เคียงข้าง

การพรีเซนต์โปรเจกต์รอบสุดท้ายมาถึง อลิชายืนสำรวจความเรียบร้อยอยู่หน้ากระจก สูทสีดำพอดีตัวเรียบกริบ ผมหวีรวบตึง ใบหน้าหวานแต่งแต้มด้วยสีชมพูระเรื่อ อลิชาเตรียมตัวมาเพื่อปิดเกม…

ธามินทร์ยืนอยู่ด้านหลัง เงาสะท้อนในกระจกทำให้สายตาของทั้งคู่สบประสานกันอย่างพอดี

“พร้อมไหม?”

“ฉันพร้อมตั้งแต่วันที่เขาคิดว่าฉัน…จะทรยศคุณแล้วล่ะ”

ห้องประชุมขนาดใหญ่ของออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) คราคร่ำไปด้วย บอร์ดบริหารระดับสูง คณะกรรมการผู้ถือหุ้น ที่ปรึกษาทุกระดับ สำนักสื่อชั้นนำต่าง ๆ

นรินทร์นั่งอยู่แถวหน้าสุด ท่าทางมั่นใจ รอยยิ้มแสนสุภาพ สายตาเหลือบมองอลิชาเพียงแว่บเดียว…เหมือนผู้ถือไพ่เหนือกว่า

การพรีเซนต์เริ่มขึ้นตามลำดับ ทีมที่ปรึกษาจากเวิร์ซเทค (Vortech)  และตามด้วยที่ปรึกษาจาก เอ-เรส (Ares)  สถิติ ดัชนี้ชี้วัด ตัวเลข กลยุทธ์ ยุทธศาสตร์ วิธีการมากมายพร้อมประโยคชวนเชื่อสวยหรู ทุกอย่าง ดูราบรื่นเป็นปกติ 

จนกระทั่งถึงช่วง Q&A

อลิชายกมือขึ้น ไม่จำเป็นต้องรอคำเชิญ

“ฉันขออนุญาตตั้งคำถามไม่ใช่ในฐานะที่ปรึกษาเอ-เรส (Ares) แต่ในฐานะคนที่รับผิดชอบต่อผลลัพธ์ของโครงการนี้”

ประธานพยักหน้าอนุญาต

นรินทร์เริ่มสับสนในสถานการณ์

อลิชากดรีโมต เปลี่ยนแผ่นสไลด์ทีละหน้า แผนผังเส้นทางการเงิน 

ชื่อบริษัทแฝง ชื่อบริษัทผู้รับผลประโยชน์ เส้นทางการโอน ระบุวันที่ ระบุจำนวนเงินไว้อย่างครบถ้วนชัดเจน

“ข้อมูลนี้” อลิชาเริ่มอธิบาย “แสดงให้เห็นรูปแบบการเคลื่อนย้ายเงินที่เกิดขึ้นซ้ำ ๆ ในโครงการลักษณะเดียวกัน มีบริษัทเงาเป็นผู้รับงาน แต่บริษัทอื่นเป็นผู้รับผลประโยชน์จริง”

เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที สายตาแทบทุกคู่หันไปจับจ้องนรินทร์ เขายังคงยิ้มสู้ ก่อนจะยืนขึ้นค้าน

“ข้อกล่าวหาพร้อมหลักฐานแบบนี้ ใครก็สร้างขึ้นได้”

ธามินทร์เปลี่ยนเป็นผู้ถือรีโมตแทนอลิชา เขากดเปลี่ยนแผ่นสไลด์ถัดไปในทันที

ที่อยู่อีเมล ลายเซ็นดิจิทัล การแก้ไขไฟล์ย้อนหลัง และรายชื่อของผู้ที่ไม่ควรอยู่ในสมการนี้

รองประธาน ออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) 

ห้องทั้งห้องเงียบสนิท ผู้ถูกกล่าวถึง ถึงกับนั่งไม่ติด

“นี่มันเรื่องบ้าอะไร!”

