LOGINShare
Chapter 8
publish date:
2026-03-09 16:31:50“แก...แกไม่คิดจะลองปรับความเข้าใจกับพี่ลันดูหน่อยเหรอ บางทีเรื่องมันอาจไม่เป็นอย่างที่เราคิดก็ได้นะ”
คำถามของเพื่อนรักที่แวะมาเล่นด้วยทำให้ศิศิราชะงักมือที่กำลังไถฟีดติ๊กต็อก แค่ไม่กี่วินาที เธอไถฟีดต่อ ไม่ได้มองเพื่อน
“ทำไมแกคิดงั้น”
“ก็...ฉันเห็นเขากลับห้องตลอดนะช่วงนี้ ไม่เห็นผู้หญิงคนนั้นไปด้วย”
“เขาจะไปทำไมล่ะ ในเมื่อเขาอยู่กันที่ห้องพักของบริษัทก็ได้”
“ก็จริงของแกว่ะ”
“แต่ว่า... แกไม่คิดจะลองเจอเขาหน่อยเหรอ เผื่อบางทีมันอาจเป็นเรื่องเข้าใจผิด”
คนที่น้ำท่วมปากในหลายเรื่อง ๆ เรียบเรียงคำพูดได้อย่างยากเย็น นั่นเพราะกลัวว่าจะกระทบกระเทือนใจเพื่อนรัก
“เขาก็มาถามฉันแทบทุกวันว่าแกกลับบ้านยัง แต่ฉันไม่ได้บอกเขาหรอกนะ บอกแค่ว่าไม่รู้เหมือนกัน”
“ดีแล้วล่ะ” น้ำค้างวางมือถือ มองออกไปที่สวนหลังบ้านซึ่งมีสระน้ำและไม้ประดับปลูกไว้หลายชนิดให้เพลินตา แต่ภายในใจเธอนั้นไร้การชื่นชม
“เรื่องฉันกับเขามันจบไปแล้วล่ะ แกก็รู้ ตลอดสามเดือนมานี้เขาทำเหมือนเบื่อ เหมือนไม่อยากกลับมาเจอฉัน อ้างแต่เรื่องงานตลอด แต่ไปกับผู้หญิงคนนั้นตลอด ทั้งเที่ยวผับ ทั้งไปต่างจังหวัด ฉันรับไม่ไหวแล้วล่ะนิด ให้เรื่องของเรามันจบแค่นี้ดีแล้ว”
ลูกก็ไม่มีแล้ว...
นิชกานต์อ้าปากอยากจะพูดบางอย่างแต่ก็ปิดปากลง บางทีพวกเธออาจจะยังเด็กเกินกว่าจะเข้าใจอะไรหลายอย่าง หากดรัณจริงจังกับเพื่อนเธอจริง สักวันหนึ่ง เขาต้องพิสูจน์ตัวเองให้เห็น ไม่ใช่ให้เพื่อนเธอตามไปอยู่กับเขา ยอมเขาทุกอย่างเช่นที่ผ่านมา
“ถ้าแกตัดสินใจแบบนั้นแล้ว ฉันจะไม่พูดอีก ยังไงแกก็มีฉันเป็นเพื่อนตลอดไปนะเว้ยน้ำค้าง”
“ขอบใจมากแก”
สองสาวจับมือกัน รอยยิ้มแห่งมิตรภาพและความปรารถนาดีระบายอยู่บนใบหน้า
ศิศิรากับนิชกานต์เป็นเพื่อนกันตั้งแต่เรียนมัธยมต้น นิชกานต์ฐานะทางบ้านปานกลาง พ่อของเธอจึงรับอุปการะส่งเสียค่าเล่าเรียนให้ ยิ่งทำให้ทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้น
หลังจากอุดอู้อยู่ในบ้านมาหลายวัน ศิศิราตัดสินใจออกไปข้างนอกและนัดชวิศไปกินข้าวดูหนังตามที่เคยสัญญา หลังเดินเล่นในห้างจนเหนื่อย เธอเข้าไปนั่งเล่นเรื่อยเปื่อยอยู่ในร้านกาแฟน่ารักเพื่อรอเขาเลิกงาน มองดูสินค้า ร้านรวง ผู้คนอยู่พักหนึ่ง ใครบางคนก็เข้ามาปรากฏตัวต่อหน้า
