LOGINจูบนั้นรุนแรงต่อเนื่องเคล้าเสียงครางต่ำในลำคอ เธออยากเห็นหน้าเขาจัง เสียงครางยังเท่ห์ขนาดนี้ หน้าตาจะต้องหล่อเหลาแค่ไหน
ทว่าภายในห้องมืดมิด มีเพียงเสียงไฟสีส้มที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานเกร็ดให้พอมองเห็นเลือนราง แต่เขานั่นแหละที่ไม่ให้โอกาสเธอได้มองอะไรนานเลย
จูบจนพอใจก็ผละไปชั่วขณะให้เหมยลี่ได้ตั้งสติ เห็นเลือนรางว่าเขาถอดเสื้อ ถอดกางเกงและพุ่งเข้ามารูดรั้งเสื้อฮู้ดของเธอออก ตามด้วยการสอดมือเข้าไปในกระโปรงพลีสรูดรั้งแพนตี้ออกไปอย่างรวดเร็ว
"คุณ..อื้อ!"
คุณ.. เหมือนคนอดอยาก เธออยากพูดประโยคนี้
เขาพุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นสึนามิ แผ่ขยายความร้อนระอุมาแนบชิดกายดั่งกองเพลิงและแตะต้องเธอเหมือนคนใจร้อนจับสองขาเรียวแบะกว้าง ใช้นิ้วโป้งบดคลึงจุดที่ทำเธอสะท้านไปทั้งตัว
เหมยลี่เริ่มตั้งสติไม่อยู่ ความวาบหวามโหมกระหน่ำรุนแรงเดี๋ยวเกร็งเดี๋ยวอ่อนระทวย สะโพกยกลอยนิดๆ สู้นิ้วนั้นและพยายามมองใบหน้าของเขา..
สันกรามคมจังและกลิ่นตัวหอมกรุ่นนี้.. เคยได้กลิ่นจากไหนมาก่อนนะ
"อื้อ!"
ก่อนจะนึกออกว่ากลิ่นน้ำหอมนี้เป็นของใคร ช่วงล่างที่ปิดสนิทมาตั้งแต่เกิดก็มีบางอย่างสอดแทรกเข้าไป เหมยลี่สะดุ้งเฮือกผวารั้งเขาเข้ามาโอบกอด หลับตาปี๋ตัวเกร็งร้องอื้ออึงด้วยความเจ็บ
มันเจ็บกว่ามีดบาดมือสิบเท่า
"ซี้ด!" เสียงครางของเขาประสานกับเสียงของเธอตลอดการดุนดันจนสุดทาง
เหมยลี่รู้สึกว่ามันไม่ฟินอย่างที่เคยฟังมาเลย
วิชชี่โกหก!!
สะโพกสอบขยับเขยื้อนต่ออย่างเร่งรีบ เขาหยัดตัวขึ้นดึงกระชากเสื้อนักศึกษาของเธอออกจนกระดุมขาดวิ่น ผลักดันบราเซียขึ้นด้านบนแล้วก้มลงใช้ลิ้นปาดเลียวนยอดอก
ความเสียวส่วนบนลามเลียไปยังส่วนล่าง เหมยลี่ยกสองมือกุมขมับ จับจุดความรู้สึกไม่ถูกแล้ว รู้เพียงว่ามันชักจะเข้าใกล้คำว่าดีขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะเรือนร่างเพอร์เฟคที่เห็นลางๆ ทุกการเคลื่อนไหวตรงหว่างขาทำเธอแก้มร้อนและตื่นตัว
"ขึ้นไหม" แต่แล้วก็มีคำถามมา
"ขะ ขึ้นอะไรคะ ทำไม่เป็นค่ะ"
"อืม" ครางรับแค่นั้นก็ซอยเอวถี่และถี่ขึ้น
