6 คู่แข่งหัวใจ

รองประธานหนุ่มกำลังนั่งดูดซิการ์พร้อมกับอ่านข้อความอยู่บริเวณริมสระว่ายน้ำ เขายิ้มยกมุมปากสูงเพราะแผนการที่วางไว้กำลังดำเนินการไปได้อย่างราบรื่น 

 ลูกสาวเจ้าของตลาดน้ำหลอกง่ายกว่าที่คิด เหยื่อติดเบ็ดง่ายขนาดนี้ KanaForestLuxury Project คงเป็นรูปเป็นร่างได้ในไม่ช้า ตำแหน่งประธานบริษัทจะต้องตกเป็นของเขาคนเดียว

ทว่าการพักผ่อนหย่อนใจกำลังจะจบลงในไม่ช้า เมื่อปราวินพี่ชายคนโตเดินตรงเข้ามาหาน้องชายด้วยท่าทางไม่สบอารมณ์

“มึงไปทำอะไรที่ตลาดน้ำ?” น้ำเสียงของปราวินที่เอ่ยถามปัณกรณ์ดูเหมือนจะจงใจหาเรื่องมากกว่าการถามไถ่ทั่วไป

“ก็ไปเที่ยวไง” เขาตอบห้วนๆ  

“คนอย่างมึงอ่ะนะไปเที่ยวตลาดน้ำ กูไม่เชื่อหรอก มึงคิดจะทำอะไรกันแน่?”

“เจรจาเรื่องการซื้อขายที่ดิน” เขาตอบอย่างตรงไปตรงมา ไม่มีอะไรต้องปิดบังเพราะงานนี้สรันศักดิ์เป็นคนมอบหมายให้เขาทำแต่เพียงผู้เดียว

“มึงก็เลยเข้าหาน้องผู้หญิงคนนั้นน่ะหรอ”

“แล้วมีปัญหาอะไรวะ?” ปัณกรณ์เริ่มไม่สบอารมณ์ เขารู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนักโทษที่กำลังถูกตำรวจสอบสวนอย่างไรชอบกล ไม่รู้ว่าไอ้พี่ชายคนนี้จะยุ่งวุ่นวายกับเขาทำไมนักหนา

“กูก็ไม่ได้มีปัญหาหรอก แต่สิ่งที่มึงกำลังทำคือการเล่นกับความรู้สึกคน ระวังเถอะ สักวันคนที่จะเสียใจคือตัวมึงเอง!”

“มึงไม่ต้องมาสั่งสอนกู ต้องการอะไรพูดมาตรง ๆ ไม่ต้องอ้อมค้อม” ปัณกรณ์พ่นควันซิการ์ลอยเหนืออากาศ ก่อนจะวางลงบนแท่นคริสตัล เขายืนกอดอกจ้องหน้าปราวินที่หาเรื่องไม่จบไม่สิ้น

“คุณดรัลพรเห็นรูปที่มึงเดินกับน้องผู้หญิงคนนั้น เธอเสียใจมากนะ มึงก็รู้ว่าเขาชอบมึงแค่ไหน”

ปัณกรณ์แค่นหัวเราะในลำคอก็นึกว่าโมโหเรื่องอะไรที่แท้ก็เป็นเดือดเป็นร้อนแทนดรัลพรนั่นเอง

“แล้วไงต่อวะ? มึงก็รู้ว่ากูไม่ได้ชอบดรัลพร และก็ไม่มีวันชอบด้วย กูยกให้มึงจีบแล้วนี่ แต่มึงก็ไม่มีปัญญาเอาชนะใจดรัลพรได้เอง จะมาโวยวายทำไม” นัยน์ตาดำหยิ่งยโสคมปราบจ้องมองพี่ชายตนเองด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะดึงสติกลับมาได้ และพยายามใจเย็นลง

“จันทร์นี้ดรัลพรนัดดินเนอร์กับกูโดยเอาเรื่องงานมาอ้าง มึงไปแทนกูดิ ถ้าไม่ไปก็ปล่อยให้ดรัลพรนั่งรอจนร้านปิดก็แล้วกัน!”

“มึงแม่งโคตรเหี้ย!”

“กูเหี้ยมานานแล้ว มึงเพิ่งรู้หรอ ไอ้ loser!” ปัณกรณ์สวนกลับทันควันถึงขนาดพูดจาดูถูกพี่ชายตัวเองเพราะรำคาญที่ตามด่าไม่เลิก 

ปราวินทนไม่ไหวกระชากคอเสื้อน้องชายขึ้นมาด้วยความโกรธเกรี้ยวหวังจะชกหน้าสั่งสอน ทว่าเขากลับยิ้มยกสูงปากสูงท้าทาย ไม่สลดสักนิด คนอย่างปัณกรณ์ชกหน้าไปก็เปลืองแรงเปล่า ปล่อยให้กรรมทำงานดีกว่า สักวันหนึ่งมันจะต้องเสียใจในสิ่งที่ทำลงไป 

ปัณกรณ์มองว่าเรื่องของดรัลพรมันไม่ใช่ความผิดของเขา ที่ผ่านมาพ่อของเขากับพ่อของเธอเอาแต่จับคู่ให้ตั้งแต่เด็กยันโตซึ่งเขาก็บอกชัดเจนมาโดยตลอดว่าไม่เคยชอบเธอ เห็นเธอเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งเท่านั้น

แต่คนที่ชอบเธอจนโงหัวไม่ขึ้นก็คือปราวิน!

 ชีวิตปัณกรณ์มีแต่เรื่องงานเท่านั้น เป้าหมายสำคัญคือการขึ้นเป็นประธานบริษัท ฉัตรคณา คอร์ปอเรชัน

ส่วนเรื่องความรักไม่ได้อยู่ในหัวเขาแม้แต่น้อย...