Se connecterอลิชาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ ไม่มองหน้า ไม่ทักทาย ธามินทร์นั่งพิงพนักเก้าอี้ แต่สายตาไม่เคยละจากเธอ
“เราไม่มีเวลามาก” อลิชาเปิดประเด็นทันที “ถ้าจะร่วมมือ ก็ต้องชัดเจน”
ธามินทร์ยิ้มบาง ๆ “ผมก็ไม่ถนัดเสียเวลาเหมือนกัน”
อลิชาเลื่อนเอกสารไปกลางโต๊ะ “ข้อมูลการปล่อยข่าวทั้งหมด ฉันให้ทีมไล่ไทม์ไลน์แล้ว ต้นทางไม่ใช่สื่อ แต่เป็นบริษัทเงาที่รับงานเฉพาะเคสสกปรก”
ธามินทร์เหลือบมอง ก่อนจะหยิบเอกสารของตัวเองมาวางบ้าง
“ชื่อบริษัทเดียวกันกับที่นรินทร์ใช้ตอนดิสเครดิตผมเมื่อสามปีก่อน” เขาพูดเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว
“วิธีเดิม เป้าหมายใหม่”
อลิชาเงยหน้าขึ้น สายตาคมฉายแววดุขึ้นทันที
“งั้นนี่ไม่ใช่แค่เรื่องโปรเจกต์ เขากำลังเอาคืนคุณ” เธอสรุป
“และใช้คุณเป็นเหยื่อร่วม” ธามินทร์ต่อประโยคของอลิชาให้จบ
เรื่องนี้ไม่ต้องหาว่าใครผิดใครถูก เพียงแค่ยอมรับความจริงเท่านั้น
“ข้อตกลงของฉันง่ายมาก แลกข้อมูลกันทั้งหมดไม่ปิดบัง อย่าแทงข้างหลัง จนกว่าจะจัดการนรินทร์ได้” อลิชาเสนอ
ธามินทร์โน้มตัวมาข้างหน้า ระยะห่างระหว่างกันหายไปเกือบครึ่ง
“แล้วหลังจากนั้นล่ะ” เขาถามอย่างตรงไปตรงมา “เราก็กลับไปเป็นศัตรูกันเหมือนเดิม?”
อลิชาจ้องตาเขานิ่ง “ใช่”
เขาหัวเราะ “คุณซื่อสัตย์ดีนะครับ น่าเสียดาย…”
“อะไร”
“ผมไม่เคยเชื่อคำว่า แค่ชั่วคราว”
อลิชาขมวดคิ้ว แต่ไม่หลบสายตา
“ถ้าคุณคิดจะใช้โอกาสนี้เล่นเกมอื่น ฉันจะเป็นคนแรกที่ดึงคุณลงไปเล่นด้วย”
ธามินทร์ยิ้มให้กับคำขู่ของคนเก่ง
“ดี ผมชอบคนสู้ไม่ถอย”
แผนการถูกวางหมากอย่างรวดเร็ว แลกเปลี่ยนข้อมูล รายชื่อผู้ติดต่อ วิธีการที่นรินทร์เคยใช้
ทั้งสองทำงานเข้าขากันอย่างน่ากลัว ราวกับคุ้นเคยกันมานาน และนั่นยิ่งอันตราย
“นรินทร์จะปล่อยข้อมูลรอบสองก่อนการพรีเซนต์แน่” อลิชาวิเคราะห์ “เขาต้องการให้บริษัทตัดเราออกหนึ่งฝ่าย”
“ถ้าอย่างนั้น” ธามินทร์พูดช้า ๆ “เราต้องทำให้เขาเลือกเป้าหมายผิด”
อลิชาเงยหน้าขึ้นถาม “คุณจะเป็นเหยื่อล่อ?”