นันท์นรีคลี่ยิ้มทันทีและเดินเข้ามาหาเธอด้วยท่าทางมั่นใจ
“ไม่คิดว่าจะได้เจอกันนะคะน้องน้ำค้าง”
หญิงสาวรุ่นพี่เปิดฉากพูดก่อน ตามองมายังช่วงกลางลำตัวของอีกฝ่าย
“คลอดแล้วสินะคะ พี่เสียใจด้วยนะ”
“ขอบคุณ”
ศิศิราไม่อยากคุย ไม่อยากเห็นหน้าผู้หญิงคนนี้ กำลังคิดว่าจะขอตัวลุกหนีไปดีไหม สาวรุ่นพี่พูดขึ้นมาอีก
“ขอโทษนะ ที่น้องต้องคลอดก่อนกำหนดก็เพราะพี่ ใช่ค่ะ คืนนั้นพี่เห็นน้อง อยากบอกพี่ลันเหมือนกัน แต่เขาไม่ฟังเลย ปิดปากพี่ไม่หยุด พี่เลยไม่ได้บอกน่ะ”
“ต้องการอะไรคะ”
นันท์นรีคลี่ยิ้ม แม้สีน้ำเสียงจะสุภาพ แต่ดวงตานั้นเต็มไปด้วยความสะใจ
“พี่แค่อยากบอกน้องน่ะค่ะ พี่กับพี่ลันอยู่ด้วยกันแล้วล่ะ พี่แอบชอบพี่ลันมาตั้งแต่เข้าปีหนึ่ง พอเราได้มาทำงานด้วยกันจริงจัง เขาคงหวั่นไหวกับพี่ เราก็เลย... น้องน้ำค้างคงเข้าใจนะคะ”
นันท์นรีเว้นจังหวะและเผยรอยยิ้มร้ายกาจออกมา
“คืนนั้นเขาสารภาพว่าชอบพี่ พี่คิดว่าเขาเมามาก เลยไปส่งเขาที่ห้องไม่คิดว่าพี่ลันจะทำแบบนั้น พี่พยายามพูดเรื่องน้องกับเขา เขาบอกว่าเขาจริงใจกับพี่จริง ๆ แล้วก็ทนเก็บความรู้สึกไม่ไหว ที่เขาต้องอยู่กับน้องน้ำค้างเพราะรู้สึกผิด เพราะน้องท้องไม่อยากให้น้องเสียใจ แต่เขาบอกพี่นะว่า น้องคลอดเมื่อไหร่ เขาจะบอกน้องเรื่องของเราค่ะ”
ศิศิราจิกเล็บกำมือแน่นอยู่ใต้โต๊ะ มองใบหน้าอมชมพูและรอยยิ้มเขินของอีกฝ่ายยามเอ่ยถึงผู้ชายคนนั้น ใจดวงน้อยปวดหนึบ
“ตอนนี้คงไม่ต้องแล้วล่ะ ฉันเลิกกับเขาแล้ว ขอบคุณที่มาบอกนะคะ”
เธอกัดฟันบอกออกไป นันท์นรียิ้มรับ หาได้สะทกสะท้านแม้ในความเป็นจริงเธอเป็นมือที่สาม เป็นชู้กับสามีคนอื่น แต่แล้วยังไง คนที่เขาหมดรักอย่างเธอต่างหากที่เป็นไม่สำคัญ มาก่อนหรือมาหลังไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น
“พี่ต้องขอบคุณน้องน้ำค้างมากจริง ๆ ค่ะ พี่นับถือน้ำใจน้องมากที่เข้าใจอะไรง่าย ๆ ยังไงก็พี่ขอให้น้องน้ำเจอคนที่เป็นคู่แท้ของน้องนะคะ ส่วนพี่เจอคู่แท้ของพี่แล้วค่ะ อ้อ ขอตัวก่อนนะคะ พอดีเรานัดกันว่าจะไปดูเฟอร์ฯ ด้วยกันน่ะค่ะ เขาบอกอยากเปลี่ยนเตียงที่ห้องหน่อย เตียงนั้นมันเล็กแล้วก็มีคนอื่นเคยใช้แล้ว กลัวว่าพี่จะนอนไม่สบายน่ะ พี่ลันน่ารักมากเลย”
