ตอนที่ 2 ไม่พร้อมรับผิดชอบ 2

อนวัตหัวเสียมากจนเผลอต่อว่าน้องสาวด้วยถ้อยคำรุนแรงไปเสียหลายคำ หากอัญรสเสียตัวให้คนอื่น เขาคงไม่โกรธจัดอย่างนี้ แต่นี่ดันยอมทอดกายให้อดีตเพื่อนรักที่กลายเป็นศัตรูตัวฉกาจได้เชยชม คิดแล้วมันน่าเจ็บใจนัก ทั้งมะปรางผู้หญิงที่เขารัก ทั้งน้องสาวคนเดียวอย่างอัญรส ต่างก็ตกเป็นสมบัติของชยุตม์ไปหมด

“ฉันไม่คิดเลยนะว่าแกจะใจง่ายแบบนี้ เพิ่งเรียนจบก็ริอยากมีผัว!”

“เอมขอโทษค่ะ” อัญรสเคยเป็นคนที่พูดจาฉะฉานมั่นใจ แต่เรื่องนี้ตัวเองผิดจริงจึงสิ้นความกล้าที่จะอธิบาย

“ถ้าไม่ใช่เพราะแม่ตบหน้าแกจนบวมแบบนี้แล้ว ฉันคงตบเรียกสติแกอีกสักที!” อนวัตกำหมัดแน่น หักห้ามตัวเองไม่ให้พุ่งตัวเข้าไปทำร้ายน้องสาว เขาเป็นคนโมโหร้าย โกรธยาก แต่เวลาโกรธแล้วมักจะขาดสติ เมื่อรู้ตัวเองดีอย่างนั้นจึงพยายามเบือนหน้าหนีไม่ยอมสบสายตากับอัญรสอีก

“แม่จะรีบให้ยัยเอมแต่งงานกับคุณภูให้เร็วที่สุดเลย” วนิดาที่นั่งหน้าบึ้งอยู่ใกล้ๆ เสริมขึ้น

“ถ้าคุณภูรู้ว่าเอมเสียตัวแล้ว เขาคงไม่อยากแต่งงานกับเอมหรอกค่ะ” อัญรสแสดงความเห็น

“ถ้าแกไม่พูด แล้วใครมันจะรู้ โดนไปทีเดียวไม่สึกหรอนักหรอก!”

“แต่แม่คะ...”

“ทำผิดแล้วก็อย่าพูดมาก แกต้องแต่งงานให้เร็วที่สุด เผื่อท้องไส้ขึ้นมาจะได้ไม่งามหน้า” อนวัตแทรกขึ้น

“ไม่ท้องหรอกอ้น แม่ให้ซื้อยาคุมฉุกเฉินกินไปแล้ว ปลอดภัยแน่นอน” คนเป็นแม่ยืนยัน

“แล้วแม่จะเอายังไงกับไอ้ชินครับ จะให้มันฟันยัยเอมฟรีไม่ได้นะ”

“ไม่หรอกน่า แม่จะเรียกค่าเสียหายให้หนักๆ เลย ดูซิ... เศรษฐีใหม่อย่างพวกมันจะกล้าจ่ายไหม”

“ถ้ามันไม่จ่าย เราก็คงทำอะไรไม่ได้ มันต้องรู้แน่ว่าเราคงไม่แจ้งความ เพราะกลัวเรื่องฉาวจะทำให้น้องขายไม่ออก แล้วมันก็ต้องรู้ด้วยเหมือนกันว่าทางเราไม่มีวันยอมให้มันรับผิดชอบยัยเอมด้วยการแต่งงานแน่”

อนวัตบ่นด้วยน้ำเสียงฉุนเฉียว

“อ้นไม่ต้องห่วงหรอก เรื่องนี้แม่จะจัดการเอง ยังไงแม่ก็ไม่ยอมให้ยัยเอมเสียตัวฟรีเด็ดขาด”

“ถ้าแม่ทำได้จริงก็เรียกเงินมันให้หนักเลย เอาให้คุ้มๆ เลยนะครับ”

อัญรสก้มหน้าลงมองพื้นแล้วยิ้มสมเพชตัวเอง ทั้งแม่และพี่ชายพูดคุยกันเหมือนเธอไม่ได้มีค่าอะไรมากไปกว่าเงินทองเลย ไม่มีใครถามความเห็นเธอด้วยซ้ำว่าต้องการอย่างไร แม้ตอนนี้อายุจะล่วงเข้าสู่ยี่สิบสองปีแล้ว แต่ความต้องการของเธอก็ยังไม่เป็นที่สนใจของคนในครอบครัวอยู่ดี

หากบิดายังอยู่ ชีวิตของเธอคงไม่โดดเดี่ยวอย่างนี้...

หลังคุยกันจบ วนิดาก็ออกจากบ้านไปพบกับบรรดาขาไพ่เหมือนอย่างทุกที ส่วนอนวัตก็ออกไปทำงานที่โรงแรมหรูแห่งหนึ่งในตำแหน่งผู้จัดการ เขากับชยุตม์เรียนจบวิศวกรรมศาสตร์กันมาทั้งคู่ แต่ไม่ได้ทำงานตรงตามที่เรียนมานัก

อนวัตเข้าทำงานโรงแรมในตำแหน่งนี้ได้เพราะเส้นสายของบิดาที่จากไป ส่วนชยุตม์เองก็รับช่วงงานไร่งานสวนต่อจากบิดาและพัฒนาจนก้าวหน้าไปไกล รวมถึงการใช้ความรู้ที่มีในการควบคุมดูแลการปลูกสร้างบ้านเรือนและรีสอร์ตด้วย

เมื่อไม่มีใครอยู่ด่าทอใส่หูอีก อัญรสจึงกลับเข้าไปในห้องเพื่อหวังจะพักผ่อนให้หายอ่อนล้า แต่ยังไม่ทันที่ดวงตาจะได้ปิดลง แม่บ้านอย่างป้าสีดาก็มาเคาะประตูเรียกเสียก่อน นางแจ้งว่ามีคนมาขอพบด่วน ฟังจากน้ำเสียงและสีหน้าไม่สู้ดีของสีดา อัญรสก็รีบรุดออกไปยังห้องรับแขกทันที

ชยุตม์ยืนอยู่กลางบ้านด้วยสีหน้าเรียบขรึมเป็นที่สุด ต่างจากอัญรสที่ไม่ว่าจะได้มองหน้าเขาครั้งใดก็มักตื่นเต้นและหัวใจแรงผิดจังหวะทุกที ยิ่งวันนี้ชายหนุ่มมาในชุดเสื้อคอวีกับกางเกงยีนสีเข้ม ดูเท่ระเบิดจนแทบละสายตาไม่ได้ แต่พอนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างกัน เธอจึงก้มหน้าลงซ่อนความละอายใจในทันที

“ขอคุยด้วยหน่อย ไม่นานหรอก”

เขาบอกเสียงเรียบเช่นกันกับดวงตาที่มองมา

“ค่ะ เชิญค่ะ แม่กับพี่อ้นไม่อยู่พอดีเลย”

เธอเชื้อเชิญแขกหนุ่มอย่างโล่งใจอยู่ในที

“เธอต้องการให้ฉันเอายังไงกับเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อคืน”

ชยุตม์เข้าเรื่องโดยไม่สนใจนั่งลงก่อนด้วยซ้ำ แรกทีเดียวมารดาก็จะมาด้วยกัน แต่เขายืนยันว่าจะขอจัดการสิ่งที่ตัวเองเป็นคนก่อตามลำพัง ที่สำคัญคือกลัวว่ามาถึงแล้ว แม่จะต้องหัวเสียกับคำพูดเสียดสีมากมายของวนิดา ทว่าก็โชคดีไม่น้อยที่คนปากจัดไม่ได้อยู่ที่บ้านในเวลานี้

“ก็... พี่ชินคิดว่ายังไงล่ะคะ” อัญรสไม่ตอบ แต่ถามเขาแทน

“เธอเป็นฝ่ายเสียหายมากกว่านะเอม พูดมาเลยเถอะว่าต้องการให้ฉันทำยังไง” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงห้วนขึ้นกว่าเดิม

เขากดหัวคิ้วชนกัน หรี่ตามองสาวน้อยตรงหน้าอย่างชั่งใจ ไม่คิดจริงๆ ว่าตัวเองจะพลาดหลับนอนกับผู้หญิงที่คุ้นเคยมาตั้งแต่ตัวแค่นิดเดียว ชอบตามติดพี่ชายไปที่บ้านของเขา แล้วเอาแต่นั่งเขินแก้มแดงอยู่เป็นประจำ

แต่ตอนนี้อัญรสไม่มีตรงไหนที่ยังเด็กอีกต่อไปแล้ว...

“เอมอยากให้พี่ชิน...” เธอเงียบไป ดวงตาวูบไหวไม่มั่นใจนัก

“พูดมาเลย ฉันไม่อยากให้มีอะไรค้างคา”

คนรอฟังลุ้นจนกล้ามเนื้อไหล่เกร็งเครียดไปหมด

“เอมอยากให้พี่ชินแต่งงานกับเอมค่ะ...”

“แต่งงาน?” ชยุตม์ทวนด้วยสีหน้าตื่นตะลึง “ต้องถึงขั้นนั้นเลยเหรอ”

“ถ้าพี่ชินไม่สะดวก ไม่ต้องแต่งก็ได้ค่ะ แค่พาเอมไปอยู่ด้วยเฉยๆ ก็พอ เอมไม่อยากเป็นของคนอื่นอีก เอมอยากเป็นของพี่ชินคนเดียว พี่ชินก็ได้ยินที่แม่พูดแล้วนี่คะว่าจะจับเอมแต่งงานกับคุณภู เอมไม่อยากแต่งกับเขาค่ะ” น้ำเสียงและแววตาของอัญรสเต็มไปด้วยความเว้าวอน

ชยุตม์เป็นคนตรงและมีนิสัยกระด้างพอตัว แต่เมื่อได้ยินแบบนี้เขาก็แทบทำตัวไม่ถูก อัญรสเป็นสาวบริสุทธิ์ที่เพิ่งเสียตัวให้เขา ไม่แปลกเลยที่เธอจะเรียกร้องขอการรับผิดชอบด้วยการแต่งงาน เพียงแต่... เขาคงให้อย่างที่เธอต้องการไม่ได้จริงๆ