MasukShare
Chapter 9
Tanggal publikasi:
2026-03-09 16:32:11ความเจ็บปวดแปรเปลี่ยนเป็นความเกลียดชังอย่างรุนแรง
ศิศิราผุดลุกขึ้นเมื่อรู้สึกว่าช่องท้องปั่นป่วนจนทนไม่ไหว เธอรีบวิ่งไปที่ห้องน้ำ โก่งคอเอาทุกสิ่งทุกอย่างออกมาจนหมด เดินอ่อนแรงออกมา ตาฝ้าฟางจนชนกับใครคนหนึ่ง
“ขะ ขอโทษค่ะ”
“น้ำค้าง เป็นอะไรไป!”
เสียงคุ้นเคยกับลำแขนแข็งแรงเกี่ยวร่างเล็กเอาไว้
“พี่กุล ฮึก! น้ำค้างอยากกลับบ้าน...”
“ได้ ๆ เดี๋ยวพี่พากลับ”
ความรู้สึกหลากหลายตีกันจนยุ่งเหยิง ความผิดหวัง เสียใจ ทั้งจากถูกหักหลังและการสูญเสียลูกทำให้น้ำค้างทนไม่ไหว ขณะที่เธอเจ็บปวดใจเจียนตายกับการเสียลูกไป ชายหญิงคู่นั้นกลับกำลังสร้างครอบครัวกันอย่างมีความสุข ศิศิราสุดจะทนไหว พอขึ้นมาบนรถได้ เธอปล่อยโฮออกมาทันที
“น้ำค้าง!”
ชวิศตกใจมาก แต่ไม่ว่าเขาจะปลอบยังไง คนตัวเล็กก็ยังร้องไห้น้ำตาไหลพรากไม่หยุด เขาเองก็พอรู้เรื่องราวของเธออยู่บ้าง จึงจับมือบางมากุม ปล่อยให้เธอร้องจนกว่าจะสบายใจขณะพาเธอกลับบ้าน
เขาเห็นเธอเป็นน้องสาวมาตลอด นึกเจ็บใจไอ้ผู้ชายเฮงซวยที่กล้าทำให้เธอเสียใจขนาดนี้ นับแต่รู้จักกันมา เขาไม่เห็นน้ำค้างอ่อนแอขนาดนี้มาก่อน พอถึงบ้านจึงประคองเธอไปนั่งที่สวน โอบกอดปลอบโยนเสียงนุ่ม
“ร้องให้สบายใจ... ต่อไปก็ไม่ต้องร้องอีก คิดซะว่าโดนหมามันกัด อกพี่กว้างขนาดนี้ซับน้ำตาเราได้หลายลิตรแน่นอน”
หลังจากร้องไห้จนเจ็บตาไปหมด ศิศิราอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เธอเช็ดน้ำตาป้อย ๆ บิดแขนที่กอดเธอไว้เบา ๆ
“ไม่ร้องแล้ว”
“ไม่ร้องแล้วค่ะ”
“ดีมาก น้องสาวพี่ทั้งเก่งทั้งสวยขนาดนี้ ใครมันไม่เห็นค่าคือตาถั่วมาก”
ชวิศขยี้ผมนุ่มหยอกล้อ ก่อนจะกระชับอ้อมกอดแน่นแล้วปล่อยเมื่อพบว่าสาวน้อยสบายใจมากขึ้น
“เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นหรือเปล่า บอกพี่ได้ไหม เดี๋ยวพี่จะไปเอาคืนไอ้คนที่มันทำให้น้องร้องไห้เอง”
“พี่นั่นแหละทำน้ำค้างร้อง”
“อ้าว”
“ก็เล่นโอ๋กันแบบนี้ไง น้ำค้างเลยรู้สึกผิดเลยที่วันนี้ไม่ได้ไปกินข้าวดูหนังกัน”
