ตอนที่ 12 พ่อหมอช่วยฉันด้วย

ได้ผล ! ผีตายโหงหยุดความเกรี้ยวกราดลงทันที หมอแสงหายใจหอบ จันทรใช้ปลายนิ้วแตะ ๆ ร่างศพให้แน่ใจว่าจะไม่ขยับเขยื้อนอีก หญิงสาวหันไปหาหมอแสง ความเป็นห่วงทำให้ไขว้เขว ห่วงหน้าพะวงหลังอยู่อย่างนั้น

“เอ็งไม่ต้องสนข้า ลนน้ำมันเร็ว ๆ” หมอแสงเร่ง อีกไม่นานจะพ้นสองยามแล้ว ยิ่งใกล้สว่างมากเท่าไหร่ผีตายโหงยิ่งฤทธิ์มากเท่านั้น 

จันทรกลับไปลนน้ำมันจากศพผีตายโหงอีกรอบ คราวนี้น้ำมันไหลลงกะลามากมายไม่หยุดหย่อน หญิงสาวบริกรรมคาถากำราบผีไปด้วย ร่างผีตายโหงนิ่งไม่ขยับเขยื้อน

ไม่นานก็ได้น้ำมันพรายเกือบเต็มกะลา หญิงสาวส่งให้ชิดกับชมเอากรอกใส่ขวดดินเก็บไว้ ก่อนจะเอากะลาอันใหม่จ่อรองใต้คางลนน้ำมันผีเพิ่มอีก 

ความมืดทำให้จันทรไม่เห็นว่าดวงตาไร้แววของผีตายโหงขยับช้า ๆ มันถูกคาถากำราบไว้ก็จริงแต่ก็เพียงชั่วคราว เมื่อเห็นว่ามันนิ่งไปนานทั้งหมอแสงทั้งจันทรก็ชะล่าใจ ปากที่ขยับท่องคาถาเบาลงทำให้ผีกลับมามีฤทธิ์มากเหมือนเดิม 

ได้น้ำมันพรายสองกะลาแล้วหมอแสงจึงบอกให้จันทรพอ แต่หญิงสาวละโมบด้วยอยากให้หมอแสงได้น้ำมันพรายเอาไว้เยอะ ๆ จึงไม่ยอม ร้องขอกะลาเพิ่มอีกใบหนึ่ง

“ข้าบอกให้พอไง”

“แต่มันยังไม่หมดนะพ่อหมอ”

“อย่าขัดคำสั่งข้า” หมอแสงตวาดลั่น 

แท้จริง .. หมอแสงเองก็อยากได้น้ำมันเยอะ ๆ ไม่ต่างกัน แต่นี่เลยเวลาสองยามมาสักพักแล้ว อีกไม่นานก็คงจะยามสาม ถึงตอนนั้นพวกผีจะแกร่งกล้ามากขึ้นไปอีก ขนาดเมื่อกี๊ยังแทบเอาไม่อยู่ ตัวเขาก็แข้งขาอ่อนแรงเพราะความกลัว หากไม่รีบออกจากที่นี่ตอนนี้ได้เกิดเรื่องแน่ ๆ

“อีกนิดเดียวน่าพ่อหมอ” จันทรอยากได้น้ำมันอีกนิด

เวลาเคลื่อนไปข้างหน้า ถึงตอนยามสามพอดี อิทธิฤทธิ์ของผีตายโหงพลันแกร่งกล้าขึ้นมาอีกรอบ คราวนี้ถึงขนาดกระชากสายสิญจน์ขาดจากตัวได้ง่ายดาย

จันทรตกใจสะดุ้งโหยง ไม่ทันระวังตัว น้ำมันพรายหกเรี่ยราด หมอแสงเป่าคาถามนตร์บังตาไม่ให้ผีเห็นหญิงสาวออกคำสั่งให้ไอ้จุกพาชิดกับชมกลับบ้านให้ได้ ส่วนตัวเองกระชากมือจันทรออกจากหลุมศพก่อนทุกอย่างจะวินาศสันตะโรไปมากกว่านี้