“คุณต่างหาก” เขาตอบทันที “เขาประเมินคุณต่ำเกินไป นั่นแหละคือข้อผิดพลาด”
“คุณก็ยังร้ายสมคำร่ำลือ” อลิชาประชด
“คุณเองก็ร้ายไม่ต่างจากผมนักหรอก”
สายตาทั้งคู่ประสานกันนานเกินไปจนรู้สึกไม่ปลอดภัยแผนการเสร็จเรียบร้อย บรรยากาศผ่อนคลายมากขึ้น
“คุณควรกลับได้แล้ว” อลิชาไล่เขา ทั้งที่ยังนั่งอยู่
“ผมคิดอย่างนั้นเหมือนกัน” ธามินทร์ตอบ แต่ไม่ลุก
ความเงียบแทรกเข้ามากลางบทสนทนา จนน่าอึดอัด
“เรื่องคืนนั้น” ธามินทร์เป็นคนเริ่ม
“หยุด” อลิชาตัดบททันที “ข้อตกลงระหว่างเราไม่มีเรื่องอื่น นอกจากเรื่องงานเท่านั้น”
ธามินทร์มองเธอเนิ่นนาน ก่อนจะพยักหน้ารับอย่างเข้าใจ
“ตามข้อตกลง แต่ถ้ามันเกิดขึ้นอีกครั้ง”
อลิชาลุกขึ้น เดินอ้อมโต๊ะไปยืนประจันหน้ากับเขา ใกล้จนเขาต้องเงยหน้ามอง
“ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเอง ไม่ใช่คุณ”
ธามินทร์ยิ้มกว้าง สายตาลุกวาว
“ผมก็ไม่คิดจะถอยอยู่แล้ว”
เมื่อธามินทร์เดินออกจากห้องลับสายตาไป อลิชาทรุดนั่งลงบนเก้าอี้ หลับตาแน่น การร่วมมือครั้งนี้ อาจช่วยให้เธอและเขาได้รับชัยชนะ แต่ความใกล้ชิดกันมากเกินพอดีมันกำลังพาเธอเข้าใกล้ความพ่ายแพ้ในรูปแบบที่อันตรายที่สุด ศัตรูที่น่ากลัวไม่ใช่นรินทร์ แต่คือผู้ชายที่เพิ่งเดินลับสายตาเธอไปเมื่อครู่
วันรุ่งขึ้น อลิชานั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ตั้งแต่ฟ้ายังไม่สว่าง นิ้วไล่กดอ่านไปตามอีเมลและไฟล์แนบที่ถูกส่งมาจากแหล่งนิรนาม ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างมีชั้นเชิง มีพอให้สงสัย แต่ไม่พอให้ปฏิเสธ
“รายงานภายในออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) โปรเจกต์ โอไรอัน คราวน์
(Project Orion Crown)ข้อเสนอด้านต้นทุนของเวิร์ซเทค คอนซัลติ้ง (Vortech Consulting) อาจมีการปรับตัวเลขเพื่อให้ต่ำกว่าความจริง”
อลิชาหรี่ตาพร้อมอ่านข้อความ พิมพ์ลภัสที่นั่งเก็บรายละเอียดข้อมูลอยู่อีกด้านหนึ่งส่งเสียงบอก
“นายนรินทร์ เริ่มเดินเกมแล้ว ลิซ”
“อืม…เขาคงไม่ปล่อยเวลานาน” อลิชาตอบเหมือนรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า
“ต่อไปนี้ ลิซต้องระวังตัวแล้วนะ” พิมพ์ลภัสเตือนอลิชาด้วยความเป็นห่วง ยังไม่ทันที่อลิชาจะตอบอะไร โทรศัพท์ดังขึ้นแทบจะในจังหวะเดียวกัน ชื่อที่ขึ้นบนหน้าจอ เธอไม่แปลกใจเท่าไหร่
ธามินทร์
อลิชากดรับสายอย่างใจเย็น
“คุณเห็นหรือยัง” ธามินทร์ไม่รีรอ เข้าประเด็นทันที
“เห็นแล้ว จงใจมาก เขาไม่ได้โจมตีฉัน เขากำลังปักธงว่าคุณโกง”
“และถ้าผมตอบโต้แรงเกินไป เขาจะเอาคุณไปผูกเป็นพยาน”
อลิชาหลับตา คิดคำนวณทุกทางเลือก
“งั้นเราต้องให้เขาเชื่อว่าคุณกำลังเต้น และฉัน…กำลังลังเล” เธอสรุปอย่างรวดเร็ว
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะมีเสียงหัวเราะออกมา
“คุณโหดกว่าที่ผมคิด” ธามินทร์ว่า “ผมชักเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าใครเป็นฝ่ายล่า”
การประชุมฉุกเฉินจัดขึ้นอย่างเร่งด่วน อลิชาจงใจแสดงท่าทีระมัดระวัง ตั้งคำถามบ้าง แต่ไม่ออกตัวปกป้องใคร
คณะกรรมการเริ่มแตกเสียงเป็นสองฝั่ง บางคนมองว่าเวิร์ซเทค คอนซัลติ้ง (Vortech Consulting) เริ่ม เสี่ยง บางคนเริ่มสงสัยว่าเอ-เรส กรุ๊ป (Ares Group) ลังเลเกินไปหรือเปล่า นั่นคือสิ่งที่นรินทร์ต้องการ
ในขณะเดียวกัน ธามินทร์ปล่อยข่าวภายใน ให้ทีมของตัวเอง แตกตื่น อีเมลการตรวจสอบภายใน การเรียกดูเอกสารย้อนหลัง การถกเถียงที่ดูเหมือนไร้การควบคุม
ทุกอย่างคือการแสดงเพื่อให้ข่าวรั่วไปถึงคนที่รออยู่แล้ว
ค่ำของวันนั้น
อลิชาได้รับข้อความจากเบอร์ที่ไม่ได้บันทึกชื่อ
“ถ้าคุณไม่อยากเป็นแพะรับบาป เราควรคุยกัน”
เธอจ้องข้อความนั้น หัวใจเต้นรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะรู้ว่า เหยื่อติดเบ็ดแล้ว
อลิชาพิมพ์ตอบกลับสั้น ๆ
“สถานที่?”