“เป็นงั้นไป โอเคพี่ยอมรับผิดก็ได้ งั้นพี่ขอไถ่โทษเป็นให้พี่เลี้ยงข้าวเลี้ยงหนังเราแทนแล้วกันดีไหม”
“น้ำค้างไม่อยากออกไปข้างนอกแล้ว”
“ก็ไม่ต้องออก เดี๋ยวมื้อนี้พี่บุกครัวป้าขวัญทำของโปรดให้เราเอง จากนั้นก็ต่อด้วยดูหนัง บ้านเรามีห้องเธียร์เตอร์นี่นา”
“งั้นไปค่ะ”
สาวน้อยยิ้มกว้างแม้ว่าตาจะแดงช้ำ ฉวยจับมือใหญ่ให้เดินเคียงกันเข้าไปในบ้าน
“พี่กุล”
“ว่า”
“น้ำค้างอยากไปเรียนเมืองนอก พี่ช่วยน้ำค้างหน่อยได้ไหม”
“ได้ดิ เรื่องแค่นี้เอง เดี๋ยวพี่ดูที่เรียนแล้วก็ที่พักให้ รับรองปลอดภัยหายห่วง บรรยากาศดีด้วยอีกต่างหาก”
“ขอบคุณค่ะ”
เธอพยายามยิ้มสดใสให้เขา บางทีการไปอยู่ในพื้นที่ห่างไกลจากตรงนี้อาจจะทำให้เธอเข้มแข็งและลืมผู้ชายคนนั้นหมดหัวใจได้สักที
ศิศิราไม่รู้เลยว่า ผู้ชายที่เธออยากลืม ยืนกำมือแน่นอยู่ห่างออกไปด้านหนึ่ง มองภาพที่ทั้งสองพูดคุยหยอกล้อและกอดกันอย่างสนิทสนมด้วยความปวดร้าวใจสุด ๆ
หลังจากที่เขามาเฝ้าหน้าบ้านเธอหลายวัน จนได้เห็นเธอ ดรัณพยายามขอพบแต่ถูกยามขวางไว้ หากวันนี้เขากลับได้รับอนุญาต ตั้งใจว่าจะพูดคุยกับเธอให้เข้าใจ อธิบายว่าเขากับนันท์นรีไม่ได้มีอะไรกัน แต่กลับได้พบกับภาพบาดตาบาดใจแทน
นี่ใช่ไหม เหตุผลแท้จริงที่เธอตัดขาดจากเขา
นี่ใช่ไหม เหตุผลที่เธอทิ้งได้แม้แต่ลูกในไส้ของตัวเอง
ดรัณแทบเข่าทรุด จากความไม่เข้าใจกลายเป็นความโกรธ
ที่แท้ก็เพราะเธอสำเหนียกแล้วว่าคบกับผู้ชายจน ๆ อย่างเขามันเทียบกับคนมีฐานะเท่าเทียมกันกับเธอไม่ได้ จึงไม่ยอมฟังคำอธิบาย ไม่เปิดโอกาสให้เขาเลยสักครั้ง
“เห็นแล้วใช่ไหม ลูกของฉันกับพ่อกุลเหมาะสมกันขนาดไหน ขณะที่แกทำให้เขาร้องไห้ทุกวัน พ่อกุลกลับทำให้เขายิ้มได้”
ขวัญฤดีเดินมายืนข้าง ๆ
“คุณอยากให้ผมเห็นสินะ ถึงยอมให้ผมเข้ามาในบ้านวันนี้”
“ใช่ ฉันอยากให้แกเห็น แกจะได้รู้ว่า แกไม่มีความหมายสำหรับน้ำค้างอีกต่อไปแล้วจริง ๆ ไม่ใช่ว่าฉันกีดกันพวกแก”
ดรัณไม่โต้ตอบใด ๆ เขาหันกลับกลับไปพร้อมกับความเสียใจท่วมท้น หันหน้าเข้าหาเหล้าเพื่อดับความเจ็บปวดที่กัดกินหัวใจ เอาความเมามายดับทุกข์ทุกวันคืน
“พี่ลัน! หืม... ทำไมกลิ่นหึ่งแบบนี้เนี่ย พี่ลัน!”
