นัดเดท

อีกวันเหมยลี่ชักชวนเพื่อนเดินไปหาเบลล์ถึงตึกคณะเพื่อพูดคุยเรื่องเชียร์ลีดเดอร์ ตามหาจนพบเจอว่าเธออยู่ในห้องแสดงละครเวที

เบลล์เห็นรุ่นน้องที่ไปทาบทามถึงตึกก็ละทิ้งทุกอย่างเดินเข้ามาหา ยิ่งเดินมาใกล้สิ่งที่เหมยลี่เห็นคือตุ๊กตาบลายด์สุดสวย เฉินโง่หรือเปล่าที่ทิ้งเธอคนนี้

"น้องเหมยลี่ มาหาพี่แบบนี้.."

"เหมยมาปฏิเสธค่ะ"

"ทำไมล่ะ"

"คือ.. เหมยลองกลับไปเต้นมาแล้วค่ะ มันไม่เหมาะกับเหมยแล้วเหมยก็ไม่ได้กล้าแสดงออกขนาดนั้น"

"คิดใหม่อีกทีได้ไหม ที่พี่ไปทาบทามเพราะเห็นแววเราจริงๆ นะ"

แววจากไหนเหมยลี่ไม่เข้าใจ อัดคลิปเต้นแชร์ในโซเชี่ยลมีเดียก็ไม่เคย จะมีก็แต่คลิปวาดรูปเล่นเท่านั้น

"ขอโทษค่ะพี่เบลล์ เหมยทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ"

"เฮ้อ! น่าเสียดายจัง จะปั้นเป็นตัวตึงสักหน่อย"

"ทุกวันนี้ก็ตึงที่สุดในสาขาแล้วค่า"

วิชชี่พูดตลบให้อีกที

"โอเคๆ แต่เปลี่ยนใจได้ตลอดเลยนะ"

การปฏิเสธผ่านไปด้วยดีสามสาวก็ควงแขนเดินเรียงหน้ากระดานมายังโรงอาหารรวม สั่งส้มตำมานั่งกินกันด้วยความสบายใจ

"ฉันเครียดมาตั้งสองวันเชียวนะ"

"ฟังเรื่องของฉันแกจะหายเครียดไหม"

"เรื่องอะไร"

สองสาวชะโงกหน้าเข้าไปหาหนึ่งอยากสาว กระพริบตาปริบๆ รอฟัง

"มันดืออ่า เมื่อวานที่ฉันลาป่วยเพราะจุก" วิชชี่เล่าไปตาลอยไป ทำหน้าฟินไปถึงดาวอังคาร "แล้วเขาเป็นสุภาพบุรุษมากเลยนะ รักเขา!"

"แกหาจากแอปไหน"

"ถามนี่จะเอามั้งเหรอเหมย" ลูกตาลทำตาโต

"แกก็ต้องเอาด้วย แก้เหงาไง"

"ฉันไม่ได้เหงา"

"แต่ฉันอยากลองดู วิชสอนฉันเล่นบ้างสิ"

เหมยลี่ขยับไปนั่งข้างวิชชี่ ดาวน์โหลดแอปพลิเคชั่นนัดเดทยอดนิยมมาไว้ในมือถือ สอนวิธีสมัครใช้งาน ตั้งชื่อปลอมๆ และใช้รูปโปรไฟล์ที่เปิดเผยตัวตนน้อยที่สุด

"เขาชื่อแบล็ค กรี๊ด! ชื่อโคตรเท่ห์"

เพียงสมัครสมาชิกก็จับคู่ได้มาหนึ่งคน รูปโปรไฟล์เป็นภาพผู้ชายสวมใส่หมวกแก๊ปลางๆ

"อายุ 23 เรียนมอ X ด้วย"

"เปคเหรอ"

"ชอบแบบโตกว่าอ่า"

ยิ้มจนตาปิดให้ลูกตาลแล้วพิมพ์แชทคุยโต้ตอบกับคุณแบล็ค

"ดูให้ดีนะยะ ฉันโชคดีเจอคนดี แค่หลอกเย็บก็เยอะอยู่"

"ไม่ใช่แค่ผู้ชายที่หลอกเย็บได้นะวิช เขาหลอกเย็บเราได้ เราก็หลอกได้เหมือนกัน"

ค่านิยมเปลี่ยนตามยุคสมัย เด็กสมัยใหม่ต้องเรียนรู้และก้าวตามให้ทันอย่างมีสติ เหมยลี่จะตั้งสติให้ดี หากเขาไม่หล่อเกินไปจนทำให้สติหลุดอ่ะนะ

หนึ่งสัปดาห์ที่เธอคุยกับคุณแบล็ค เขาเป็นคนคุยเก่ง ชอบส่งรูปแผ่นหลังตอนออกกำลังกายมาให้ดู ทว่าไม่เคยให้เห็นใบหน้าเลยสักครั้ง เหมยลี่ก็ยิ่งแล้วใหญ่ ถ่ายรูปให้เห็นเฉพาะมือขาวๆ โชว์เล็บบ้าง โชว์นาฬิกาเรือนละสองร้อยบาทบ้าง

กระทั่งวันหนึ่งที่เขาชักชวนมาพบเจอ เธอมาคุยกับเพื่อนที่ตึกคณะด้วยความตื่นเต้น

"เขาส่งพิกัดนี้มา บอกว่าทำธุระเสร็จจะมารับ พวกแก.. ฉันไปดีป่ะ"

"นองอกขนาดนี้แกอยากไป"

"ก็อยากลองไปเดทครั้งแรกดูไง ไม่เคยเดทเลยนะ"