ธามินทร์เริ่มบทของเขา

“ข้อมูลเหล่านี้ผ่านการตรวจสอบจากฝ่ายกฎหมายอิสระ และถูกคัดสำเนาส่งไปยังคณะกรรมการกำกับดูแลเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ก่อนหน้าการพรีเซนต์หนึ่งชั่วโมง”

อลิชารับช่วงต่อทันที 

“วันนี้ ไม่ใช่วันที่ต้องเลือกข้อเสนอของทีมที่ปรึกษาที่ดีที่สุด แต่เป็นวันที่องค์กรแห่งนี้ต้องเลือก…ว่าจะยืนอยู่ฝั่งไหนกันแน่” 

นรินทร์ลุกขึ้นพรวด เขากำลังโกรธจัด รอยยิ้มแสนสุภาพหายไป สายตาของนรินทร์มองไปยังธามินทร์และอลิชา สายตาฉายแววอาฆาต

“พวกคุณคิดว่า ทำแบบนี้แล้วพวกคุณจะเป็นฝ่ายชนะอย่างนั้นหรือ เกมนี้มันยังไม่จบ”

“ใช่!” อลิชาตอบนรินทร์ทันควัน “มันยังไม่จบ”

เธอกวาดสายตามองไปที่คณะกรรมการหลัก

“ตั้งแต่วินาทีที่ความจริงถูกเปิดเผย คณะกรรมการในห้องนี้คงเลือกข้างได้แล้ว”

เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเดินเข้ามารองประธานถูกเชิญออกจากห้อง ท่ามกลางสายตาตกตะลึง สำนักสื่อรัวแฟลชไม่ยั้ง ข่าวใหญ่ของวันพรุ่งนี้คงไม่มีข่าวไหนดังเท่าข่าวนี้แน่นอน

นรินทร์เหมือนคนเพิ่งได้สติ เกมแแห่งชัยชนะพังยับเยินต่อหน้าต่อ

หลังการพรีเซนต์จบลง โถงทางเดินยาวเงียบผิดปกติ อลิชาหยุดเดินหลังพิงผนัง ลมหายใจสะดุดเล็กน้อย

ความตึงเครียดที่กดเอาไว้ทั้งวันเพิ่งจะได้ปลดปล่อย ธามินทร์หยุดเดินยืนอยู่ตรงหน้าเธอ 

 “คุณทำได้”

 “เราต่างหาก…” อลิชาแก้ให้ ทั้งคู่หัวเราะเบา ๆ

 ธามินทร์กุมมือเธอไว้แน่น 

 “หลังจากนี้ ไม่มีคู่แข่งหรือแผนการอีกแล้วนะ”

 “อาจจะ…” 

 อลิชาไม่ตอบรับ แต่ก็ไม่ปฏิเสธ เธอรู้เพียงแต่ว่า ในสถานการณ์เลือกข้างเวลานี้ พวกเขาได้เลือกข้างกันและกัน

 ข่าวการระงับสัญญาพร้อมด้วยข่าวของรองประธานออโรร่า โฮลดิ้งส์ (Aurora Holdings) ถูกถอดออกจากทุกเอกสารสำคัญ คณะกรรมการที่ปรึกษาเร่งจัดแถลงถึงความโปร่งใสขององค์กร ในแวดวงของบริษัทที่ปรึกษาชั้นนำข่าวที่พูดกันปากต่อปากมาเร็วกว่าการประกาศจากทีมประชาสัมพันธ์เสียอีก

อลิชานั่งอยู่ในรถ เหม่อมองบรรยากาศนอกรถผ่านกระจกติดฟิล์มดำหนาทึบ โทรศัพท์ในมือเธอสั่นไม่หยุด

สายเข้าจากบริษัท สายตรงจากสื่อ และสายจากคนที่เรียกว่า มิตร

อลิชายังไม่พร้อมจะตอบคำถามใคร ปิดการแจ้งเตือนแล้วเก็บมันลงกระเป๋าอย่างอ่อนล้า

ธามินทร์ขับรถเงียบ ๆ มือจับพวงมาลัยแน่น เขากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องหลังจากนี้

“อลิชา คุณไม่จำเป็นต้องรับทุกสายนะ” เขาเอ่ยขึ้นในที่สุด 

“ฉันรู้…แต่กฏตามธรรมชาติของโลกใบนี้มักไม่ปล่อยให้ใครครองชัยชนะไปตลอดหรอก”

รถสีดำสนิทเลี้ยวเข้าสู่คอนโดหรูของธามินทร์ สถานที่แห่งนี้ปลอดภัยต่ออลิชามากกว่าห้องพักของเธอ

ภายในห้องส่วนตัวของธามินทร์ กว้าง สะอาด เป็นระเบียบ อลิชาบรรจงถอดรองเท้าวางแอบไว้ข้างประตู ธามินทร์ส่งกุญแจอีกชุดให้เธอ

“เผื่อคุณมีธุระด่วน ต้องออกไปข้างนอก”

อลิชายิ้มเป็นการขอบคุณ ก่อนจะทรุดนั่งลงบนโซฟาเหมือนคนหมดแรง ธามินทร์มองอย่างไม่เข้าใจ

“คุณกลัวอะไร?”

