LOGINธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิด
ชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกาม ท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตน เขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่ “ฮื่อ...!” ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก “อ่าส์...!” ชายหนุ่มปาดลิ้นเลียแผล็บ หยาดน้ำลายเปียกกางเกงชั้นในตัวบาง พลางดูดเนื้ออวบอิ่มแทบจะกลืนกินหลุดหายลงคออยู่รอมร่อ เมญ่ากัดปากแน่น ครั้นรู้สึกว่าตัวเองจะส่งเสียงแห่งความเสียวออกมาเกินพิกัด แต่เหมือนว่าจะอดกลั้นไม่ไหวต้องหลุดออกมาเมื่อคนรักเกี่ยวขอบกางเกงชั้นในแล้วจ้วงนิ้วเข้ารูรักโดยไม่ถอดออก ยังกระดกปลายลิ้นตวัดเม็ดเกสรสีเข้มเล็กน้อยไปพร้อมกับการขยับท่อนนิ้วเข้าออกอีกด้วย“เสียวไหมคะที่รัก” ไม่น่าถาม เมญ่าตัวเกร็งขึ้นเล็กน้อย ยกสะโพกลอยเหนือเตียงแล้วยังติดสั่น ผงกหัวมองคนด้านล่างมอมเมาตัวเองด้วยน้ำหวานจากเกสรดอกไม้ช่อนั้น เลียแผล็บแสนเอร็ดอร่อยไม่ต่างจากของกิน “พะพอแล้ว หยุดเลียนะ ฮื่อ!” “หวานขนาดนี้ หยุดได้ไงคะ” ธาวินเอ่ยด้วยน้ำเสียงกระเส่า มองรูรักโดนนิ้วของตนเสียบค้างเติ่งเอาไว้ รอบเรียวนิ้วแกร่งแฉะไปด้วยน้ำเมือกใส ถอนออกมาก็ยืดย้วยติดปลายนิ้วเป็นสาย นิ้วกลางกระแทกกลับเข้าไปอีกครั้ง จากนั้นเร่งขยับเกี่ยวเบ็ดแจ๊ะๆ ดังขึ้น เมญ่ารับความรู้สึกแสนบรรยาย จิกปลายเท้าขยุ้มผ้าปูนอนอ้าและกลั้นเสียงร้องครางอย่างสุดกำลัง “อะ! อื๊อส์...พอ อ่ะ!! เสียว” ไม่หลงเหลือตัวตน โดนเกี่ยวช่องทางยังเหนื่อยหอบขนาดนี้ เรื่องบนเตียงเมญ่าพ่ายแพ้ธาวินวันยังค่ำ ร่างสูงเหยียดขึ้นเต็มตัว ถอดชุดนอนสีเข้มกองลงพื้น และตามด้วยกางเกงชั้นในสีหวานแว๋วของหญิงสาว แทนที่เมญ่าจะนอนอ้าขาเหมือนเคยๆ แต่ไม่ใช่ ถูกอุ้มลอยขึ้นเอวแล้วดันแผ่นหลังชิดกับผนังห้องสีขาวนวล สายเสื้อนอนหลุดหลวมโคลงเคลง ตกไหล่สองข้างเห็นเนินอกอวบเด้งดึ๋งต่อดวงตาคม ปลายหยักเงาวับชนก้นนิ่ม ก่อนจะเจ้าของแก่นกายจะควงลำเอ็นใหญ่และหาตำแหน่งที่ต้องการมุดทักทาย “ตัวเบาแบบนี้ อุ้มเย็ดสบายเลย” “ลามก” “หรือเธอไม่ชอบ ฮืม...” ไอ้ชอบมันก็ชอบ แต่เป็นผู้หญิงยิงเรือให้พูดเรื่องอย่างว่าต่อหน้าผู้ชายแบบไร้ยางอาย ใครเขาทำกัน ความใหญ่โตเสือกไสเข้าทีละนิด แขนแกร่งสอดไว้ใต้ข้อพับหัวเข่า ตะปบก้นกลมแบะออกอำนวยความสะดวกให้ท่อนลำแข็งๆ ผ่านเข้าไปโดยง่าย และมันก็ไม่อยากอย่างที่คิด