เสียงครางของเขาดังกลบเสียงของเธอ ตอนที่คุยกันในแชททั้งสุภาพทั้งขี้อาย ไม่มีมุมเร่าร้อนให้เห็นและให้จินตนาการเลยว่าเขาจะเป็นแบบนี้
แรงกระแทกรุนแรงสองสามครั้งก็หยุด เขาผละออกแล้วหันหลังทำอะไรสักอย่าง ไม่ถึงหนึ่งนาทีก็หันกลับมาจับตัวเธอพลิกคว่ำ จับสะโพกลอยขึ้นแล้วสอดลึกเข้ามาใหม่ ส่งแรงกระแทกอัดแน่นย้ำๆ พร้อมกับประโยคที่ดังข้างหู
"เหมาทั้งคืน เพิ่มเงินเท่าไหร่เรียกมาได้เลย"
เงิน! เหมา! น้ำเสียงคุ้นแสนคุ้น
เหมยลี่พยายามตั้งสติ ทำไมคำพูดเหล่านั้นฟังดูแปลก ทว่าเซ็กซ์ชักจะหลอมละลายเธอ ถูกจับไปมุมไหนก็สู้สุดใจขาดดิ้น
กระทั่งเขาคงเหนื่อยถึงได้หยุดไปหลังจากครั้งที่สามจบลง เหมยลี่ผุดลุกขึ้นนั่งพร้อมกับรวบเอาผ้าห่มมาด้วยแล้วมองไปยังร่างสูงในเงามืดเดินไปเปิดไฟ
ทำไมเธอถึงรู้สึกแปลกๆ ก็ไม่รู้
พลันแสงสว่างก็จ้าแยงดวงตา เหมยลี่ยกมือป้องดวงตาหันหนีก่อนจะมองไปทางกระเป๋าสะพายที่ตกอยู่บนพื้นข้างเตียงนอน เธอถลาไปคว้ามันมาค้นหามือถือ เพียงหยิบขึ้นมาก็เห็นหน้าจอปรากฏแชทของคุณแบล็ค..
'เบี้ยวนัดเฉย'
เบี้ยวนัดอะไร! เธอก็มากับเขาอยู่นี่ไง
เหมยลี่ใจหล่นไปอยู่ตาตุ่ม รู้แล้วว่าความรู้สึกแปลกมันคืออะไร เธอหันมามองผู้ชายที่อยู่ด้วยกัน เขากำลังกระดกน้ำดื่มที่หยิบมาจากในตู้เย็น
วินาทีสบตา..
พรวด! ก็เป็นเขาที่พ่นน้ำในปากออกมาแล้วไอโครกคราก เหมยลี่ถลาไปช่วยลูบหน้าอกให้ด้วยความตกใจซ้ำสอง
"เฮียเฉินเป็นไงบ้าง"
เฉินตวัดดวงตาคมมองอีกครั้งจนมั่นใจว่าที่ยืนเปลือยอยู่ข้างเขาคือเหมยลี่
ฉิบหาย! ที่กูใส่ไม่ยั้งคือน้องสาวเพื่อนเหรอวะ
"เหมยมาได้ไง"
"ก็..ก็มากับเฮีย"
"แล้วมาได้ไง"
"ก็ขึ้นรถคันสีดำมา"
เฉินหลุบตามองต่ำ ในความมืดก็พอจะมองเห็นอยู่ว่าเขาขย้ำและดูดเลียเนื้อนมไข่ พอสว่างเห็นเต็มตา..
แม่งเอ๊ย! เขาจับหัวไหล่มน ผลักดันให้น้องกลับมานั่งบนเตียงนอนแล้วเอาผ้าห่มนวมมาคลุมลำตัว
"นั่งนิ่งๆ ก่อน"
"ทะ ทำไม"
"จะไปแต่งตัว"
เหมยลี่เบือนหน้าหันหนีพร้อมแก้มนวลแดงแจ๋ เห็นเต็มตาเหมือนกันว่าของจริงยิ่งกว่าเห็นในความมืด
ไม่นานเฉินก็กลับมาสวมใส่กางเกงยีนส์เรียบร้อยแล้วหยิบเสื้อสีขาวขึ้นมาวางบนเตียงนอน ก่อนจะลากเก้าอี้มานั่งตรงหน้าคนน้อง
"สรุปว่า.."
