LOGINShare
ตอนที่ 4 แค่เพื่อนใช่ไหมวะ
publish date:
2026-07-27 14:46:22สองวันต่อมา
หลังเลิกเรียนในช่วงเช้า แก๊ง YOLO ก็พากันมาทานข้าวที่โรงอาหารวิศวะเหมือนเช่นเคย ระหว่างทางมีผู้คนพูดคุยซุบซิบอยู่ตลอดเวลา ทว่าพวกเขากลับไม่ได้สนใจเลยแม้แต่น้อย จนกระทั่งประโยคหนึ่งดังแว่วเข้ามาในโสตประสาทของช็อปเปอร์ หัวคิ้วเข้มขมวดแน่น พลางชะงักฝีเท้าลงทันที ก่อนจะหันไปมองอีกฝ่ายด้วยแววตาแข็งกร้าว “ที่พูดเมื่อกี้ พูดถึงใคร?” เขาเอ่ยถามเสียงแข็ง ผู้หญิงสองคนนั้นหันไปมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก แล้วตอบด้วยน้ำเสียงอึกอัก “เอ่อ…” เมื่อเห็นอีกฝ่ายไม่ยอมตอบสักที เขาจึงตะคอกเสียงดังลั่น “กูถาม!” ผิงผิงที่เห็นเพื่อนสนิทเริ่มหงุดหงิด เธอจึงเดินไปจับแขนของเขาแล้วเอ่ยขึ้น “เปอร์พอแล้ว ช่างมันเถอะ” เพราะเธอได้ยินคำพูดพวกนี้จนชินตั้งแต่ปีหนึ่งแล้ว จึงไม่ได้ติดใจอะไร “สวยก็ไม่สวย ไปอยู่แก๊งคนหล่อได้ไงก่อน หรือว่าแบ…” ช็อปเปอร์หันมามองหน้าเพื่อนสาวทันที ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ “กูแค่ถามเฉยๆ ว่าที่มันพูดเมื่อกี้หมายถึงใคร?” ทั้งคู่มองสบตากันตรงๆ เธอรู้ดีว่าเขาไม่พอใจสักเท่าไหร่ ที่มีคนมากล่าวหาเพื่อนสนิทของตน เพราะตั้งแต่ปีหนึ่ง ทุกครั้งที่อีกฝ่ายได้ยินใครต่อใครพูดถึงเธอในทางไม่ดี เขาก็ไม่เคยปล่อยผ่านเลยสักครั้ง มักจะเข้าไปจัดการอยู่เสมอ ผิงผิงหันไปมองผู้หญิงสองนั้นแวบหนึ่ง พลางพูดขึ้น “พวกมันคงไม่ได้หมายถึงกูหรอก เพราะกูสวย” สิ้นเสียงหวาน คนตัวสูงก็ยกยิ้มมุมปากเมื่อเห็นเธอแสยะยิ้มเล็กน้อย “งั้นกูให้มึงจัดการเองเลย” ช็อปเปอร์เอ่ยขึ้น เธอพยักหน้ารับเบาๆ ก่อนจะหันไปมองสองคนนั้นอีกครั้ง แล้วเอ่ยถามเสียงเรียบ “เมื่อกี้พวกแกพูดว่า…สวยก็ไม่สวย อยู่แก็งคนหล่อได้ไงใช่ปะ?” อีกฝ่ายมองหน้ากันอย่างเลิ่กลั่ก พลางตอบด้วยน้ำเสียงตะกุกตะกัก “เอ่อ...ชะ ใช่” ไม่รอช้า คนตัวเล็กเลิกคิ้วถามต่อทันที “แล้วพวกแกว่าเราสวยไหม?” “สะ สวย” “ถ้าสวย งั้นตะโกนให้คนอื่นได้ยินหน่อยสิ ว่าเราสวยแค่ไหน” เธอเอ่ยเสียงเรียบแต่แฝงไปด้วยความกดดัน ก่อนจะก้าวเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างไม่ลังเล แล้วกระซิบข้างใบหูแผ่วเบา “เลือกเอาว่าจะพูด หรืออยากโดนกระทืบ” พูดจบ เธอก็ขยับถอยออกมา พลางเอ่ยถามซ้ำอีกครั้ง “จะพูดไหม?” สองคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปมองหน้ากันนิ่ง แล้วพึมพำออกมา “ผิงผิงสวย…” คำพูดแผ่วเบา ทำให้เธอกอดอกแน่น