LOGINShare
4
publish date:
2026-06-16 21:06:34“จำได้ค่ะ จำได้ไม่มีวันลืม”
วันนั้นปองรักถูกบิดาขู่เข็ญให้มาที่บ้านของธวัชชัยเพื่อขัดดอก ทั้งที่เธอร้องไห้วิงวอนกราบกรานสารพัด แต่ท่านกลับไม่ยอมฟัง
“พ่อเธอส่งจดหมายฉบับหนึ่งมาให้ฉัน ในระหว่างที่รอคุณชัยเดินลงมา”
“จดหมาย?” เพราะเวลานั้นเธอคงแอบไปนั่งร้องไห้ จนไม่รู้ว่าบิดาไปคุยกับใครบ้าง
“ใช่ พ่อเธอขอร้องให้ฉันช่วยเธอ”
“อะไรนะคะ! พ่อน่ะหรือคะที่ขอร้องให้แม่เลี้ยงช่วยรัก” ปองรักแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เพราะเข้าใจผิดมาตลอดว่าบิดาไม่รัก ถึงพาเธอมาส่งในขุมนรก แต่โชคดีที่ได้แม่พระอย่างสุพรรณียื่นมือเข้ามาช่วย
“ใช่ อมรเทพฝากเธอไว้กับฉัน เขาบอกว่าจะพยายามหาเงินมาคืนคุณชัยให้ได้ แต่ในระหว่างนี้อยากให้ฉันช่วยเธอ ไม่ให้ตกเป็นของคุณชัย”
“โธ่พ่อ รักก็หลงเข้าใจท่านผิดมาตลอด”
“พ่อเธอน่ะ เขาไม่อยากให้รู้หรอก สั่งกำชับฉันว่าห้ามบอกเธอเด็ดขาด”
“ทำไมล่ะคะ ทำไมพ่อถึงไม่ต้องการให้รักรู้เรื่องนี้” ปองรักรู้สึกสงสัย บิดาต้องการปิดเธอทำไมกัน
“ฉันก็ไม่เข้าใจเหตุผลหรอก เขาก็บอกมาแค่นั้น”
“รักจะไปถามพ่อค่ะ”
“ตอนนี้พ่อเธอป่วยอยู่” เหตุผลนี้แหละ ทำให้สุพรรณีตัดสินใจบอกกับปองรักก่อนที่อะไรจะสายเกินไป
“อะไรนะคะ พ่อรักป่วยหรือคะ” ใจคนเป็นลูกตกลงไปที่ตาตุ่ม
“ใช่...วันก่อนที่ฉันออกไปทั้งวันนั้นแหละ ฉันแวะไปเยี่ยมพ่อเธอมาด้วย”
“พ่อติดต่อแม่เลี้ยงมาหรือคะ”
“เปล่าหรอก ครรชิต เอ่อ... ลูกน้องคุณชัยน่ะเป็นคนโทร.มาหาฉัน เพราะฉันสั่งให้เขาคอยจับตาดูครอบครัวเธอไว้”
“พ่อเป็นอะไรมากหรือเปล่าคะ”
“มะเร็งตับ” สุพรรณีแทบไม่อยากบอก แต่มันถึงเวลาที่คนเป็นลูกควรรู้
“โธ่พ่อ รักจะไปหาพ่อค่ะแม่เลี้ยง” หญิงสาวกล่าวทั้งน้ำตา
“คืนนี้มันดึกแล้ว เอาไว้พรุ่งนี้แล้วกัน”
“แต่ว่ารักอยากเจอพ่อ”
“รักตั้งสติก่อน เพราะแบบนี้ไงพ่อเธอถึงขอร้องไม่ให้บอก” สุพรรณีดึงหญิงสาวมากอดปลอบใจ
“ทำไมพ่อทำแบบนี้” ปองรักรู้สึกผิดขึ้นมาครามครัน เพราะเธอเคยตัดพ้อน้อยใจบิดาอยู่บ่อยครั้ง
“เพราะเขาไม่อยากให้เธอเป็นห่วงไง”
