All Chapters of พื้นที่เสี่ยงรัก Zone W_IIII: Chapter 1 - Chapter 10

@โซนวิศวะ ปีการศึกษาที่สี่ช่วงแรกๆ ของเทอมแก๊งตีนมหันตภัยยังมีเวลาก่อนไปฝึกงานมาพบปะกัน คนมีคู่ก็พาแฟนมานั่งจูจี๋กันคนละมุม นับๆ ดูแล้วจากสี่ก็มีแฟนไปสาม เฉินนั่งอยู่ที่โซฟากลางห้อง หันมองทางขวามือ ตรงนั้นมีคู่รักที่ผู้ชายชอบมานั่งถักเปียให้แฟนสาว เขาเค้นหัวเราะใส่จอมพล หน้าแม่งโคตรไม่ให้ เอี้ยวคอมองไปด้านหลัง ตรงโต๊ะสนุ๊กมีอีกคู่ที่ผู้หญิงนั่งอยู่บนโต๊ะ เสียสละหน้าตักให้คุณเพื่อนเขาหนุนนอน ก่อนจะมองไปยังประตูห้องที่ปิดสนิท เงียบมากจนน่าสงสัยว่าไผ่ทำอะไรอยู่ในนั้นกับแฟนมันแกร๊ก! แต่แล้วก็มีคนโผล่เข้ามาใหม่ คนนั้นพุ่งพรวดมานั่งลงข้างเฉิน "ผมเอาข้าวมาเผื่อเฮียด้วย"กล่องข้าวหมูกรอบถูกวางลงบนโต๊ะ เฉินไม่รีรอหยิบมาตักใส่ปาก"กูก็เหลือแต่มึงแล้วว่ะ" "น้อยใจทำไมเฮีย หาแฟนก็จบล่ะ" ฉัตรน้องชายผู้อายุห่างกับเฉินสามปีพูดจาติดตลก ก่อนนี้โซนวอ.ที่ถือกำเนิดมาจากกลุ่มแก๊งของพวกเขามีสมาชิกอยู่สี่คน อีกหนึ่งปีจะถึงวาระเรียนจบ พวกเขาไม่อยากให้โซนวอ.ถูกปิด เสียดายความขลังที่สะสมมาเลยเลือกผู้สืบสันดานเป็นฉัตรที่เข้ามาเรียนวิศวกรรมศาสตร์ที่นี่พอดี ฉัตรคือน้องชายของเฉินผู้มีใบหน้าละม้ายคล้ายพี่

โลเคชั่นที่วิชชี่ปักมาให้คือใต้สะพานข้ามแม่น้ำ ตรงจุดนี้เหล่าวัยรุ่นจะมานั่งชิลยามเย็นไปจนถึงดึกเพราะบรรยากาศเย็นสบายมีลมพัดผ่านตลอดเวลา สามคนแยกย้ายกันกลับไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า นัดหมายมาพบเจอกันในเวลาหนึ่งทุ่ม เหมยลี่พักอาศัยอยู่คอนโดมิเนียมที่เคยเป็นที่อยู่อาศัยของคุณ หากออกมายืนตรงระเบียงจะมองเห็นบ้านหลังใหญ่ราวกับคฤหาสน์ ที่นั่นคือบ้านของคุณป้า ป้าผู้เป็นลูกพี่ลูกน้องของมารดาเธอ ตลอดการเติบโตจนถึงช่วงอายุสิบแปดปีเหมยลี่ถูกเลี้ยงดูอยู่ในกรอบ ถึงกฏเกณฑ์จะไม่ได้รัดกุมมากนัก แต่เธอก็รู้สึกว่ากรอบนั้นไม่มีทางหลุดออกไปได้ง่ายๆ เป็นเด็กดี เชื่อฟังพ่อแม่ แม้แต่การเรียนก็ด้วย ทั้งที่เธอชอบศิลปะและมีพรสวรรค์ในการวาดรูป ก็ยังตามใจพ่อกับแม่มาเรียนบริหารเพราะท่านหวังว่ามันจะหางานทำในอนาคตได้ไม่ยาก ครอบครัวธรรมดามีลูกชายลูกสาวที่ความสามารถแตกต่าง พี่ชายของเธอไปเป็นหมอทั้งที่เขาเล่นดนตรีเก่งที่สุด เหมยลี่ไม่แปลกใจว่าทำไมเธอต้องตามใจพ่อแม่และอาจต้องใช้ความพยายามและอดทนมากถึงสี่ปี ดูสิ! ขนาดปล่อยให้มาใช้ชีวิตอยู่คนเดียวแล้วก็ยังส่งมาอยู่ใกล