"แค่เดทเหรอ" ลูกตาลถามย้ำให้แน่ชัด

"เขาบอกว่าจะพาไปกินข้าวแล้วก็ไปให้อาหารปลา"

"นัดกี่โมงนะ"

วิชชี่ชะโงกหน้ามามองหน้าจอมือถือ

"สองทุ่มครึ่ง มีที่ไหนไปให้อาหารปลาอีก เอานี่ไปด้วย" มองซ้ายมองขวาแล้วหยิบของในกระเป๋ายัดใส่มือของเหมยลี่ "เผื่อไว้ อาจได้ใช้งาน"

"ถุงยาง.." เหมยลี่ขยับปากพูดแบบไม่มีเสียง

"ของดีเลยนะ ห้ามทำหาย เดี๋ยวฉันกับตาลจะไปรอส่งแก โอเค๊!"

เหมยลี่กำของในมือแน่น หัวใจเต้นตึกตัก เธอกำลังนัดยิ้มแบบวิชชี่เหรอ เปิดประสบการณ์แบบก้าวกระโดดสุดๆ ไปเลย

ก่อนเวลานัดสิบห้านาทีเหมยลี่ก็มายืนอยู่จุดนัดพบ เธอมาในชุดนักศึกษาสวมทับเสื้อฮู้ดสีดำของลูกตาล เพิ่มเติมคือหมวกแก๊ปสีดำของวิชชี่

ตรงนี้เป็นริมฟุตบาทย่านหนึ่งที่เหมยลี่ไม่เคยมา มีผู้หญิงแต่งตัวสวยยืนอยู่ตรงนี้หลายคน แต่ละคนยืนห่างกันออกไป บางคนก็ยืนอยู่กันเป็นกลุ่ม

ด้านหลังเธอคือเพื่อนที่มาส่ง เหมยลี่ตื่นเต้นหัวใจเต้นแรงแทบระเบิด ขาสั่นหงึกๆ ราวกับคนหนาวสั่น

"เขาอาจจะพาไปกินข้าวเฉยๆ ก็ได้ แกอ่ะคิดมาก"

ไอ้พวกข้างหลังก็ด้วยที่มีแต่เรื่องพรรค์ในหัว

เอี๊ยด! พลันก็มีรถเก๋งสีดำมาจอด

เหมยลี่สะดุ้งโหยงหันไปสบตาเพื่อน วิชชี่โบกมือไล่ให้ขึ้นรถเพราะตามที่คุณแบล็คบอกคือเขาจะขับรถเก๋งสีดำมารับ

สูดลมหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้า กลับตัวไม่ทันแล้วเหมยลี่ เธอเปิดประตูรถแล้วเข้ามานั่ง ประตูปิดลงรถก็เคลื่อนตัวออกทันที

ภายในรถเงียบสนิท ไม่มีการทักทาย ไม่มีเสียงใดๆ นอกจากเสียงหัวใจที่เต้นรุนแรง ตรงนี้ทำให้เหมยลี่ไม่กล้าเงยหน้าและไม่กล้าเป็นฝ่ายทักทายก่อนเช่นกัน ผิดวิสัยของคนอย่างเธอมาก อาจเพราะตื่นเต้น..

ใช่แล้ว! เธอตื่นเต้นมากจนมือกำแน่นชื้นเหงื่ออยู่บนหน้าตัก

เฟี้ยว! เอี๊ยด!

กระทั่งรถเลี้ยวเข้ามาในสถานที่หนึ่งที่มีผ้าม่านขนาดใหญ่เปิดอ้ารอ ครั้นรถจอดสนิทผ้าม่านนั้นก็ถูกปิดลง มือที่ว่ากำแน่นอยู่แล้วแน่นกว่าเดิม

"ไหนว่ากินข้าวไงคะ" เธอส่งคำถามที่กลั่นออกมาจากหัวทันที

"เสร็จแล้วผมจะสั่งมาให้ครับ"

เขาตอบกลับมาแล้วเปิดประตูรถลงไป เหมยลี่ทันเห็นด้านหลังของคุณแบล็คเป็นอันชัวร์แล้วว่าตรงปก แผ่นหลังภายใต้เสื้อยืดสีขาวนั้นกว้างมาก ดูก็รู้ว่าเขาหุ่นดีอย่างที่ส่งคลิปมาให้ดู

ประตูรถฝั่งเธอถูกเปิดออกโดยเขา เหมยลี่ลงจากรถแล้วเดินไปทางประตูห้องพักของโรงแรมม่านรูด ถอดรองเท้าผ้าใบเอาไว้ตรงนี้พร้อมกับมองมือที่ยื่นมาจากด้านหลังจับลูกบิดแล้วผลักมันเปิดอ้าออก

เหมยลี่คิดว่าอย่างน้อยควรได้คุยกันสักนิด เธอหมุนตัวกลับไปหา แต่วินาทีเดียวกันลำตัวก็ถูกรวบกอดแล้วผลักดันเข้ามาด้านในห้อง โถมลงบนเตียงนอนพร้อมกับจูบที่เข้ารุกรานริมฝีปากโดยไม่ทันตั้งตัว

คนไม่ประสาข่มความกลัว จูบตอบด้วยความเงอะงะ มือกำเสื้อยืดตรงบ่าของเขาแนบแน่น

ถึงจะแอบโลกสวยว่าเขาอาจพาไปกินข้าวเฉยๆ พอมาเจอสถานการณ์จริงในรูปแบบนี้ เหมยลี่สัญญากับตัวเองเอาไว้ว่าเธอจะต้องรับมือให้ได้