เธอยังไม่ตอบในทันที เหมือนกำลังเรียบเรียงความคิด

“ฉันกลัวว่า ข้ออ้างในการใกล้ชิดคุณจะไม่เหลืออีกต่อไป”

คำพูดตรงไปตรงมาของอลิชา เหมือนเปิดบาดแผลเก่าให้ลึกลงไปอีก

“แล้วคุณคิดว่าผมไม่กลัวหรือ”

“เราควรหยุดดีไหม…” อลิชาถาม เพราะอยากรู้คำตอบแท้จริง

“ถ้าผมบอกว่าควร คุณจะหยุดไหม”

ธามินทร์ขยับเข้ามาใกล้มากขึ้น ใบหน้าและริมฝีปากแทบจะชนกัน อลิชายิ้ม เป็นรอยยิ้มที่ธามินทร์ไม่เคยเห็นมาก่อน อ่อนหวานออดอ้อน เขาใช้มือแตะข้างแก้มเธอเบา ๆ เลื่อนลงมายังริมฝีปากอวบอิ่ม เริ่มจากการจูบเธออย่างนุ่มนวลไม่รีบร้อน ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นเร่าร้อนเร่งเร้า ครั้งนี้ไม่มีฤทธิ์แอลกฮอร์เป็นข้ออ้างของสัมพันธ์สวาทฉาบฉวย ทุกอย่างเกิดขึ้นจากความรู้สึกจริงจากหัวใจคนทั้งคู่

เสียงโทรศัพท์ธามินทร์ดังขึ้นในยามดึก

“นรินทร์” เขาเอ่ยชื่อของสายที่โทรเข้ามา

อลิชาเด้งตัวลุกขึ้นนั่งตัวตรงทันที เรื่องมันยังไม่จบ ธามินทร์รับสาย เปิดเสียงให้อลิชาฟังด้วยกัน

“ยินดีด้วยนะ สำหรับชัยชนะ”

“แล้วไง?” 

“นายคิดจริง ๆ เหรอ ว่าคนอย่างฉันจะเดิมพันทั้งชีวิต โดยไม่มีหลักประกัน”

ประโยคนี้ ไม่ได้ขู่ ธามินทร์รู้จักนรินทร์ดี

อลิชาสบตาธามินทร์

“ฉันแนะนำให้นายรีบเช็กอีเมล ข้อมูลสำคัญบางอย่าง เกี่ยวกับที่ปรึกษาหญิงคนสนิทของนาย”

ธามินทร์ กัดฟันแน่น แววตาวาวโรจน์ด้วยความโกรธ

“อย่าแตะต้องเธอ!” 

“ฉันไม่ได้แตะ ฉันแค่เตือน!” 

สายถูกตัดไปจากคนปลายสาย อลิชาลุกขึ้นไปหยิบแล็ปท็อปส่งให้ธามินทร์ ไฟล์ถูกส่งมาโดยใช้ชื่อไฟล์ ความลับของอลิชา 

“อาจจะถึงตาฉัน ต้องเปิดเผยความลับแล้วสิ”

“ไม่ว่าจะความลับอะไร ผมจะไม่ปล่อยคุณสู้เพียงลำพัง” 

คำพูดของธามินทร์ ทำให้อลิชาใจชื้นขึ้นอย่างน่าประหลาด

ไฟล์ถูกเปิดขึ้น เหมือนจงใจแกล้งให้ระบบอ่านข้อมูลทำงานช้าเสียจนทำร้ายจิตใจคนรออ่าน

ชื่อ-นามสกุล ประวัติการศึกษา ตำแหน่งงาน ข้อมูลส่วนนี้ปกติ

 จนกระทั่ง… 

อลิชาตัวเย็นวาบ ชื่อของบริษัทที่ไม่ควรปรากฏอยู่ในข้อมูลนี้ L Globel

บริษัทนี้เกี่ยวข้องกับ คดีฟอกเงิน คดีปั่นหุ้น คดีที่ไม่สามารถหาคนทำผิดมารับโทษได้

“คุณเคยทำงานที่นี่หรือเปล่า… อลิชา” ธามินทร์ถาม

“ค่ะ...ฉันเป็นคนเขียนโมเดลเส้นทางการเงินให้พวกเขา” 