จ้องมองกลับไปด้วยสายตาไม่พอใจ “ขอดังๆ” อีกฝ่ายสะดุ้งโหยง พลางตะโกนพูดเสียงดังลั่น “ผิงผิงสวยที่สุดเลย” สิ้นเสียงนั้น ผู้คนรอบข้างต่างหันมามองทางพวกเธออย่างพร้อมเพรียงกัน จนบรรยากาศรอบตัวเงียบลงไปชั่วขณะ จากนั้นคนตัวเล็กจึงหันไปมองเพื่อนสนิทข้างกาย ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงพึงพอใจ “กูพอใจแล้ว ไปกัน” พูดจบ เธอก็เดินไปสั่งข้าวตามปกติราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ทันใดนั้น เพลิงกัลป์ก็กระซิบข้างหูไต้ฝุ่นเสียงแผ่วเบา สายตาคมยังคงจับจ้องไปยังแผ่นหลังของผิงผิงกับช็อปเปอร์ที่กำลังเดินห่างออกไป “แค่เพื่อนใช่ไหมวะ” ไต้ฝุ่นเหลือบมองตามอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบกลับเสียงเรียบ “มันว่างั้น” พูดจบ เขาก็หันหลังเดินแยกไปยังร้านข้าวทันที เพลิงกัลป์ยืนนิ่งอยู่ที่เดิม ก่อนจะส่ายหน้าไปมาช้าๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อ อีกฟากฝั่ง ในระหว่างที่ผิงผิงกำลังยืนต่อแถวอยู่หน้าร้านน้ำปั่น ก็มีผู้ชายคนหนึ่งเดินมาต่อแถวข้างหลังของเธอ แล้วเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงสุภาพ “น้ำร้านนี้อะไรอร่อยนะครับ” เธอหันขวับไปมองอีกฝ่ายทันที ก่อนจะสังเกตเห็นว่าเขาอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตแขนยาว จึงตอบกลับพร้อมรอยยิ้มบางๆ “อร่อยทุกเมนูเลยค่ะ แต่น้ำร้านป้าแกจะติดหวานไปนิด ถ้าพี่ไม่ชอบหวานมาก แนะนำสั่งหวานน้อยนะคะ” “โอเคครับ น้องชื่ออะไรนะ” อีกฝ่ายย้อนถามกลับทันควัน “ผิงผิงค่ะ เรียกผิงก็ได้” เธอตอบเสียงใส “ครับ พี่ชื่อ…” ทว่าเขายังพูดไม่ทันจบประโยคดี ก็มีใครบางคนเดินเข้ามาโอบไหล่ของคนตรงหน้าไว้แน่น ราวกับแสดงความเป็นเจ้าของ “ซื้อน้ำเสร็จยังอะ” ช็อปเปอร์เอ่ยขึ้น แต่สายตากลับจ้องเขม็งไปยังอีกคนที่ยืนเผชิญหน้าอยู่กับเพื่อนสาวของเขา เธอหันไปมองคนตัวสูงข้างกายทันที ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยด้วยความแปลกใจ “ยังเลย กูรอคิวอยู่ มึงจะเอาด้วยปะเดี๋ยวสั่งให้” “กูสั่งเอง มึงไปนั่งรอที่โต๊ะเลย เอาเหมือนเดิมใช่ไหม?” เขาเอ่ยถามเสียงเรียบ ผิงผิงขมวดคิ้วแน่น พลางจ้องมองอีกฝ่ายอย่างไม่เข้าใจ “ไม่เป็นไร กูสั่ง…” ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบประโยค ช็อปเปอร์ก็เอ่ยแทรกเสียงเข้มขึ้นมาก่อน “กูบอกให้มึงไปนั่งรอที่โต๊ะ เดี๋ยวกูสั่งให้” เขาพูด พลางใช้มือดันไหล่เล็กออกจากแถวอย่างแผ่วเบา ก่อนจะก้าวเข้าไปยืนแทนที่ ดวงตาคมกริบจ้องมองคนด้านหลังด้วยแววตาฉายความไม่พอใจอย่างปิดไม่มิด จนบรรยากาศรอบตัวเงียบลงชั่วขณะ หลังจากได้น้ำปั่นตามที่สั่ง ช็อปเปอร์ก็หันหลังเดินกลับไปยังโต๊ะทันที ผิงผิงขมวดคิ้วเล็กน้อย เมื่อเห็นเพื่อนสนิทเดินถือแก้วน้ำปั่นกลับมาเพียงแก้วเดียว พลางเอ่ยถามอย่างสงสัย “ไหนของมึงอะ” “กูเปลี่ยนใจ ไม่อยากกินแล้ว” เขาตอบเสียงเรียบ ก่อนจะนั่งลงข้างเธอ แล้วก้มหน้าทานข้าวอย่างเงียบๆ คนตัวเล็กได้แต่มองอีกฝ่ายด้วยแววตาฉายความไม่เข้าใจ แม้ในใจจะเต็มไปด้วยคำถามมากมาย แต่เธอก็เลือกเก็บมันไว้ ไม่ได้เอ่ยถามอะไรออกไป
Latest chapter
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 4 (THE END)
สามปีต่อมาหลังจากที่ช็อปเปอร์พาผิงผิงไปฉีดยาคุมครั้งก่อน เธอก็เริ่มมีอาการแปลกๆ เพราะยาที่ฉีดเข้าไปนั้น ไม่ใช่ยาคุมกำเนิดเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่กลับเป็นยาวิตามินบำรุงสำหรับการเตรียมตั้งครรภ์และแน่นอนว่า…เธอท้องโดยไม่รู้ตัวในตอนนี้ทั้งคู่ได้แต่งงานกันแล้วเมื่อสามปีก่อน และมีเจ้าตัวน้อยด้วยกันหนึ่งคน เป็นเด็กผู้ชาย หน้าตาหล่อเหลาเหมือนคุณพ่อเป๊ะ ชื่อว่าน้อง ปันคุณณ์ ปันคุณณ์อายุได้สองขวบกว่า มีพัฒนาการด้านร่างกายตอบสนองค่อนข้างดี แต่กลับยังมีการสื่อสารทางคำพูดค่อนข้างน้อย และมักจะเป็นเฉพาะตอนอยู่กับคุณพ่อเท่านั้นทุกวันผิงผิงจะคอยดูแลลูกและจัดการงานบ้านต่างๆ อย่างสม่ำเสมอ เธอสามารถทำหน้าที่เหล่านั้นได้เป็นอย่างดีโดยไม่ขาดตกบกพร่องวันนี้ก็เช่นกัน หญิงสาวยืนทำกับข้าวรอสามีอย่างมีความสุข ดวงตาคู่สวยชำเลืองมองไปยังกลางห้องโถงที่ลูกน้อยนอนหลับอยู่เป็นครั้งคราวไม่นานนัก อาหารที่เธอตั้งใจจัดเตรียมก็เสร็จเรียบร้อย พร้อมกับเสียงประตูถูกเปิดเข้ามาพอดีแอร๊ด!!“ลูกหลับอยู่เหรอ?” ช็อปเปอร์เอ่ยถามขึ้น เมื่อเห็นภรรยายืนอยู่ที่ครัวเพียงลำพังเธอหันขวับไปมองเขาทันที พลางยิ้มบางๆ แล้วรีบเช็ดมือเดิน
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 3
หลายเดือนต่อมาหลังจากเรียนจบ ทั้งคู่ต่างแยกย้ายกันไปทำงานตามบริษัทที่ตนเองสนใจ โดยบริษัทที่ผิงผิงทำงานอยู่นั้นตั้งอยู่ห่างจากช็อปเปอร์หลายร้อยกิโลเมตร ระยะทางอันแสนไกลนี้ ทำให้เขารู้สึกเครียดและไม่สบายใจอย่างมาก เพราะต้องห่างไกลจากแฟนสาว ทั้งที่ตลอดสี่ปีในรั้วมหาวิทยาลัย เขาไม่เคยต้องอยู่ห่างจากเธอเลยแม้แต่วันเดียวคนตัวเล็กนั่งพิงพนักหัวเตียง มือหนึ่งถือโทรศัพท์มือถือส่องใบหน้าของตัวเอง