“แต่รักทนอยู่เฉยไม่ได้ รักอยากกลับไปดูแลพ่อค่ะแม่เลี้ยง”
“มีพิรุณอยู่ทั้งคน ไม่ต้องห่วงไปนะรัก ฉันก็ฝากฝังหมอที่รู้จักให้ดูแลพ่อเธออย่างดีแล้ว”
“ขอบคุณนะคะแม่เลี้ยง ขอบคุณมากที่ช่วยเราสองคนพ่อลูก หากมีอะไรที่รักพอช่วยได้ รักยินดีค่ะ”
“ทำเหมือนฉันเป็นคนอื่นคนไกลไปได้ อีกหน่อยเธอก็จะมาเป็นสะใภ้ฉันแล้วนะ”
“รักบอกไปแล้วนี่คะ ว่าไม่ต้องการความรับผิดชอบ อยู่ด้วยกันโดยไม่รักมันทรมานมากนะคะแม่เลี้ยง” ปองรักเอ่ยด้วยเสียงแผ่วราวกระซิบ
“เรื่องนี้เอาไว้ค่อยคุยกัน” สุพรรณีกล่าวตัดบท เพราะรู้ว่าอย่างไรปองรักก็ปฏิเสธหัวชนฝา
“แต่รัก...” เธออยากพูดเคลียร์ๆ ให้จบไปเลย
“นอนเถอะ พรุ่งนี้ฉันจะพาไปเยี่ยมพ่อของเธอ”
สุพรรณีพูดเท่านั้นก็ทำให้ปองรักสงบปากสงบคำลง
“จริงๆ นะคะ แม่เลี้ยงไม่โกหกรักใช่ไหมคะ” หญิงสาวเอื้อมมือมากุมมือผู้มีพระคุณด้วยแววตาเต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง
“ฉันเคยโกหกเธอหรือไง...นอนเถอะดึกแล้ว”
“ค่ะ” ปองรักรีบเคลื่อนกายลงไปนอนข้างเตียงที่มีเพียงที่นอนปิกนิกกับผ้าห่มผืนเล็ก ทั้งที่สุพรรณีอนุญาตให้หญิงสาวขึ้นมานอนด้วยกันบนเตียง แต่เธอปฏิเสธเพราะมันไม่ควร และไม่อยากให้พฤกษ์มาตำหนิตนได้
ช่วงสาย
สุพรรณีกำลังพาปองรักออกจากห้องพักเพื่อไปเยี่ยมอมรเทพที่โรงพยาบาล แต่ทว่าเปิดประตูออกมาถึงกับชะงัก เมื่อเจอพฤกษ์ยืนอยู่ที่หน้าประตู
“จะไปไหนครับ”
“เอ่อ...แม่จะพายายรักไปซื้อของหน่อยนะ” สุพรรณีหาข้อแก้ตัวแทบไม่ทัน หากรู้ว่านางจะพาปองรักไปไหนบุตรชายคงห้าม
“ผมให้เลขาฯ จัดการเรื่องเสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ให้ครบแล้วนี่ครับ”
“ของส่วนตัวเกี่ยวกับผู้หญิงยังขาดอีกหลายอย่าง แม่ไปก่อนนะต้องรีบพายายรักไปซื้อของ”
“แต่บ่ายนี้คุณแม่ต้องเดินทางกลับแล้วนี่ครับ” เขากลับมาที่คอนโดฯ เพราะตั้งใจจะพามารดาไปเยี่ยมบิดาก่อนกลับ
“แม่ถึงรีบไปรีบกลับยังไง ไปเถอะยายรัก”
“เดี๋ยวผมไปส่งเองครับ”
“ไม่ต้อง! เรื่องส่วนตัวผู้หญิง แกจะไปทำงานหรือไปดูพ่อแกก็ไปเถอะ แม่ให้รถบ้านน้าแกมารับแล้ว” สุพรรณีหันไปคว้ามือปองรักออกจากห้องพัก รีบเดินราวกับกลัวพฤกษ์จะตามมา
