Masuk"มามี๊ครับน้องลานิลกำลังน่ารักเลย จุฟ รีบออกมานะครับน้อง ๆ ของพี่" แรมโบรีบทักท้วงอ้างหาสาเหตุที่ไม่เป็นสาเหตุแบบจริงจังตามความเคยชินพร้อมกับจุฟหน้าท้องของคนเป็นแม่เพื่อแสดงความรัก "โอเคครับแต่อย่ากลับดึกนะครับมี๊เป็นห่วง" สุดท้ายก็แพ้ราบคราบให้กับลูกชายตัวแสบทุกครั้ง บรื้นนนนนน เสียงรถดังเข้ามาจอ
"อืม~ ทำไรคะ" ร่างบางนอนหลับตาพริบอยู่บนที่นอนขนาดใหญ่หลังจากบทสวาทเกือบทั้งคืนได้สิ้นสุดลงจนชายหนุ่มเริ่มก่อกวนการนอนของเธอใหม่อีกครั้งในช่วงเช้า "มอนิ่งคิสครับ" แรนดิ้งค์ตอบรับก่อนจะนอนลงที่เดิมเพื่อให้ภรรยาได้พักผ่อน "ไอซ์ยังง่วงอยูเลยขอนอนต่อนะคะ" น้ำเสียงงัวเงียตาปิดสนิทพูดออกมาอย่างคนกึ่งหลั
"อึก อ๊ะ จะ..จุก ละ..ลึกไปแล้ว อ๊ะ อ๊ อ๊ะ" หญิงสาวคงทำได้เพียงนอนครางเปล่งเสียงหวานให้ชายหนุ่มฟังเท่านั้น "ทนอีกนิดนะครับ" แรงดิ้งค์แทบทนไหมไหวร่องรักตอดรับลำเอ็นอย่างแรงทำเอาเสียวไปทั้งลำ "อ๊ะ จะ..เจ็บค่ะ แรงไป อ๊ะ ๆ อ๊าส์" หญิงสาวร้องครางดังลั่นห้องเพราะแรงอัดกระแทกลงมาทั้งถี่ทั้งรัวทำเอาหญิงสาว
"ปากเก่ง" แทนไทพูดออกมาทำเอาหญิงสาวชะงักรู้สึกถึงรังสีบางอย่างเพ่งมองมาอย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อเธออย่างไรอย่างนั้น "อะไรของพวกพี่เนี่ย ทุกคนนั่งเลยค่ะทุกอยากเตรียมพร้อมหมดแล้ว" มีใจรีบเปลี่ยเรื่องกลบเกลื่อนทันทีพร้อมกับหันไปหาพี่ชายที่เดินมาพร้อมพี่ทันและคุณคริส "เด็ก ๆ ไปไหน" มีใจถามออกมาอย่างส
"มาค่ะไปนั่งในห้องอาหารกันก่อนรอเพื่อน ๆ ของไอซ์กับแรนดิ้งค์อีกไม่กี่คน" หลังจากคุยกันพอสมควรหญิงสาวก็รีบเชิญให้คุณแม่ท้องแก่อย่างคุณนิวเข้าไปนั่งรอ "พี่นาคิน" แรมโบรีบวิ่งแจ้นออกมาจากตัวบ้านหลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จ "สวัสดี" นาคินกล่าวทักทายอย่างสุภาพและเป็นกันเอง "สวัสดี คุณน้าครับน้องจะออกมาวั
"เงียบ" สุดท้ายก็โดนเสียแข็งของภรรยาของตัวเองดักทาง "ครับ" แรนดิ้งค์ก็ทำได้แค่เงียบตามคำสั่งของภรรยาเท่านั้น "ก็ผมแค่อยากแกล้งป๊า แต่ไม่คิดว่าป๊าจะโอนจริง ๆ สักหน่อยน้ามีใจเปย์ผมอยู่แล้วครับ แต่ผมก็อย่างได้โมเดลรถที่ถูกใจมันก็หลายคันเลยต้องขอปะป๊าด้วย" แรมโบเริ่มอธิบายอย่างจริงจังให้ผู้เป็นแม่เข้า
ทางด้านของน้องแรมโบ "นี่ใครเหรอครับคุณมีใจลูกชายเหรอครับ" พนักงานในบริษัทกล่าวถามหญิงสาวที่นำเด็กน้อยเข้ามาในบริษัทด้วยความสงสัยของเหล่าพนักงานเด็กชายตัวน้อยก็ทำตัวร่าเริงกลมกลืนกับสถานที่ทำเป็นแนบเนียนไปกับการกระทำของเธอ "ลูกเพื่อนนะวันนี้ฉันจะมาดูแลบริษัทแทนพี่ชายสักวันละกันบอกทุกคนด้วยล่ะ" หญิง
พอหญิงสาวลงมาจากชั้นบนก็เห็นลูกชายของเธอได้นั่งรับประทานอาหารกับคุณน้าของของเขาอยู่บนโต๊ะพร้อมกับผู้เป็นปู่ย่าของลูกชายตัวแสบของเธอ "หลับฝันดีไหมครับมามี๊" เด็กชายตัวน้อยถามออกมาด้วยแววตาใสแป๋วอย่างคนไม่รู้ไม่ชี้ "เจ้าตัวแสบทำอะไรไว้ล่ะเราอะ" ผู้เป็นแม่เดินลงมาจากบันไดก็รีบเดินมุ่งตัวมาหาลูกชายตรง
"เก่งเกินไปแล้วเจ้าตัวแสบของน้า" มีใจทำได้เพียงรูปหัวเด็กชายตัวน้อยเบา ๆ "อย่างแรกเลยคุณน้าต้องประสานงานกับตำรวจให้ดำเนินคดีเรื่องนี้ให้ถึงที่สุดส่วนหลักฐานแรมโบจะเป็นคนหาเอง" เด็กชายตัวน้อยพูดออกมาอย่างจริงจังมีใจชะงักเธอไม่คิดว่าหลานชายจะจริงจังขนาดนี้ "ใครที่มันบังอาจทำร้ายครอบครัวของน้องแรมโบน
"ขอบคุณครับปะป๊าตักให้มามี๊บ้างสิครับ" พอเด็กชายตัวน้อยเสนอความคิดชายหนุ่มก็ทำตามคำขอของเด็กน้อย "ได้สิครับ" ชายหนุ่มพูดออกมาพร้อมกับตักอาหารข้างหน้าให้หญิงสาวโดยที่ตัวเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าอาหารที่ตักให้นั้นกลับเป็นสิ่งที่เธอโปรดปรานมากที่สุด "ว้าวปะป๊ารู้ใจมามี๊ที่สุดเลย" เด็กชายตัวน้อยเผลอร้อง







