ตอนที่ 5

“อีกนิดมุมปากดีจะไปถึงใบหูแล้วนะลูกรัก”

“ป๋า...”

พอถูกเสี่ยเบียร์ผู้เป็นพ่อแซวลูกสาวกลับทำหน้างอใส่ แม่ไข่ในหินของพ่อรักสันโดษมาตั้งนาน คานทองพ่อคนนี้ทำไว้ให้อย่างดี ผู้ชายไม่ดีอย่าหวังเข้าใกล้ แถมยังมีงูยักษ์ปักหลั่นสามตัวรายล้อม พร้อมฉกให้ตายเอาให้ดิ้นพล่านถ้าคิดจะแตะเธอ งูยักษ์ที่ว่าก็พ่องูอย่างเสี่ยเบียร์ ส่วนอีกสองตัวก็เฮียแบรนด์และเฮียบาร์ 

แต่ไอ้พิทย์ไอ้ห่าไอ้พญาเหยี่ยวพญาครุฑ บินมาจากฟากฟ้าฝั่งไหนไม่รู้ได้ ใช้เท้าหยิบเธอไปจากอกพ่ออย่างเขาได้จริงเหรอ ไม่อยากจะคิดให้ปวดกระบาล

บรั่นดีเองสำหรับพิทย์เธอไม่ได้คิดอะไร สิ่งหนึ่งที่ไม่ชอบมากที่สุดคือแฟนเด็ก หญิงสาวชอบคนที่โตกว่าหรือไม่อย่างน้อยก็วัยเดียวกัน แต่ที่ผ่านมาไม่เคยมีแฟน มีเพียงคนคุยแต่ใครก็รู้เสี่ยเบียร์พ่อของเธอดุมาก ท่านบอกไม่ก้าวก่ายแต่ตามดูทุกฝีก้าวจนใครเขาก็เข็ดขยาดหวาดกลัวเธอไปหมด

บางทียังคิดว่าหรือการอยู่เป็นโสดก็ดี ได้ดูแลเสี่ยเบียร์ดูแลน้องชายไปแบบนี้ก็ไม่แย่ เดี๋ยวสองตัวนั้นก็แต่งงานเพราะโตกันหมดแล้ว เธอยินดีจะเลี้ยงหลานต่อไหนๆ ก็เลี้ยงรุ่นพ่อมาแล้ว

วันนี้บรั่นดีมาดูแลความเรียบร้อยที่ห้องให้เฮียบาร์ ส่วนเฮียแบรนด์ไม่ได้ไปเพราะรายนั้นปากเก่งพูดดี ทว่าดันเป็นคนหวงพื้นที่ส่วนตัว ไม่ได้ห่างเหินกับพี่น้องจนห่างหาย กับครอบครัวน่ะได้แต่คนอื่นอย่าหวัง

ที่ต้องคอยมาดูห้องให้ก็เพราะเฮียบาร์ไม่ค่อยเข้ามา แน่นอนว่าห้องไม่รกหูรกตาเพราะมีแม่บ้านคอยดูแล ถึงจะมีแม่บ้านพวกเขาก็ดูตามหน้าที่ เด็กพวกนี้เธอเลี้ยงมาชอบอะไรไม่ชอบอะไรรู้หมด กะจะซื้อของมาตุนให้ด้วย เราอายุห่างกันไม่กี่ปีแต่บรั่นดีดันเหมือนแม่มากกว่าพี่สาวขึ้นทุกวัน

เฮียบาร์พักผ่อนน้อย กินนอนไม่เป็นเวลา ต้องดูแลร้านแทนพี่และพ่อทั้งเรียนไปด้วย ถึงจะมีผู้ช่วยอย่างเฮียลมก็ยังต้องคอยเช็กทุกอย่างเอง เสี่ยเบียร์ฝึกให้ลูกทำงานหาเงินให้เป็น แบ่งเวลาให้ได้ดูแลตัวเองให้พอ เวลาปกติก็ไม่หนักหน่วง แต่เหมือนช่วงนี้เฮียบาร์จะเรียนจบ เห็นว่าจะเร่งงานให้จบเทอมนี้ จบได้ก็ดีจะได้พักสักทางดูแลแค่ร้าน เธอเป็นห่วงน้องทุกคน

