MasukEmber Inn Hotel
00:20 เมญ่ามาถึงช้ากว่าที่นัดหมายเพียงเล็กน้อย ลงจากแท็กซี่ที่เรียกมาก็ยืนมองภายนอกของโรงแรม ไม่ใหญ่มากแต่ก็หรูระดับหนึ่ง คนเมายืนตัวโยกราวกับพื้นที่ตรงนี้มีแผ่นดินไหว ก่อนจะสูดหายใจ ตั้งสติเดินผ่านเคาน์เตอร์ที่ไม่มีคนอยู่เลยสักคน ลิฟต์ของโรงแรมขึ้นมาถึงชั้นที่ 5 คนตัวบางเดินออกจากลิฟต์ พลางมองป้ายบอกหมายเลขห้อง แล้วยกมือถือขึ้นดูเลขห้องที่วิว เด็กรับงานเซ็กส่งมาให้ “ห้องห้าศูนย์เก้า” น้ำเสียงที่เปล่งเปลี่ยนไปจากปกติ เมญ่าเมาหนักเพราะดื่มหลายแก้ว แต่ยังประคองตัวเองเดินมาถึงห้องที่นัดหมาย เพราะสติสัมปชัญญะเริ่มลดลงทำดวงตาพร่าเบลอหนัก รวมทั้งหมายเลขห้องที่ดันแตกเพียงเสี้ยวเดียว เปลี่ยนจาก 508 ดูคล้าย 509 ในทันที เมญ่า ! เธอกำลังเคาะห้องผิด... เสียงดัง ก๊อกๆ เพียงไม่กี่ครั้ง คนด้านในก็เปิดประตูให้ เท้าขาวสวมส้นสูง ก้าวเข้าห้องก็ล้มเพราะสะดุดกับพื้นต่างระดับ ทว่ามีชายร่างหนารับเอาไว้ได้ทัน ไม่อย่างนั้น จมูกที่ทำด้วยกระดูกหลังหูคงโดนกระแทกแน่ๆ ภายในห้องเปิดเพียงไฟสลัว คนที่เมาอยู่แล้วยิ่งพร่ามัวทางสายตามากไปใหญ่ แต่รับกลิ่นหอมจากกายหนาได้ดี ชายคนนี้เพิ่งอาบน้ำเสร็จ เหมือนกับว่าเตรียมตัวรอเธออย่างดี “อีกคนล่ะ” “...” เธอถาม แต่ชายที่ยืนโอบประคองขมวดคิ้วเข้าหากัน อะไรคืออีกคนเขาไม่เข้าใจ แต่กระนั้นไม่ได้สงสัยจะถามอะไร เพราะเห็นว่าหญิงสาวค่อนข้างเมา และตัวเขาเองก็ดื่มมาเล็กน้อย “ไหนบอกว่าดื่มพอให้มีอารมณ์ ทำไมเมามาแบบนี้” “ก็...ยั้งมือไม่อยู่” เมญ่าสนทนากับอีกฝ่าย ปะติดปะต่อเป็นเรื่องเดียวกัน แต่ก่อนหน้าไม่ได้คุยในเรื่องนี้เลย คนเมาไม่ได้ฉุกคิดอะไร รู้แต่เพียงว่าจะเอาร่างกายไร้ค่าของตัวเอง มาให้เด็กอ่อนกว่า 2 ปีได้รุมยำในห้องนี้ ร่างอ้อนแอ้นถูกอุ้มในท่าเจ้าสาวและพาไปวางบนเตียง ก่อนที่ชายหนุ่มจะยืนเท้าสะเอวมองหญิงสาวด้วยความรู้สึกแปลกๆ “เธอไม่เหมือนในรูป สวยกว่าตั้งเยอะ” และยังเซ็กซี่มากอีกด้วย “ทำสิ มัวแต่พูด เสียเวลามากแล้วรู้ไหม” ท่าทางของเมญ่าดูรีบร้อนและกระหายอยาก ปรือปรอยดวงตาหนักอึ้ง มองชายที่ยืนข้างเตียง โดยไม่นึกสงสัยเลยว่า คือคนละคนกับที่เธอนัดมามีเซ็กด้วย เธอเข้าห้องผิด เข้าห้องผู้ชายที่นัดผู้หญิงมาเยไม่ต่างกัน แต่เหมือนว่าในค่ำคืนนี้ทั้งคู่จะได้ร่วมหลับนอนผิดคนกันแน่ๆ เมญ่าดึงกางเกงชั้นในตัวเองออก รูดออกทางปลายเท้าโดยใช้นิ้วเท้าค่อยๆ หนีบและดึงออก กระทั่งเกี่ยวที่ตาตุ่ม กิริยาที่แสดงออกมา ยั่วยวนคนมองอย่างมาก ยกปลายเท้าขึ้นให้อีกฝ่ายช่วยดึงกางเกงชั้นในสีดำที่ห้อยโตงเตงออกให้กัน “ตกลงฉันต้องทำให้เธอ หรือเธอทำให้ฉัน”“ใครทำก็เสียวเหมือนกันแหละ” พูดออกมาไม่อายปาก แอลกอฮอล์กลืนกินสติจนไม่หลงเหลือ ส่วนชายหนุ่มที่ยังเท้าสะเอว กระตุกมุมปากยิ้มดูเจ้าเล่ห์ ซื้อผู้หญิงกินมาก็หลายคน แต่ไม่เคยเจอแบบนี้ ตื่นเต้นดีฉิบหาย... ชายหนุ่มใช้ปลายนิ้วชี้เกี่ยวกางเกงในลายลูกไม้สีดำออกทางปลายเท้าที่ยกสูงแทบจะฟาดหน้าเขาอยู่รอมร่อ ก่อนจะให้มือประคองฝ่าเท้าขาวางลงเตียงนิ่มสีขาว มองผู้หญิงที่นัดหมายมาสร้างความสุขทางกามตามนิสัยรักสนุกแต่ไม่ผูกพัน ร่างสวยสวมเดรสสีเงินปักเลื่อม ถลกจนเห็นแก้มก้นขาวโผล่ประจักษ์ต่อดวงตาคู่คม มือหนาลูบหลังเท้าขึ้นมาน่อง ต้นขา วาง ที่สะโพกแล้วลูบวนเบาๆ ก่อนจะจับแก้มก้นเนียนเด้งและสังเกตเห็นว่าผู้หญิงคนนี้มีไฝเม็ดเท่าหัวไม้ขีดไฟบนก้นข้างซ้าย “ชื่ออะไร” เสียงทุ้มเอ่ยถามคนที่นอนหลับตาพริ้ม ส่งเสียงอื้ออ้าเพียงเพราะโดนบีบก้นเท่านั้น ทว่าคำถามนั้นไม่มีคำตอบกลับมา ครั้นอีกฝ่ายนอนเมาราวกับว่าไม่มีสติ แต่ก็ยังรู้สึกตัว “ทำ” เมญ่าสั่งชายหนุ่ม พลิกกายบางที่ตะแคงไปครู่หนึ่ง แล้วคว้ามือไปจับผ้าเช็ดตัวที่พาดบนเอวแบบหมิ่นเหม่ หลุดออกกระทั่งเห็นความเป็นชายตั้งแข็งตระหง่าน ดวงตาปรือปรอยพอมองเห็นว่าผู้ชายร่างสูงคนนี้แท่งเทียนขนาดใหญ่มากกว่าที่คิด ที่สำคัญมันยาวจนรู้สึกจุกท้องตั้งแต่ยังไม่ทันเริ่ม “รีบจัง เราอยู่ด้วยกันทั้งคืนอยู่แล้ว” “อือ” เขาพูดจบก็สำรวจเรือนร่างสวย ชายของชุดเดรสปิดส่วนล่างเพียงน้อยนิด ก็ดึงขึ้นไปกองไว้บนเอว ดันต้นขาสองข้างออกจากกัน มองกลีบกุหลาบที่ไม่มีอะไรปกปิด ภายใต้แสงไฟขาวกระจ่างส่องให้เห็นเต็มตา เรียวคิ้วชนกันเล็กน้อย ส่วนนั้นของเมญ่าไม่มีจนเซ็กเลยสักเส้น เหมือนกับว่ากำจัดด้วยการเลเซอร์อย่างดี เขามองไปยังรอยแยกตรงกลางกลีบ เห็นติ่งเกสรโผล่ขึ้นมาเล็กน้อยและมีน้ำสีใสซึมออกมาจากรูรัก “ออกศึกเยอะสินะคนสวย แต่...ไม่เป็นไร ฉันไม่ถือเรื่องแบบนี้” ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะทุกครั้งของการมีเซ็กกับคนแปลกหน้า เขาใส่ถุงยางอนามัยป้องกันไว้อย่างดี ถอดชุดเดรสบนกายขาวออก พร้อมกับการดึงที่ปิดจุกสองข้างทิ้งข้างเตียง หัวนมบอดจมลง ก็ทำให้มันชูชันด้วยการเขี่ยปลายนิ้วหยอกจนมันแข็งขึ้นเป็นไต “ฮื่อ...!” เมญ่าครางออกมา ซาบซ่านทั่วทั้งกาย ยามชายหนุ่มกำลังละเลงที่ยอดของเธอ ดวงตาสีรัตติกาลสะท้อนความหื่นกระหาย แลบเลียริมฝีปากแห้งผาก มองทุกสัดส่วนแทบอยากจะกลืนกินในทันที ผู้หญิงคนนี้เซ็กซี่ไม่น้อย ใต้ราวนมสักชื่อภาษาอังกฤษไว้ด้วย “Maya” หัวคิ้วเข้มชนกันอีกรอบ ในแชตสนทนาที่เขาติดต่อมาใช้ชื่อว่า ‘สกายดาว’ และยังแทนตัวเองว่าดาวในบทสนทนาอีกด้วย แต่ทำไมถึงมีชื่อนี้บนตัว กระนั้นก็เข้าใจได้ว่า ผู้หญิงที่ทำอาชีพแบบนี้ คงมีชื่อที่เขาเรียกว่าชื่อในวงการ ความเงี่ยนไม่ได้ทำให้ฉุกคิดว่าไม่ใช่คนที่ติดต่อมา ร่างสูงเดินเปลือยไปยังโต๊ะข้างเตียง ดึงลิ้นชักแล้วหยิบถุงยางอนามัยแบบบางพิเศษ ขนาดไซซ์ 58 อันแสนภูมิใจ ทั้งหล่อ รวยควยใหญ่ ที่สำคัญหอมราวกับทำมาจากต้นกฤษณา แม่ง ภูมิใจที่สุด...20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช







![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)