อลิชาเหงื่อแตก แม้จะอยู่ภายในห้องอุณหภูมิเย็นเฉียบ สายตาเธอยังคงมองค้างอยู่หน้าจอ 

“ตอนนั้นฉันอายุยี่สิบหก ฉันกระหายความสำเร็จและต้องการเป็นที่ยอมรับว่าเก่งและฉลาดกว่าใครในรุ่นเดียวกันฉันทำเอกสารจัดการข้อมูลการเงินอย่างเรียบร้อย และตรงตามจำนวนเงินงบประมาณขอเบิก” 

 อลิชาไม่อยากเชื่อว่าจะมีวันนี้ เธอต้องมาเล่าอดีตแสนสกปรกให้กับผู้ชายที่เธอเคยมองเขาเป็นคู่แข่งฟังทั้งหมด

 “จนวันที่ฉันรู้ว่า โมเดลของฉันถูกใช้ซ่อนเงินผิดกฎหมายและฉัน...คือตัวการสำคัญ”

 ธามินทร์ขยับเข้าใกล้พอให้เธอรู้ว่า เขายังอยู่ตรงนี้

 “ฉันแจ้งหน่วยงานกำกับดูแลแจ้งกรรมการตรวจสอบ แบบไม่เปิดเผยตัว สามเดือนหลังจากนั้นคดีนี้ถูกปิด พยานหลักฐาน ‘หาย’ และหัวหน้าทีมของฉันในตอนนั้น ตกตึก…”

 แววตาของอลิชาเจ็บปวด “มันไม่ใช่อุบัติเหตุ… เขาถูกผลักลงมา”

 “แล้วคุณทำยังไงต่อ”

 “ฉันรับไม่ไหวตัดขาดทุกการติดต่อ เมื่อฉันเริ่มทำใจได้ ฉันเปลี่ยนทุกอย่างเพื่อเป็นคนใหม่ไม่ใช่คนเดิมอีกต่อไป ฉันสัญญากับตัวเองว่าฉันจะไม่มีวันสร้างเอกสารการเงินให้ใครอีกแม้แต่คนเดียว”

“นรินทร์คงไปสืบข้อมูลของฉันมาพอสมควร ถึงเจาะลึกได้ขนาดนี้ เขาดูเหมือนจะรู้ทุกอย่าง”

“คุณคิดว่าผม มองคุณต่างไปจากคนอื่นไหม”

อลิชาไม่กล้าตอบ เพราะคำตอบ…ฟังเหมือนเข้าข้างตัวเองเกินไป

ธามินทร์ขยับเข้ามาใกล้เธอ โอบกอดอลิชาไว้กับอก 

“ผมจะไม่ปล่อยให้คุณแบกปัญหาไว้คนเดียว เมื่อก่อนคุณอาจจะไม่มีใคร แต่ตอนนี้คุณมีผม”

เขาพูดชัดและหนักแน่น กำแพงความเข้มแข็งที่หญิงสาวสร้างไว้เพื่อปกปิดความอ่อนแอมานานหลายปี พังทลายลงราบคาบ หลังจากได้รู้จักผู้ชายคนนี้แค่เพียงไม่นาน

“ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปชื่อของฉันจะพัง อดีตของฉันจะถูกขุดขึ้นมารุมทึ้งอย่างไม่ปรานี บริษัทคุณจะโดนหางเลขทุกอย่างที่เราทำมา…”

“แบบนั้น ยิ่งไม่มีคำว่าถอย” ธามินทร์ตัดบท

เขารีบหยิบโทรศัพท์กดโทรออกไปยังปลายสายหนึ่ง อำนาจ เงินตรา และบารมีของเขามีมากพอ ไม่มีเรื่องไหนที่เขาต้องการแล้วจะไม่ได้

“ผมต้องการเอกสารเกี่ยวข้องทั้งหมดของ L Globel”

 เขาพูดกับปลายสาย

 “รวมถึงสาเหตุการตายหัวหน้าทีมคนก่อนหน้านั้นด้วย ด่วนที่สุด”

 เขารวบตัวเธอมากอดอีกครั้ง อลิชาหลับตาลงรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่ในอ้อมอกของธามินทร์ บาดแผลจากอดีต บางทีอาจแปรสภาพกลายเป็น อาวุธ ชนิดร้ายแรงที่สุดก็เป็นได้