“หืม...คราย”
นันท์นรีเปิดไฟทำให้ภายในห้องพักสว่างขึ้น กลิ่นเหล้าตลบอบอวล ส่วนเจ้าของห้องนอนกลิ้งหมดสภาพอยู่บนพื้น รอบตัวเขามีทั้งขวดเหล้าขวดเบียร์เกลื่อนกลาด
หญิงสาวสวยก้าวหลบขวดทั้งหลายแหล่ เข้าไปถึงกายกำยำ พยายามจะประคองให้ลุกขึ้นนั่ง เบียดร่างกายอวบอิ่มวัยสาวสะพรั่งของตนเองเข้าแนบชิด หวังจะปลุกอารมณ์อย่างอื่นไปด้วย
นันท์นรีแอบรักดรัณมาตั้งแต่เข้าเรียนปีหนึ่ง เขาเป็นรุ่นพี่ปีสี่ที่ฮอตมาก เธอโชคดีได้เป็นน้องสายรหัสของเพื่อนเขา หลังจากที่เขาเรียนจบจึงติดต่อกลุ่มเขามาตลอดจนเธอเรียนจบและตามมาทำงานในบริษัทแห่งนี้
“พี่จะดื่มไปถึงไหน งานการไม่ทำ ไปค่ะไปอาบน้ำเดี๋ยวนันท์ช่วยนะคะคนดี”
ดรัณกลับสะบัดตัวออก มือควานหาขวดเหล้ามาดื่ม
“พี่ลัน!”
“ออกไป!” เขาไล่ ตาแดงก่ำจับจ้องคนที่เข้ามาวุ่นวายด้วยแววตาแข็งกร้าว “อย่ามายุ่ง”
Bab terbaru
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 95 ตอนพิเศษ 4 จบบริบูรณ์
“ไม่น่าเชื่อเลยนะคะ ที่ที่เคยรกร้างวันนั้นกลับกลายมาเป็นรีสอร์ตที่สวยขนาดนี้ ขอบคุณพี่มากเลยนะคะ ที่ทำให้ฝันของหนูเป็นจริง”ปรารุษก์โอบเอวเมียรักไว้แน่น“เพราะมีหนูช่วยออกแบบ แล้วก็มีลูก ๆ ของเราเป็นกำลังใจไงครับ พี่ถึงทำมันออกมาได้สมบูรณ์แบบขนาดนี้ มาทางนี้พี่มีอะไรให้หนูดูด้วย”ชายหนุ่มจูงมือเมียรักและพาลูก ๆ เดินลัดเลาะไปจนถึงลำธารน้ำใสที่ไหลตลอดปี โซนนี้มีที่พักที่สวยและเงียบสงบ บ้านไม้หลังงามตั้งอยู่บนจุดที่มองเห็นพระอาทิตย์ตกดินได้ชัดเจนที่สุดป้ายไม้แกะสลักที่อยู่ตรงหน้าโซนนั้นทำให้ศิศิราชะงัก หัวใจเต้นแรงโซนศิศิรา : ลำธารแห่งเพชร“นี่มัน...” เธอพูดไม่ออก ดวงตาเริ่มรื้นน้ำใส“โซนนี้พี่ตั้งใจตั้งชื่อตามหนูกับลูก ๆ ศิศิรา ลำธาร น้ำเพชร ทั้งสามคนคือคนสำคัญที่สุดของพี่ คือชีวิตและความสุขในชีวิตของพี่ครับ”น้ำเพชรหมายถึงความแข็งแกร่ง ลำธารหมายถึงความร่มเย็นและลื่นไหล ส่วนศิศิราหมายถึงความสงบและอ่อนโยน“พี่ลัน...”หญิงสาวน้ำตาไหล หันไปกอดกายแกร่งแน่น“ปะป๊ากับหม่าม้ากอดกันอีกแล้ว น้องลำธารกอดด้วยเร็ว”น้ำเพชรรีบพาน้องชายเดินเตาะแตะเข้าไปหาพ่อแม่“ลูกรัก”ปรารุษก์รวบตัวลูกทั้งสองและเ
