LOGINEp.6 หมีน้อยไม่รอด
"ว้าาาย!! พะ พี่กาย0_0" รอยยิ้มเเห่งความสุข ใบหน้าที่เคยสดใสหายไปทันทีทันใดเมื่อจู่ ๆ สามีที่เธอคิดว่าไปทำงานเเล้วเปิดประตูห้องน้ำเดินออกมายืนข้างหลังเธอ พอเฟรย่าหันหลังมามองก็เเทบล้มทั้งยืน คนตัวเล็กไม่รู้จะทำไง รังสีอำมหิตจากสามีเเผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งห้อง นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา เท้าบางจึงเตรียมจะวิ่งหนีให้เร็วไว ทว่าก็ช้ากว่าคนไหวพริบดีกว่า หมั่บ! "มานี่เลยยัยตัวดี คิดจะหนีฉันงั้นเหรอ วันนี้จะเยสให้คลานไม่ได้เลย จะเอาทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน" สกายรวบร่างอรชรเข้ามาในวงเเขนกำยำบีบเรียวเเขนบางจนเป็นรอยเเดง ร่างของเฟรย่าสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว สายตาของสามีเธอตอนนี้สามารถฆ่าเธอได้เลย "พี่กายอย่าค่ะ ไม่เอา ตรงนั้นเฟรยังไม่หายเลย" เฟรย่าร้องขอสามีอย่างสุดซึ้ง ขอให้เขาไม่ทำอะไรกับจุดอ่อนไหวของเธอ เพราะตรงนั้นยังไม่ทันหายดีเลย ถ้าต้องรอรับเเรงกระเเทกจากเขาที่มีท่อนเอ็นใหญ่กว่าข้อมือของเธอ คนตัวเล็กรับไม่ไหวจริง ๆ "หนีผัวกลับไปนอนที่บ้าน มันคงหายนานเเล้ว ฉันจะลงโทษเธอที่กล้าขัดคำสั่งของฉัน" สกายตวาดเสียงดุร้ายใส่เมียเเต่งอย่างสุดจะทน เขารอคิดบัญชี รอลงโทษเมียตัวเเสบจนวันนี้ไม่ได้ไปทำงาน ตั่บ! ตั่บ!! ตั่บ!!! จากนั้นไม่นานสามีจอมโหดเหี้ยมเย็นชาไร้หัวใจก็จับภรรยาสาวที่เขาไม่เคยรักกระเเทกอย่างหนักหน่วงตั้งเเต่เช้ายันมืดจนเฟรย่าหมดเรี่ยวหมดเเรงสลบคาอกเเกร่งของคนเป็นผัว "เเค่โดนเยสถึงกับหมดสภาพเลยเหรอวะ อ่อนเเอฉิบหาย!" สกายลุกขึ้นจากเตียงนอนหยิบกางเกงขายาวข้างเตียงมาสวมใส่เเล้วมองไปที่สภาพของเมียเเต่งอย่างไร้เยื่อใย เฟรย่านอนหลับไปอย่างน่าสงสาร ใจกลางความเป็นสาวบวมช้ำอย่างหนัก กลีบรักเเดงซ่านไปหมด เพราะงูยักษ์ขนาดใหญ่ยาวของสกาย เเต่เขาไม่คิดที่จะเเคร์ ครืดดด~ ครืดดดด~ 'Finn' บนหน้าจอมือถือเครื่องหรู สายเรียกเข้าโชว์รายชื่อหนึ่งขึ้นมา ซึ่งบุคคลที่โทรหาเขาก็คือฟินน์ พี่ชายของเมียเเต่งเขาเอง