“ค่ะ ขอให้รักกันนาน ๆ นะคะ”
“อืม เรื่องนั้นมันแน่นอนอยู่แล้วล่ะค่ะ บางทีตอนนี้พวกเราอาจจะกำลังมีลูกของพวกเราแล้ว น้องก็รู้ว่าพี่ลันน่ะดุแค่ไหน”
นันท์นรีขยิบตาอย่างขี้เล่น หัวเราะเสียงใสอีกครั้งด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความสุขก่อนจะเดินออกจากร้านไป
หากคำพูดพวกนั้นจารลึกลงในเนื้อหัวใจของศิศิรา เป็นคมมีดกรีดลึกเป็นแผลเหวอะหวะ ตอกย้ำความเชื่อและความจริงอันโหดร้ายเพิ่มไปอีก ดรัณเลือกผู้หญิงคนนั้นจริง ๆ นานแค่ไหนที่เขาเริ่มทรยศเธอ
Latest chapter
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 55
กลับมาเป็นตัวเองอีกครั้ง ศิศิราสุดจะอับอาย ขืนกายออกห่าง แต่ถูกแขนแกร่งกระชับกอดไม่ปล่อย“อยู่นิ่ง ๆ”หนาคมเงยขึ้นมามองสบตา“หรืออยากทำมากกว่านี้”กายแกร่งที่เบียดแนบเข้าชิดอย่างจงใจให้รับรู้ถึงความแกร่งกร้าวตรงหน้าขา ทำเอาศิศิราหายใจไม่ทั่วท้องอีกครั้ง เพราะรู้ดีว่าความแข็งขืนนั้นร้ายกาจมากแค่ไหนเธอจึงตอบแทนเขาไปด้วยการขยุ้มท่อนแขนแกร่งปรารุษก์กระตุกยิ้ม ขย้ำปากนุ่มจนตัวบางหายใจกระเส่าเป็นการเอาคืน“สงสัยคุณไม่อยากนอนแล้ว”คำพูดเรียบ ๆ ส่งผลต่อคนฟังให้ใจสั่นทันที“ฉันอยากนอนแล้ว”“นอนแบบไหน”“นอนหลับพักผ่อน”ปรารุษก์หัวเราะแผ่วเบา จูบปากนุ่มอีกหนแล้วจึงยอมรามือ“อย่าดื้ออีกล่ะ”ศิศิราย่นแอบเบ้ปากอย่างหมั่นไส้ อยากต่อต้านสุดใจแต่ร่างกายไม่พร้อม จึงได้แต่ยอมนอนนิ่งในอ้อมกอดอุ่น น้ำเพชรพลิกกลับมาหาอีกรอบ เธอกอดเด็กหญิงตัวน้อยแนบอก ลำแขนแกร่งพาดโอบเธอและเด็กน้อยไว้ ไม่นานความง่วงงุนเริ่มเข้าครอบครองสติ“นอนได้แล้ว...”เสียงทุ้มนุ่มหูอย่างที่ไม่นึกว่าจะได้ยินอีก มันส่งผลให้เธอหลับไปในที่สุดเจ้าของสวนหนุ่มผงกหน้าจากซอกคอหอมอุ่น เมื่อเสียงลมหายใจของหญิงสาวสม่ำเสมอ ภาพสองสาวในอ้อมแขนทำให้
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 54