แต่ละคนเมามายเพียงโดนเบียร์ไปคนละกระป๋องกว่าๆ พวกเธอเลยอยากแก้ตัว โดยนัดแนะกันว่าคืนวันเสาร์จะไปเที่ยวสถานบันเทิงที่ฮ็อตและฮิตมาก"มีโซน Edm เพิ่งเปิดใหม่ ฉันอยากตื้ด"วิชชี่เปิดคลิปโซนที่ว่าให้ดูว่าแสงสีเสียงสนุกสนานแค่ไหน"ที่ไหนเหรอ" ลูกตาลสนใจ"Crown ผับ""ริมแม่น้ำยังป็อก ไปผับจะเอาตัวรอดได้ไหม" เหมยลี่พูดแซว แซวใครล่ะ ตัวเธอก็ด้วยนั่นแหละ"ไม่ฝึกวิทยายุทธ์แล้วจะเก่งกาจได้ไง""ใครห้อยก็หิ้วด้วยแล้วกันย่ะ ไปคุยโทรศัพท์แปป"มีสายเรียกเข้าจากคุณโทรมาหาเหมยลี่ เธอปลีกตัวเดินมารับสาย"ค่าเฮีย"[มาโซนวอ.อีกแล้วหรือไง เฮียบอกว่าอย่ามาไง]"ไปธุระ ไม่ได้ไปป่วนเลยนร้า"[ป่วนมั้ง ได้ข่าวว่าไปนั่งดื่มกันอยู่ริมแม่น้ำ]"แหงะ! มีคนฟ้องเหรอ ใครฟ้องคะ"[แล้วกลับยังไง]"นั่งรถแท็กซี่กลับค่ะ อยู่รอดปลอดภัยจนถึงตอนนี้ อ่ะๆๆ เฮียคุณห้ามบ่นนะ เหมยโตแล้ว มาอยู่คนเดียวเท่ากับว่าดูแลตัวเองได้แล้วค่า"[ให้ได้อย่างที่พูด ทำไม่ได้เฮียจะตี]"เฮียไม่กล้าตีเหมยหรอก แบร่"กดวางสายด้วยน้ำเสียงและท่าทางทะเล้น เฮียคุณของเธอเป็นคนดุ หน้าดุ แต่ดุไม่จริงหรอก ไม่เชื่อไปถามพี่แอลลี่แฟนเฮียได้เลย"ยังไงสาว จะขึ้นเรียนแ