ช่องทางรักเติมเต็มด้วยเอ็นอุ่นๆ สอดใส่จนสุดและหยุดนิ่งไว้ก่อน เมญ่ากระชับต้นคอคนรักแน่น เป็นฝ่ายป้อนจูบขณะที่ยังถูกอุ้มเสียบความใหญ่โตค้างคาในช่องทาง จุดเชื่อมต่อยังไม่ขยับ ทว่าเสียดสีจากร่างกายที่เคลื่อนไหวแต่กลับสร้างความเสียวให้ได้ดีไม่ต่างกัน ภายในตอดขมิบรัดรึง ทำชายหนุ่มอดส่งเสียงครางทุ้มในลำคอไม่ได้ ยืนป้อนจูบสักพัก จังหวะการสอบเอวก็เกิดขึ้น ร่างน้อยๆ กระเพื่อม รับการเสยกระแทกของชายหนุ่มที่ส่งตัวตนให้กัน เมญ่าซาบซ่านหนัก ยามอีกฝ่ายกระแทกขึ้นมาโดนจุดสำคัญภายใน “อ้าส์...อึกส์...อ๊าส์!!” เสียงร้องครางยังอดกลั้นบางจังหวะ ทว่าแอบหลุดเมื่อโดนเสยเข้าใส่แรงๆ จนจุกหน่วง หลังบางเสียดสีไปกับผนังห้องนอนแทบถลอก ขณะที่อีกคนอัดตัวตนเข้ามาอย่างล้ำลึก ร่างหนาเกร็งหนัก กล้ามแขนขึ้นเป็นมัดเมื่อต้องรับน้ำหนักหญิงสาวและประคองไม่ให้หล่น กระนั้นไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา พั่บ!! พั่บ!! พั่บ!! หน้าอกอวบอัดบี้กับอกแกร่งชื้นเหงื่อ หว่างขาแฉะไปด้วยน้ำเมือกใสที่ขับออกมาอาบท่อนลำเสียจนเคลื่อนตัวเข้าออกได้คล่อง เมญ่าหวีดเสียงร้องขาดห้วงทั้งร่างกายยังโคลงคลอนไปตามแรงกระแทกที่เสยส่งมา “...ซีดส์ เสียว” จังหวะร้อนแรงหยุดลงชั่วครู่ ธาวินควงท่อนลำของตนหมุนวนเคลื่อนเป็นวงกลมอยู่ในช่องท้อง การกระทำมันแสนปั่นป่วน เร่าร้อนเสียจนอีกฝ่ายสมองขาวโพลน หูอื้อตาพร่าแล้วยังเผลอร่อนบนเอวอย่างลืมตัว “ญ่า...อ้าส์...เสียวแล้วค่ะ ฮื่อ...เสียว” มุมปากมีหยาดน้ำลายไหลออกมา เอ่ยกระท่อนกระแท่นครั้นร่างกายโดนชายคนรักครอบครอง แต่สติสัมปชัญญะกระเจิงหายไปคนละทิศละทาง “กอดแน่นๆ ไว้นะญ่า” “อือ...” เรียวแขนกระชับต้นคอแกร่ง พลันนั้นร่างน้อยๆ ก็กระเพื่อมหนักแทบนับจังหวะไม่ได้เลย เมื่อธาวินเสยเข้าใส่แบบรัวยิ่งกว่าเอวมีมอเตอร์ควบคุม ชายหนุ่มสวนกระแทกดังปั๊กๆ ราวกับเร่งรีบ แต่ทว่าความเสียวซ่านมันเล่นงานหนักจนไม่อาจช้าไปกว่านี้ ส่งเสียงคำรามภายในห้อง ระงมแข่งกับหญิงสาวที่หวีดร้องหนัก แต่โชคดีที่บ้านหลังนี้กว้างมากพอที่เสียงแห่งความสุขจะไม่ดังไปรบกวนคนอื่น “อะ ๆ อ่ะ อ้ะ อ๊าส์ !!” “อ่าซี้ดส์...