ชายหนุ่มเผลอยิ้มออกมาโดยไม่รู้ตัวเมื่อเห็นหญิงสาวลูบผมนุ่มของน้ำเพชรด้วยแววตาอ่อนโยนลูกสาวเราน่ารักน่าเอ็นดูใช่ไหม เธอนึกเสียใจหรือยัง...ครั้นรู้ตัวว่ากำลังฟุ้งซ่านไป เขาสะบัดศีรษะเบา ๆ ก้มหน้าทำงานต่อ กระทั่งเวลาล่วงเลยไปจนถึงเที่ยงคืนร่างสูงเดินเข้าไปในห้องนอน มองสองสาวที่กอดกันหลับด้วยแววตาล้ำลึก นาทีต่อมาเขาสอดตัวขึ้นเตียงด้านที่หญิงสาวนอนอยู่ การเคลื่อนไหวนั้นทำให้คนที่กึ่งหลับกึ่งตื่นรู้สึกตัวศิศิราลืมตาขึ้น ในความสว่างเลือนรางใบหน้าคมคายที่จดจำได้ไม่เคยลืมอยู่ใกล้แค่ลมหายใจกั้น“คุณ!”“ชู่...”ปรารุษก์พาดแขนแกร่งโอบกอดลูกสาว ศิศิราที่อยู่ตรงกลางจึงถูกพันธนาการในอ้อมแขนไปโดยปริยาย“คุณปรารุษก์กลับไปนอนที่บ้านดีกว่าไหมคะ”“น้ำเพชรอยากนอนกับคุณ”“ถ้าคนอื่นมาเจอคงดูไม่ดีเท่าไหร่ ฉันช่วยดูแลน้ำเพชรให้ได้ค่ะ”“แขนเจ็บ ขาเดี้ยง ดูแลตัวเองยังไม่ได้ จะดูแลลูกผมได้ยังไง ไหนลองบอกหน่อยสิ”ศิศิราตวัดค้อนอย่างลืมตัว ใจไม่รักดีของเธอเต้นรัวไม่หยุดจนกลัวเขาได้ยิน ทำให้ตัวเกร็งไปหมด“คุณบาดเจ็บในเวลางาน ผมในฐานะเจ้านายก็จ้องดูแลให้ดีจนกว่าจะหาย”“คงไม่ต้องถึงขนาดนอนเฝ้าบนเตียงเดียวกันหรอกค
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 53
เสียงทุ้มคุ้นหูกับเสียงเจื้อยแจ้วสดใสคุ้นใจแทรกเข้าไปในห้วงกึ่งหลับกึ่งตื่น วินาทีต่อมาศิศิราก็ลืมตาขึ้นพร้อมรับรู้ถึงความปวดหนึบตรงแขนและขาที่แสนหนักอึ้ง“อูย...”“ปะป๊าขา หม่าม้าตื่นแล้ว หม่าม้า!”น้ำเพชรขยับลงจากตักพ่อไปนั่งบนเตียง“หม่าม้า... เจ็บมากไหมคะ”สิ่งแรกที่ศิศิรามองเห็นก็คือหน้ากลมป้อมและดวงตาแป๋ว ๆ ที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ทำให้ใจเธอรู้สึกอุ่นซ่านขึ้นมา จึงพยายามจะยิ้มให้เด็กหญิง“เจ็บนิดเดียวเองค่ะ ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วล่ะ”“จริง ๆ นะคะ”“จริงค่ะ” ศิศิรายิ้มกว้างมากขึ้นแต่พอสายตาเลื่อนไปสบตากับเจ้าของกายแกร่งที่นั่งบนเก้าอี้ข้างเตียง ใจพลันเต้นผิดจังหวะ ภาพตอนถูกผึ้งจู่โจมผุดขึ้นมาในหัว เธอจำได้ คือเขาที่พุ่งเข้ามาช่วย น้ำเสียงที่บอกความร้อนรนตอนเรียกชื่อเธออย่างสนิทสนม สีหน้าตื่นตกใจของเขา และเสียงปลอบนุ่มทุ้มที่เธอไม่ได้ยินมานานส่งผลต่อความรู้สึกเธอเป็นอย่างมาก“รู้สึกยังไงบ้าง หายใจสะดวกไหม” ปรารุษก์ถามเสียงเรียบราบแต่น้ำเสียงทุ้มต่ำอ่อนโยนกว่าปกติโดยไม่รู้ตัวก่อนนั้น เขากับน้ำเพชรนั่งเฝ้าเธออยู่พักใหญ่ เธอยังไม่ตื่น เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ เห็นว่าใกล้จะค่ำจึงพาลูกกลับบ้า