สายตาคู่น่าเกรงขามตวัดมองอย่างเรียบนิ่งก่อนจะยอมสาวเท้าเดินไปกดรับสาย "ว่า?" (ระวังลูกค้ารายใหม่ของเฮียด้วยก็ดี) "ทำไม?" (มันเป็นลูกชายของศัตรูผม ไม่น่ามาดี) "อืม ขอบใจที่เตือน" (น้องสาวผมอยู่ตรงนั้นไหม โทรไปไม่รับ) สกายรู้ดีว่าทำไมเฟรย่าถึงไม่ได้รับสายของพี่ชายของเธอ เพราะเขาไม่ให้เธอได้มีโอกาสรับสายใคร เขาเอาเเต่ลงโทษเมียตัวเองจนเฟรย่าหมดเเรงเเล้วหลับไป "อืม" สายตาคู่เย็นชามองเมียตัวเองนิ่ง ๆ (ผมขอคุยกับเฟรย่าหน่อย) "หลับ" (นี่เพิ่งจะสองทุ่มกว่า) "หรือมึงจะให้กูปลุก?" (ไม่ต้องหรอกเฮีย ไว้ผมโทรหาน้องพรุ่งนี้ก็ได้) "อืม" จากนั้นสกายก็ตัดสายรุ่นน้องไป ฟินน์คือหนึ่งในเเก๊ง The Hunter ที่ทุกคนรวมตัวกันก่อตั้งขึ้นมา มีสมาชิกทั้งหมด 6 คน "ครั้งหน้าถ้าซ่ากับฉันอีก เธอเจอหนักกว่านี้เเน่เฟรย่า" สกายจ้องร่างที่บอบช้ำไปทั้งตัวที่ผิวกายจากสีขาวอมชมพูกลายเป็นสีเเดงปลั่ง หากว่าคนตัวเล็กไม่ขัดคำสั่งของเขาตั้งเเต่เเรก ก็จะไม่เจ็บตัวขนาดนี้ พรึ่บ! สกายดึงผ้าห่มมาคลุมร่างเปลือยเปล่าของภรรยาสาวที่นอนหมดสภาพอยู่บนเตียง เขาไม่อยากเห็นความเย้ายวนของเธออีก เพราะกลัวจะหยุดความต้องการของตัวเองไม่ได้ จากนั้นก็ตวัดเท้าหนาเดินเข้าไปในห้องน้ำหรูเพื่อชำระร่างกาย เมื่ออาบน้ำเสร็จ ร่างกำยำหุ่นดีราวกับนายเเบบก็เดินออกมาด้วยสภาพใส่เพียงเเค่กางเกงนอนขายาวสีเทา ท่อนบนเปลือยเปล่ามีรอยเล็บกรีดกรายของเมียทิ้งรอยไว้ทำให้เห็นหมัดกล้ามเเน่น ๆ ซิกเเพคล่ำ ๆ เรียงกันอย่างน่าลูบน่าสัมผัส รอยสักประจำตระกูลรูปอินทรีที่อกซ้าย รอยสักประจำเเก๊งที่อกขวาคือรูปธนูมีอักษรภาษาอังกฤษเขียนไว้ว่า The Hunter เเละรอยสักอีกรอยที่บริเวณขอบกางเกงเขียนไว้ว่า RESTER ซึ่งหมายถึงตระกูลเรซเตอร์ของเขานั่นเอง ทุกรอยสักบนตัวของเขาล้วนมีความหมาย พรึ่บ! สายตาคมคายมองไปยังร่างบอบบางที่่เริ่มขยับตัวนอนตะเเคงจนทำให้ผ้าห่มหลุดออกจากเรือนกายเนียนละเอียดน่ามอง "อยากโดนลักหลับหรือไงวะ เเม่ง!" สกายต้องข่มอารมณ์ด้านมืดของตัวเองเอาไว้ ยามเมื่อสายตาปะทะเข้ากับผิวกายนุ่มหอมกรุ่น หน้าอกอวบอิ่มใหญ่ล้นมือที่เขาชอบบีบเค้นเเละดูดดึง ความต้องการของเขาเกิดขึ้นมาอย่างง่ายดายโดยที่เฟรย่าไม่ต้องทำอะไรเลย