Se connecterPartager
Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
Date de publication:
2026-04-16 15:53:10หลายวันต่อมา
ความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการ ภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม “ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี” “เหรอคะ” เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก “วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า” “ค่ะ” นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย “ทำได้ใช่ไหม” “ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่” “ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ” ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนมีความพยายาม เพราะรู้ดีว่าแต่ละคนมีประสบการณ์เรื่องต่างๆ ไม่เท่ากัน เธอทำขนมเก่ง ใช่ว่าอีกคนจะทำเป็น ฉะนั้นต้องค่อยๆ สอนกันไป มือขาวบรรจงนวดอย่างตั้งใจ บอกครั้งเดียวเมญ่าก็จำแม่นและทำได้ดีขึ้นเรื่อยๆ “แบบนี้ไหมคะ” “ไหนดูสิ” “...” คนอายุมากมองแป้งในกะละมัง มันถูกนวดเพื่อเตรียมปั้นทำขนมได้แล้ว ที่สำคัญส่วนผสมทั้งหมดคลุกเคล้าเข้ากันเป็นเนื้อเดียวกันได้อย่างละเอียด “ใช้ได้ เก่งนะเรา” “...” เมญ่ายิ้มตอบอย่างดีอกดีใจ “หัวไว...ทำไมตาวินตาถึงแบบนี้” ยิ่งชื่นชม เมญ่าก็ยิ่งเขิน ยิ้มไม่หุบและมองผู้ใหญ่กำลังสอนทำขนมในขั้นตอนต่อไป โถงบ้านมีพ่อลูกนั่งอยู่ด้วยกัน ธวัฒน์อ่านหนังสือธุรกิจ ส่วนธาวินกำลังเซ็นเอกสารและส่งเป็นไฟล์ตอบกลับให้ผู้จัดการผ่านอีเมล “อยู่อีกกี่วันล่ะ” ธวัฒน์ปิดหนังสือในมือ พร้อมเอ่ยถามลูกชายของตน “อีกสองสามวันคงกลับ” “กลับไปคราวนี้ ก็คุยกันซะนะ” “คุยอะไร” ชายหนุ่มมองพ่อ พลางขมวดคิ้วอย่างงงๆ “คุยกันในเรื่องอนาคต อายุแกก็ไม่ใช่น้อย กว่าจะจัดการเรื่องงานให้ลงตัว เตรียมพร้อมเรื่องแต่งงาน” เหมือนว่าความรักของเขาถูกสนับสนุนเป็นอย่างดี ระหว่างตนกับเมญ่าเป็นความรักที่เพิ่งเริ่มอย่างเปิดเผย แม้ก่อนหน้าจะมีความรู้สึกมานานพอสมควรแต่เขาจะไม่นับรวมเพราะถือว่าเป็นช่วงเวลาแย่ๆ สำหรับหญิงสาวคนรัก “พ่อรีบเหรอ ผมทำหลานให้ก่อนเลยได้” “พ่อไม่เท่าไหร่ แต่แม่แกนับวันรอ ส่วนเรื่องหลานมีเร็วเท่าไหร่ยิ่งดี แต่อย่าลืมแม่แกคนหัวโบราณ มีลูกก่อนแต่งคงช็อกกันพอดี” ธาวินที่ได้ยินหัวเราะออกมา ดวงเด่นถูกปลูกฝังให้เข้าตามตรอกออกทางประตูและอยากทำทุกอย่างให้มันถูกต้องตามลำดับ แม้ตอนนี้ธาวินกับคนรักจะทำข้ามมาแล้วหลายอย่างแล้วก็ตาม “แต่ได้กันแล้วน่ะสิ แม่คิดมากอะไร” “ไอ้นี่ ให้เกียรติเมญ่าหน่อย” “เข้าใจพ่อ ผมน่ะพร้อมเสมอ ต้องถามญ่าด้วย ญ่ามีแม่มีน้องที่ต้องดูแล” ตัวเขาเองไม่กังวล พร้อมทุกอย่างหากอีกฝ่ายตกลงยอมมาใช้ชีวิตเป็นคนคนเดียวกัน แต่เมญ่ายังมีคนข้างหลังต้องดูแลและเรื่องแบบนี้ต้องคุยกันให้ดีเสียก่อน “อย่านานแล้วกัน” “ไม่นานเกินรอ พ่อได้ขอเมียให้ผมถึงภูเก็ตแน่” “เออ...จะรอ”