พลางพูดคุยหัวเราะคิกคักกับแฟนหนุ่มเหมือนเช่นทุกวัน ทันใดนั้น เธอก็เหลือบเห็นสีหน้าเคร่งเครียดของเขาบนหน้าจอ จึงเอ่ยถามออกไปด้วยความเป็นห่วง“คิดอะไรอยู่เหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ” (เค้ากำลังคิดว่าจะขับรถไปรับเธอตอนนี้เลยดีไหม?) ช็อปเปอร์ตอบทันควัน ใบหน้าหล่อเหลาแสดงสีหน้าจริงจังอย่างชัดเจนคำพูดนั้น ทำเอาผิงผิงเบิกตากว้าง ก่อนจะรีบตอบกลับไปทันที“จะบ้าหรือไง นี่มันตั้งห้าทุ่มแล้วนะ พรุ่งนี้ค่อยมารับเค้าก็ได้” (ก็อยากใช้เวลาอยู่กับเธอนานๆ ไง) เขาว่า ดวงตาคมจ้องมองแฟนสาวผ่านทางหน้าจอมือถือด้วยสายตาเว้าวอนร่างบางเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย พร้อมสบตากับเขาตรงๆ แล้วเอ่ยขึ้น“ขยันขับรถเหรอ มารับเค้าทุกอาทิตย์
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 2
@คอนโด SLเมื่อกลับมาถึงคอนโด ช็อปเปอร์ก็ไม่รอช้า รีบผลักแฟนสาวชิดผนังห้องที่เย็นเฉียบทันทีโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว ก่อนจะก้มลงไปจูบริมฝีปากบางอย่างดูดดื่ม“อื้อ~”ผิงผิงเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เพราะไม่คาดคิดว่าเขาจะจู่โจมเช่นนี้ เธอค่อยๆ หลับตาลงรับรสจูบจากคนตัวสูงอย่างเต็มใจ พลางเลื่อนฝ่ามือขึ้นไปโอบรอบลำคอแกร่งเอาไว้แน่นทั้งคู่จูบกันเนิ่นนานหลายนาที จนได้ยินเสียงน้ำลายเฉอะแฉะไปทั่วห้องมือหนาลูบไล้เรียวขาขาวเนียนแผ่วเบา ก่อนจะสอดแทรกเข้าไปในกระโปรงตัวสั้น แล้วลูบสัมผัสกลีบกุหลาบงามด้วยความมันเขี้ยว พร้อมใช้นิ้วกลางกดวนปุ่มกระสันแบบเน้นๆการกระทำนั้นสร้างความเสียดเสียวให้กับคนตัวเล็กได้เป็นอย่างดี เธอจึงกอดลำคอเขาแน่นขึ้น พลางจูบริมฝีปากหยักรุนแรงตามอารมณ์ความปรารถนาที่พลุ่งพล่านอยู่ภายในกาย“อื้อ~”เมื่อทั้งคู่จูบกันจนพึงพอใจ ช็อปเปอร์ก็ถอนจูบออกอย่างอ้อยอิ่ง ก่อนจะจุ๊บริมฝีปากบางอีกครั้งด้วยความคลั่งไคล้“โคตรเปียก เงี่ยนเหรอ หืม?” เขาเอ่ยถามเสียงเบา นิ้วหนายังคงสัมผัสกลีบกุหลาบงามผ่านทางกางเกงชั้นในตัวจิ๋วที่เปียกชื้นไปด้วยคราบน้ำหวานผิงผิงเม้มริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย พลางตอบก
พ่ายรักช็อปเปอร์ special 1