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 52
ชายหนุ่มหลับตาลงช้า ๆ นาทีต่อมา คิ้วเข้มขมวดเข้าหากัน เมื่อไพล่คิดไปถึงเรื่องที่เกิดขึ้น อยู่ดี ๆ ผึ้งไม่มีทางแตกรังออกมาอย่างนั้นแน่ หรือจะมีมือที่มองไม่เห็นยื่นมาถึงสวนของเขาจริง ๆปรารุษก์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ใบหน้าคมคายเย็นเยียบขึ้นทันตา หยิบมือถือขึ้นมากดหาคนที่สามารถช่วยเขาหาความจริงได้“คิง”“ว่าไงเฮีย มึงคิดถึงกูรึไงถึงโทรหาได้”“อย่ากวนตีน กูมีเรื่องให้มึงช่วย”คงเพราะน้ำเสียงนิ่งขรึมของเขา ปลายสายจึงเลิกกวน เขาจึงบอกความต้องการออกไป“ไม่น่าจะยากอะไร กูขอเวลาสักพัก”“ตามสบาย ขอให้ได้ข้อมูลที่กูต้องการแล้วกัน”“มึงลืมเหรอเฮีย กูเป็นใคร”“กูไม่ลืม”เพราะไม่ลืมว่า ราชัน วรเมศธนัน มาจากตระกูลที่ทรงอิทธิพลตระกูลหนึ่งของเมืองไทย มีเส้นสายคอนเนกชันเยอะ เขาถึงได้ขอความช่วยเหลือจากมันคุยไม่กี่คำ ปรารุษก์กดวางสาย โดยที่ตลอดเวลานั้น ตาคมยังจ้องมองใบหน้าซีดเซียวไม่วางตา ความคิดเข้มข้นพลุ่งพล่านในใจศิศิราเป็นของเขา เขารังแกเธอได้ แต่คนอื่นไม่มีสิทธิ์ใครก็ตามที่กล้ามารังแกเธอ เขาไม่เอามันไว้แน่!หลังนั่งมองคนเจ็บอยู่หนึ่งชั่วโมง เจ้าของสวนหนุ่มก็ปล่อยให้เธอพักผ่อนตามลำพัง ตัวเขาไปพบกับหัวห
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 51
“ข้างนี้...”กางเกงยีนตรงขาซ้ายถูกดึงขึ้น มีรอยแดงปูดบวม เขารีบดึงเหล็กในออก“นะ...หนูเวียนหัวจังพี่ลัน...ฮึก...”ใช่มีแต่ปรารุษก์ที่ลืมตัว ความกลัวและความเจ็บปวดทำให้ศิศิราควบคุมตัวเองไม่ได้ คำพูดอย่างสนิทสนมจึงดังขึ้นพร้อมกับอาการอ่อนปวกเปียกของเจ้าตัว“บ้าเอ๊ย!”ปรารุษก์สบถ ศิศิราแพ้ผึ้ง! เขารีบช้อนอุ้มร่างบางขึ้นในวงแขนด้วยความร้อนรนและไม่คิดจะรักษาความเย็นชาอีกต่อไป“เวียนหัว... แน่นหน้าอก... หนูหายใจไม่ออก...”ลมหายใจของศิศิราเริ่มติดขัดขึ้นมา ท่าทางทรมาน“อดทนหน่อยนะ...คนดี พี่กำลังจะพาหนูไปหาหมอ”กายแกร่งก้าวเร็ว ๆ ก่อนจะกลายเป็นวิ่งตรงไปที่รถกอล์ฟ ขับมันออกจากท้ายสวนอย่างรวดเร็วด้วยความทุลักทุเล เพราะขับมือเดียวอีกมือกอดร่างเล็กแนบอกพร้อมกับโทรหาผู้ช่วย เสียงที่กรอกเข้าไปในสายดังลั่นจนเกือบคล้ายตะคอก“ไอ้เต! เรียกหมอมาหากูที่บ้านเดี๋ยวนี้! น้ำค้างแพ้ผึ้ง!”