บทที่ 2 หลุมพราง (1)

บทที่ 2

หลุมพราง

เสียงเพลงดังคลอมาเบา ๆ ลอยเข้ามาภายในห้องวีวีไอพีเมื่อทั้งสามคนย้ายสถานที่มาพูดคุย ในคราแรกเชอเอมตั้งใจจะกลับบ้าน แต่ก็ถูกซิกก้ารั้งเอาไว้อย่างปฏิเสธไม่ได้ เพราะเธอเองก็ไม่ได้เจอเพื่อนคนนี้นานแล้วเช่นกัน หากให้ถามว่าเธอกับซิกก้าไปรู้จักกันตอนไหน ก็คงพูดได้เลยว่าผ่านขนิษฐา ที่ครั้งหนึ่งระหว่างเรียนพากันไปเที่ยวอิตาลีและได้รับการแนะนำให้รู้จักจนสนิทกันมาจนถึงทุกวันนี้ เธอฟังเรื่องเล่าจากเขามากมาย โดยเฉพาะเรื่องของพี่ชายอย่างเซนนิก้าที่เธอไม่เคยเจอเลยสักครั้ง กระทั่งวันนี้...เธอรู้สึกแปลกประหลาดเมื่อได้สบนัยน์ตาสีอำพันคู่นั้น ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงคุ้นดวงตาคมดุคู่นั้นได้มากขนาดนี้ มากเสียจน...ไม่อยากละสายตาไปไหน

“เอม เดี๋ยวมา” ซิกก้าดึงสติของเพื่อนด้วยการชูสมาร์ตโฟนราคาแพงครึ่งแสนเชิงบอก ก่อนจะลุกออกจากห้องไปทั้งที่ยังไม่ทันจะได้รับคำตอบจากเพื่อน

ทิ้งกันแบบนี้เลยหรือ เธอจะทำเช่นไรดี เขินไหม เขิน

สายตาแบบนี้จัง มีเสน่ห์ดึงดูดให้อยากขยับตัวเข้าไปใกล้เพื่อดูให้ชัดเสียจริง ทำยังไงดีนะ เธออยากสบดวงตาคู่นี้ไปทั้งคืนเลย ไม่รู้ว่าความคิดที่ผุดขึ้นมานั้นเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์หรือมันมาจากความรู้สึกจริง ๆ ของเธอ หรืออาจเป็นเวทมนตร์กันนะที่ทำให้เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างดึงดูดให้เธออยากขยับทั้งตัวทั้งใบหน้าเข้าไปใกล้เขามากกว่านี้ เธอเหมือนถูกสะกดจริง ๆ นั่นแหละ เพราไม่ใช่แค่คิด แต่เธอกำลังทำมัน!

“เธอเองก็เปิดบาร์ ทำไมมาเที่ยวไนต์คลับ” เขาย้ำถามอีกครั้ง

ดวงตาคมดุยังคงสบดวงตาหวานที่ปรือตามองมาด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์จำนวนมากที่เริ่มเล่นงานสาวเจ้า พลันรอยยิ้มขันก็ยกขึ้นบนใบหน้าของเขาอย่างไม่รู้ตัว

“เอม...เอมไม่ได้อยากนั่งชิลล์” เธอตอบเสียงยานครางเล็กน้อย

ทว่าน้ำเสียงของเธอเล่นงานเขาให้แล้ว!

มือหนากำแน่นจนเส้นเลือดและเส้นเอ็ดปูดโปนขึ้นมา ความ

อึดอัดแล่นปราดไปทั่วสรรพางค์จากจุดกึ่งกลางกาย ขบกรามเพื่อระงับอารมณ์ที่กำลังเดือดขึ้นทีละน้อย...ทีละน้อย ยิ่งทวีคูณเมื่อเธอขยับกายมาใกล้ พลางยื่นใบหน้าเข้าหาอย่างไม่ทันตั้งตัว ห่างกันเพียงไม่ถึงคืบ ดวงตาหวานยังคงจ้องอย่างพินิจพิจารณาเข้ามาในนัยน์ตาของชายหนุ่ม

เซนนิก้าแปลกใจตัวเอง ชายหนุ่มไม่เคยเป็นเช่นนี้ หากพบว่าอีกฝ่ายทำตัวเป็นนักล่าในยามที่เขากำลังออกล่า เขาจะผละออกห่างทันที แต่ไม่รู้ทำไมเป็นเธอคนนี้ถึงนึกอยากลองดูว่าเธอจะทำเช่นไรต่อไป จังหวะที่เธอกะพริบตาเพ่งมา มองตรงเข้ามาในนัยน์ตาสีอำพันราวกับภาพสโลว์โมชัน ส่งผลถึงก้อนเนื้อเต้นระรัวราวกองศึก มือเรียวเล็กที่ยกขึ้นมานาบลงบนแก้มทั้งสองเรียกสายตาให้เขามองทุกขณะที่มือเคลื่อน แล้วจึงสบนัยน์ของหญิงสาวอีกครา

เขากำลังจะบ้าคลั่ง!