คำตอบมาเร็วเกินไป
“บาร์ชั้นใต้ดิน โรงแรมเดิม”
อลิชาหยิบเสื้อคลุมมาสวม ก่อนจะโทรออกไปยังอีกสายหนึ่ง
“เขาเรียกฉันแล้ว” เธอพูดทันทีที่ธามินทร์รับสาย
“ผมรู้ ผมอยู่ใกล้ ๆ”
“คุณตามฉัน?”
“ไม่ ผมปกป้องข้อตกลง” ธามินทร์ว่า
บาร์ชั้นใต้ดินมืด มีเพียงแสงไฟสลัว เหมาะกับการพูดเรื่องที่ไม่ควรเปิดเผย นรินทร์ ยศนันท์ นั่งรออยู่ก่อนแล้ว รอยยิ้มสุภาพ สายตาเย็นชา
“คุณดูไม่สบายใจเลย” เขาเอ่ยทักอลิชา “หรือเป็นเพราะเริ่มรู้ว่าเลือกข้างผิด”
อลิชานั่งไขว่ห้าง ไม่แสดงความหวั่นไหวใด ๆ ให้ชายคนนี้เห็น
“ฉันเลือกผลประโยชน์ของตัวเอง และตอนนี้ฉันกำลังเสี่ยง”
นรินทร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ “ผมช่วยคุณได้”
“แลกกับอะไร?” อลิชาถามหยั่งเชิง
“ข้อมูล” เขาพูดตรง “สิ่งที่คุณรู้เกี่ยวกับตัวเลขของ เวิร์ซเทค (Vortech) บอกผม ก่อนที่เขาจะลากคุณออกจากสนามไปพร้อมกัน”
อลิชาทำท่าคิด ปล่อยให้ความเงียบเป็นตัวดำเนินเรื่อง
“คุณเชื่อใจฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“ไม่” นรินทร์ตอบ “แต่ผมรู้ว่าคุณฉลาดพอจะไม่โดยสารไปกับเรือที่กำลังรั่ว”
ประโยคนั้น เกือบทำให้อลิชาหัวเราะ เพราะเรือลำนั้นไม่ได้รั่ว แค่มันกำลังรอให้เขาก้าวขึ้นมา
ในอีกมุมหนึ่งของบาร์ ธามินทร์จับตามองทุกการเคลื่อนไหวของอลิชาและนรินทร์ผ่านเงาสะท้อนในกระจก เขาไม่ชอบใจที่เห็นอลิชานั่งใกล้ผู้ชายคนนั้น แม้จะรู้ว่าเป็นส่วนหนึ่งของแผนก็ตาม เขาเตือน ตัวเอง นี่คือสงคราม อย่าออกอาการหึงหวง
อลิชาลุกขึ้นโน้มตัวเข้าไปใกล้นรินทร์ น้ำเสียงเบาพอให้ได้ยินกันแค่สองคน
“ฉันจะลองกลับไปคิดดู แต่ถ้าฉันจะขายใคร ฉันต้องแน่ใจว่า…ฉันรอด”
นรินทร์พยักหน้าให้ความมั่นใจ เขาเชื่อว่าเขาต้องชนะ
เธอหันหลังเดินออกมา ทันทีที่พ้นสายตานรินทร์ มือแกร่งของธามินทร์คว้าแขนเธอไว้ ดึงตัวอลิชาเข้าไปในมุมมืด
“คุณแสดงได้แนบเนียนเกินไปไหม”
“คุณต่างหากไม่ระวัง ถ้านายนรินทร์หันไปเจอคุณ เรื่องจะเป็นยังไง” อลิชาสวนกลับ
สายตาทั้งคู่ประสานกันนิ่ง ความอดทนธามินทร์ถึงขีดจำกัด
“หลังจากเรื่องนี้จบลง ทุกอย่างจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป” ธามินทร์คำราม
“ฉันรู้”
นับจากนี้ เขาและเธอไม่ได้แค่ร่วมมือกันเอาชนะศัตรู แต่กำลังเอาหัวใจวางเดิมพัน
