ตอนที่ 29 อะไรครับ

ตอนนี้ผมเข้ามาถึงห้องทำงานของเตี่ยแล้ว ซึ่งต่อจากนี้ไปมันจะเป็นที่ทำงานของผม เพราะผมจะต้องมาประจำที่นี่ เพื่อจะได้มีเวลาทำความรู้จักกับเมียของพี่ธี

หลังจากแนะนำตัวกับพนักงานทุกคนในฐานะผู้บริหารคนใหม่แล้ว ผมก็สั่งให้ทุกคนแยกย้ายกันไปทำงานตามปกติ จะเหลือก็แต่ผู้จัดการบ่อนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เพราะต้องการให้เขาจัดการหาที่หลับที่นอนให้กับป้ากิ่ง

“คุณโอภาสนี่ป้ากิ่ง ผมจะรับเธอมาเป็นแม่บ้านที่นี่ รบกวนคุณโอกาสจัดหาห้องว่างในบ้านพักพนักงานให้ป้าด้วยนะครับ” ผมจัดแจงงานให้คุณโอภาสทำ

“ได้ครับคุณอี้เฟย ผมจะรีบดำเนินการให้เร็วที่สุด”

“ป้ากิ่งนี่คุณโอภาสนะ ต่อไปนี้เขาจะเป็นหัวหน้างานป้า มีอะไรขาดเหลือก็แจ้งคุณโอภาสได้”

“สวัสดีค่ะ” ป้ากิ่งยกมือไหว้ทันที

“สวัสดีครับป้า ยินดีที่ได้ร่วมงานกันนะครับ” คุณโอภาสยิ้มทักทายอย่างเป็นกันเอง

“ถ้าอย่างนั้นคุณโอภาสพาป้าไปพักก่อนเถอะครับ ผมฝากจัดหาเสื้อผ้าเครื่องใช้ให้เธอด้วยละกัน ค่าใช้จ่ายมาเบิกที่ผม พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงานวันนี้ให้ป้าไปพักก่อน”

“ครับคุณอี้เฟย”

“ป้าไปก่อนนะคะคุณอี้เฟย ป้าจะไม่มีวันลืมบุญคุณคุณเลยค่ะ” ป้าซึ้งกับน้ำใจของผมจนน้ำตาไหล ทำไมผมถึงได้แพ้น้ำตาของผู้หญิงคนนี้มากเหลือเกิน รู้สึกจะร้องตามไปด้วยซะงั้น

“ป้าอย่าร้องเลยนะครับ ผมเคยอยู่ในสถานการณ์แบบป้ามาก่อน ผมรู้ดีว่ามันรู้สึกยังไง ป้าไปพักผ่อนให้สบายตัวก่อนเถอะครับ”

“ค่ะ” ป้ายกหลังมือขึ้นมาปาดน้ำตาบนแก้มออก ก่อนจะเดินตามหลังคุณโอภาสไป

เมื่ออยู่กันเพียงลำพังแล้ว อาหยางก็หันมาเอ่ยกับผมทันที

“คุณอี้เฟยเป็นคนใจดีมากเลยนะครับ ถ้าผมจะมีแฟนสักคนต้องหาให้ได้อย่างคุณอี้เฟยนี่ล่ะครับ”

“อาหยางก็ชมฉันเกินไปแล้ว ฉันเคยลำบากมาก่อน พอมีโอกาสก็อยากช่วยเหลือคนอื่นบ้างเท่านั้นเอง ส่วนใครที่เคยทำอะไรกับฉันไว้ ฉันก็จะเอาคืนให้สาสมเช่นเดียวกันนั่นล่ะ”

“จะเริ่มวันนี้เลยไหมครับ”

“แน่นอน ยิ่งเร็วยิ่งดี”

“ถ้าอย่างนั้นผมจะออกไปดูว่าเธอคนนั้นมาหรือยัง”

“เดี๋ยวก่อนอาหยาง”

เมื่อได้ยินเสียงเรียกจากผม อาหยางก็หยุดชะงัก หันกลับมามองหน้า เลิกคิ้วเชิงตั้งคำถาม

“อะไรครับ”

“ถ้าฉันอยากจะให้นายช่วยอะไรสักอย่าง นายพอจะทำได้ไหม” ใจจริงผมเองก็ไม่อยากจะทำอย่างนี้ แต่เพื่อเอาคืนเขาให้เจ็บแสบผมจำเป็นจะต้องทำมัน นั่นคือการเป็นชู้กับเมียพี่ธี ผมจะทำให้เขาเจ็บปวดที่สุด แต่ผมคงไม่ลดตัวไปเกลือกกลั้วกับคนพวกนั้นอย่างแน่นอน