จันทรยังเสียดายน้ำมันพรายกะลาสุดท้าย มันเหลือติดกะลาอยู่นิดหน่อย หมอแสงรั้งมือหญิงสาวกระชากให้เดินตามกันมา ก็เกิดจะมาดื้อด้านอะไรตอนนี้วะ

สุดท้ายจันทรเลยคว้าแค่มีดหมอกลับมาได้ 

สองคนเดินดุ่ม ๆ ตรงไปทางกลับเรือน หมอแสงบ่นเป็นหมีกินผึ้งเรื่องจันทรไม่ยอมทำตามคำสั่ง

“ข้าบอกให้เอ็งพอ เอ็งทำไมขัดคำสั่ง”

“ก็ฉันเสียดายนี่..พ่อหมอ” แล้วจันทรก็ไม่คิดด้วยว่าพวกผีตายโหงจะฤทธิ์มากขนาดนั้น

“เอ็งคิดว่าพวกผีมันจะเกรงใจที่เอ็งเคยปลงศพมันเรอะ” ผีก็คือผี ผีตายไม่ปกติแรงอาฆาตแค้นกระจัดกระจายมันไม่สนหน้าอินทร์หน้าพรหมไหนทั้งนั้น ขอแค่ให้ได้ระบายความแค้นออกไปเป็นพอ

จันทรเดินตามหมอแสงหน้าหงอย มือเขาจับข้อแขนเธอไว้แน่น รู้ว่าถ้าปล่อยแม่ตัวดีได้วิ่งกลับไปเก็บน้ำมันพรายแน่ 

“ฉันก็ไม่คิดว่ามันจะฤทธิ์มากขนาดนี้”

“ต่อไปข้าสั่งต้องฟัง ถ้าเอ็งฟังข้าเรื่องมันจะไม่วุ่นวายขนาดนี้” 

“จ้ะ”

คนดื้อรั้นหน้าจ๋อย ไม่กล้าปริปากพูดอะไรอีก 

ถึงเรือนหมอแสงสั่งให้จันทรขึ้นเรือนนอนทันที เขาร้องเรียกไอ้จุกให้มาหา กุมารทองตัวจ้อยปรากฏตัวขึ้นรายงานความปลอดภัยของชิดกับชมหมอแสงจึงสบายใจ คนของตัวเองไม่เป็นอะไรเขาก็เบาใจ สั่งกุมารทองบอกให้ชิดกับชมเอาข้าวของทั้งหมดไปเก็บในห้องพิธีแล้วแยกย้ายกันไปนอน 

เปิดประตูเข้ามาเห็นจันทรหลับสนิทไปแล้ว หมอแสงจึงล้มตัวลงนอนตามไป ไม่รู้เลยว่าแท้จริงแล้วคนแกล้งปิดเปลือกตานิ่งยังไม่ได้หลับแต่อย่างไร

จันทรรู้สึกแปลก ๆ ตั้งแต่เดินกลับมาจากป่าช้า เนื้อตัวเธอร้อนวูบวาบเดี๋ยวเย็นเดี๋ยวหนาวไม่ปกติ บางคราวก็รู้สึกเย็นขึ้นมาจับใจแล้วประเดี๋ยวก็ร้อนรุ่มขนาดอยากจะแก้ผ้าทิ้ง

จันทรไม่กล้าบอกหมอแสงเพราะกลัวจะโดนเอ็ด ทำได้แค่ฝืนข่มอาการประหลาดเอาไว้ ถึงตอนใกล้สว่างหมอแสงจึงได้ยินเสียงร้องครางไม่เป็นภาษา ดังแว่วมาจากหญิงสาวที่นอนอยู่ปลายเตียงตนเอง

เขาลุกขึ้นขมวดคิ้วหรี่ตามอง ไม่แน่ใจว่าตัวเองฟังผิดหรือเปล่า แต่ในห้องนี้ก็ไม่มีใครนอกจากเขากับจันทร ในเมื่อเขาไม่ได้ทำก็เหลือแค่เธอเท่านั้นแหละ