การพรีเซนต์โปรเจกต์รอบสุดท้ายมาถึง อลิชายืนสำรวจความเรียบร้อยอยู่หน้ากระจก สูทสีดำพอดีตัวเรียบกริบ ผมหวีรวบตึง ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยสีชมพูระเรื่อ อลิชาเตรียมตัวมาเพื่อปิดเกม…ธามินทร์ยืนอยู่ด้านหลัง เงาสะท้อนในกระจกทำให้สายตาของทั้งคู่สบประสานกันอย่างพอดี“พร้อมไหม?”“ฉันพร้อมตั้งแต่วันที่เขาคิดว่าฉัน…จะทรยศคุณแล้วล่ะ”ห้องประชุมขนาดใหญ่ของออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) คราคร่ำไปด้วย บอร์ดบริหารระดับสูง คณะกรรมการผู้ถือหุ้น ที่ปรึกษาทุกระดับ สำนักสื่อชั้นนำต่าง ๆนรินทร์นั่งอยู่แถวหน้าสุด ท่าทางมั่นใจ รอยยิ้มแสนสุภาพ สายตาเหลือบมองอลิชาเพียงแว่บเดียว…เหมือนผู้ถือไพ่เหนือกว่าการพรีเซนต์เริ่มขึ้นตามลำดับ ทีมที่ปรึกษาจากเวิร์ซเทค (Vortech) และตามด้วยที่ปรึกษาจาก เอ-เรส (Ares) สถิติ ดัชนี้ชี้วัด ตัวเลข กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ วิธีการมากมายพร้อมประโยคชวนเชื่อสวยหรู ทุกอย่าง ดูราบรื่นเป็นปกติ จนกระทั่งถึงช่วง Q&Aอลิชายกมือขึ้น ไม่จำเป็นต้องรอคำเชิญ“ฉันขออนุญาตตั้งคำถามไม่ใช่ในฐานะที่ปรึกษาเอ-เรส (Ares) แต่ในฐานะคนที่รับผิดชอบต่อผลลัพธ์ของโครงการนี้”ประธานพยักหน้าอนุญาตนรินทร์เริ่มส
ข่าวลือสะพัดรวดเร็ว และรุนแรง เช้าวันนั้น ชื่อของ อลิชา รัตนพงศ์ ถูกพาดหัวข่าวใหญ่ประจำวัน ว่าแท้จริงแล้วเธอไม่ได้มาในฐานะที่ปรึกษาแต่ มาในฐานะ ผู้ให้ข้อมูลลับ “แหล่งข่าวเผย เอ-เรส (Ares) เตรียมถอนตัวจากโครงการ หลังพบความผิดปกติในตัวเลขของ เวิร์ซเทค (Vortech) ”อลิชายืนอ่านข่าวนั้นในห้องทำงาน สีหน้าเรียบเฉย นิ่งสงบจนพิมพ์ลภัสเริ่มกลัว“ข่าวนี่มัน…” พิมพ์ลภัสหยุดคำพูด “มันดูเหมือนลิซขายข่าวคุณธามินทร์เลยนะ”“ใช่” อลิชาตอบเสียงแผ่ว “นี่คือวิธีเดียวที่จะทำให้คนเชื่อ”โลกภายนอกไม่รู้ว่ามันคือแผน ธามินทร์เห็นข่าวดังจากหน้าจอมือถือ ระหว่างนั่งประชุมคณะกรรมการที่ปรึกษา เขาไม่แสดงอาการตกใจ แต่กรามขบกันแน่นไม่รู้ตัว“คุณธามินทร์ คุณมีอะไรจะชี้แจงไหม” หนึ่งในคณะกรรมการถาม น้ำเสียงห่างเหินไม่เป็นมิตร ธามินทร์เงยหน้าขึ้น กวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องประชุม“ผมไม่เชื่อข่าวลือ เพราะมันไม่ใช่หลักฐาน และผมไม่เคยตั้งคำถามกับความเป็นมืออาชีพของ คุณอลิชา จนกว่าจะมีสิ่งใดพิสูจน์ได้”คำพูดของธามินทร์ช่วยรักษาหน้าอลิชาระดับหนึ่ง แต่ไม่มากพอให้ข่าวลือสงบลงได้ ลึกลงไปแม้แต่ตัวเขาเอง ก็อดตั้งคำถามในใจไม่ได้ ว่าอล