หลายเดือนต่อมาบรรยากาศภายในมหาวิทยาลัย MRT รายล้อมไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา ต่างพากันมาร่วมแสดงความยินดีกับบัณฑิตใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งสำเร็จการศึกษาไปหมาดๆเวลาล่วงเลยไปถึงช่วงบ่าย หลังจากเข้ารับปริญญาบัตรเสร็จสิ้น แก๊ง YOLO ก็ออกมาถ่ายภาพร่วมกันบริเวณหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ ก่อนจะแยกย้ายกันไปเก็บภาพความประทับใจกับครอบครัวของตนเองในขณะที่ผิงผิงกำลังจะหมุนตัวเดินออกไปนั้น ช็อปเปอร์ก็คว้าแขนเรียวเอาไว้อย่างรวดเร็วหมับ!“ถ่ายรูปคู่ด้วยกันก่อนสิ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ดวงตาคมกริบจ้องมองแฟนสาวอย่างคลั่งไคล้“อือ” เธอยิ้มกว้าง พร้อมพยักหน้ารับเบาๆทั้งสองคนยืนโพสท่าให้ช่างภาพที่จ้างมาคอยบันทึกภาพอย่างต่อเนื่อง พลางพูดคุยหยอกล้อกันด้วยการบีบแก้มเป็นครั้งคราว ทำให้เกิดเป็นภาพที่ดูน่ารักและเป็นธรรมชาติไม่นานนัก เสียงหวานใสของใครบางคนก็ดังขึ้น “พี่เปอร์!” แฟร์รี่ตะโกนเรียกชื่อพี่ชายมาแต่ไกลช็อปเปอร์หันขวับมองไปตามเสียงนั้นทันที ก่อนจะเห็นน้องสาวเดินเข้ามาพร้อมกับพ่อแม่ของตนเมื่อทั้งสามคนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าของทั้งคู่ ผิงผิงก็ยกมือขึ้นไหว้อย่างนอบน้อม“คุณพ่อคุณแม่ สวัสดีค่ะ” ทั้งสองรับไหว
พ่ายรักช็อปเปอร์ ตอนที่ 40 เราคบกันอย่างเปิดเผยแล้วนะ
หลังจากที่ช็อปเปอร์ดันแก่นกายยักษ์เข้ามาในช่องทางรักของเธอจนสุดความยาว พลางเริ่มขยับเข้าออกอย่างเชื่องช้าในจังหวะเนิบนาบ ก่อนจะเพิ่มความรัวเร็วในเวลาต่อมา“อ๊าา อื้อ~” ผิงผิงร้องครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่มือเล็กได้แต่ขยุ้มผ้าปูที่นอนเอาไว้แน่นจนยับยู่ยี่ เพื่อระบายความวาบหวิวที่ได้รับชายหนุ่มจ้องมองคนใต้ร่างด้วยสายตาแพรวพราว พลางใช้นิ้วสะกิดปุ่มเซนซิทีฟของเธอเบาๆ ส่วนเอวสอบยังคงกระแทกกระทั้นเข้าใส่รูคับแคบอย่างต่อเนื่อง “ซี๊ด~” เขาครางอื้ออึงอย่างพึงพอใจ ก่อนจะเพิ่มความเร็วขึ้นตามแรงอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านอยู่ภายในกายคนตัวเล็กกัดริมฝีปากล่างแน่น พลางเอื้อมมือไปดันหน้าท้องแกร่งเพื่อให้ขยับออกห่างเล็กน้อยทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ยอมให้เป็นแบบนั้น เขาคว้าข้อมือเล็กรวบขึ้นไปไว้เหนือศีรษะทันที“เสียวเหรอ หืม?” เธอพยักหน้ารับหงึกๆ อย่างไม่ปฏิเสธ ก่อนจะเอ่ยออกไปตามความต้องการ “อื้อ~ เสียว ขอจูบหน่อย”สิ้นเสียงหวาน คนตัวสูงก็ก้มลงมาประกบจูบริมฝีปากบางโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว“อื้อ~”ทั้งคู่จูบกันอย่างดูดดื่ม พลางขยับเอียงหน้าซ้ายและขวาเพื่อให้ริมฝีปากแนบชิดกันมากยิ่งขึ้น ส่วนเอวสอบยังคงถาโถมเข
พ่ายรักช็อปเปอร์ ตอนที่ 39 อย่าลองดี!
