LOGINแดดยามเย็นที่ส่องผ่านเข้ามาทางระเบียงห้องกำลังถูกกลบด้วยความมืดสลัว พิชชานอนคลุมผ้าอยู่บนเตียง หูคอยฟังเสียงฝีเท้าที่ใกล้เธอเข้ามาทุกทีกลิ่นครีมอาบน้ำที่คุ้นเคยค่อย ๆ ลอยเข้าจมูกของเธอหลังจากที่ธนาหายเข้าไปในห้องน้ำเมื่อไม่กี่นาทีนี้“เป็นไงบ้าง” เจ้าของเสียงทุ้มที่วางมือลงบนหน้าผากเล็กเบา ๆ เพื่อต
“งั้นพี่คงต้องกินนมฟินน์ตุนไว้เยอะหน่อย” พูดจบเขาก็ซุกใบหน้าลงกับเต้าทรวงนุ่มนิ่มของเธอ มือออกแรงขยำทรวงอกกลมกลึง ยอดถันที่แข็งเป็นตุ่มไตหายเข้าปากของเขาในทันทีสติของพิชชากระเจิดกระเจิงอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปาก เชิดคางขึ้นจนศีรษะแหงนเงยด้วยความซ่านเสียว ร่างกายของเธอรุ่มร้อนด้วยความปรารถนา ร่างกายสั่
สองแขนลมกลึงโอบรัดลำคอ ขณะเดียวกันท่อนแขนแข็งแรงก็โอบรอบเอวเธอไว้ ดึงร่างเล็กให้แนบชิด อกอวบแนบชิดอยู่กับแผงอกกว้างขณะที่ทั้งคู่ยังไม่หยุดครอบครองริมฝีปากของกันและกันเนิ่นนานกว่าจุมพิตเร่าร้อนจะผ่อนลง…ทันใดนั้นธนาก็ช้อนร่างบางขึ้นมาไว้ในอ้อมอก ก้าวเร็ว ๆ มาที่เตียง ให้เธอนอนลงไปแล้วกดจูบที่ข้อเท้า
และแล้ววันที่หลายคนรอคอยก็จะมาถึงในอีกไม่กี่วันนี้แล้ว...ฝนโปรยปรายลงมาแต่เช้ามืด พิชชาลืมตาขึ้นมาในอ้อมกอดของธนา มองเห็นปลายคางแข็งแรงเป็นปื้นสีเขียวจางของเขา ท่อนแขนข้างหนึ่งโอบเอวเธอไว้ มือวางอยู่บนบั้นท้ายกลมกลึง รู้สึกถึงกลิ่นครีมอาบน้ำจาง ๆ ที่อบอวลอยู่ในผ้าห่มพิชชาลุกขึ้นช้า ๆ บนร่างกายมีเพ
ภายในห้องนั่งเล่น บรรยากาศเงียบเชียบจนน่าอึดอัดคุณมนูญนั่งสงบนิ่งอยู่ที่โซฟาตัวใหญ่ พลางอ่านนิตยสารของต่างประเทศ แต่บางครั้งก็เหลือบมองบันไดที่ทอดตัวขึ้นไปยังชั้นบนพิชยะนั่งเอนหลังพิงพนักด้วยท่าทีหงุดหงิด ใบหน้าตึงเครียด มือสองข้างกำหมัดแน่นอยู่บนตัก บางครั้งก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่ เหมือนคนที่ยังคงอดก
“ป้องกันแล้ว แต่ว่า…” เธอพูดเสียงแผ่ว มือเล็ก ๆ บีบชายเสื้อตัวเองแน่นราวกับหาที่พึ่งพิงคุณเพ็ญพิชย์ขมวดคิ้วน้อย ๆ แต่ก็ยกมือขึ้นปราม ไม่ต้องการให้ลูกสาวต้องลำบากใจไปมากกว่านี้“เอาล่ะ เอาล่ะ เราไม่พูดเรื่องนี้กันแล้ว” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาสั่นไหวด้วยความรู้สึกหลากหลาย ก่อนจะถามเสียงเบา ราวกับก
“ไปที่เตียงดีกว่า”“ห่ะ?” ดวงตากลมโตฉายความตกใจออกมา คว้าจับที่ต้นคอแข็งแรงแน่นเข้า ในตอนที่ถูกเขาพาออกมาจากห้องน้ำ มุ่งตรงมาที่เตียงนอนหนานุ่มที่ตัวเองถือวิสาสะลงไปนั่งมาก่อนหน้านี้ขณะที่สัญชาตญาณรับรู้ได้ถึงอันตราย หัวใจของหญิงสาวกลับเต้นระรัว ความรู้สึกวาบหวามเข้าจู่โจมอีกครั้งตอนที่เขาวางเธอลงบ
“ขึ้นไปบนห้อง เดี๋ยวเอาอะไรมาประคบให้“ไม่ต้อง”“อยากโดนตีก้นอีกรึไง”“ไอ้พี่ธนา!” ถ้าไม่ติดว่าเท้าข้างซ้ายเจ็บอยู่ ส่วนข้างที่ถนัดก็ต้องรับน้ำหนักตัว เธอคงจะใช้มันทำให้กล่องดวงใจของเขาจุกไปสักสามสี่วันถึงจะสาแก่ใจ“ถ้าหมายหัวคนอื่นเขาเสร็จแล้วก็ช่วยอยู่เงียบ ๆ สักห้านาที” จบคำศัลยแพทย์หนุ่มก็ขยับออ
“หนึ่งนาทีเมื่อกี้ เป็นยังไง” ดวงตากลมโตของหญิงสาวฉ่ำเยิ้มด้วยอารมณ์ที่ยังคั่งค้าง คละเคล้าด้วยความรู้สึกแปลกใหม่แต่ไม่ทันจะให้คำตอบกับอีกฝ่าย พิชชาก็ตระหนักได้ว่าหนึ่งนาทีได้จบลงไปแล้ว จึงรีบลงจากตักของชายหนุ่ม ถอยออกห่างจากเขาไปชิดที่ขอบเตียงอีกฝั่งมือทั้งสองรีบกระชับผ้าขนหนูที่อก เมื่อปราการเดี
บรรยากาศรอบกายของทั้งสองเริ่มกลับเข้าสู่ภาวะปกติ เมื่อต่างฝ่ายต่างเลือกจะดื่มด่ำกับรสชาติร้อนแรงของไวน์ชั้นดีเงียบ ๆ ต่างก็จมอยู่กับความคิดของตัวเองแต่แล้วความเงียบสงบก็ถูกทำลายลงเมื่อมีเสียงริงโทนจากโทรศัพท์ดังขึ้นแม้จะรู้สึกว่าเสียงของมันดังขัดจังหวะแต่ชายหนุ่มก็ล้วงต้นตอของเสียงออกมาจากกางเกงใน