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 94 ตอนพิเศษ 3
ปรารุษก์พาครอบครัวออกไปทานมื้อค่ำกันในเมือง ลูกทั้งสองชอบมาก เพราะร้านอาหารที่ไปมีโซนเครื่องเล่นให้เล่นด้วยนั่นเอง ขากลับเลยพากันเพลีย หลับตั้งแต่ยังไม่ถึงครึ่งทางมาถึงบ้าน เขาอุ้มลูกสาว ศิศิราอุ้มลูกชายพาขึ้นห้องนอน เด็กทั้งสองนอนในห้องเดียวกันแต่คนละเตียง หลังห่มผ้าให้ลูก คุณพ่อคุณแม่ผลัดกันเดินไปจูบหน้าผากราตรีสวัสดิ์ลูก ๆ แล้วจึงออกจากห้อง เด็ก ๆ ไม่ได้นอนกันเพียงลำพัง แต่มีทิพยานอนเป็นเพื่อนและคอยช่วยดูในเวลากลางคืนเจ้าของสวนหนุ่มจูงมือเมียรักเดินลงมาชั้นล่าง“จะไปไหนคะ”“เดี๋ยวก็รู้”เขาคลี่ยิ้มมีเลศนัย จูงมือเมียสาวลัดเลาะไปตามทางเดินที่ประดับด้วยไฟสีวอร์มไวต์นำไปสู่โซนโรงเรือนดอกกล้วยไม้ที่เขาปรับปรุงใหม่มาครึ่งปี“ทำเป็นลึกลับนะคะ” ศิศิราเอ่ยกลั้วหัวเราะ ลมเย็นพัดมาพาให้อากาศที่ยังเย็นของเดือนกุมภาพันธ์เย็นขึ้นไปอีก แต่เธออบอุ่นเมื่อลำแขนแกร่งเปลี่ยนมาโอบเอวดึงตัวเธอเข้าไปแนบชิดกายหนา“พี่มีของขวัญวาเลนไทน์ให้หนูครับ”ร่างสูงหยุดฝีเท้าลงหน้าเรือนกระจกหลังเล็กที่สร้างขึ้นมาใหม่ แทนสวนกล้วยไม้อันเดิม เมื่อเขาเปิดประตู กลิ่นหอมอ่อน ๆ ที่แสนสดชื่นและเย้ายวนใจพุ่งเข้าปะทะประสาทส
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 93 ตอนพิเศษ 2
“เก่งมากเลยค่ะ หม่าม้าเชื่อว่าน้ำเพชรต้องช่วยเลี้ยงลำธารได้ดีมากแน่ ๆ เลย” ศิศิราเอ่ยชมพลางจับมือลูกสาวมาจับมือน้อง “ตอนนี้น้องยังตัวเล็กมาก เราต้องจับน้องเบา ๆ น้องจะได้ไม่เจ็บจ้ะ”“หนูจะจับเบา ๆ ค่ะหม่าม้า มือน้องเล็กมากจริง ๆ”ปรารุษก์มองสีหน้าท่าทางเป็นห่วงน้องของลูกสาวแล้วยิ้มตาม นึกถึงตอนน้ำเพชรเกิด เธอตัวเล็กมากกว่าลำธารมาก“หนูจะแบ่งตุ๊กตาให้น้องเล่นด้วย จะร้องเพลงกล่อมน้องด้วยค่ะ ลำธารจะได้นอนหลับฝันดี”“ดีมากครับ”ศิศิรายิ้มเอ็นดูลูกสาวตัวน้อย เธอเห็นความรักใคร่ ความทะนุถนอมที่น้ำเพชรมีต่อน้อง เลยหันไปมองคนเป็นพ่อก็พบเห็นประกายความสุขที่เอ่อล้นในดวงตาของเขา“ปะป๊าต้องรีบจองตัวแล้วนะคะ พี่เลี้ยงคนนี้”“แน่นอนครับ เดี๋ยวปะป๊าจะให้เป็นหัวหน้าทีมพี่เลี้ยงเลยดีไหม”“ดีค่า”น้ำค้างตอบรับพ่อแม่ด้วยความกระตือรือร้น