Se connecterรถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก
“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น” “รอกันแบบนี้เลยเหรอ” “อืม...เป็นปกติ” แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิด ธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ “ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม” ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์ “ลงมา” “คุณวิน ญ่า...” “ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง” หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคย ภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที่ถูกจัดไว้ต้อนรับทำให้บรรยากาศดูอบอุ่นทันที ญาติผู้ใหญ่หลายคนซึ่งนั่งรออยู่หันมามองพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน “กลับมาแล้วเหรอวิน…แล้วนี่คงเป็นเมญ่าที่เราเล่าให้ฟังสินะ” เสียงป้าท่านหนึ่งดังขึ้น อายุราว 60 ปีแต่ยังดูแข็งแรงและเดินเหินอย่างทะมัดทะแมง “คุณป้า สวัสดีครับ” “คนนี้เหรอหลานสะใภ้ป้า” “คนนี้ครับ” เมญ่ายืนตัวเกร็ง หน้าแดงจัดไม่กล้ามองหน้าคนแก่กว่า หลุบดวงตามองพื้นเห็นเพียงปลายเท้าที่แต่งแต้มสีแดงเลือดนกบนเล็บทั้ง 10 นิ้ว “ส...สวัสดีค่ะ” มือขาวพนมขึ้น ไหว้ย่อแทบจะก้มครึ่งตัวอยู่รอมร่อ เอ่ยด้วยเสียงนิ่มนวล แม้ในใจยังตื่นเต้นแค่ไหนก็ตาม “ตาวิน...ดูๆ แฟนเรามารยาทงามมาก” ญาติฝั่งแม่ของธาวินกุมมือแล้วยกตัวเมญ่าให้เหยียดตรง ก่อนจะประคองแก้มแดงนวลปลั่ง พินิจมองความสวยที่ประดับบนใบหน้าของหญิงสาว “หนูชื่อเมญ่าค่ะ” “หนูเมญ่า สวยจริงๆ” “นี่ป้าเดือน พี่สาวแม่ฉันเอง” มุมปากชมพูอิ่มยกขึ้น ก้มหัวครั้นยืนสูงกว่าผู้ใหญ่ “ไปๆ เข้าไปโต๊ะอาหาร พ่อกับแม่เรารออยู่” พูดจบเดือนแขก็เดินนำเข้าไปก่อน ตามด้วยธาวินและต่อท้ายด้วยแขกสำคัญของบ้าน ห้องรับประทานอาหารถูกจัดเตรียมไว้อย่างอลังการ ไม่ว่าจะเป็นเมนูที่สั่งมาจากโรงแรม บางอย่างทำเอง ผลไม้ของหวานวางไม่ต่างจากมีโต๊ะจีนไฮโซ “ดวงจ๊ะ เด็กๆ มาแล้ว” ผู้ใหญ่ที่นั่งรอผงกหัวขึ้น หัวโต๊ะคือธวัฒน์พ่อ ถัดมาคือดวงเด่น พ่อและแม่ของธาวิน และยังมีคนอื่นๆ ไม่ว่าจะเป็นน้าอาของชายหนุ่ม “นั่งเลย เดินทางมาเหนื่อยๆ กินก่อน” เก้าอี้เลื่อนออก ธาวินดันหญิงสาวลงนั่งตรงข้ามกับแม่ของเขา การกินข้าวกับผู้หลักผู้ใหญ่ดูเป็นเรื่องยากของคนง่ายๆ อย่างเมญ่าเสียแล้ว “สวัสดีค่ะ” ไม่รู้ต้องเริ่มจากใครก่อน ยกมือค้างเติ่งกลางอก ไล่ไหว้ทุกคนที่อยู่ตรงนี้ แม้กระทั่งคนสนิทของดวงเด่น เมญ่าก็ไม่เว้น “ฉันเป็นพ่อตาวิน” ชายมีอายุสวมแว่น หน้าตาดูใจดีเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงฟังทุ้มหู “ฉันเป็นแม่ ส่วนนี่อามล น้องสาวพ่อตาวิน คนหล่อๆ คือน้าจักร น้องสาวแม่เอง” ดวงเด่นแนะตัวเองและคนอื่นๆ โดยไม่รอใคร เมญ่ายิ้มรับ มองคนนั้นทีคนนี้ทีแบบงงๆ ทว่าไม่มีใครถือสาเพราะรู้ดีว่าคนมาใหม่ประหม่า ข้าวตักลงจานตรงหน้า เป็นมื้ออาหารที่เมญ่ารู้สึกว่ามันเกร็งและเขินทำตัวไม่ถูกในเวลาเดียวกัน “ทำไมถึงได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันขนาดนี้” เพราะไม่เคยเห็นคุณป้าน้าหรืออาอยู่ร่วมตัวกันในวันธรรมดา ธาวินก็อดสงสัยพลางเอ่ยถามไม่ได้ “แม่แกเขาตื่นเต้น จะได้เจอว่าที่ลูกสะใภ้เลยเรียกกันมาอย่างที่เห็น” จักรเป็นคนตอบ หัวเราะขบขันไม่น่าเชื่อว่าหลานชายของตนจะพาผู้หญิงเข้าบ้านและแนะนำให้รู้จัก “ถ้าอย่างนั้น ผมจะบอกทุกคนอย่างเป็นทางการ” “...” สายตาทุกคู่จับจ้องมาที่ธาวิน โดยไม่เอื้อนเอ่ยอะไร ราวกับตั้งใจฟัง ส่วนเมญ่านั่งจิกเล็บตัวเองภายใต้บรรยากาศไม่คุ้นชินและตื่นเต้นจนเหงื่อซึมตามกรอบหน้า“เมญ่า คือผู้หญิงที่ผมรักและพร้อมสร้างครอบครัวด้วยกัน” หญิงสาวหันมองเสี้ยวใบหน้าหล่อเหลา เขาแสดงสีหน้าจริงจังในประโยคที่พูดออกมา เมญ่าน้ำตาคลอ นอกจากธาวินจะมอบความรักแสนจริงใจให้กัน ยังมีครอบครัวของฝ่ายชายที่ต้อนรับอย่างอบอุ่น มันเหนือความคาดหมายของผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่มีคำถามว่าเธอเป็นลูกใคร ทำงานอะไรมา มีแต่คำว่าลูกรักใครพ่อกับแม่ก็รักตาม20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช