บทที่ 1 เหยื่อ (3)

“ซิกก้า!”

“มึงยุ่งกับแฟนคนอื่น ไม่สันดานหมาไปไหนเหรอวะ”

คำพูดของซิกก้าทำให้หน้าของเซนนิก้าชาขึ้นมาอย่างฉับพลัน ชายหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงเหมือนถูกน้องชายต่อว่า พลันมือหนายกขึ้นมาใช้ปลายนิ้วทั้งห้าลูบแผ่วที่อกด้านซ้ายเป็นครั้งที่สอง นับจากวันแรกที่ได้เจอกับเธอ

เจ็บหรือ...

เขาพึมพำถามตัวเองภายในใจ พลางมองซิกก้าและเชอเอมที่ยืนอยู่บริเวณทางเข้าหน้าห้องน้ำ เซนนิก้าไม่รู้ว่าน้องชายของเขามาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไร และไม่รู้กระทั่งว่ากำลังคบหาอยู่กับเชอเอม

“ก็กูไม่รู้! เห็นนั่งอยู่คนเดียวก็คิดว่าโสด เออ! กูไม่ยุ่งแล้ว ปล่อยดิวะ!” คนถูกกระทำบิดข้อมือละล่ำละลักพูดออกไป เมื่อเป็นอิสระจึงรีบเดินหนีออกมา

เซนนิก้าหลบมุมเล็กน้อยเพื่อไม่ให้คนทั้งสองได้เห็น สายตาคมจ้องมองซิกก้าที่หันไปหาเชอเอม บทสนทนาเริ่มต้นขึ้นระหว่างคนสองคน ทว่า

เซนนิก้ายังไม่ยอมเดินไปไหน จับจ้องคนทั้งสอง โดยเฉพาะหญิงสาวที่เขาสำรวจวงหน้าที่ดูดีขึ้นจากก่อนหน้านี้ มองมือเรียวสวยราวกับของผู้หญิงที่ยกขึ้นจับไหล่สาวเจ้าหมุนไปหมุนมาเพื่อสำรวจความเสียหายของเธอ ก่อนจะจัดทรงผมให้เรียบร้อย

“ทำไมวันนี้มาดื่มคนเดียว” ซิกก้าเอ่ยถามหญิงสาวด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

“ฉันมีเรื่องคิดไม่ตกน่ะสิ ให้ตายเถอะ คุณพระ ฉันคิดอยู่ว่าจะโทร. ไปหา ว่าแต่นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ไม่ได้อยู่ที่โรมเหรอ” เชอเอมตอบแล้วถามกลับไปด้วยความฉงน

“มีเรื่องต้องบินด่วนกลับมาที่นี่น่ะ” ซิกก้าตอบพลางดันหลังให้สาวเจ้าเดินออกจากบริเวณห้องน้ำ

แต่แล้วเท้าทั้งสองคู่ก็ต้องชะงักกึกเมื่อเดินมาพบกับเซนนิก้าที่ยืนเหม่อ ปลายนิ้วทั้งห้าลูบที่หน้าอกด้านซ้าย ซิกก้าแปลกใจเล็กน้อยที่มาเจอพี่ชายยืนทำตัวแปลกอยู่ทางเดินไปห้องน้ำ ทว่าต่างจากเชอเอมที่ยืนนิ่ง ดวงตากลมโตหวานพิศวงหน้าของพี่ชายเพื่อนอย่างอัตโนมัติราวกับถูกมนตร์สะกด หญิงสาวได้ยินเพื่อนอย่างซิกก้าเล่าอยู่บ่อยครั้งว่ามีพี่ชายที่อายุห่างกันถึงสิบปี หน้าตาเหมือนกันราวกับแกะ ต่างกันก็ตรงดวงตาและสีของนัยน์ตา

เธอเพิ่งประจักษ์ก็วันนี้...

เธอมองสำรวจวงหน้าของอีกฝ่ายอย่างพินิจพิจารณาจนละสายตาไปมองที่อื่นไม่ได้ แม้กระทั่งซิกก้าเอ่ยทักพี่ชาย

“พี่เซน ทำอะไร” ขมวดคิ้วน้อย ๆ ทักกลับไปด้วยความฉงน

สายตาหวานมองคิ้วหนาทรงสวยโดยไม่ต้องตัดแต่งแต่อย่างใด ไล่สายตามาที่จมูกโด่งเป็นสันสวย กวาดสายตามองลงมาที่ริมฝีปากบางน่าสัมผัส

เอ๊ะ!