บรั่นดีพึ่งกลับจากต่างประเทศก่อนหน้าหญิงสาวไปเรียนต่อโทด้านบริหาร และช่วงนี้เป็นช่วงเริ่มงานในบริษัท ไม่มีเวลาไปไหนมากนักเพื่อนเธอส่วนมากก็อยู่ต่างประเทศ ด้านงานต้องเรียนรู้ในระบบอีกเยอะตั้งแต่ต้น 

ตอนนี้หลายอย่างใกล้จะลงตัว แต่งานยังเยอะอยู่ดี เพราะต้องประสานกับบริษัทขนส่งที่นำเข้าเครื่องดื่มทำสัญญาใหม่ เธอวุ่นวายไม่น้อย ดีหน่อยมีผู้ช่วยถึงได้เบาแรงลงมาก ทั้งเสี่ยเบียร์ผู้เป็นพ่อเองก็ยังไม่ยอมวางมือ คอยดูแลลูกๆ อยู่ห่างๆ อย่างห่วงๆ ทุกทาง

“ดีป๋าจะไปร้าน เดี๋ยวให้คนขับรถมารับลูก”

เข้ามาภายในห้องได้เสี่ยเบียร์เดินสำรวจจนทั่ว ไม่มีสิ่งแปลกปลอม ไม่มีอะไรเปลี่ยนไป ลูกชายไม่ค่อยเข้ามาใช้ห้องเพราะหนึ่งเดือนนอนคอนโดนับครั้งได้ บอกลูกสาวไปแบบนั้นเพราะเขาอยากไปดูความเรียบร้อยที่ร้าน

“เดี๋ยวลูกกลับเองค่ะ” 

ลูกสาวที่ก้มๆ เงยๆ อยู่หน้าเคาน์เตอร์ครัวบอกพ่อไป เมื่อเช้าว่าจะขับรถมาเอง แต่เสี่ยเบียร์กลับขอมาด้วยบอกว่าง

“เอางั้นก็ได้ ถึงบ้านแล้วดีโทรหาป๋าทันทีนะลูก”

“ค่ะป๋า”

เสี่ยเบียร์ออกไปแล้ว บรั่นดีดูความเรียบร้อยของห้องพร้อมให้แม่บ้านมาทำความสะอาดทุกซอกทุกมุม ซื้อของมาตุนทั้งของสดของแห้ง เนื้อนมไข่ ขนม นมที่น้องชอบ

ผู้ชายไปจ่ายตลาดที่ไหนกัน โดยเฉพาะผู้ชายบ้านเธออย่าหวังจะได้เห็นเป็นบุญตา หนุ่มๆ บ้านนี้ถนัดใช้เงินแก้ปัญหากันทั้งนั้น

จัดของอยู่สักพักใหญ่ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี แม่บ้านเองก็กลับแล้ว หญิงสาวเห็นว่าไม่มีอะไรบรั่นดีถึงได้เดินออกจากห้องเพื่อจะเรียกรถกลับบ้าน คิดไว้นั่งรออยู่ชั้นล่างโซนรับแขกหน้าคอนโดไม่นานรถคงมา

ประตูห้องเฮียบาร์ปิดลงอัตโนมัติคนเป็นพี่เช็กอีกทีว่าปิดดีแล้ว พอจะหันกลับไปทางเดินดันมีแขนแกร่งสอดกอดเข้าเอวบางของเธอจากด้านหลัง

ปึก ปัก อัก

“โอ๊ย...ดี ดีครับผมเอง”

ชายหนุ่มอุทานดังลั่นให้หญิงสาวได้ยิน เพื่อห้ามปรามคนตัวเล็กแต่พิษเยอะ เมื่อเขาโดนทั้งหมัดตีหน้าเข้าจมูก ทั้งถูกศอกแหลมคมกระทุ้งมาช่วงหน้าท้องที่ไม่ทันได้เกร็งตัว ตบท้ายด้วยเข่าที่เธอหันมายกแทงเข้าน้องชายเขาเข้าเต็มๆ จุกฉิบหาย แขนยังไม่ทันได้จับแต่พิทย์เกือบดับวูบไปแล้ว 

แม่คุณ...พ่อเอาอะไรให้กินตอนเป็นเด็กดุชะมัด