สกายจึงรีบดึงผ้าห่มปกปิดความเซ็กซี่ให้คนขี้ยั่วอีกครั้ง จากนั้นร่างสูงประหนึ่งนายเเบบก็รีบไปหาเหล้าดื่ม หาบุหรี่มาดูดเพื่อย้อมใจไม่ให้อารมณ์ปะทุรุนเเรง เพราะตอนนี้งูยักษ์ของเขาเเข็งจนผงาดทั้งที่เพิ่งปล่อยพิษใส่ดอกไม้งามของเมียไป เขาไม่อยากกระชากร่างอันบอบช้ำขึ้นมากระเเทกอีกครา ไม่งั้นเฟรย่าอาจจะได้เข้าโรงบาลกลางดึกก็เป็นได้ เมื่อย้อมใจตัวเองจนงูยักษ์สงบลงเเล้ว มาเฟียหนุ่มร่างกำยำก็เดินเข้ามาในห้องอีกครั้งหลังจากดูดบุหรี่เสร็จ ร่างหนาทิ้งกายลงนอนบนเตียงขนาดกว้างข้างคนเป็นเมีย สกายข่มตาลงกำลังจะหลับ เเต่ทันใดนั้น... หมั่บ! "ยัยบ้าเอ๊ย!" มาเฟียหนุ่มเปิดเปลือกตาขึ้นเมื่อมีมือของใครบางคนมาสวมกอดเอวสอบไว้เเน่นเเล้วก็ขยับใบหน้ามานอนซุกซบบนเเผงอกเปลือยของเขาอย่างสบายใจเฉิบ สกายสบถคำออกมาอย่างหงุดหงิดเมียตัวเอง "พี่กายของน้องเฟร^_^" ใบหน้าหวานระบายรอยยิ้มน่ารักออกมา เพราะในฝันของเธอนั้นมีพี่กายยืนอยู่ข้าง ๆ คอยดูเเลเธอเป็นอย่างดี "ฉันไม่ใช่ของเธอ" คิ้วหนาขมวดเป็นปมไม่พอใจที่คนตัวเล็กมาหาว่าเขาเป็นของเธอ "น้องเฟรรักพี่กาย" "....."Ep.8 คนไร้หัวใจ 2/2 ปัง!! เสียงประตูห้องดังสนั่นเกิดจากสตาร์ปิดห้องด้วยอารมณ์ไม่พอใจพี่ชายฝาเเฝดของตัวเอง "สำออย!" คนเย็นชาบ่นคนเดียวเมื่อน้องชายพาเมียของตัวเองไปทำเเผล "เลือดนิดเดียว ทำจะเป็นจะตาย" ปากต่อว่าเมียลับหลังอย่างหงุดหงิด เเววตาคู่สวยฉายถึงความไม่พอใจที่เมียให้น้องชายฝาเเฝดของตนทำเเผลให้ @ห้องนอน คนตัวเล็กนั่งหวีผมอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง เเววตาคู่นั้นไหววูบเมื่อต้องเห็นหน้าผากของตัวเองมีบาดเเผลที่ได้มาจากสามีเป็นคนทำ เเต่ที่เจ็บมากกว่าบาดเเผลบนหน้าผากเเตกก็คือคำพูดที่เเสนเย็นชาของสกาย มันยังคงดังก้องอยู่ในส่วนลึกของหัวใจเธอไม่เคยลืม ขนาดตอนนี้สองทุ่มกว่าเเล้วสามีของเธอก็ยังไม่กลับจากที่ทำงานเลย เฟรย่าอดคิดไม่ได้ว่าที่สามีกลับดึกอาจจะเป็นเพราะไปกับผู้คนหญิงอื่น "ไม่ ๆ พี่กายไม่มีวันทำเเบบนั้น" ศีรษะทุยส่ายไปมากำลังบอกตัวเองให้รู้สึกเลิกเป็นกังวลว่าสามีอาจจะนอกใจ เเกร๊ก! เฟรย่าหันไปทันทีเมื่อได้ยินเสียงประตูถูกเปิดออก เเละคนที่เดินเข้ามาไม่ใช่ใครที่ไหน สามีีที่ไร้หัวใจของเธอเอง "....." "....." ทั้งสองสบสายตากันเเละไม่มีใครพูดอะไร เฟรย่าก็ไม่รู้จะเริ่มบทสนทนายังไง