ศิศิราพยายามปรือตาขึ้นมอง ได้เห็นสีหน้าและแววตาเคร่งขรึมน้ำเสียงห้าวเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด ทำให้เธอรู้สึกดีอย่างประหลาด เพราะในวินาทีนี้เธอมองเห็น ‘พี่ลัน’ คนนั้น คนที่เธอรักสุดหัวใจ“อดทนหน่อยนะ อีกนิดเดียวถึงบ้านเราแล้
พ่ายรักคุณพ่อจอมเย็นชา Chapter 50
เธอจับมือใหญ่ที่กุมสองเต้า แหงนหน้าเริ่ดส่งเสียงครางเร้าอารมณ์ ก่อนร่างกายจะเกร็งกระตุกเมื่อถึงจุดสุดยอดทางอารมณ์อีกครั้งความอุ่นซ่านและความคับแน่นที่บีบรัดทำให้ปรารุษก์ต้องพ่นลมหายใจแรง แขนแกร่งรวบร่างเล็กลงไปประกบปาก ความปรารถนาอัดแน่นเต็มปลายกระบอกจนต้องกระแทกเอวขึ้นเร็วรัว เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสนั่นห้องโถงกะทัดรัดขนาดสามคูณสามเมตร“บะ เบาหน่อย...”ศิศิราขยุ้มเล็บจิกท้ายทอยหนาอย่างระบายความรุ่มร้อนที่กำลังแผดเผาร่างกายเพราะการขับเคลื่อนที่ดุดันของปรารุษก์“พี่ลัน...”เสียงแว่วหวานปนครางครวญกระตุ้นให้กายแกร่งโหมกระหน่ำหนักหน่วง เขาเจียนคลั่ง อดกลั้นไม่ไหวเพราะร่างนุ่มให้ความรู้สึกดีเกินไปปรารุษก์กดหลังศีรษะเล็กมาประกบจูบดูดดื่มปิดกั้นเสียงครางดังให้เหลือเพียงเสียงอู้อี้ขณะเขาเคลื่อนกายล้ำลึกเร่งรัวเข้าขั้นดิบเถื่อนในจังหวะสุดท้าย ร่างนุ่มกระตุกสะท้านทะลักน้ำหวานออกมาอาบชโลมแกนร่างที่ยังขยับเข้าออกอีกไม่กี่ครั้ง เขากระชากตัวเองออก ปลดปล่อยเชื้อพันธุ์บนหน้าท้องแบนเรียบพร้อมเสียงคำรามต่ำ...ศิศิราทิ้งร่างอ่อนระทวยของเธอลงบนกายแกร่ง หายใจหอบระรัว หัวใจเต้นครึกโครม ไม่ต่างจากเจ้าของก
You may also like
รวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat50.4K viewsคลั่งรักเมียแต่ง
ชะนีติดมันส์201.2K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น97.8K viewsเกิดใหม่อีกครั้งกับยัยขี้เหร่
เฉียวเหมย65.9K viewsบ่วงร้ายซ่อนรัก (Jasmine)
สามสิบเอ็ดมีนา_59 viewsใต้เงาหนามกุหลาบ
ท้องฟ้าสีเทา/ฟ้าพร่างดาว/ลีลิตLilit47 viewsอุ้มรักจอมอิทธิพล
นามปากกา ไขขวัญ75 viewsShadow of Love เงาแห่งรัก
หรงเย่า / นาย่า177 views
