บทที่ 4 เก็บเป็นความลับ (4)

เชอเอมนั่งมองซิกก้าที่กำลังยืนจ้องเธอกับเซนนิก้าที่นั่งไขว่ห้างพาดแขนไปกับพนักโซฟา มองน้องชายอย่างไม่ยี่หระ ต่างจากเธอที่มองเพื่อนด้วยความรู้สึกผิดกับสิ่งที่ยังไม่ได้บอก ในวันนั้นเธอปฏิเสธชายหนุ่มไป แต่เพราะความจริงบางอย่างที่เขาเลือกที่จะบอกกับเธอเพราะคิดว่าเธอกำลังมีเรื่องค้างคาใจ ใช่ เซนนิก้าดูออกว่าเธอมีเรื่องของเซนโซก้าอยู่ในใจที่ได้พูดออกมาในที่สุด และทำให้เธอรู้ว่าระหว่างพวกเขาเป็นญาติกันห่าง ๆ ที่ห่างมากจนคิดว่าจริง ๆ แล้วอาจจะไม่ใช่ญาติกันแล้วก็ได้

เธอถึงยอมเปิดใจลองคบกับเขา และเพราะเขาคือรักแรกพบที่เธอยังไม่ได้บอกออกไป ทั้งที่ก็เพื่อที่จะรอโอกาสที่เหมาะและดี มิหนำซ้ำเธอก็ยังไม่รู้ว่าระหว่างเธอกับเขาจะไปได้นานแค่ไหน

ผู้ชายอย่างเขาที่ปกปิดตัวตน กับเธอที่ก้ำกึ่งกับการคบหาในครั้งนี้

“มีใครรู้เรื่องเธอกับพี่เซนบ้างนอกจากฉัน” ซิกก้าถามออกไปทันที ก็เพราะว่าตนบังเอิญไปได้ยินพนักงานแอบเมาธ์ถึงความสัมพันธ์ระหว่างพี่ชายกับเพื่อนเข้าให้

“ฉันไม่ได้บอกใครเลย ส่วนนายซิก พี่เซนบอกว่าแกรู้แล้ว ก็เลยไม่บอก” เธอตอบออกไปตามตรง

“ทำไมไม่บอก ถ้าคนอื่นรู้จะเป็นเรื่องใหญ่นะ” ซิกก้าเอ็ดเพื่อนก่อนจะหันไปมองพี่ชายด้วยความตกตะลึง

“อย่ามาขึ้นเสียงใส่เอม แกไม่ใช่พ่อของเอม ถ้าเอมอยากเก็บเป็นความลับก็ตามนั้น ส่วนฉันไม่ได้ปิด แต่ก็ไม่ได้เปิด” เขาพูดก่อนจะตอบออกไปให้น้องชายได้รู้

ไม่เปิดอะไรกัน คนทั้งไนต์คลับรู้กันหมดแล้ว

ซิกก้าบ่นพี่ชายในใจ ก่อนจะดึงสายตามาที่เพื่อนที่ได้แต่ส่งยิ้มแห้งกลับมาให้ด้วยท่าทีเขินอายกับอากัปกิริยาที่พี่ชายของตนมีให้ด้วยความ...

คลั่งรักและหลงใหล

“ถ้าจะสปอยล์กันขนาดนี้ เอาเถอะ ฉันจะไม่ก้าวก่ายเรื่องของทั้งสองคนก็แล้วกัน แลกกับการที่พี่ก็ห้ามมาก้าวก่ายเหมือนกัน” ซิกก้าดักคอพี่ชายทันที

เพราะก่อนหน้านี้ เมื่อเดือนก่อน ทางอิตาลีส่งข่าวมาให้ตนกับน้องสาวอีกคนกลับไปเพื่อดูตัว ถึงอย่างไรเขาจะต้องเดินทางไป ๆ มา ๆ ระหว่างประเทศไทยกับอิตาลีไม่ต่างจากพี่ชายคนนี้ที่ได้รับอิสระมากกว่า ด้วยเพราะเป็นคนโปรดของบรรดาผู้ใหญ่หลาย ๆ คน ต่างจากพวกเขาที่ต้องใช้การทำธุรกิจที่นี่มาเป็นข้ออ้างในการไม่กลับไป

แต่ก็ไม่รู้ว่าจะยื้อเวลาได้นานแค่ไหน

“ฉันไม่รับปาก ก็รู้ว่าฉันขัดใจพวกผู้ใหญ่ไม่ได้” เขาตอบกลับด้วยการกวนประสาทแทน

“ขนาดซิกหนีมาที่นี่ ทางครอบครัวพี่เซนยังจะตามตื๊ออีกเหรอคะ” เชอเอมหันไปถามเซนนิก้าด้วยความสงสัย