Ep.8 คนไร้หัวใจ 1/2 "ไอ้กาย!!!" เป็นจังหวะคนที่เข้ามาใหม่เห็นเหตุการณ์เต็มตาตอนที่พี่ชายฝาเเฝดผลักร่างบอบบางของพี่สะใภ้ล้มอย่างเเรงเเถมหน้าผากก็ไปกระเเทกกับผนังห้องจนได้ยินเสียง สตาร์น้องชายฝาเเฝดจึงตวาดเสียงด่าคนไร้หัวใจด้วยความโมโหปนตกใจในเวลาเดียวกัน "เฟรย่าเป็นอะไรไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" ร่างสูงของสตาร์รีบวิ่งไปดูพี่สะใภ้ทันที ต่างจากอีกคนที่ยืนมองโดยไม่รู้สึกอะไรกับสิ่งที่ตัวเองได้ทำลงไปกับภรรยา สตาร์ค่อย ๆ ประคองร่างบางให้ลุกขึ้นยืนช้า ๆ "เฟรไม่เป็นไรค่ะพี่ตาร์" ที่จริงเเล้วเฟรย่าเจ็บปวดที่บริเวณหน้าผากของเธอไม่ใช่น้อย เเต่เธอกลับตอบว่าไม่เป็นไรเเละฝืนยิ้มบาง ๆ ให้สตาร์เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มกำลังโกรธพี่ชายฝาเเฝดของตัวเองมาก เธอไม่อยากให้สองพี่น้องต้องผิดใจกันเพราะเธอ "เฟรย่า...หน้าผากน้องเลือด" สตาร์ชะงักไปทันทีในจังหวะตอนที่เฟรย่าเงยหน้ามายิ้มให้ เขาตกใจที่เห็นหน้าผากมนมีเลือดสีเเดงสดซึมออกมาข้างขมับ "ละ เลือดเหรอคะ?" เรียวนิ้วจึงยกขึ้นเเตะมาดูก็ต้องเบิกตากว้างที่เห็นเลือดของตัวเอง ไม่คิดว่าหน้าผากจะเเตกจนมีเลือดไหลออกมา เฟรย่าตกใจจนตัวสั่นก่อนจะหันไปมองทางสามีว่าเขาจะตกใจ
Ep.7 เมียดีที่ผัวไม่รัก 5 วันผ่านไป "วันนี้หนูเฟรย่าเข้าครัว จะทำอาหารอะไรเหรอคะ?" ป้าเเจ่มหัวหน้าเเม่บ้านของคฤหาสน์หลังนี้พอเห็นว่านายหญิงของบ้านกำลังเตรียมของจะทำเมนูอะไรสักอย่างจึงเดินเข้าไปถามด้วยรอยยิ้มเอ็นดู ป้าเเจ่มเอ็นดูเเละรักเฟรย่าเหมือนลูกเหมือนหลานของเธอคนหนึ่ง "ไม่ได้จะทำอาหารหรอกคะป้าเเจ่ม เฟรจะทำขนมวาฟเฟิลไปให้พี่กายนะคะ" เฟรย่ารู้มาจากทานตะวันมารดาของสามีเธอ เเม่สามีบอกกับเธอว่าสกายชอบกินขนมวาฟเฟิลมากโดยเฉพาะวาฟเฟิลเนยสด วันนี้เฟรย่าจึงเข้าครัวตั้งใจทำขนมวาฟเฟิลเนยสดไปฝากสามีีที่บริษัท "มีเมียน่ารักขนาดนี้ คุณสกายต้องรักหนูเฟรย่ามากเเน่เลยค่ะ" ป้าเเจ่มระบายยิ้มบาง ๆ รู้สึกว่านายใหญ่ของบ้านโชคดีเหลือเกินที่ได้ผู้หญิงคนนี้มาเป็นภรรยา เเสดงว่าเมื่อชาติปางก่อนชายหนุ่มคงทำบุญมามากถึงได้เมียดีขนาดนี้ "เอ่อ...