บทนำ

แสงไฟในห้องประชุมชั้นบนสุดของอาคารออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings)  สว่างจ้าโต๊ะยาวสีดำเรียบหรูสะท้อนเงารอบด้าน ผู้บริหารระดับสูง คณะกรรมการ และทีมที่ปรึกษาบริษัทชั้นนำ ล้วนถูกเชิญมาเพื่อเหตุผลเดียวกัน

โปรเจกต์ โอไรอัน คราวน์

(Project Orion Crown) 

โปรเจกต์มูลค่าสูงมากพอจะเปลี่ยนทิศทางองค์กร และมีอิทธิพลสำหรับการตัดสินอนาคตของ ใครบางคนอย่างถาวร

ธามินทร์ ทรัพย์วรดิษฐ์ นั่งอยู่ฝั่งซ้ายของหัวโต๊ะ สูทสีเข้มพอดีตัว ใบหน้าคมคายเรียบเฉย ราวกับการประชุมครั้งนี้ เป็นเพียงสนามแสวงหาผลประโยชน์อันแสนคุ้นเคย

เขามองเอกสารตรงหน้าอย่างชำนาญ และรู้ดีว่า สายตาหลายคู่กำลังจับตามองเขาอยู่

ชื่อของเขาและ เวิร์ซเทค คอนซัลติ้ง (Vortech Consulting)  คือมาตรฐานของคำว่า ผู้ชนะ

ประตูห้องประชุมเปิดออก

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนดังอย่างสม่ำเสมอ ราวกับเจ้าของเสียงรู้ดีว่า ไม่มีความจำเป็นต้องรีบมาเพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเอง

ธามินทร์เงยหน้ามองโดยสัญชาตญาณ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอระยะใกล้ขนาดนี้

อลิชา รัตนพงศ์ เดินเข้ามาด้วยความมั่นใจ เรือนผมถูกรวบไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นใบหน้านวลหวาน แววตาและท่าทางนั้นเฉียบคมเกินกว่าจะเรียกว่า แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง

สายตาของทั้งคู่ประสานกันชั่วอึดใจ เนิ่นนานมากพอให้บางสิ่งปะทุขึ้นอย่างเงียบ ๆ

ไม่ใช่ความชอบ ไม่ใช่ความสนใจ หากเป็นสัญชาตญาณของนักล่าที่รับรู้ได้ทันที ว่าอีกฝ่าย…อันตราย 

อลิชานั่งฝั่งตรงข้ามเขาท่าทางมั่นคง ไม่สะทกสะท้านต่อสายตาใคร เพราะตำแหน่งของเธอไม่ได้มาเพราะความบังเอิญหรือคุณพระช่วย การประชุมเริ่มต้นด้วยถ้อยแถลงทางธุรกิจ ตัวเลข กลยุทธ์ และ ยุทธศาสตร์ระยะยาว บรรยากาศของทีมที่ปรึกษาทั้งสองฝั่งตึงเครียด และเหมือนมีบางอย่างคล้ายเส้นแบ่งเขตกั้นกลางไว้ระหว่างคนสองคน

เมื่อถึงช่วงนำเสนอ ธามินทร์ลุกขึ้นอย่างเจนจัด น้ำเสียงลุ่มลึก สุขุม ทุกคำพูดหนักแน่น เขาคุมห้องประชุมได้ตั้งแต่เริ่มประโยคแรกด้วยซ้ำ เสียงปรบมือดังขึ้นเป็นระยะ ๆ สายตาคณะกรรมการเต็มไปด้วย ความพึงพอใจในตัวเขา

อลิชา ที่ปรึกษาหญิงจาก เอ-เรส กรุ๊ป  (Ares Group) เป็นฝ่ายขึ้นนำเสนอบ้าง เธอไม่มีหลักการมากมาย ไม่ชอบอธิบายเกินความจำเป็น เพราะทุกประโยคของเธอตรงประเด็น ราวกับผ่านกระบวนการทางความคิดมาแล้วอย่างเป็นระบบ แนวคิดของเธอแตกต่าง กล้าชน และท้าทายกรอบเดิมอย่างไม่เกรงใจใคร

ธามินทร์ไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเขาหยุดจดบันทึกไปตั้งแต่เมื่อไร สิ่งที่เขารับรู้มีเพียงผู้หญิงคนนี้คงไม่ได้มาเพื่อเป็นที่สอง การนำเสนอของอลิชาสิ้นสุดลง ห้องประชุมตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ

เสียงสนทนาปรึกษาของคณะกรรมการเริ่มดังขึ้นอีกครั้ง อลิชาทยอยเก็บเอกสารของเธอลงแฟ้มอย่างเป็นระบียบ เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาโดยตรง ไร้รอยยิ้ม ไม่มีท่าทีอ่อนข้อ มีเพียงสายตาแสดงชัดเจนว่า สนามนี้…เธอจะไม่มีวันแพ้

ธามินทร์พยักหน้ารับเล็กน้อยมุมปากยกขึ้นบาง ๆ อย่างที่คนคุ้นเคยรู้ดีว่า นั่นไม่ใช่รอยยิ้มของมิตรภาพ แต่คือการยอมรับความสามารถของคู่ต่อสู้

เกินที่ใครในนี้จะกล้าคิด ว่าการเผชิญหน้าของธามินทร์และอลิชาในครั้งนี้จะไม่ได้จบลงแค่เพียงในห้องประชุมเท่านั้น