ดวงหน้าเล็กเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มของความสุข เฉกเช่นเดียวกับผู้เป็นแม่ศิศิราใช้มือข้างหนึ่งโอบกอดลูกสาวตัวน้อย ก้มลงจูบหน้าผากเล็กด้วยความรักปรารุษก์มองภาพนั้นด้วยความรู้สึกเต็มตื้น ผู้หญิงที่เขาเฝ้าคิดถึงโหยหามาตลอดหลายปี ลูกสาวที่เขาเฝ้าถนอมและลูกชายที่เพิ่งลืมตาดูโลก เป็
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 92 ตอนพิเศษ 1
“หนูครับ... พี่อยู่ตรงนี้นะ อยู่กับหนู...”ช่วงเวลาห้าทุ่มครึ่ง ท่ามกลางกลิ่นยาฆ่าเชื้อภายในห้องคลอด เสียงเครื่องวัดชีพจรดังสม่ำเสมอและเสียงคุณหมอคุยกับพยาบาลผู้ช่วยกลับไม่ทำให้เสียงกระซิบนุ่มทุ้มถูกกลบลงไปศิศิราบีบมือใหญ่ที่กุมมือเธอไว้พลางพยายามยิ้ม ตลอดเก้าเดือนของการอุ้มท้อง ปรารุษก์ไม่เคยห่างจากเธอเลย พูดได้ว่าเขาแทบจะเป็นเงาตามตัวของเธอ คอยประคบประหงมดูแลเธอราวกับเธอเป็นเจ้าหญิงก็ไม่ปาน หากอุ้มเธอไปได้ทุกที่ เขาคงทำหากเธอไม่ห้ามไว้เขากลายเป็นผู้ชายที่จดจำตารางฝากครรภ์ได้แม่นยิ่งกว่าตารางงานของเขาเสียอีกแรงบีบรัดเพิ่มมากขึ้น น้ำตาเธอไหลซึม หากมันไม่ได้เป็นแค่น้ำตาที่มาจากความเจ็บปวด แต่เป็นเพราะความอบอุ่นจากมือที่เธอเคยโหยหาเมื่อครั้งอดีต “อดทนอีกนิดนะคนดี...”“หนูรู้...”ปรารุษก์เช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือและก้มลงจูบหน้าผากชื้นเหงื่อของเมียรัก มือที่กุมมือเล็กชุ่มเหงื่อด้วยความเป็นห่วงและหัวใจที่บีบรัด ความทรงจำที่เคยปล่อยให้เธอต้องเผชิญความเจ็บปวดและโดดเดี่ยวในวันที่คลอดน้ำเพชร กลายเป็นแรงขับเคลื่อนให้เขาปฏิญาณกับตัวเองว่า ครั้งนี้เขาจะไม่ยอมพลาดแม้แต่วินาทีเดียวดวงตาคมกริบที่
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 91
แล้วมือหนาก็จัดการจับตรึงบั้นท้ายกลมกลึงให้โยกขยับ บรรเลงบทรักร้อนโดยความร่วมมือจากคนตัวบางตลอดค่ำคืนอันยาวนาน...