ผิงผิงอยู่ในชุดนอนผีเสื้อสีดำสุดเซ็กซี่ เนื้อผ้าซีทรูบางเบาที่สามารถมองเห็นผิวเนื้อเนียนได้อย่างชัดเจนเธอสูดลมหายใจเข้าลึก ราวกับรวบรวมความกล้าทั้งหมดที่มี ก่อนจะค่อยๆ แง้มประตูออกเล็กน้อย ดวงตาคู่สวยกวาดมองไปยังทางเดินภายนอกห้องเมื่อเห็นว่าไม่มีผู้คนตรงโถงทางเดิน หญิงสาวจึงตัดสินใจก้าวออกมา แล้วเดินไปเคาะประตูห้องข้างๆ ทันทีก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!“เปอร์! เปิดประตูให้เค้าหน่อย” เธอเอ่ยเรียกอีกฝ่าย แต่กลับไม่มีเสียงตอบรับเลยแม้แต่น้อยจากนั้น คนตัวเล็กจึงเอ่ยขึ้นอีกครั้ง“จะไม่เปิดจริงดิ เธอจะปล่อยให้คนอื่นมองเค้าแบบนี้เหรอ?” เธอพูด พลางขยับเอาใบหูแนบลงไปบนบานประตู เพื่อฟังเสียงความเคลื่อนไหวของคนที่อยู่ด้านใน แล้วเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา“ตอนนี้เค้าโคตรเซ็กซี่เลยนะ…”อีกฟากฝั่งหลังจากที่ช็อปเปอร์ได้ยินเสียงเคาะประตู เขาก็ไม่ได้ใส่ใจนัก เพราะรู้อยู่แล้วว่าคนที่ยืนอยู่หน้าห้องคือใคร ชายหนุ่มยังคงทำกิจกรรมของตนต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ จนกระทั่งเธอพูดคำว่า“จะไม่เปิดจริงดิ เธอจะปล่อยให้คนอื่นมองเค้าแบบนี้เหรอ?” คำพูดนั้นทำให้เขาชะงักนิ่ง หัวคิ้วเข้มขมวดเข้าหากันแน่นโดยอัตโนมัติ พลางก้าวเดิน
You May Also Like
สะดุดรักวิศวะขี้หึง
ชาไทยเย็น56.4K viewsEngineer Unfriend อยากเล่นเพื่อน
เข็มทิศเรือนเก่า12.7K viewsวิศวะกินเด็ก
มดตัวจี๊ด19.8K viewsพระรามอย่าร้าย
Spypink17.1K viewsCODE GUY กับดักร้ายนายพี่รหัส
B.crazy’250 viewsลูกกรอกขุนแผน (NC20+)
สนามอารมณ์2.4K viewsBorn to be เล่นกับรัก
Sweet_Moon385 viewsทนหน่อยทูลหัว มีผัวติดเกม
เธียรนรา311 views