“เดินช้าๆ ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวก็ล้มหรอกค่ะ” ปองรักปรามด้วยความเป็นห่วง
“ก็กลัวตาพฤกษ์ตามมาน่ะสิ”
“จริงๆ ให้รักไปคนเดียวก็ได้ค่ะ”
“ได้ยังไง เกิดไปเจอพิรุณจะทำยังไง” สุพรรณีรู้ความเป็นมาเป็นไปของครอบครัวปองรักดี หากอมรเทพแข็งใส่ภรรยาสักนิด ปองรักคงไม่ต้องถูกส่งมาขัดดอกแบบนี้ หากภรรยาเจ้าหนี้ไม่ใช่นาง อาจจะโดนกระทำข่มเหงสารพัดเป็นแน่
“รัก...” ปองรักเองก็ไม่รู้จะสู้รบตบมือกับแม่เลี้ยงได้แค่ไหน แต่เธอสัญญาว่าจะไม่ยอมพิรุณอีกแล้ว
“ไปเถอะ จะได้แวะซื้อของด้วย”
“ค่ะ” ปองรักขานรับคำแล้วเดินตามไปเงียบๆ
“ต่อไปไม่ต้องเรียกฉันว่าแม่เลี้ยงอีกแล้วนะ”
“ทำไมล่ะคะ”
“ไม่ต้องถาม เลือกเอา จะเรียกฉันว่าป้าหรือจะเรียกแม่ดี”
“เรียกป้าดีกว่าค่ะ” ขืนเรียกแม่คงถูกพฤกษ์กินหัวแน่
Latest chapter
พิศวาสรักเมียทาส ตอนจบ
พฤกษ์จัดแจงของใส่สังฆทานด้วยตัวเองราวกับเจ้าของวันเกิด จนปองรักอดยิ้มไม่ได้ ตั้งแต่อยู่ร่วมบ้านกันก็ไม่เคยเห็นเขาทำแบบนี้สักครั้ง แม้แต่วันเกิดตัวเอง“วันนี้ป้ามาลีไม่ต้องไปเป็นเพื่อนรักนะครับ ผมจะพารักไปที่วัดเอง”“ได้ค่ะคุณพฤกษ์ แล้วจะพากันไปฉลองที่ไหนหรือเปล่าคะ”“ความลับครับ” เขาขยิบตาเมื่อปองรักกำลังเดินเข้ามา เมื่อจัดของเสร็จพฤกษ์เป็นสารถีขับรถพาหญิงสาวไปทำบุญยังวัดใกล้บ้าน หลังจากทำบุญรับพรจากหลวงพ่อเสร็จก็ชวนกันปล่อยนกปล่อยปลาเพื่อเป็นสิริมงคลแก่ชีวิต“พี่พฤกษ์จะพารักไปไหนคะ” หญิงสาวหันมาเอ่ยถามเมื่อไม่ใช่เส้นทางกลับบ้าน“แวะไปกินโจ๊กก่อนค่อยกลับ จะได้ซื้อไปฝากคุณพ่อด้วย เจ้านี้อร่อยมากนะ”“แล้วจะทันเข้าบริษัทเหรอคะ ประธานเข้าประชุมสายไม่ดีนะคะ” หญิงสาวห่วงภาพพจน์ของชายหนุ่มอยู่ไม่น้อย“ไม่ต้องห่วงหรอก ยังพอมีเวลา” เขาตั้งใจพาหญิงสาวมากินหลายครั้งแล้วแต่ยังไม่มีเวลา วันนี้เป็นโอกาสดีออกมาทำบุญก็เลยขับรถพามากิน“คนเยอะจังเลยค่ะ”“ของอร่อยคนเยอะเป็นธรรมดา” ชายหนุ่มกล่าวก่อนจะพาหญิงสาวเข้าไปนั่งในร้าน และเหมือนเจ้าข
พิศวาสรักเมียทาส 67