เชอเอมแปลกใจตัวเองว่าทำไมถึงรู้สึกเช่นนี้กับคนตรงหน้า ทั้งที่ไม่เคยรู้สึกกับใครมาก่อน แม้แต่กับเซนโซก้าที่เป็นต้นเหตุให้เธอต้องมานั่งดื่มคนเดียวในวันนี้

“เปล่า แกมาที่นี่ตั้งแต่เมื่อไร” เซนนิก้าหลุดจากภวังค์ตอบ

“เดือนกว่าได้แล้ว แต่อยู่ที่พังงา ส่วนวันนี้ที่มาที่นี่ได้ก็เพราะวิเวียนโทร. ให้ผมมาหาพี่ รายนั้นหมอไม่อนุญาตให้ขึ้นเครื่องช่วงนี้” ซิกก้าตอบตามความจริง ซึ่งทำให้เซนนิก้าผงะไปเล็กน้อย

บทสนทนาของพี่น้องยังคนดำเนินต่อไป เชอเอมเองก็ยังสำรวจวงหน้าของพี่ชายเพื่อนอย่างไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงชอบมองเช่นนี้ พลันหัวคิ้วก็ขมวดเข้าห้ากันเมื่อก้อนเนื้อในอกด้านซ้ายเต้นแรงอย่างน่าประหลาด เมื่อสบสายตาคมดุที่ชำเลืองมามองเข้าพอดี

อะไรกัน ทำไมชอบถึงขนาดนี้ ไม่ใช่เธอไม่รู้ว่ากำลังรู้สึกเช่นไรอยู่ เธอมีแฟนมาก็หลายคน ไม่เคยมีเลยสักคนที่ให้ความรู้สึกเช่นนี้

ชอบ

ใช่ เธอชอบวงหน้าฉบับลูกครึ่งของเขาอย่างไรก็บอกไม่ถูก ทั้งที่มีเค้าโครงหน้าไม่ต่างจากซิกก้า แต่เพื่อนคนนี้ไม่ได้ให้ความรู้สึกเช่นนี้แม้แต่นิดตั้งแต่แรกเจอ ทว่าต่างจากเขามากเสียจริง

แม้เรียวปากจะขยับพูดแต่สายตากลับสอดประสานกับหญิงสาวที่ช้อนสายตาขึ้นมามองพอดี ฉับพลันที่แววตาของเขาฉายแวววูบไหวเพียงเล็กน้อย

เล็กน้อย...

จนคนที่สบตาด้วยสังเกตเห็นไม่ทัน แต่ไม่ใช่กับเขา!

แววตาที่ฉายความไหววูบบางอย่างที่ฉายออกมาจากดวงตาหวานของเธอ ทำให้เขากระตุกยิ้มมุมปากที่แม้แต่ซิกก้าก็ไม่ทันเห็น

“จริงสิ ลืมแนะนำเลย...เอม เพื่อนสนิทผม ส่วนนี่พี่เซน พี่ชายฉันที่เคยเล่าให้ฟัง” ซิกก้าเริ่มสังเกตเห็นว่าพี่ชายเอาแต่มองเพื่อนสาว

เกือบลืมเลย วิเวียนเล่าให้เขาฟังหมดแล้วว่าเซนนิก้าอาจรู้สึกหวั่นไหวกับเชอเอม แม้จะยังไม่มั่นใจเต็มร้อยกันก็ตาม เพราะเจ้าตัวแค่ถามเซนโซก้าด้วยคำถามที่ใครเจอสถานการณ์เช่นนั้นก็ต้องถาม และไม่รู้ทำไมเซนโซก้าถึงสังหรณ์ใจว่าสองคนนี้เคยเจอกันแล้ว

ใช่ เขาก็รู้สึกได้จากที่เห็นแววตาพี่ชายที่มองเพื่อนอย่างลุ่มลึก

แปลก ๆ

“อืม...ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนน้องชาย” เขาขานรับในลำคอทั้งที่สายตายังจับจ้องเชอเอมที่เหมือนถูกสะกดด้วยแววตาของเขา ก่อนเอ่ยทักทายกลับกับหญิงสาวที่กะพริบตาถี่เหมือนเพิ่งได้สติ ทักทายกลับไปอย่างมีมารยาท

ถึงอย่างไรเขาก็อายุมากกว่าสิบปี

“สวัสดีค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ” เธอเผยยิ้มบางส่งให้อย่างมีมารยาท

“ครับ” รอยยิ้มบางเผยขึ้นตอบรับ

เมื่อเหยื่อที่เขาหมายตาเอาไว้จนเกือบหลุดมือ เพราะเกือบหลงเข้าใจผิดคิดว่าสาวเจ้าเป็นแฟนของน้องชายจึงไม่อยากยุ่ง แต่ไม่คิดว่าจะได้ยินคำเฉลยแล้วเช่นนี้

เพื่อน...