ฮื่ม” ความอุ่นซ่านอัดแน่นภายในช่องทาง ธาวินเสร็จสมและปลดปล่อยออกมาทุกหยาดหยด ก่อนจะอุ้มคนบนเอวกลับมานอนลงเตียง ถอดท่อนลำมองรูรักวูบโหวงและขาวโพลนด้วยน้ำรักของตัวเอง20:30Just’ 69 Haremทันทีที่รถหรูเคลื่อนจอด เมญ่าตาเบิกกว้าง ไม่ได้ตกใจที่ได้กลับมาที่นี่ แต่ตกใจที่ธาวินพาเธอมา“คุณวิน”“ทำไมทำหน้าแบบนั้น”“พาญ่ามาที่นี่”หันหน้ากลับไปถามด้วยท่าทางงงๆ“ทุกอย่างมันคืออดีตไปแล้วญ่า ต่อให้เธอเคยเป็นของใครมาก่อน ฉันก็ไม่คิดแบบนั้นอีกแล้ว”ชายหนุ่มแตะมือลงต้นขานิ่ม บีบเบาๆ และยิ้มอย่างสบายใจ พลันนั้นก็ลงจากรถมาก่อน เดินอ้อมมาเปิดประตูให้คนด้านในลงตาม วันนี้เมญ่าแต่งตัวสวยและเซ็กซี่ที่สุดดวงตาสีอ่อนมองด้านหน้าของ Just’ 69 Harem ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม เพิ่มเติมคือมีการ์ดรักษาความปลอดภัยหน้าใหม่ๆ ที่เธอไม่เคยเห็น อาจเป็นไปได้ว่าเมฆารับเข้ามาหลังจากเธอลาออกในครั้งนั้นมือหนากระชับมือขาวบาง ธาวินเดินล้วงกระเป๋าไปยังประตูทางเข้าพิเศษที่มีไว้ให้กับลูกค้าคนสำคัญและธาวินคือหนึ่งในนั้นด้านในอึกทึกด้วยเสียงเพลงและแสงไฟละลานตา ทันทีที่เข้าไป เมญ่าแอบหรี่ตาเล็กน้อย ครั้นตอนนี้ไม่ชินกับแสงไฟสีแดงม่วงสลับกับฟ้าและสีอื่นๆ ลูกค้าเข้ามาใช้บริการค่อนข้างมาก แต่ก็ยังคงให้ความเป็นส่วนตัวได้ดี“ญ่า...ญ่า!!”เสียงดังตะโกนแข่งกับเสียงเพลงที่เปิดภายใน เจ้าของชื่อที่ได้ยินห
หลายวันต่อมาความเกร็งเมื่อเจอต้องญาติผู้ใหญ่ของธาวินค่อยๆ เบาลง เปลี่ยนเป็นความสนิทสนมระหว่างเมญ่าและแม่ของธาวิน บรรยากาศภายในบ้านหลังโตเป็นไปอย่างอบอุ่น ชายหนุ่มได้ใช้โอกาสนี้พักผ่อนเต็มตัว อยู่กับครอบครัวมากขึ้นหลังจากย้ายไปอยู่ภูเก็ตถาวรเพราะต้องดูแลกิจการภายในห้องครัวกำลังวุ่นวาย ดวงเด่นนึกสนุก อยากโชว์ฝีมือตัวเองลองทำขนมให้ว่าที่ลูกสะใภ้ได้ชิม“ตอนแม่เป็นสาว ชอบทำให้คุณธวัฒน์กิน แต่พอคลอดตาวินไม่มีเวลาเลย ทิ้งฝีมือตัวเองนานหลายปี”“เหรอคะ”เมญ่ามองอุปกรณ์ต้องตาตาโต ไม่นึกมาก่อนว่าคนแก่กว่าจะชอบทำขนมเป็นงานอดิเรก“วันนี้มีโอกาสเสียที ลองดูนะญ่า”“ค่ะ”นอกจากจะเป็นหัวเรือใหญ่ทำของอร่อยๆ ในวันนี้ ยังได้เมญ่าและแม่บ้านคอยเป็นผู้ช่วย เมญ่าค่อยๆ นวดแป้ง โดยได้ดวงเด่นเป็นคนสอน ยังทำเงอะงะเพราะส่วนตัวเธอไม่ใช่ผู้หญิงมีปลายจวัก ทว่าต้องลองทำเพื่อไม่ให้ดูน่าเกลียดและโดนตำหนิว่าทำอะไรไม่เป็นเลย“ทำได้ใช่ไหม”“ได้ค่ะ ญ่าอาจทำไม่เก่ง แต่จะพยายามนะคะคุณแม่”“ชอบจัง...ชอบคนตั้งใจ”ดวงเด่นอดชื่นชมคนตรงหน้าไม่ได้ มองใบหน้าจิ้มลิ้มไม่มีเครื่องสำอางแต่งแต้ม พลางยิ้มกว้างราวกับภูมิใจ ดวงเด่นชอบคนม
