Beranda / โรแมนติก / พ่ายธาวิน / Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้

Share

Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้

last update Tanggal publikasi: 2026-04-16 15:52:00

ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่

ก๊อก ๆ !!

เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า

“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”

“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”

“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”

“...”

คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี

“แม่ขอเข้าไปหน่อย”

เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแก่กว่าเดินเข้ามาได้สะดวกขึ้น ก่อนจะปิดประตูลงสนิทเมื่อคนด้านนอกเดินเข้ามาด้านใน

ดวงเด่นสำรวจรอบห้อง มองดูข้าวของที่ตั้งใจเตรียมไว้ให้ลูกสะใภ้และมันถูกเอาออกมาใช้งาน พลันนั้นก็คลี่ยิ้มอย่างดีอกดีใจ

“ของที่แม่เตรียมให้ หนูใช้ได้ใช่ไหม”

“ได้ค่ะ”

เมญ่าเอ่ยตอบ ทุกอย่างที่เตรียมไว้ล้วนแต่เป็นของดีทั้งนั้น

“ไม่มีอะไรขาดเหลือใช่ไหม”

“ไม่มีค่ะ”

ต่อให้มีคงไม่กล้าพูด แค่ข้าวของที่ตระเตรียมไว้รอก็เกรงใจมากจนไม่กล้าขออะไรเพิ่มเติม

“รู้ไหมว่าแม่เบาใจขึ้นเยอะ”

“อะ...อะไรเหรอคะ”

“เบาใจที่ธาวินรักใครเป็นเสียที พูดตรงๆ แม่อยากอุ้มหลาน”

“...”

ประโยคนั้นทำคนฟังแก้มร้อนขึ้นมากะทันหัน ในหัวของเมญ่าไม่เคยคิดเรื่องนี้ ทว่าผู้ใหญ่ต้องหน้ากลับต้องการและรบเร้าอยากมีหลานตัวน้อยๆ สักคน

“แต่คืนนี้ นอนกันคนละห้องไปก่อน”

“ญ่าเข้าใจค่ะ”

“แม่ไม่กวนแล้ว นอนหลับฝันดีนะลูก”

มือเหี่ยวๆ แต่ประดับด้วยแหวนเพชรเม็ดโตแตะต้นแขนเรียวเล็กเล็กแผ่ว จากนั้นเดินออกจากห้องเพราะจะกวนเวลาพักผ่อนว่าที่ลูกสะใภ้มากเกินไป

เมญ่าล็อกประตูให้สนิท หมายจะขึ้นเตียงพักผ่อน แม้จะยังข่มตานอนไม่หลับก็คงนอนเล่นไปพลางๆ ยังไม่ทันเอาขาขึ้นเตียงเสียงเคาะจากด้านนอกก็ดังขึ้นอีกครั้ง เธอคิดว่าคุณแม่ของธาวินคงลืมบอกอะไรแน่ๆ หมุนตัวกลับในทันที เปิดประตูและกำลังอ้าปากเอ่ยถาม ต้องชะงักค้างกลางอากาศ เมื่อคนด้านนอกไม่ใช่ดวงเด่น แต่เป็นธาวิน ชายหนุ่มมองซ้ายมองขวา เพียงชั่วครู่เขาดันประตูเข้ามาโดยไม่ขออนุญาต

“คุณวิน”

“คุณแม่เข้านอนแล้ว”

“ทราบค่ะ แต่ว่า...”

“แต่อะไร”

ชายหนุ่มพูดแทรกทันที เขารอจังหวะให้ทุกคนในบ้านเข้าห้องนอนเพื่อเข้ามาหาคนรักของตน

“คุณแม่ห้ามนอนด้วยกัน”

“ใครทำได้ล่ะ...ไม่ได้นอนกับเธอ หายใจไม่ออกพอดี”

พูดจบก็รวบเอวบาง ดันร่างขาวเข้ากอดแทบจมอก ธาวินจูบหัวไหล่หอมๆ แล้วตามมายังแก้มเนียน สูดกลิ่นพลางจูบละมุนราวกับคนอดยากก็ไม่ปาน

“คุณแม่ดุ”

“ป่านนี้คงหลับ เหลือแค่เราสองคน”

ธาวินดึงสายเสื้อนอนให้หลุด งับหัวไหล่หอมๆ แล้วดูดดึงชนิดที่ว่าขึ้นร่องรอยไว้เป็นหลักฐาน สัมผัสเรือนกายอันคุ้นเคย บีบทุกสัดส่วนทำเมญ่าเผลอหลุดครางออกมา

“ฮื่อ...!”

เท้าขาวถอยหลังทีละก้าวพร้อมกับเท้าหนาที่สืบไปด้านหน้า ดันหญิงที่อยู่ในอ้อมกอดตนไปยังเตียง ริมฝีปากซุกไซ้ข้างลำคอระหง ธาวินดอมดมความหอมละมุนไม่ต่างกับเป็นสิ่งเสพติด กายขาวตกอยู่ใต้การเล้าโลม เมญ่าทำได้เพียงยืนให้อีกฝ่ายครอบครองอย่างปรารถนา ยิ่งโดนสัมผัสด้วยริมฝีปากและลมหายใจ ทำร่างทั้งร่างอ่อนยวบและพร้อมเป็นของธาวินอีกครั้งและอีกครั้ง

ด้านนอกปิดไฟทีละดวงโดยแม่บ้านที่สำรวจความเรียบร้อยรอบสุดท้าย เหลือเพียงบันไดที่ยังเปิดไว้ส่องทางเผื่อมีใครลงไปหาอะไรกิน ส่วนด้านในสว่างจ้าส่องสะท้อนร่างคนสองคนที่ยังกอดฟัดรัดกันนัว ก่อนจะล้มลงเตียงนิ่มไปพร้อมกัน