“เสียงเอ็งรึจันทร”  หมอแสงชะโงกหน้าลงมาถามเมีย จันทรเปิดเปลือกตาขึ้นสบตาเขา

หมอแสงผงะถอยหลังรู้สึกถึงความแปลกประหลาดของแววตาคู่นั้น 

“ฉันเป็นอะไรไม่รู้พ่อหมอ” เสียงจันทรขาด ๆ หาย ๆ หญิงสาวลุกจากที่นอนขึ้นนั่งบนเตียงหมอแสง เจ้าของเตียงขมวดคิ้วมองเมียด้วยความสงสัย 

ไม่แน่ใจแต่ว่าอาการก็คล้าย ๆ กับที่เคยเห็น

ประเดี๋ยวต่อมาจันทรก็กระถดตัวลงไปเอนนอน ขดตัวเอาขาหนีบมือเอาไว้ แล้วอีกเดี๋ยวก็ผุดลุกขึ้นนั่งบนเตียงเบียดกระแซะหมอแสงให้เนื้อตัวอุ่น ๆ สัมผัสกัน

“เอ็ง !” หมอแสงครางในลำคอ คิดทวนว่าตอนไหนที่จันทรพลาดพลั้ง 

หญิงสาวกระถดตัวลงไปนอนหนีบมือใหม่อีกครั้ง วนเวียนอยู่อย่างนั้นจนหมอแสงต้องดึงตัวเธอขึ้นกอดไว้

“เอ็งโดนน้ำมันพราย”

จันทรร้องไห้สลับกับมึนงง น้ำตาไหลแล้วประเดี๋ยวก็ลูบไล้เนื้อตัวแน่นหนัดของหมอแสงสลับไปมา เสียงหญิงสาวสั่นเครือ 

“พ่อหมอช่วยฉันหน่อย” 

หมอแสงหลบสายตาวูบลง น้ำมันพรายฤทธิ์เดชไม่คงที่เพราะคงโดนไม่มาก แล้วเขายังไม่ได้ลงคาถาอาคมลงไป เป็นเพียงน้ำมันผีฤทธิ์กระท่อนกระแท่นเท่านั้น

ถึงอย่างนั้นมันก็เอาเรื่องเหมือนกัน จันทรปัดป่ายมือไปทั่วโจงกระเบนเขา หมอแสงสะดุ้งเฮือก จับมือหญิงสาวไว้มั่น 

“อย่า” เสียงเขาคำรามต่ำ เอื้อมมือจะหยิบสายสิญจน์หัวเตียงแต่เอื้อมไม่ถึง

จันทรยังกอดแน่นไม่ยอมปล่อย แต่ประเดี๋ยวพอรู้สึกตัวอ้อมกอดก็คลายลง หมอแสงถือโอกาสนั้นคว้าสายสิญจน์จนได้ หญิงสาวโผเข้ามาใหม่ เสียดสีเนื้อตัวสัมผัสกันวนไปวนมาไม่ยอมหยุด

“พ่อหมอจะทำอะไรฉัน”

หมอแสงไม่พูดเยอะให้มากความ น้ำมันพรายแก้ไม่ได้แต่พอจะทุเลาได้ ผูกสายสิญจน์ที่ข้อมือเอาไว้ พรุ่งนี้เช้าให้อาบน้ำมนต์เจือจางน่าจะดีขึ้น

ได้สายสิญจน์จันทรก็สงบลง พอจะเอนตัวลงนอนได้ตามเดิม หมอแสงเป่าคาถาแก้ถูกคุณไสยมนต์ดำลงกระหม่อมหญิงสาว จันทรยิ้มตาหวานเคลิ้มหลับไป ทิ้งหมอแสงให้หน้าเครียดกังวลเพียงลำพัง

ก็จะไม่ให้เครียดได้อย่างไร ขืนมานอนตาหวานตาเยิ้มเบียดเสียดอย่างนี้เขานี่แหละจะลำบากเอา

#นิยายรัก #นิยายออนไลน์ #นยิายสนุก #แนะนำนิยาย #พีเรียด #พ่อหมอ