ธาวินถอดริมฝีปาก มองเนินปากอวบของเมญ่าแดงก่ำเพราะถูกเขาดูดอย่างแรง ขณะที่ปากตนเปื้อนด้วยหยาดน้ำลายยืดออกมาเป็นสาย เมญ่าปรือดวงตามอง กระเส่าลมหายใจครั้นความซาบซ่านเล่นงานขึ้นมาทีละนิดชุดนอนสีชมพูไม่ได้บางมาก สังเกตดีๆ จะเห็นบราเซียและกางเกงชั้นในที่ยังสวม ธาวินวางมือบนอกอวบอิ่ม บีบเต็มง่ามและนวดฉุดความต้องการของเมญ่าออกมา จากนั้นสอดเข้าไปใต้แผ่นหลัง ใช้เพียงมือเดียวบีบตะขอบราเซียและปลดมันออกอย่างชำนาญ หัวนมกลมแป้นดุนดันผ่านชุดนอน สองจุกกลมตั้งเด่นตระหง่านต่อดวงตาสีรัตติกาลอันแสนหื่นกามท้องนิ้วโป้งคลึงเม็ดนมแข็งเป็นไต มองเจ้าของหน้าอกอวบนอนครางกระเส่าและหลับตาพริ้มอย่างมีอารมณ์ใต้ร่างตนเขาชอบเมญ่าตอนทำหน้าแบบนี้ หน้าเสียวๆ โคตรเซ็กซี่“ฮื่อ...!”ร่างอ้อนแอ้นบิดเร้า ทำผ้าปูเรียบตึงเริ่มยับยู่ยี่ ธาวินร่นกายลงต่ำ ดันหัวเข่าแยกออกจากกัน อ้ากว้างเห็นเนินอวบกลางหว่างขาถูกห่อรัดด้วยกางเกงชั้นในสีเดียวกับบราเซีย นิ้วโป้งคลึงตรงตำแหน่งรอยแยก ขยี้เบาๆ แต่ทำเมญ่าสะดุ้งจนก้นลอย สักพักก็ทิ้งลงเตียงเช่นเดิม ก่อนจะสะดุ้งโหยงอีกครั้ง เมื่อปลายลิ้นตวัดเลียช่องทางโดยไม่ถอดกางเกงในของเธอออก“อ่าส์...!
ห้องนอนสำหรับแขกถูกเตรียมไว้รอ เมญ่านั่งบนเตียงนิ่มสีขาว ซับผมที่เปียกจากการโดนน้ำขณะที่อาบ ดวงเด่นเป็นคนหัวโบราณ ต่อให้รู้ว่าลูกชายและคนรักจะเลยเถิดมากันนับครั้งไม่ถ้วน ถ้ายังไม่แต่งงานต้องนอนแยกห้องกัน ฉะนั้นคืนนี้ เมญ่าต้องนอนคนเดียวในห้องกว้างๆ ที่ไม่คุ้นชินเสียเท่าไหร่ก๊อก ๆ !!เสียงเคาะไม่ดังมาก แต่ดึงความสนใจของคนด้านในได้ดี หญิงสาวมองไปยังต้นทางของเสียง ขมวดหัวคิ้วเข้าหากันเล็กน้อย ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 ทุ่ม บ้านหลังโตเงียบสนิทเหมือนทุกคนต่างเข้านอน หรือจะเป็นธาวิน ไม่น่าใช่ เพราะถูกแม่สั่งไว้ว่า ห้ามเข้าหาเธอเด็ดเหรอ ครุ่นคิดเพียงชั่วครู่ก็ลุกขึ้น จากนั้นเปิดประตู ค่อยๆ แง้มและชะโงกหน้าออกมาก็เห็นว่าเป็นดวงเด่นที่เคาะห้องเธอ คนแก่กว่าสวมชุดนอนผ้าซาตินสีม่วงเข้ม ยืนยิ้มแป้นไม่เห็นฟันอยู่ด้านหน้า“หนูญ่า...ยังไม่นอนใช่ไหม”“ยังค่ะ คุณแม่ละคะ”“แม่นอนไม่ค่อยหลับ เลยออกมาหาหนู”“...”คนอายุน้อยยิ้มรับเบาๆ เขินเล็กน้อยเมื่อถูกคนในบ้านหลังโตให้การดูแลและต้อนรับเป็นอย่างดี“แม่ขอเข้าไปหน่อย”เมื่อเจ้าของบ้านต้องการมีหรือจะกล้าขัด เมญ่าพยักหน้ารีบเปิดประตูอ้าออกกว้างแล้วถอยตัวให้คนแ