อลิชาวางแฟ้มเอกสารลงบนโต๊ะ ไม่มองหน้า ไม่ทักทาย ธามินทร์นั่งพิงพนักเก้าอี้ แต่สายตาไม่เคยละจากเธอ“เราไม่มีเวลามาก” อลิชาเปิดประเด็นทันที “ถ้าจะร่วมมือ ก็ต้องชัดเจน”ธามินทร์ยิ้มบาง ๆ “ผมก็ไม่ถนัดเสียเวลาเหมือนกัน”อลิชาเลื่อนเอกสารไปกลางโต๊ะ “ข้อมูลการปล่อยข่าวทั้งหมด ฉันให้ทีมไล่ไทม์ไลน์แล้ว ต้นทางไม่ใช่สื่อ แต่เป็นบริษัทเงาที่รับงานเฉพาะเคสสกปรก”ธามินทร์เหลือบมอง ก่อนจะหยิบเอกสารของตัวเองมาวางบ้าง“ชื่อบริษัทเดียวกันกับที่นรินทร์ใช้ตอนดิสเครดิตผมเมื่อสามปีก่อน” เขาพูดเหมือนไม่รู้ร้อนรู้หนาว“วิธีเดิม เป้าหมายใหม่”อลิชาเงยหน้าขึ้น สายตาคมฉายแววดุขึ้นทันที“งั้นนี่ไม่ใช่แค่เรื่องโปรเจกต์ เขากำลังเอาคืนคุณ” เธอสรุป“และใช้คุณเป็นเหยื่อร่วม” ธามินทร์ต่อประโยคของอลิชาให้จบเรื่องนี้ไม่ต้องหาว่าใครผิดใครถูก เพียงแค่ยอมรับความจริงเท่านั้น“ข้อตกลงของฉันง่ายมาก แลกข้อมูลกันทั้งหมดไม่ปิดบัง อย่าแทงข้างหลัง จนกว่าจะจัดการนรินทร์ได้” อลิชาเสนอธามินทร์โน้มตัวมาข้างหน้า ระยะห่างระหว่างกันหายไปเกือบครึ่ง“แล้วหลังจากนั้นล่ะ” เขาถามอย่างตรงไปตรงมา “เราก็กลับไปเป็นศัตรูกันเหมือนเดิม?”อลิชาจ้อง
ยามวิกาล ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาวคล้ายกำลังโอบล้อมโลกทั้งใบไว้ด้วยความหวงแหน ช่างสวยงามและเหมือนภาพมายาในเวลาเดียวกันอลิชานั่งทอดอารมณ์อยู่ในบาร์ชั้นใต้ดินของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง แก้วค็อกเทลในมือเย็นเฉียบ มันไม่สามารถคลายความร้อนในอกเธอได้เลย เธอดื่มมันหลายแก้ว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวด้วยฤทธิ์แอลกฮอร์ อลิชาไม่ควรมาอยู่ที่นี่ และไม่น่าปล่อยให้ความรู้สึกจากดาดฟ้าเมื่อหัวค่ำ ติดตามเธอมาจนถึงตอนนี้ เธอโทษว่าเป็นความเหนื่อยล้าจากการประชุม แรงกดดันจากคณะกรรมการ และชื่อของธามินทร์ที่ไม่ยอมหลุดออกจากความคิดเธอเสียที“เปลี่ยนใจยังทันนะ” เสียงทุ้มต่ำตามมาหลอกหลอนธามินทร์ส่งยิ้มให้อลิชา ก่อนจะนั่งลงเคียงข้าง“คุณตามฉันมาเหรอ” อลิชาถามห้วน แววตาแข็งกร้าว“บังเอิญครับ” เขาตอบแบบขอไปที“หรือคุณคิดว่าผมสะกดรอยตามคุณ”อลิชาแค่นหัวเราะอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนจะยกแก้วขึ้นดื่มอีกครั้ง“คุณควรกลับไปวางแผนงานกับทีมของคุณ” เธอว่า “พรุ่งนี้ยังต้องสู้กันอีก”“ผมรู้” ธามินทร์ขยับเข้าใกล้ ใกล้จนเธอได้กลิ่นกายของเขาชัดเจน“นั่นแหละ ที่ทำให้คืนนี้…น่าสนใจ”อลิชาชะงัก หัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่อยู่ “คุณกำลังเทน้ำมันราด