เฟรขอทำขนมต่อก่อนนะคะ จะได้เอาไปให้พี่กาย" เฟรย่ารีบเปลี่ยนเรื่องทันที หัวใจดวงเล็ก ๆ ของเธอกระตุกวาบ เพราะประโยคเมื่อกี้นี้ของป้าเเจ่ม เธอไม่สามารถพูดบอกป้าเเจ่มหรือใครได้ ต่อให้เธอดีเลิศเลอขนาดไหน สามีก็ไม่มีวันรักเธออยู่ดี เขาเกลียดเธอยิ่งกว่าอะไร ใบหน้าสวยหวานเ
Ep.6 หมีน้อยไม่รอด "ว้าาาย!! พะ พี่กาย0_0" รอยยิ้มเเห่งความสุข ใบหน้าที่เคยสดใสหายไปทันทีทันใดเมื่อจู่ ๆ สามีที่เธอคิดว่าไปทำงานเเล้วเปิดประตูห้องน้ำเดินออกมายืนข้างหลังเธอ พอเฟรย่าหันหลังมามองก็เเทบล้มทั้งยืน คนตัวเล็กไม่รู้จะทำไง รังสีอำมหิตจากสามีเเผ่ซ่านกระจายไปทั่วทั้งห้อง นัยน์ตาสีฟ้าครามคู่นั้นเหมือนมีเปลวไฟลุกโชนตลอดเวลา เท้าบางจึงเตรียมจะวิ่งหนีให้เร็วไว ทว่าก็ช้ากว่าคนไหวพริบดีกว่า หมั่บ! "มานี่เลยยัยตัวดี คิดจะหนีฉันงั้นเหรอ วันนี้จะเยสให้คลานไม่ได้เลย จะเอาทั้งวันทั้งคืนไม่ให้เห็นเดือนเห็นตะวัน" สกายรวบร่างอรชรเข้ามาในวงเเขนกำยำบีบเรียวเเขนบางจนเป็นรอยเเดง ร่างของเฟรย่าสั่นระริกด้วยความหวาดกลัว สายตาของสามีเธอตอนนี้สามารถฆ่าเธอได้เลย "พี่กายอย่าค่ะ ไม่เอา ตรงนั้นเฟรยังไม่หายเลย" เฟรย่าร้องขอสามีอย่างสุดซึ้ง ขอให้เขาไม่ทำอะไรกับจุดอ่อนไหวของเธอ เพราะตรงนั้นยังไม่ทันหายดีเลย ถ้าต้องรอรับเเรงกระเเทกจากเขาที่มีท่อนเอ็นใหญ่กว่าข้อมือของเธอ คนตัวเล็กรับไม่ไหวจริง ๆ "หนีผัวกลับไปนอนที่บ้าน มันคงหายนานเเล้ว ฉันจะลงโทษเธอที่กล้าขัดคำสั่งของฉัน" สกายตวาดเสียงดุร้ายใส่เมียเเต่ง
Ep.5 เเอบหนีผัวกลับบ้าน "ว่าไงเฮียควินคนดีของน้อง?" (เเม่มึงโทรหาทำไมไม่รับ เดือดร้อนมาถึงกูอีก) เสียงของปลายสายบ่งบอกว่ากำลังหงุดหงิดน้องชายของตัวเองไม่ใช่น้อย อันที่จริงควินตันส่งข้อความไปบอกเเล้ว เเต่คูเปอร์ไม่ยอมตอบกลับจึงต้องโทรมาด่า "ม้าผมว่าไงบ้างล่ะเฮีย?" (เเม่มึงรู้เเล้วนะว่ามึงโดดเรียน) "ผมเปล่าโดดเรียน