"เฮียพูดก่อนสิ"
"โอเค.. วันนี้เสี้ยนเลยไปจอดรถรับสาวขายบริการ"
"ตรงนั้นเหรอ" เหมยลี่ถามเสียงเบาหวิว ในใจรู้สึกช็อกมาก
"อ่าห๊ะ! ตรงนั้นเขารู้กัน"
"ที่ยืนอยู่กันเยอะๆ นั่นน่ะเหรอเฮีย"
"แล้วไปยืนตรงนั้นทำไม ขึ้นรถมาทำไม"
"ก็เหมยนัดผู้ชายเอาไว้ รถคันสีดำ เขาบอกจะมาจอดรับ เหมยไม่รู้ว่าไม่ใช่รถเขา"
สองมือยกขึ้นกุมขมับอีกหน "เหมยมาด้วยผิดคน"
แววตาคมดำขลับไปชั่วขณะก่อนจะปรับกลับมาเป็นปกติ เฉินจับใจความได้แล้ว ผิดฝาผิดตัว แต่ตรงนั้นไม่สำคัญ
สำคัญที่ว่า.. "ทำไมถึงทำแบบนี้"
น้ำเสียงนั้นเข้มจัด สีหน้าของเขาก็ดุมากยิ่งกว่าคุณ เล่นเอาเหมยลี่ขนลุกซู่
"แบบไหน"
"อย่าย้อน ตอบมา"
"กะ ก็เขาก็ทำกันไม่ใช่เหรอ คุยกับใครสักคน นัดเจอกันแล้วก็..เซ็กซ์"
"สองรอบแล้วเหมย จะเข้าผับทั้งที่อายุไม่ถึงแล้วก็เรื่องนี้ เหมยจะรีบไปไหนนักหนา"
"เหมยไม่ได้รีบ แต่เหมยแค่อยากทำในสิ่งที่มันอยู่นอกกรอบ กว่าเหมยจะมีอิสระมันไม่ง่ายเลยนะเฮียเฉิน"
"อิสระมีมากมาย แต่ไม่ใช่เรื่องนี้ในตอน.."
"เฮียก็ยังทำเลยนี่ เฮียยังซื้อผู้หญิงขายบริการมาสนองความอยากเลย กล้าพูดไหมว่าอายุเท่าเหมยเฮียไม่อยากลิ้มลองอะไรพวกนี้.. เหล้า บุหรี่ ต่อยตีทะเลาะวิวาท เซ็กซ์ เฮียก็เริ่มตั้งแต่อายุเท่าเหมยนี่แหละ"
เถียงเก่ง!! เขาแม่งก็เถียงไม่ออก มันใช่ทั้งหมดนั่นแหละ แต่เขาก็ยังคงค้านในใจว่ามันต้องไม่มาเกิดกับเหมยลี่
"เหมย.."
เขาคว้ามือเล็กมาจับ ลูบไล้หลังมือแผ่วเบา เป็นสัมผัสที่เหมยลี่ไม่คิดเลยว่าคนอย่างเฉินจะทำได้
"บางทีรีบร้อนไปก็ไม่ดี เฮีย.. เฮียพูดในฐานะที่โตกว่าเหมยและผ่านในสิ่งที่เหมยอยากลองมา ถ้าเหมยมีสติ คิดไตร่ตรองอะไรมากกว่านี้ เหมยจะไม่มาอยู่ตรงนี้กับเฮีย เข้าใจที่พูดไหม"
"เหมยย้อนเวลาไม่ได้แล้ว" เหมยลี่ทำหน้าเศร้าเบะปาก "ได้กับเฮียไปแล้วเนี่ย ถ้ามีสติคงไปได้กับคุณแบล็คแทน"
มือนั้นถูกปล่อยทันที เฉินถอนหายใจทิ้งแผ่นหลังพิงผนักเก้าอี้ สอนคนอย่างเหมยลี่สอนให้ไอ้กลิ้งไอ้แก้วพูดได้ยังง่ายกว่า
"อย่าบอกเฮียคุณได้ไหม"
"จะบอก"
"บอกเรื่องไหนล่ะ เรื่องที่เฮียเอาเหมยหรือเรื่องที่เหมยจะไปเอากับผู้ชายอีกคนแล้วถูกเฮียสอยมา"
"บอกทุกเรื่อง"
"เฮียเฉิน" เรียกเขาเสียงยานคาง "ไม่บอกนะเฮีย"
"ไม่บอกได้ แต่ความจะแตกไหมไม่รู้ เฮียจะรับผิดชอบเหมย.."
