ตอนที่ 6 แค่เมียแสนชัง 01

“เสียดายที่พี่ชินจำไม่ได้ว่าเราทำอะไรกันบ้าง ไม่งั้นต้องตัดสินได้แน่ว่าระหว่างเอมกับ...”

“อย่าพูดถึงมะปรางให้ฉันได้ยินอีก! ไม่งั้น... ฉันไม่เกรงใจเธอแน่ อัญรส!” เขาเรียกด้วยชื่อจริง นั่นสื่อให้เห็นว่ากำลังโกรธจนเลือดขึ้นหน้าแล้ว หากไม่ใช่เพราะห่วง กลัวว่าเขาจะปวดหัวหนักขึ้นมาอีก อัญรสคงไม่เชื่อฟัง แต่เพราะรักหมดใจล้วนๆ เธอถึงยอมเงียบปากไป ไม่พาดพิงถึงคนที่จากโลกนี้ไปแล้วอีก

“ไม่พูดก็ได้ แต่เอมจะนอนบนเตียง ไม่นอนที่พื้นเด็ดขาด”

“เธอนี่มันไม่มีความเป็นกุลสตรีเลยจริงๆ แทนที่จะหวงเนื้อหวงตัว กลับดึงดันจะขอนอนบนเตียงเดียวกับฉัน! นี่คงคิดว่าฉันจะหน้ามืดแตะต้องเธออีกสินะ ฮึ! ฝันไปเถอะ ฉันไม่ลดตัวลงไปเกลือกกลั้วกับพวกพงษ์ศิริกรอีกหรอก แค่ครั้งเดียวก็รู้สึกสกปรกจะแย่!” ถ้อยคำรุนแรงบาดใจอัญรสจนปวดชาไปหมด

“พี่ชินเกลียดอะไรเอมนักหนาอะ เอมไปทำอะไรให้”

“น่าจะรู้ดีนะว่าทำไมฉันถึงเกลียดเธอ”

เขาบิดริมฝีปากยิ้มเยาะ ก่อนจะปล่อยมือห่างจากตัวเธอ

“เพราะเอมเป็นลูกแม่นิด เป็นน้องพี่อ้นที่เป็นอริกับพี่ชิน แค่นั้นน่ะเหรอ?” ความเจ็บปวดส่งผ่านทางน้ำเสียงอย่างชัดเจน ดวงตาของเธอวูบไหว วาววามด้วยหยาดน้ำตาที่พร้อมจะห