“คุณแก้วรายงานให้ฟังอีกใช่ไหม” ตอนนี้กรองแก้วเหมือนไม่ได้เป็นเลขาฯ เขาแล้ว แทบจะเป็นเลขาฯ ให้ปองรัก มีอะไรก็ต้องรายงานปองรักก่อนเสมอ“รักถามพี่แก้วเองค่ะ” เธอรีบแก้ต่างให้อีกฝ่าย“มาปรึกษาเรื่องงาน นายเอกคงต้องเรียนรู้อีกเยอะ”“แล้วพี่พฤกษ์ต้องเข้าไปดูแลที่นั่นหรือเปล่าคะ” ยามบริษัทมีปัญหา พฤกษ์ก็ต้องเข้าออกบริษัทนั้นเป็นว่าเล่น เธอเห็นแล้วเหนื่อยแทน“ไม่ต้องแล้ว ต่อไปก็ต้องให้นายเอกบริหารเอง เขาต้องเผชิญปัญหาด้วยตัวเองบ้าง”“พี่พฤกษ์ช่วยเขามามากแล้ว ถึงเวลาที่คุณเอกต้องเรียนรู้เองบ้าง งั้นเราก็ต้องช่วยเขาแบบนี้ไปตลอดชีวิต” เธอเห็นด้วยที่จะให้เอกสิทธิ์บริหารงานเอง“ตอนนี้นายเอกก็รู้จักผิดชอบขึ้นเยอะ น้าษาฝากขอบคุณรักมาด้วย”“ขอบคุณรัก เกี่ยวอะไรคะ”“ท่านบอกว่าตั้งแต่นายเอกรู้จักรักก็เปลี่ยนไปเยอะ เปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น”“คงไม่เกี่ยวกับรักหรอกค่ะ”“พี่ก็ไม่รู้หรอก แต่นายเอกเปลี่ยนไปจากเดิม เรียกว่าหน้ามือเป็นหลังมือ”“คงมีพี่พฤกษ์เป็นไอดอลมากกว่าค่ะ งานนี้น้าษาต้องขอบคุณพี่พฤกษ์”“แต่อะไรก็ช่าง เมื่อ
พิศวาสรักเมียทาส 66
“เราจะได้เรียนรู้กันลึกๆ ถึงแก่นเนื้อในเลยไง”“บ้าจริง!” ใบหน้านวลแดงก่ำ“บ้าที่ไหน พี่พูดความจริงทั้งนั้น ผัวเมียกันก็ไม่แปลกที่เราแสดงความรักต่อกัน” เขาปิดฝักบัวแล้วคว้าผ้าเช็ดตัวมาห่อหุ้มร่างบาง ก่อนจะอุ้มร่างเธอออกจากห้องน้ำ แล้วตรงไปยังเตียงนอนก่อนจะวางร่างบางลงอย่างทะนุถนอม “สวยเหลือเกินยอดรัก”“อย่ามองแบบนี้สิคะ รักก็อายเป็น”“มองแบบไหน” เขาแกล้งไขสือแต่สายตากวาดมองร่างบางทุกซอกมุม จะเรียกว่าแทบจะกลืนกินถ้าทำได้“คุณพฤกษ์!” เธอคว้าผ้าขนหนูมาปิดเรือนร่างแต่ถูกพฤกษ์โยนทิ้งไปยังมุมห้อง“เราตกลงกันแล้วไง ให้เรียกพี่”“ก็มันไม่ชินนี่คะ”“แต่พี่รู้สึกถึงความห่างเหิน” เขาพูดคุยเพื่อให้เธอรู้สึกผ่อนคลาย เข้าใจว่ากำลังกังวลกับแสงจากภายนอกที่กำลังสอดส่องเข้ามา ชายหนุ่มจึงลุกขึ้นแล้วเดินไปดึงผ้าม่านปิด เพียงไม่กี่อึดใจภายในห้องกลับมืดสนิทพอมีแสงเลือนรางสอดส่องเข้ามา “มืดแบบนี้พอคุยกันได้ไหม”“พี่พฤกษ์...ตอนนี้มันกลางวัน เดี๋ยวคุณแม่ตามหา”“คุณแม่ขอดูแลคุณพ่อวันนี้ เพราะอีกไม่กี่วันท่านต้องกลับเชียงใหม่” เขารั้งร่างบาง