"รับผิดชอบยังไงคะ"
"คบกับเฮีย"
"เฮียเฉิน!! เฮียพูดอะไรเนี่ย"
สองมือบางแนบแก้มสาก เธอลุกพรวดพราดเข้ามาหาเขาปล่อยผ้าห่มนวมตกลู่ลง ดวงตาคมหลุบมองร่างอวบอั๋นทันที พลันสีผิวของเฉินก็เปลี่ยนเป็นแดงเถือกทั้งตัว
เหมยลี่เห็นความผิดปกติของร่างกายเขา เธอรีบขยับกลับไปนั่งที่เดิมแล้วคว้าผ้าห่มมาคลุมเหมือนเดิม
"ไม่ต้องทำถึงขนาดนั้นหรอกมั้งคะ"
"ทำไปแล้ว ทำไปเยอะด้วย ตรงนั้นของเหมย เฮียเข้าไปแล้ว เข้าคนแรกด้วย"
"ไม่ต้องย้ำ! แล้วก็.. เหมย.. เหมยขอคิดก่อน"
"ให้เวลาวันเดียว พรุ่งนี้เย็นเฮียจะไปเอาคำตอบ"
มีคำถามเกิดขึ้นในใจของเหมยลี่ว่าทำไมเฉินจะต้องเสียสละขนาดนั้น การที่เขามาอยู่ตรงนี้ หากไม่ใช่เธอมันก็แค่เซ็กซ์ชั่วคราวแล้วก็ผ่านไปเท่านั้น
ทำไม.. ทำไม เหมยลี่ไม่เข้าใจ
ขนมปังปิ้งหน้าเนยนมพร้อมเสิร์ฟ เหมยลี่ออกมานั่งกินมัน เอามันจิ้มโอวัลติน กินเหมือนเด็กที่กำลังเตรียมตัวไปโรงเรียน"เหมยก็กำลังไปเรียนนี่ไง เดี๋ยวจะไปกินปาโก๋จิ้มนมต่อด้วยค่ะ""แล้วจะกินไหว?""เหมยกระเพาะใหญ่ค่ะ""อือ จิ๋มก็ใหญ่" แค้กๆๆ เหมยลี่ถึงกับไอโครกครากรีบยกโอวัลตินขึ้นกระดกก่อนจะทำตาโตใส่เขา"พูดอะไรเนี่ย""พูดจริง ไม่ภูมิใจ?""ก็น่าภูมิใจ ถ้าเฮียไม่พูดตอนกิน" ขนมปังทั้งหมดถูกยัดใส่ปากเพราะเวลาเหลือน้อยเต็มที"ดีนะเนี่ยที่ไม่ต้องกลับไปเอาของที่ห้อง เดี๋ยวเหมยไปเลยนะคะ" เฉินเก็บรวบของทั้งหมดไปวางในซิงค์ล้างจาน เดินตามหลังเหมยลี่มาหน้าประตูห้อง ย่อตัวนั่งสวมใส่รองเท้าผ้าใบให้อย่างเบามือเหมยลี่ขบกัดริมฝีปาก หัวใจเต้นตึกตัก วันแรกดูแลดีขนาดนี้ พรุ่งนี้เธอจะถูกดูแลแบบนี้ไหม อยากรู้จัง ฉะนั้นพรุ่งนี้เธอก็ต้องอยู่กับเขาต่อพอออกมาจากห้องมือเล็กก็เข้าไปอยู่ในอุ้งมือใหญ่ จับจูงกันลงมาชั้นล่าง มีรถแท็กซี่มาจอดพอดี เหมยลี่เลยปล่อยมือแล้วโบกมือลา"เหมยไปนะคะ" แต่กลับไม่มีการตอบรับนอกจากการมองเฉยๆ เหมยลี่ดึงมือนั้นมาเกาหัวแก้เก้อแล้วขึ้นรถแท็กซี่ ทว่าก้นกลับถูกฟาดตามหลังให้ขยับไปนั่งช