หญิงสาวรู้เรื่องที่ซิกก้าหนีมาประเทศไทยก็เพราะถูกบรรดาผู้ใหญ่จับคลุมถุงชน และเธอเองที่ให้ความช่วยเหลือเป็นคนแรกตอนที่ซิกก้าเดินทางมาถึงประเทศไทย

“ก็ไม่มีใครยอมแต่งงานเพื่อธุรกิจสักคน เลยต้องมาทางซิกก้าที่ไม่ใช่คนหัวดื้อ อ้อ พี่ได้รับการยกเว้นนะ” เขาตอบพลางยื่นมือไปเกลี่ยเส้นผมทัดหูให้สาวเจ้า

“พอ ๆ อย่าหวานให้มาก เอาเป็นว่าจะช่วยเก็บเป็นความลับไปก่อนก็แล้วกัน จะเปิดเมื่อไรก็บอก ยังไงฉันก็อยู่ข้างเธอกับพี่ตัวเองอยู่แล้ว” ซิกก้าพูดออกไปตามความจริง

เรื่องก่อนหน้านี้และตอนนี้ซิกก้าก็ยังไม่ได้ปริปากบอกใคร แม้แต่

วิเวียนที่มักต่อสายทางไกลมาถามบ่อยครั้ง และเขาก็บ่ายเบี่ยงทุกครั้ง ก็เพราะยังไม่รู้อะไรแน่ชัด จึงยังไม่อยากพูดออกไป ไม่ใช่เขาไม่อยากให้พี่ชายมีความรักอีกครั้ง เพียงแต่สถานะในตอนนี้ของพี่ชายก็ยังไม่แน่นอน ที่มาอยู่ที่นี่ก็เพราะแค่มาพักใจเท่านั้น เขาเป็นห่วงทั้งเพื่อนและพี่ชาย แต่มันก็มีเรื่องที่ทำให้เขาคิดไม่ตกจริง ๆ กับการคบหาดูใจของคนทั้งสอง เรื่องบางเรื่องที่เขากลัวว่ามันจะเกิดขึ้นในไม่ช้าถึงสถานะของพี่ชาย

หากมันเกิดขึ้น เขาคงต้องปวดหัวหาทางออกให้เพื่อนและพี่ชายเป็นแน่

“ขอบคุณนะ เอาตรง ๆ ฉันแค่ไม่รู้ว่าระหว่างฉันกับพี่เซนจะไปได้สวยแค่ไหน” เธอตอบออกไปอย่างที่เคยพูดกับเซนนิก้าให้รู้เหตุผลที่เธอเลือกจะปิดเป็นความลับ ซึ่งชายหนุ่มก็ยินยอมตกลงตามที่เธอขออย่างเข้าใจ เพราะเขาก็เคยผ่านความรักด้วยหัวใจมาก่อน

“ฉันเข้าใจ ผู้แต่ละคนของแกในอดีตดี ๆ ทั้งนั้น” ซิกก้าประชดกลับไป ทว่าทำให้เซนนิก้าหันขวับไปมองเชอเอม

“อย่าเข้าใจผิดค่ะ มันเป็นอดีตไปแล้ว” เธอรีบห้ามภูเขาไฟไม่ให้ระเบิดทันที เชอเอมรู้ว่าเซนนิก้าขี้หวงแค่ไหนจากการที่มีผู้ชายคนอื่นแวะเวียนมาขายขนมจีบทั้งที่บาร์ของเธอและที่ไนต์คลับของเขา ในยามที่เธออยู่ตัวคนเดียว ไร้ชายหนุ่มอยู่ข้างกาย ไม่ไล่ตะเพิดก็สั่งให้การ์ดหิ้วปีกออกไปโดยไม่สนว่าจะเจอผลกระทบทางลบตามมาแม้แต่น้อย บางคนก็ถูกเขาหักมือไปเลยที่กล้ามาลวนลามเธออย่างผู้ชายที่เคยลวนลามเธอบริเวณทางไปห้องน้ำ เชอเอมเพิ่งมารู้ทีหลังว่าเซนนิก้าส่งคนไปสั่งสอนจนนอนโรงพยาบาลเป็นเดือน

ขี้หวงขนาดนี้เริ่มทำเธอเสียนิสัยแล้วสิ

เธอเริ่มที่จะชอบ และชินกับการที่เขาตามหวงตามดูแลแบบนี้เสียแล้ว