แสงแดดอ่อน ๆ ในเวลาเย็นทอแสงระยิบระยับลงบนผิวน้ำในลำธารที่ไหลเอื่อยผ่านที่ดินผืนใหญ่กว่าร้อยไร่ ซึ่งที่ดินผืนนี้เป็นของขวัญที่พ่อและแม่ของศิศิราตั้งใจมอบให้น้ำเพชรนั่นเองปรารุษก์พาสองสาวเดินลัดเลาะไปตามแนวลำน้ำที่ใสสะอาดจนสามารถมองเห็นโขดหินด้านล่าง“ปะป๊าขา น้ำเย็นมากเลยค่ะ หนูขอลงเล่นน้ำได้ไหมคะ”เด็กหญิงน้ำเพชรร้องขอ“ได้ครับ แต่ระวังอย่าลงไปไกลนะลูก”“ค่ะปะป๊า” เด็กหญิงรีบถอดรองเท้าออกอย่างรวดเร็ว แล้ววิ่งลงไปเล่นทันทีศิศิรามองตามร่างเล็กที่กระโดดโลดเต้นอยู่ในน้ำด้วยรอยยิ้ม ธารน้ำไหลแห่งนี้กว้างกว่าสองเมตร ระดับความลึกของน้ำไม่มาก หลังจากมองดูแล้วว่าปลอดภัยต่อลูก เธอจึงหันไปมองทัศนียภาพรอบตัว“ที่ผืนนี้สวยมากเลยค่ะพี่ลัน ถ้าทำเป็นอีโครีสอร์ต หนูว่ามันต้องน่าอยู่มากแน่ ๆ เลยนะคะ”ปรารุษก์กวาดตามองไปรอบ ๆ ในหัวของเขาเกิดภาพตามที่เมียรักว่าทันที ที่พักท่ามกลางธรรมชาติ เน้นความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม แล้วยังช่วยสร้างงานสร้างอาชีพให้คนในท้องถิ่นได้ด้วย“หนูอยากทำเหรอครับ”
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 90
ปรารุษก์ประคองแก้มนวลเอาไว้ สานสบตากลม...“ดีกันนะครับ อย่าให้พี่ต้องทรมานต่อไปอีกได้ไหม”“พี่ลัน...”ศิศิราก็พยักหน้าพร้อมรอยยิ้มทั้งน้ำตา เธอตัดสินใจตั้งแต่เมื่อกลางวันหลังจากเห็นเช็คใบนี้แล้ว ในเมื่อเธอรักผู้ชายคนนี้มาก เขาเองก็รักเธอมากขนาดนี้ จะไม่เสียเวลายืดเยื้อความสุขออกไปอีกแล้ว“หม่าม้าจะยอมอยู่กับปะป๊าที่สวนปรารุษก์ตลอดไปใช่ไหมครับ”“หนูยอม...” เสียงตอบรับนั้นแผ่วเบาแต่กลับให้ความรู้สึกหนักแน่นกับคนฟังปรารุษก์คลี่ยิ้ม รวบร่างนุ่มเข้ามากอดแน่น“คนดี...”จูบอ่อนหวานถูกประทับลงบนกลีบปากนุ่ม ครั้นได้รับการจูบตอบ ปรารุษก์บดขยี้ด้วยความเร่าร้อนดูดดื่ม เขาจูบหนักหน่วงราวกับจะชดเชยเวลาที่เสียไป“พี่ลัน...”มือใหญ่ลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเล็ก หยุดบีบขยำบั้นท้ายกลมกลึง เสียงห้าวพร่าต่ำ“พี่อยากกอดหนู...”พูดจบ ร่างนุ่มถูกตวัดขึ้นสู่ตักกว้าง“ได้ไหม...”ศิศิราหลบสายตาคมกล้าที่มากปรารถนา ประกายในนั้นบาดเร้าอณูความรู้สึกที่กำลังเต้นเร่าอยู่ในสรรพางค์กายชายหนุ่มหัวเราะในลำคอเสียงเบา ก่อนจะโฉบลงจูบกลีบปากนุ่ม ดื่มด่ำความฉ่ำหวานอีกครั้ง“ที่รัก...”แต่แล้วกายหนาก็ถูกดันให้นอนหงายบนที่นอน ร่า
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 31
