้ให้แก่มะปรางทั้งด้วยอายุและความไร้เดียงสา

แต่จากนี้ไป... เธอจะต้องชนะเท่านั้น!