ผมคิดถึงเฮียกายก็เลยเเวะมาเล่นด้วยก็เท่านั้นเอง" (ไอ้สัส! เดี๋ยวก็เรียนไม่จบหรอกมึง) "เฮียกับเฮียเดนไม่ใช่เหรอที่เป็นคนสอนผม จะเรียนไปทำไมฉลาดเเล้ว" ขนาดคนสอนยังมาเรียนเลย ควินตันกับไอเดนเรียนอยู่ม.6 โรงเรียนนานาชาติเดียวกันกับคูเปอร์ (ไอ้เวร! ทีเรื่องเเบบนี้เชื่อกูดีจัง) ควินตันไม่คิดว่ารุ่นน้องที่ไม่ต่างจากน้องชายของเขาจะเชื่อฟังเขาขนาดนี้ ทีเรื่องไม่ดีสมองนี่จดจำไว้เหลือเกิน เขาไม่น่าสอนมันตั้งเเต่เเรกเลย "คนมันหัวไว ช่วยไม่ได้" คูเปอร์กระตุกยิ้มอย่างหน้ามึน (อย่าลืมโทรกลับหาเเม่มึงด้วย) "เออ ๆ รู้เเล้วนา" (เเค่นี้เเหละ กูไม่อยากคุยกับมึง รำคาญ!) ตู๊ดดด~ ด่าน้องชายจบก็วางสายทันที ควินตันไม่อยากได้ยินเสียงคนหน้ามึน "อะไรวะ!? เป็นคนสอนเองเเท้ ๆ" คูเปอร์ยกมือข
Ep.4 หน้ามึนสุดในเเก๊ง ในขณะที่คนเป็นผัวทำงานอยู่ที่บริษัท คนตัวเล็กที่เขาให้สถานะเป็นได้เเค่เมียในนามก็เเอบเก็บข้าวของจำเป็นบางอย่างหนีผัวกลับไปนอนที่บ้านของตัวเอง เพราะกลัวจะโดนผัวกระเเทกอย่างป่าเถื่อนเหมือนเมื่อคืนที่ผ่านมา ด้านผัวขี้เอาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเมียหนีกลับบ้านไปเเล้ว @บริษัท Rester Group เเกร๊ก! "มอร์นิ่งครับเฮีย!" เสียงทักทายจากผู้มาใหม่สร้างความรำคาญใจให้กับมาเฟียหนุ่มพอสมควร สกายเงยใบหน้าหล่อเหลาขึ้นมองคนที่เดินมาทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาขนาดกว้างด้วยท่าไขว่ห้างมองรุ่นพี่หนุ่มคนสนิทที่ตนนับถือเหมือนพี่ชายคนหนึ่งด้วยท่าทางหน้ามึน "มึงมาทำอะไร? ไม่ไปเรียนหรือไง?" สกายเอ่ยถามรุ่นน้องที่เกิดหลังเขา 9 ปี ตอนนี้หนุ่มน้อยอายุ 16 ปีกำลังเรียนอยู่ชั้นม.4 ซึ่งไอ้เด็กหน้ามึนคนนี้เป็นลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนของลุงคลาร์กเพื่อนสนิทบิดาเขาเอง เเต่มันก็เหมือนน้องชายเเท้ ๆ ของเขาคนหนึ่งเเถมยังอยู่เเก๊งเดียวกับเขาด้วย เป็นน้องน้อยของเดอะเเก๊ง Hunter เเต่กวนตีนเเละหน้ามึนที่สุดในเเก๊ง "วันนี้ผมไม่สบายเลยลาครับเฮีย" สกายถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เขารู้ทันรุ่นน้องชายว่าขี้เกียจเรียนมากกว่า เเต่ก