จบรอบสุดท้ายในห้องน้ำก็อาบน้ำให้สดชื่น ทว่าเหมยลี่หลับป็อกไปทันทีที่หัวถึงหมอน คนที่ตั้งใจจะไปหาข้าวให้เธอกินต้องชะงักและเปลี่ยนมาเป็นนั่งไดรฟ์ผมให้แทน ทั้งที่เจ้าตัวนอนคว่ำหน้ากางแขนกางขาเต็มเตียงนอน ทว่าเขาก็มีความสามารถเป่าผมให้เธอได้นั่นแหละติ๊งๆๆ มีเสียงแชทดังแทรกผ่านเสียงไดรฟ์ เฉินกดปิดอุปกรณ์แล้วมองหาจนไปพบเจอกระเป๋าสะพายตกอยู่แถวประตู เสียงแชทยังดังอีกสองครั้ง ด้วยความขี้เสือก อยากรู้จนตัวสั่นว่าใครรัวแชทขนาดนั้นมาหาเหมยลี่ เขาวางไดรฟ์ทิ้งไว้แล้วไปหยิบกระเป๋ามาหามือถือพอเจอเสียงแชทก็เด้งเข้ามาอีกหน 'เงียบไปเลยนะน้องหมวย ให้แก้ตัวเอาไหม นัดเจอกันใหม่ไหมครับ'แชทล่างๆ เป็นสติ๊กเกอร์ที่ส่งเข้ามาเรียก อยากเข้าไปตอบให้ใจจะขาดว่า 'หนูอยู่กับผัว' แต่ดันไม่รู้รหัสมือถือเครื่องนี้ เฉินเดินวนไปวนมา รู้สึกหงุดหงิดฉิบหายจนกลับมามองหน้าจอมือถืออีกครั้ง"ลายนิ้วมือนี่หว่า" เฉินเดินไปหาเหมยลี่ เสี่ยงหยิบนิ้วโป้งมาทาบหน้าจอไม่ผ่าน! เขาก็เปลี่ยนนิ้วใหม่เป็นนิ้วชี้ พลันคนตัวเล็กก็ขยับมานอนตะแคง สองมือใหญ่ยกขึ้น ใจหายวาบเตรียมตัวถูกจับได้ ทว่าทุกอย่างก็นิ่งสนิทไป เฉินรีบเอาหน้าจอมามองดู
เข้ามาในห้องชุดสองห้องนอนสองห้องน้ำเหมยลี่ก็วิ่งปรู๊ดไปมองกรอบรูปที่วางตั้งอยู่บนตู้โชว์ข้างทีวี"คนนี้น้องเฮียเหรอ เหมยจำได้ว่าเคยเจอเขาที่โซนวอ.""ใช่ เดี๋ยวค่อยดู มาคุยกับเฮียก่อน"เฉินยกคนตัวเล็กลอยขึ้นราวกับตุ๊กตาให้มานั่งบนโต๊ะกินข้าวในห้องครัว หันไปหยิบน้ำผลไม้กล่องจากในตู้เย็นมาเจาะหลอดแล้วยื่นให้เธอ "ขอบคุณค่ะ" เหมยลี่รับไปดูด ดวงตาจ้องมองเฉินที่ลากเก้าอี้มานั่งอยู่ตรงหน้า"เฮียขอคำตอบ""คบนี่คือเป็นแฟนเหรอคะ""ครับ""ไม่ใช่ว่าต้องชอบกันหรือรักกันเหรอคะถึงเป็นแฟนกันได้ ถึงเหมยจะไม่เคยมีแฟน แต่เหมยก็รู้แหละเฮีย""เฮียขอเหมยคบเพราะอยากรับผิดชอบ เกิดไอ้คุณรู้เราจะได้มีเหตุผลตอบมัน""อ๋อ ที่แท้ก็หาทางเอาตัวรอด เหมยแอบคิดว่าเฮียเป็นสุภาพบุรุษงี้""เฮียเป็นสุภาพบุรุษ เป็นลูกผู้ชายตัวจริง เหมยพิสูจน์แล้ว"วันนี้เธอยังสู้เขาไม่ได้เลยนะ เหมยลี่ทำแก้มป่อง พูดคุยจริงจัง"เราไม่พูด เฮียคุณจะรู้ได้ไงคะ""มันไม่รู้หรอก แต่เฮียอาจจะไปบอกมันเองว่าให้ดูแลน้องดีๆ หน่อย นัดสวบกับผู้ชายแต่ดันขึ้นรถผิดคัน เจอไอ้ฆาตรกรโรคจิต มึงคงไม่ได้เห็นหน้าน้อง""พูดจาอะไรน่ากลัว""ชีวิตจริงเลย เหมยจะรู้ได้ไง
เหมยลี่ไม่เข้าใจ แต่เฉินกลับว้าวุ่นใจ หลังจากขับรถไปส่งเธอที่คอนโดมิเนียมเขาก็กลับมานอน ทว่านอนเท่าไหร่ก็ไม่หลับ สัมผัสคับแน่นยังติดตรึง กลิ่นตัวหอมๆ ก็ด้วยที่ติดจมูกกลับมาถึงว่า! ทำไมคุ้นทั้งเสียงทั้งกลิ่นสิ่งเหล่านั้นไม่ทำให้เขาว้าวุ่นเท่ากับว่าเขาเอาน้องสาวเพื่อนไอ้คุณรู้กูตายคาตีนมันแน่เขาบอกไม่ได้เลยว่าคุณจะรู้หรือไม่รู้ มันจะเป็นความลับตลอดไปได้หรือไม่ แต่เขาไม่อยากให้เหมยลี่ไปทำแบบนี้กับใครอีกจนมานั่งเสียใจและพูดว่า..ไม่น่าเลยแค่มาพลาดกับเขามันก็ไม่สมควรเกิดขึ้นแต่ก็ยังนับว่าโชคดีที่เป็นเขาไม่ใช่คนอื่น"มีเรื่องเครียดเหรอวะ จัดงานแล้วมีปัญหาไง" นั่งทำงานอยู่จอมพลเอ่ยทักเฉิน ด้วยคิ้วที่ขมวดมุ่นตลอดเวลา อดคิดไม่ได้ว่าเพื่อนเขาจะมีปัญหา"ไม่มี""ไม่มีแล้วคิ้วมึงต้องชิดเบอร์นี้เลย""มันเป็นเอง กูพยายามแล้ว"พยายามจะไม่คิดอะไรและเฝ้ารอเวลาตอนเย็นจะไปเอาคำตอบที่ต้องได้ยินว่าตกลงเท่านั้น เขาไม่มีทางยินยอมให้เหมยลี่นัดเดทนัดบอดนัดสวบกับใครอีกแน่ไม่ใช่เฉินคนเดียวที่ออกอาการเครียดและกังวล เหมยลี่ก็ทำหน้าหงิกมาตั้งแต่เมื่อคืน ใช่ว่าจะนอนหลับง่ายเสียเมื่อไหร่ถูกเปิดซิงเจ็บเป็นบ้า
จูบนั้นรุนแรงต่อเนื่องเคล้าเสียงครางต่ำในลำคอ เธออยากเห็นหน้าเขาจัง เสียงครางยังเท่ห์ขนาดนี้ หน้าตาจะต้องหล่อเหลาแค่ไหนทว่าภายในห้องมืดมิด มีเพียงเสียงไฟสีส้มที่ลอดเข้ามาทางหน้าต่างบานเกร็ดให้พอมองเห็นเลือนราง แต่เขานั่นแหละที่ไม่ให้โอกาสเธอได้มองอะไรนานเลย จูบจนพอใจก็ผละไปชั่วขณะให้เหมยลี่ได้ตั้งสติ เห็นเลือนรางว่าเขาถอดเสื้อ ถอดกางเกงและพุ่งเข้ามารูดรั้งเสื้อฮู้ดของเธอออก ตามด้วยการสอดมือเข้าไปในกระโปรงพลีสรูดรั้งแพนตี้ออกไปอย่างรวดเร็ว "คุณ..