ไม่แค่เรียก อ้อยใจเดินเร็ว ๆ มาดึงมือเธอไปร่วมวงด้วย ซึ่งในวงมีคุณป้าและชายคนงานที่ศิศิราคุ้นเคยหลายคน“มากินด้วยกันหนูน้ำค้าง ไม่ต้องเกรงใจ วันนี้อากาศเย็น ๆ ต้องตบด้วยหมูกระทะซดน้ำร้อน ๆ คล่องคอ” นางสมบัติ คุณป้าที่คอยดูแลสวนผักรีบหยิบถ้วยและตะเกียบให้น้ำค้างใจชื้นกับน้ำใจไมตรีของทุกคนจึงไม่ปฏิเ
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 30
“ใช่ค่ะ ดิฉันลงรายละเอียดโครงสร้างดินแต่ละโซน ทิศทางแสงในแต่ละช่วง แล้วก็กระแสลมที่พัดผ่านทั้งกลางวันกลางคืน ซึ่งจะส่งผลต่อการวางตำแหน่งบ้านพัก...”ฟรึ่บ!ปรารุษก์ปิดแฟ้มแรง ๆ จนคนตัวบางสะดุ้ง เขาโยนแฟ้มดังกล่าวไปตรงหน้าเธออย่างไม่ไยดีราวกับมันเป็นเศษกระดาษไร้ค่าไร้ราคา“สวยแต่รูป จูบไม่หอม” ชายหนุ
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 29
ศิศิรากำมือแน่น ลมหายใจติดขัดด้วยความขุ่นเคือง“เป็นใบโพลาร์หรือไง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย”เด็กสถาปัตย์ส่วนใหญ่จะติสต์กัน แต่เธอไม่คิดว่าปรารุษก์จะติสต์ขนาดนี้ อารมณ์แปรรปวนยิ่งกว่าผู้หญิงตอนมีประจำเดือนนาทีต่อมาศิศิรายืนนิ่งงันอยู่หน้าประตูหลังจากเดินมาปิดลงล็อกเรียบร้อย ความอบอุ่นจากร่างน้อยหายไป เธ
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 28
คำขอที่ไม่คาดคิดทำให้ศิศิราอ้ำอึ้ง แต่พอเห็นแววตากลมแป๋วก็ปฏิเสธไม่ออก“งั้นขออาโทรบอกอาเตก่อนนะคะ อาเตจะได้บอกปะป๊าให้”เด็กน้อยพยักหน้า หยิบกระเป๋าไปตั้งไว้อีกด้านแล้วล้มตัวลงนอน มือก็คว้าแมวน้ำอุ๋ง ๆ ตัวโปรดมากอดแนบอก ศิศิรามองภาพนั้นอย่างเอ็นดู ขณะรอผู้จัดการสวนรับสาย เธอไม่ได้โทรหาปรารุษก์โดยต
Anda juga akan menyukai
รักร้ายจอมทระนง
หิมะที่ปลิดปลิว355.7K Dibacaพิษรักคุณหมอ
เพียงเม็ดทราย123.1K Dibaca(ของหวง) มาเฟีย BAD
ลำเจียก120.7K Dibacaภรรยาจำเลยของท่านประธานยื้อรัก
ซ่งจิ้น53.6K Dibacaรักร้าย ลูกชายมาเฟีย (อธิ..แกล้งรัก)
Melyssa47 Dibacaคุณหนูครับถ้าร้ายต้องโดนฟาด
เย้ายวน33 Dibacaว่าไงครับคุณเพื่อนสนิท
จูนเน็กซ์274 Dibacaสยบรัก เลขาจอมพยศ
ไข่มุกสีชมพู (Pink Pearl)124 Dibaca