ความอยากเอาชนะทำให้หัวใจรุ่มร้อน ความทะเยอทะยานกำลังจะเผาไหม้ทุกสิ่งธามินทร์ ยืนอยู่หน้ากระจกบานสูงในห้องทำงานมองเห็นทิวทัศน์เบื้องล่าง มองจากมุมของเขานั้น เมืองนี้เปรียบเหมือนกระดานหมากรุกขนาดยักษ์แบบจำลอง ผู้แพ้ผู้ชนะถูกกำหนดไว้ล่วงหน้าแล้ว หรืออย่างน้อย…เขาก็เคยเชื่อเช่นนั้น“คณะกรรมการจากออโรร่า (Aurora) จะเริ่มประชุมในอีกสิบห้านาทีครับ”เสียงผู้ช่วยดังขึ้นจากด้านหลัง ธามินทร์พยักหน้าโดยไม่หันไปมอง มือข้างหนึ่งติดกระดุมสูทเม็ดสุดท้ายอย่างใจเย็นโปรเจกต์ โอไรอัน คราวน์ (Project Orion Crown) ไม่ใช่แค่โปรเจกต์ แต่มันคือการยืนยันอำนาจของเขาในสายตาคนอื่น และเพื่อใครบางคนในความทรงจำ ธามินทร์เดินออกจากห้องด้วยความทะนงตัวห้องประชุมชั้นบนสุดของออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) ถูกจัดเตรียมอย่างสมบูรณ์แบบ โต๊ะยาวเรียบหรู เอกสารจัดเรียงเป็นระเบียบ มุมห้องเสริมด้วยดอกไม้งามสีชมพูอ่อน ทุกอย่างสะอาดตา เหมาะสมกับบริษัทชั้นนำใจกลางเมืองมูลค่านับพันล้านธามินทร์นั่งลงในตำแหน่งของเวิร์ซเทค คอนซัลติ้ง (Vortech Consulting) เขารับรู้ได้ถึงสายตาที่มองมา ทั้งชื่นชม ระมัดระวัง และคาดหวังกระทั่ง ป
แสงไฟในห้องประชุมชั้นบนสุดของอาคารออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) สว่างจ้าโต๊ะยาวสีดำเรียบหรูสะท้อนเงารอบด้าน ผู้บริหารระดับสูง คณะกรรมการ และทีมที่ปรึกษาบริษัทชั้นนำ ล้วนถูกเชิญมาเพื่อเหตุผลเดียวกันโปรเจกต์ โอไรอัน คราวน์ (Project Orion Crown) โปรเจกต์มูลค่าสูงมากพอจะเปลี่ยนทิศทางองค์กร และมีอิทธิพลสำหรับการตัดสินอนาคตของ ใครบางคนอย่างถาวรธามินทร์ ทรัพย์วรดิษฐ์ นั่งอยู่ฝั่งซ้ายของหัวโต๊ะ สูทสีเข้มพอดีตัว ใบหน้าคมคายเรียบเฉย ราวกับการประชุมครั้งนี้ เป็นเพียงสนามแสวงหาผลประโยชน์อันแสนคุ้นเคยเขามองเอกสารตรงหน้าอย่างชำนาญ และรู้ดีว่า สายตาหลายคู่กำลังจับตามองเขาอยู่ชื่อของเขาและ เวิร์ซเทค คอนซัลติ้ง (Vortech Consulting) คือมาตรฐานของคำว่า ผู้ชนะประตูห้องประชุมเปิดออกเสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นหินอ่อนดังอย่างสม่ำเสมอ ราวกับเจ้าของเสียงรู้ดีว่า ไม่มีความจำเป็นต้องรีบมาเพื่อพิสูจน์ความสามารถของตัวเองธามินทร์เงยหน้ามองโดยสัญชาตญาณ นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นเธอระยะใกล้ขนาดนี้อลิชา รัตนพงศ์ เดินเข้ามาด้วยความมั่นใจ เรือนผมถูกรวบไว้ด้านหลัง เผยให้เห็นใบหน้านวลหวาน แววตาและท่าทางนั้น