อื้อ!"คุณ.. เหมือนคนอดอยาก เธออยากพูดประโยคนี้ เขาพุ่งเข้าใส่ราวกับคลื่นสึนามิ แผ่ขยายความร้อนระอุมาแนบชิดกายดั่งกองเพลิงและแตะต้องเธอเหมือนคนใจร้อนจับสองขาเรียวแบะกว้าง ใช้นิ้วโป้งบดคลึงจุดที่ทำเธอสะท้านไปทั้งตัว เหมยลี่เริ่มตั้งสติไม่อยู่ ความวาบหวามโหมกระหน่ำรุนแรงเดี๋ยวเกร็งเดี๋ยวอ่อนระทวย สะโพกยกลอยนิดๆ สู้นิ้วนั้นและพยายามมองใบหน้าของเขา.. สันกรามคมจังและกลิ่นตัวหอมกรุ่นนี้.. เคยได้กลิ่นจากไหนมาก่อนนะ"อื้อ!" ก่อนจะนึกออกว่ากลิ่นน้ำหอมนี้เป็นของใคร ช่วงล่างที่ปิดสนิทมาตั้งแต่เกิดก็มีบางอย่างสอดแทรกเข้าไป เหมยลี่สะดุ้งเฮือกผวารั้งเ
อีกวันเหมยลี่ชักชวนเพื่อนเดินไปหาเบลล์ถึงตึกคณะเพื่อพูดคุยเรื่องเชียร์ลีดเดอร์ ตามหาจนพบเจอว่าเธออยู่ในห้องแสดงละครเวที เบลล์เห็นรุ่นน้องที่ไปทาบทามถึงตึกก็ละทิ้งทุกอย่างเดินเข้ามาหา ยิ่งเดินมาใกล้สิ่งที่เหมยลี่เห็นคือตุ๊กตาบลายด์สุดสวย เฉินโง่หรือเปล่าที่ทิ้งเธอคนนี้"น้องเหมยลี่ มาหาพี่แบบนี้..""เหมยมาปฏิเสธค่ะ""ทำไมล่ะ""คือ.. เหมยลองกลับไปเต้นมาแล้วค่ะ มันไม่เหมาะกับเหมยแล้วเหมยก็ไม่ได้กล้าแสดงออกขนาดนั้น""คิดใหม่อีกทีได้ไหม ที่พี่ไปทาบทามเพราะเห็นแววเราจริงๆ นะ"แววจากไหนเหมยลี่ไม่เข้าใจ อัดคลิปเต้นแชร์ในโซเชี่ยลมีเดียก็ไม่เคย จะมีก็แต่คลิปวาดรูปเล่นเท่านั้น"ขอโทษค่ะพี่เบลล์ เหมยทำไม่ได้จริงๆ ค่ะ""เฮ้อ! น่าเสียดายจัง จะปั้นเป็นตัวตึงสักหน่อย""ทุกวันนี้ก็ตึงที่สุดในสาขาแล้วค่า" วิชชี่พูดตลบให้อีกที "โอเคๆ แต่เปลี่ยนใจได้ตลอดเลยนะ"การปฏิเสธผ่านไปด้วยดีสามสาวก็ควงแขนเดินเรียงหน้ากระดานมายังโรงอาหารรวม สั่งส้มตำมานั่งกินกันด้วยความสบายใจ"ฉันเครียดมาตั้งสองวันเชียวนะ" "ฟังเรื่องของฉันแกจะหายเครียดไหม" "เรื่องอะไร"สองสาวชะโงกหน้าเข้าไปหาหนึ่งอยากสาว กระพริบตาปริบๆ รอฟัง"