Dernier chapitre
พ่ายธาวิน Chapter 56 พ่ายธาวิน
20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
พ่ายธาวิน Chapter 55 ไม่นานเกินรอ
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
พ่ายธาวิน Chapter 54 ที่รักของธาวิน Nc
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
พ่ายธาวิน Chapter 53 ใครก็ห้ามไม่ได้
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
พ่ายธาวิน Chapter 52 ว่าที่ลูกสะใภ้
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
พ่ายธาวิน Chapter 51 พามาพบผู้ใหญ่
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช
พ่ายธาวิน Chapter 34 ทุรนทุราย
ประโยคนี้ลอดถึงหูคนแอบฟังอีกครั้ง แม้น้ำเสียงไม่ได้ดังมาก แต่ได้ยินชัดเจน ทะลุจากด้านนอกเข้ามาทิ่มแทงหัวใจคนด้านในซ้ำแล้วซ้ำเล่า เมญ่าขบริมฝีปาก น้ำตาคลอเบ้าจะร้องไห้อีกแล้ว เธอรีบเชิดหน้าแหงนมองเพดานสีขาว พ่นลมหายใจเข้าออก กลั้นอาการสึกกร่อนทางใจสุดอย่างสุดกำลัง หากร้องไห้ต้องแต่งหน้าใหม่ คงเสียเว
พ่ายธาวิน Chapter 33 ยังเจ็บซ้ำ
20:00รถโดยสารเที่ยวสุดท้ายจอดรับ เมญ่าขึ้นนั่งพร้อมผู้โดยสารคนอื่นๆ อีก 2 คน นั่งกอดกระเป๋า มองไปยังท้องถนนอัดแน่นไปด้วยรถรายามค่ำคืน ลมพัดเส้นผมอ่อนปิดดวงตา ทว่าก็ปล่อยให้มันอยู่อย่างนั้น นั่งเหม่อมองแสงสียามค่ำคืน ภายใต้ดวงตาคมที่มองอยู่ไกลๆ ธาวินแอบขับรถตามเมญ่าที่นั่งรถโดยสารกลับอะพาร์ตเมนต์ก
พ่ายธาวิน Chapter 32 เจ็บจนทนไม่ไหว
วันต่อมาหัวใจที่แตกสลายส่งผลต่อร่างกายไม่อยากลุกขึ้นมาทำอะไรเลย เมญ่าอยากทิ้งร่างตัวเองไว้บนเตียง อยู่ลำพังคนเดียวในห้องสี่เหลี่ยมเหมือนที่ผ่านมา แต่เพราะยังมีคนข้างหลังต้องดูแล ก็ต้องฝืนหอบหัวใจบอบช้ำและร่างกายราวคนไร้วิญญาณมาทำงานเช่นเดิมบรรยากาศยังคงเหมือนทุกวัน ลูกค้าต่างชาติทยอยเข้ามาเช็กอิน
พ่ายธาวิน Chapter 31 เสียใจไม่มีวันสิ้นสุด
Anna Apartment“จอดตรงนี้เลยค่ะ”น้ำเสียงขึ้นจมูกบอกคนใจดี รถค่อย ๆ เคลื่อนตัวช้าและจอดให้เธอลง“โอเคไหมครับ”เมญ่าไม่ตอบ ควักเงินในกระเป๋าส่งให้ หมายเป็นค่าโดยสารแต่อีกฝ่ายก็ไม่เอา“คนไทยด้วย มีอะไรก็ช่วยกัน”“ขอบคุณค่ะ“พักผ่อนนะครับ ค่อยๆ คิด นอนให้อิ่ม พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”ชายที่ไม่รู้จัก แสดงคว
Vous vous intéresseriez aussi à
นับเวลาสามสิบวัน ฉันจะเป็นอิสระ
อิงเซี่ย68.6K Vues3P อาหมวยโดนอาเฮียใหญ่ทั้งสองจับทำเมีย
Sadistic_X127.0K Vuesพิศวาส แรงรัก เมีย นักโทษ ของ นายน้อย
เจ้าหน่อไม้น้อยแห่งตระกูลกู่236.9K Vuesคุณทนายตัวร้าย ฉันขอบายนะคะ
หรงหรงจื่ออี107.1K Vuesลีลาว้ากวิศวะ
Thita_1.3K Vuesหลงเหลี่ยมเตชินทร์
Thita_177 Vuesพันธนาการรัก
Newpitcha 77 Vuesล้างกระดานชะตา พาใจว้าวุ่น
LiHong113 Vues