พิศวาสรักเมียทาส 65
“ครับ เรามาเริ่มต้นกันใหม่อีกครั้ง”“พฤกษ์ยังหวังให้พ่อแม่กลับมาอยู่ด้วยกันอีกครั้งไหม”“ผมจะไม่บีบบังคับอะไรคุณแม่อีกแล้วครับ”“ขอบใจนะพฤกษ์” นางเอื้อมมือไปแตะศีรษะบุตรชายเบาๆ ด้วยความเอ็นดู“ถึงพ่อแม่ไม่อยู่ด้วยกัน แต่ยังเป็นพ่อแม่ของพฤกษ์เหมือนเดิม แม่คงไปๆ มาๆ ระหว่างกรุงเทพฯ”“คุณแม่คงเหนื่อยแย่ ผมเองก็ทิ้งคุณพ่อไปไม่ได้เหมือนก่อน”“อยู่ดูแลพ่อน่ะดีแล้ว แม่ยังมีตองนวลกับนายนพคอยดูแลอยู่ ถ้าว่างๆ ก็พาพ่อเราไปเที่ยวพักผ่อนก็ได้ น่าจะอึดอัดแย่ไม่ได้ไปไหนแบบนี้”“นั่นสิครับ ตั้งแต่ป่วยคุณพ่อก็แทบไม่ได้ออกบ้านเลย นอกจากเวลาหมอนัด งั้นผมขอเคลียร์งานที่ค้างไว้ก่อน จะพาคุณพ่อไปเที่ยวที่ไร่สักพัก”“อืม...ว่าแต่ยายรักไปไหน แม่กลับมาจากวัดกับพี่มาลี ยังไม่เห็นหน้าเลย”“หมอนัดคุยเรื่องทำกายภาพบำบัดให้คุณพ่อครับ”“แม่ว่าจ้างพยาบาลดีไหมพฤกษ์ ให้น้องมาดูแลพ่อตลอดแบบนี้ จะมีเวลาทำอะไรที่อยากทำหรือเปล่า” นางไม่อยากให้ปองรักรู้สึกอึดอัด“รักบอกคุณแม่หรือครับ”“เปล่าหรอก แม่คิดว่าควรให้อิสระกับน้องบ้างเท่านั้น” ตล
พิศวาสรักเมียทาส 64
“แต่ก็ไม่ได้รัก จะใช้ชีวิตคู่กันได้ยังไงคะ”“ใครบอกล่ะไม่ได้รักกัน”“หมายความว่ายังไงคะ” หญิงสาวเลิกคิ้วเชิงถาม ขณะหัวใจเต้นแรง“ฉันน่ะไม่จำเป็นต้องลงทุนแต่งงานกับใครก็ได้ เพื่อไล่คัดนางค์ไปจากชีวิต เพราะฉันจัดการได้อยู่แล้ว แต่นั่นมันเพียงข้ออ้างที่ทำให้เธอปฏิเสธไม่ได้”“เพราะคุณเอกด้วยหรือเปล่าคะ”“อันนี้ฉันยอมรับ ต้นตอก็มาจากนายเอก หมอนั่นเข้ามาสนใจเธอจนออกนอกหน้า แถมหน้าด้านมาขอให้ฉันช่วยอีก วินาทีนั้นบอกเลยว่าไม่มีทาง ฉันจะไม่ยอมเสียเธอไปให้ใคร เธอเป็นของฉัน ฉันรักเธอนะปองรัก”“รักฉัน”“เธอก็น่าจะรู้ ว่าฉันไม่เคยพูดโกหก ฉันไม่รู้มันเริ่มจากตรงไหน พอมารู้ตัวเธอก็จับจองหัวใจฉันไว้หมดแล้ว ฉันอยากดูแลเธอ อยากปกป้องเธอ ไม่อยากเห็นหน้าเศร้าๆ ของเธออีกแล้วปองรัก”“คุณแน่ใจนะ ว่าไม่ทำเพียงเพราะต้องการชัยชนะ”“ฉันเคยคิดว่าจะเอาชนะนายเอก ให้รู้จักการถูกแย่งของเสียบ้าง ถึงเป็นแบบนั้นฉันคงไม่เอาชีวิตการแต่งงานมาเดิมพันหรอก แต่เพราะรักถึงอยากแต่งงานด้วย”“คนใจร้ายแบบคุณ รู้จักคำว่ารักด้วยเหรอ” แม้จะใจเต้นแรงกับคำคำนี้ แต่
พิศวาสรักเมียทาส 63
“อย่ามาเฉไฉเปลี่ยนเรื่อง พ่อถามจริงๆ นะพฤกษ์ รักปองรักหรือเปล่า”“ครับ ผมรักเธอ”“รักก็ต้องถนอมจิตใจกันไว้ ดูพ่อแม่เป็นตัวอย่าง ผลลัพธ์มันเป็นยังไง” ธวัชชัยนำเรื่องในอดีตขึ้นมาพูด เพื่อให้บุตรชายนำมาเตือนใจ“ผมจะไม่ทำอีกแล้วครับ ผมขอตัวไปหาปองรักก่อนนะครับ”“อืม...ไปเถอะ ไปคุยกันให้เข้าใจ”“ครับคุณพ่อ” พฤกษ์ฝืนยิ้มก่อนจะเดินออกจากห้องนอนของบิดา แต่ทว่าเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นเสียก่อน ซึ่งพบว่าเป็นเบอร์ของกรองแก้วเลขาฯ ของตนนั่นเอง“ว่าไงครับคุณแก้ว”“บอสอยู่ไหนคะ” น้ำเสียงเธอร้อนใจจนเห็นได้ชัด“ผมอยู่ที่บ้านที่กรุงเทพฯ มีอะไรงั้นเหรอ”“งั้นบอสรีบมาที่บริษัทด่วนเลยนะคะ”“ได้ๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้” จากที่ตั้งใจจะไปหาปองรัก ต้องเปลี่ยนทิศทางออกจากบ้านแทน ไว้กลับมาค่อยปรับความเข้าใจกันก็คงไม่สายตลอดทั้งบ่ายพฤกษ์หายออกไปจากบ้านโดยไม่บอกกล่าวใคร แม้แต่บิดามารดาของเขาเอง ปองรักก็เอาแต่ปิดปากเงียบ และย้ายข้าวของจากห้องนอนของพฤกษ์ และกลับมาที่ห้องเก่าชั่วคราว เชื่อว่าอีกไม่นานเขาคงมาคุยเรื่องหย่ากับตน
You May Also Like
คลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์228.2K viewsเพื่อนพ่อขอจัดหนัก
กาสะลอง166.0K viewsสุดไขว่คว้าภรรยาคืนใจ
กิตติรวิชญ์82.3K viewsสลับวิวาห์ลุ้น คุณประธานขาโหด
กิตติรวิชญ์74.2K viewsเพลย์บอยพิฆาตรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง166 viewsหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก84 viewsสามีเถื่อนรัก NC30+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง102 viewsBAD BOSS เจ้านายร้ายหวงรัก
Ladyporn30 views