ใช้ชีวิตอยู่ที่บ้านจนถึงวันอาทิตย์ก็หอบขนมปังกับลูกอมหนึ่งถุงใหญ่นั่งรถกลับเข้ากรุงเทพมหานคร เหมยลี่คิดไม่ผิดว่าขนมปังต้องตกมาเป็นภาระเธอ 'ช่วยเอาไปกินหน่อย เอาไปแบ่งเพื่อนก็ได้ นี่แม่ก็แจกพวกพนักงานไปหลายอันแล้วนะ'คิดดูสิว่าต้องซื้อมาเยอะขนาดไหนวิธีเดียวที่จะทำให้มันหมดเร็วที่สุดคือการทำเป็นแซนวิชแล้วนำไปแจกจ่าย เธอตื่นมาทำแต่เช้าตรู่ของวันจันทร์ แพ็คใส่กล่องพลาสติกที่เคยเป็นกล่องใส่ขนมอื่นๆ แล้วล้างเก็บเอาไว้ได้ทั้งหมดสามกล่องแล้วถือไปมหาวิทยาลัย จะไปตึกบริหารธุรกิจจะต้องเดินผ่านตึกคณะวิศวกรรมศาตสตร์ เหมยลี่มองไปยังด้านหน้าตึกเผื่อเจอะเจอคุณโดยบังเอิญเพราะไม่อยากไปโซนวอ.ให้ถูกดุทว่าเธอกลับเจอ..เฉิน อีกแล้วเหมยลี่ชะงักสองขา หัวคิ้วขมวดมุ่นสงสัยว่าทำไมช่วงนี้ถึงเจอผู้ชายคนนี้บ่อยจัง บ่อยกว่าพี่ชายเธอด้วยซ้ำดวงสมพงษ์กันตลอดเหรอ.. ไม่ๆๆ อะไรพวกนั้นไม่มีอยู่จริงหรอก ก็คงเรื่องบังเอิญเท่านั้น แต่เจอเขาก็ดีจะได้ฝากของไปเลย "เฮียเฉิน หวัดดีค่า"เสียงหวานใสลอยไปก่อนตัวให้เฉินที่นั่งอยู่โต๊ะไม้หน้าตึกละสายตาจากมือถือเงยหน้าขึ้นมอง นอกจากมีคนเดียวที่เรียกเขาแบบนี้ น้ำเสียงหวานใสก็ด้ว

เย็นวันแรกของการฝึกงานสี่หนุ่มแก๊งตีนมหันตภัยนัดหมายพบปะกันที่บ้านของจอมพลเพื่อแชร์ประสบการณ์ที่พบเจอกันวันแรกจอมพลมาเปิดบ้านรอก่อน มีเฉินตามมาติดๆ มานั่งเล่นกับไอ้กลิ้งไอ้แก้วสุนัขพันธ์ุบางแก้วที่จอมพลเลี้ยงเอาไว้"มึงเคยพาพวกมันไปหาหมอบ้างไหม แดกเก่งแต่ผอม มันมีพยาธิหรือเปล่า" เฉินตะโกนถามเจ้าของหมา รูปร่างของพวกมันสูงแต่ผอม ใครมาเห็นก็คิดว่าเจ้าของไม่เลี้ยงดูกันทั้งนั้น"พาไปแล้ว หมอเขาตรวจเช็คร่างกายบอกว่าปกติดีทุกอย่าง แข็งแรงมากด้วย อาจจะเป็นพันธุ์ที่พ่อแม่มันผสมกันมานั่นแหละมั้ง มึงอย่าคิดว่ากูไม่เลี้ยงพวกมันนะเว้ย แก้มเลี้ยงอย่างดีว่ะ"พูดถึงแฟนสาวของเขาเพราะเธอก็เคยบ่นว่าเขาไม่เลี้ยงพวกมัน จนเธอต้องคอยมาให้ข้าวให้น้ำจนเลยเถิดมาป้อนข้าวเจ้าของหมาด้วย"น้องแก้มเลี้ยงไง มึงไม่ได้เลี้ยง""นู้น ไอ้นู้นอีกคน" บุ้ยปากไปทางหน้าบ้าน คุณเดินลงจากรถมาพร้อมไก่ทอดที่แวะซื้อมาฝากสองตัวแสบเป็นประจำ ทว่าเฉินกลับสนใจคนที่ลงมาจากประตูด้านหลัง พามาทำไมวะ! เดี๋ยวก็มากัดกูอีก เขาส่งคำถามไปถามคุณทางสายตา ทว่าคุณกลับลอยหน้าลอยตาเทไก่ให้หมากิน ก็นั่นน้องกู จะพามาด้วยก็ไม่เห็นแปลก"สวัสดีค่าเฮี