รถยนต์จอดสนิท เพียงเสี้ยววินาทีเสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น ด้านนอกมีคนรอรับและรออำนวยความสะดวก เมญ่าดวงตาเบิกกว้างอย่างตกใจ คนนอกสวมชุดเหมือนอย่างเป็นทางการ ท่าทางแสดงออกทำอย่างกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิงจากแคว้นใดในโลกหล้า ขณะที่ธาวินยังอมยิ้มมองอาการของคนรัก“คนใช้ คนสวน คนสนิทของคุณพ่อคุณแม่ทั้งนั้น”“รอกันแบบนี้เลยเหรอ”“อืม...เป็นปกติ”แต่ไม่ปกติสำหรับเมญ่าเลยสักนิดธาวินชินกับเหตุการณ์ตรงหน้า เวลาเขากลับบ้านมักถูกต้อนรับแบบนี้เสมอ ทว่าอีกคนยังเกร็งแทบก้าวขาไม่ออก เป็นผลให้ชายหนุ่มลงนำมาก่อนแล้วเดินอ้อมมารับเธอ“ทุกคนไปทำงานตัวเองเถอะ แฟนผมทำตัวไม่ถูกแล้วเห็นไหม”ผู้ใต้บังคับบัญชามองหน้ากัน เมื่อเป็นคำสั่งก็ไม่มีใครกล้าขัด เดินไปคนละทิศละทางแต่ยังชะเง้อและเหล่ตามอง เป็นเรื่องตื่นเต้นของตระกูลกนกวาณิชย์“ลงมา”“คุณวิน ญ่า...”“ลงมา ไม่อย่างนั้นจะมีแต่คนมอง”หญิงสาวกระชับมือบนตัก สูดหายใจหนักๆ แล้วส่งมือให้ธาวินประคองลงจากรถ มือหนากันศีรษะทุยกระแทกขอบประตู ระวังไม่ให้ล้มแล้วจับมือเดินเข้าบ้านที่ตนคุ้นเคยภายในห้องกว้างและใหญ่โต ข้าวของตกแต่งมีราคาสมกับเป็นบ้านคนรวย กลิ่นหอมละมุนของดอกไม้สดที
เครื่องบินโบอิ้งลำใหญ่ของสายการบินอันดับหนึ่งที่ใครๆ ต้องยกนิ้วให้ในการบริการและความหรูหรา ทะยานขึ้นท้องฟ้าจากภูเก็ตมายังสนามบินสุวรรณภูมิ โดยเลือกเวลาเดินทางในช่วงบ่ายเพราะเป็นเที่ยวบินที่เร็วที่สุดและมีที่นั่งติดกันธาวินกุมมือนุ่มของคนรักมาตลอดการเดินทาง มองหญิงสาวที่ปิดปากเงียบตั้งแต่เครื่องเริ่มสูงขึ้นกระทั่งลอยบนน่านฟ้า มองนอกหน้าต่างยังเห็นกลุ่มก้อนเมฆสีขาวลอยเป็นปุยนุ่นสะท้อนโดนแสงแดดที่อยู่เหนือกว่าสาดส่องลงมา บางจังหวะตัวเครื่องสั่นโครง ครั้นบินผ่านก้อนเมฆกลุ่มใหญ่ เพียงชั่วครู่ก็นิ่งตามเดิมเมญ่ามีอาการสั่นๆ กระนั้นไม่ใช่เพราะเธอกลัวความสูงแต่อย่างใด แต่กำลังกังวลและตื่นเต้นเมื่อต้องพบเจอผู้ใหญ่ของธาวินเป็นครั้งแรก มือหนากระชับแน่นคลายออกแต่ไม่ได้ผละออกจากกัน ธาวินใช้ปลายนิ้วเกลี่ยบนหลังมือขาวเบาๆ พลางยกมุมปากยิ้มละมุนส่งให้คนทำสีหน้าจะร้องไห้อยู่รอมร่อ“เป็นอะไร”“ญ่า...”“ไม่มีอะไรให้กังวลสักนิด ทุกคนต้องยินดี”แม้ธาวินจะการันตีว่าทุกคนในตระกูลใจดี ทว่าตัวเองเป็นเพียงลูกหลานชาวประมง ฐานะครอบครัวไม่ได้ยากจนข้นแค้น แต่ใช่ว่าจะร่ำรวยจนสมฐานะของอีกฝ่าย ทั้งอดีตที่ผ่านมาและอาช







![ดวงใจคนเถื่อน (NC20+) [ซีรีส์ คนเถื่อน 1/4]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)