“อ่ะ...คุณวิน”

“น่ารัก”

“เว้นไว้สักวันไม่ได้หรือไง คุณแม่ห้ามด้วย”

“ไม่ได้ ใครก็ห้ามไม่ได้”

ชายหนุ่มดื้อดึง ห้ามอะไรไม่ห้าม ห้ามคนรักกันนอนด้วย ห้ามมีอะไรกัน ทั้งที่ทำมานักต่อนักมันเป็นไปไม่ได้ ธาวินไม่เชื่อฟังแม่ในคราวนี้ ขยับร่างขาวนอนให้ถนัด ตามขึ้นคร่อมก่อนจะป้อนจูบละมุนเสียก่อน ริมฝีปากสัมผัสกันอย่างตั้งใจ เมญ่าเองแม้จะเอ่ยปราม ทว่าเต็มใจให้เกิดขึ้นให้ห้องนี้ ครั้นบรรยากาศใหม่มันจับจูงและกระตุ้นอารมณ์ออกมามากเช่นกัน เรียวปากอิ่มชมพูระเรื่ออ้ารับลิ้นร้อนที่สอดเข้าหา ต่างฝ่ายก็หยอกเอินบนเตียงนอนนิ่มขนาดกว้าง

มือหนาลูบต้นขาขาวเนียน เลิกชายกระโปรงชุดนอนขึ้นสูงแล้วบีบก้นกลมแรงเต็มมือ จังหวะการจูบหนักขึ้น ดูดดื่มกระทั่งมันร้อนแรง ริมฝีปากบดเบียดเข้าหาอย่างเร่าร้อน เสียงดังจ้วบปนเสียงครางกระเส่าของกันและกัน

“ฮื่อ...อ่าส์”

“ฮืม”

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • พ่ายธาวิน   Chapter 56 พ่ายธาวิน

    20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห

  • พ่ายธาวิน   Chapter 55 ไม่นานเกินรอ

    หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม

  • พ่ายธาวิน   Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc

    ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!

  • พ่ายธาวิน   Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้

    ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ

  • พ่ายธาวิน   Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้

    รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที

  • พ่ายธาวิน   Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่

    เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช

  • พ่ายธาวิน   Chapter 42 หัวใจอ่อนๆของเมญ่า

    หลายวันต่อมาบาดแผลบนขาของธาวินค่อยๆ ดีขึ้น เดินเหินได้ตามปกติ อาจจะมีหน่วงตึงบ้างบางจังหวะก็เท่านั้น เขาอยู่ที่นี่เพื่อตามง้อเมญ่าก็นับได้ 2 สัปดาห์ ทว่าไม่มีโอกาสเพื่อขอโทษหรือได้นั่งจับมือคุยกันจริงจังเสียเลย ครั้นอีกฝ่ายเอาแต่หลบหน้าและทำตัวยุ่งวุ่นวายตลอดเวลา อาการบาดเจ็บทำเขาเสียเวลาไปตั้งหนึ

  • พ่ายธาวิน   Chapter 41 รู้ไหมว่าอยากให้กลับมา

    20:00บ้านทั้งหลังเหลือแค่ธาวินและเมญ่า น้องฝาแฝดไปงานวันเกิดเพื่อนในหมู่บ้าน ส่วนมุตายังอยู่ท่าเรือครั้นเรือของลุงสมิงเทียบท่าค่ำนี้อีกลำเมญ่านั่งหน้าโต๊ะเครื่องแป้ง สางผมด้วยหวีซี่ใหญ่ มองตัวเองหน้ากระจก สำรวจใบหน้าที่หมองคล้ำลง ถอนหายใจกับผิวที่ดูแลมาอย่างดี ตอนนี้มันหมองจนอดคิดไม่ได้ว่าเธอต้อง

  • พ่ายธาวิน   Chapter 40 ขอโทษที่ทำให้เสียใจ

    21:40เมื่อต้องพักให้หายดี และบ้านหลังนี้ไม่มีห้องเพียงพอต่อผู้อาศัยใหม่ ที่นอนของธาวินเลยอยู่โถงบ้านเล็กๆ เขาเลือกนอนชิดผนัง และห้องข้าง ๆ คือห้องของเมญ่าชายหนุ่มสวมกางเกงเอวยืดลายผ้าปาเต๊ะ เสื้อตัวเก่าของลุงสมิง ให้หยิบยืมครั้นธาวินไม่มีเสื้อผ้าติดมาสักตัว นอนสอดแขนใต้ศีรษะ อ้าขากว้าง พลางกระดิก

  • พ่ายธาวิน   Chapter 39 พยายามง้อ

    ร่างสูงเดินขากะเผลกเข้าบ้าน ได้ลุงสมิงชายตัวโต พอ ๆ กับคนเจ็บประคองนั่งบนเก้าอี้ ธาวินอยู่ในสภาพสะบักสะบอม กางเกงขาดครึ่งเพราะต้องตัดออกเพื่อง่ายต่อการทำแผล เนื้อตัวมอมแมมคลุกฝุ่น ผมเผ้ามีเศษใบไม้ติดเป็นชิ้นเล็กๆ ครั้นโดนไอ้ด่างขย้ำนอนกลิ้งลงพื้นชนิดเลือดตกยางออก โดยมีเมญ่าให้ท้ายปล่อยมันกัดจนเป็นเ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status