เธอมีอิทธิพลต่อเขาในระดับที่รุนแรงมาก มากจนเขาแทบทานทนไม่ไหว ในเวลาเดียวกันนั้น เชอเอมเอาแต่จ้องเขา ไม่ใช่เธอไม่มีสติ เธอรู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร เพียงแต่ควบคุมไม่ให้ทำไม่ได้มากกว่า เธอรู้ว่ากำลังเสียมารยาทที่ถือวิสาสะเอามือไปนาบแก้มเขา

นัยน์ตาคู่นี้...เธออยากมองมันให้ชัด...ชัดกว่านี้

เธอคุ้นมาก มากจริง ๆ ดวงตาหวานที่ปรือยังคงจ้องแล้วพยายามนึกให้ออกว่าเคยสบตั้งแต่เมื่อไรกันนะ ไม่ใช่ซิกก้าเป็นแน่ รายนั้นแตกต่างโดยสิ้นเชิง

แต่...ยิ่งมองยิ่งสั่นไหวจังหัวใจ

เคยเจอที่ไหนกันนะ...เชอเอมพึมพำกับตัวเองภายในใจ พลางครุ่นคิดหาคำตอบจนนึกย้อนกลับไปทีละปีที่ได้เดินทางไปท่องเที่ยวต่างประเทศ กระทั่งความทรงจำที่ไหลย้อนกลับมาในเวลาที่เธอได้ไปอิตาลีเพื่อผ่อนคลายจากการเรียนตัวคนเดียว และได้พบกับคนหนึ่งที่บังเอิญเดินชนอย่างไม่ได้ตั้งใจ เป็นวันที่เธอลืมเลือนไปนานมากแล้ว ลืมไปจนกลับมาจำได้อีกครั้งในเวลาอันรวดเร็วเพราะเธอได้ ‘บางอย่าง’ จากเขาคนนั้นกลับมาเก็บไว้แล้วทำมันหายไปอย่างไม่ได้กลับคืนมาในวันที่เห็นเขากับคนรัก

‘ขอ...เอ่อ ขอโทษค่ะ นี่ของคุณ’

เชอเอมชะงักเมื่อได้สบสายตาสีอำพันของเขา พลันหัวใจกระตุกสั่นไหวรัวขึ้นมา หลงมองลึกเข้าไปในนัยน์สีสวยนั่นอย่างละสายตาไม่ได้ จนกระทั่งเสียงเรียบเรื่อยเอ่ยตอบกลับ

‘เอาไปเถอะ’

‘ดะ เดี๋ยว ของคุณนะ มาให้กันทำไม’

จำ...จำได้แล้ว

ผู้ชายคนนั้นและคนนี้

“รักแรกพบ ใช่...ใช่จริง ๆ สินะ” เธอพึมพำออกมาอย่างไม่รู้ตัว สายตายังคงจับจ้องเขาไม่วางตา

เซนนิก้าชะงัก ไม่เข้าใจในสิ่งที่เธอพูด แต่นั่นไม่ได้ทำให้เขาหมดอารมณ์เสียเลย มีแต่ปะทุขึ้นเรื่อย ๆ ก็เพราะเสียงของสาวเจ้าที่เซ็กซี่อย่างที่เจ้าตัวไม่รู้ตัว มือหนาวางลงบนต้นขาขาวนุ่มที่โผล่พ้นเดรสรัดรูปสีแดงเว้าหลังจนถึงเอว ปลายนิ้วขยับวนลูบไล้อย่างหลงใหล สายตายังคงสบกับดวงตาหวานที่มองมาแล้วยิ้มเล็กน้อยด้วยความดีใจคล้ายเจออะไรบางอย่างที่หายไปนานแสนนานแล้วกลับมาเจออีกครั้ง แต่ทว่า ชายหนุ่มไม่ใส่ใจมากนัก เพราะเขาคือเสือที่กำลังล่าเหยื่อให้มาตกหลุมพรางที่ขุดเอาไว้

เพียงเสี้ยววินาที ริมฝีปากบางทาบทับลงบนริมฝีปากอิ่ม มืออีกวางทาบทับลงบนแผ่นหลังเนียนนุ่มรั้งกายสาวให้ใกล้ชิด สอดมือเข้าใต้กระโปรง ลูบไล้อย่างอ้อยอิ่งเมื่อริมฝีปากอิ่มเผยอขึ้นเล็กน้อยให้เขาได้รุกล้ำเข้าไปเกี่ยวกระหวัดลิ้มลองความหอมหวาน

หวาน

เขาอุทานขึ้นมาในใจเมื่อได้ลิ้มลอง ลิ้นร้อนยังคงทำหน้าที่ไม่ต่างไปจากมือที่เคลื่อนขึ้นสูง พลางโน้มทาบทับขึ้นคร่อมคนร่างเพรียว มือหนาสัมผัสได้ถึงเนื้ออูมที่อยู่ภายใต้ชั้นในตัวบาง เขาอยากหยอกเย้าให้เธอวาบหวาม ปลายนิ้วยังคงไล้วนอยู่บริเวณท้องน้อยของสาวเจ้าที่หดเกร็งเป็นระยะ ๆ จนรู้สึกได้ว่าเธอคงวาบหวามไปกับสัมผัสของเขา ริมฝีปากบางทำหน้าที่ได้ดีจนคนร่างเพรียวครางต่ำในลำคอ เกี่ยวกระหวัดลิ้นจูบตอบอย่างไม่ยอมแพ้ด้วยความสันทัด มือเล็กไล่ลูบขึ้นไปตามแขนแกร่งแล้วโอบรอบลำคอ ขยุ้มเส้นผมนุ่มยามสอดนิ้วเรียวทั้งห้าลากผ่านเส้นผมนุ่มของเขา

เธอทำเขาแทบบ้า