Masukเต็มเดือนและน้ำฟ้ามาสังสรรค์กันกับเพื่อน ๆ ที่รู้จัก ก่อนหน้านั้นพวกเธอได้ชวนชมพิ้งแล้วแต่ด้วยความที่หญิงสาวมีอาการเหนื่อยล้าจากการทำงาน อีกทั้งปกติเธอก็ไม่ได้ชื่นชอบบรรยากาศของสถานที่เสียงดังแบบนี้ด้วยจึงไม่ได้ตอบรับหญิงสาวทั้งสองจำไม่ได้ว่าตัวเองต้องไปห้องวีวีไอพีที่เท่าไรจึงได้เปิดเข้าไปมั่ว ๆ และได้เจอกับผู้ได้ชื่อว่าสามีเพื่อนกำลังนัวกับผู้หญิง เช่นนั้นเธอก็ย่อมยอมไม่ได้อยู่แล้ว แม้ชมพิ้งจะบอกว่าให้ปล่อยไปแต่พวกเธอกลับรู้สึกว่าเพื่อนเธอไม่ได้รับความเป็นธรรมเห็นทีว่าต้องเอาคืน"แล้วเราจะเข้าไปในห้องนั้นยังไงวะ นั่นมันห้องวีวีไอพีนะ""นั่นสิ หรือว่าเราจะปลอมตัวเป็นเด็กเสิร์ฟเข้าไปกันดี""อย่าดูละครเยอะขอร้องเลยเพื่อน""กว่าพวกเราจะเข้าไปได้กูว่ามันเสร็จกันพอดี""เออจริง คนอะไรวะหน้าด้านชะมัด"หญิงสาวทั้งสองยืนเถียงกันอยู่ที่ทางขึ้นบันได ถึงอยากจะเอาคืนให้เพื่อนแต่กลับหาทางเข้าไปไม่เจอ พวกเธอรู้สึกหงุดหงิดแทนชมพิ้งจนกระทั่งถอดใจไปแล้ว ทั้งสองจึงได้พากันเดินไปที่ห้องวีวีไอพีที่จองไว้ แต่ทว่าจังหวะชุลมุนไม่ทันได้ระวังตัวเต็มเดือนหญิงสาวที่มาในชุดเดรสรัดรูปและรองเท้าส้นสูงก็ถูกใครสักค
"สวัสดีค่ะคุณหมื่นลี้ รอนานไหมคะ" หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองเดินเข้ามาหย่อนตัวลงที่เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามที่มีเจ้าของชื่อนั่งอยู่ก่อน"ไม่เลยครับคุณจา" เขาส่งยิ้มให้คนตรงข้ามและมองเธอด้วยสายตาของความเจ้าชู้เหมือนปกติที่ชอบทำวันนี้เขานั้นมีนัดสำหรับการเซ็นสัญญากับบริษัทหนึ่ง โดยปกติแล้วหมื่นลี้เป็นนักธุรกิจที่มีบุคลิกเฉพาะตัว และยังมีสไตล์การทำงานที่ไม่เหมือนใครอีกด้วย อย่างที่รู้กันว่าโลกของธุรกิจนั้นไม่มีสูตรตายตัวหมื่นลี้เองก็เป็นคนที่พลิกแพลงได้เก่ง เขามองว่าเรื่องธุรกิจและเรื่องบนเตียงมันสามารถไปด้วยกันได้"สั่งอะไรมายังคะเนี่ย" จารุวรรณถามคนที่เอาแต่นั่งมองหน้าเธออยู่ไม่ขยับไปไหน หมื่นลี้เป็นชายหนุ่มที่มีใบหน้าหล่อเหล่าและเมื่อถูกคนที่หล่อขนาดนี้จ้องหน้านาน ๆ เธอก็อดรู้สึกเขินขึ้นมาไม่ได้ มือเล็กเรียวเล็กเก้งก้างไปหมดไม่รู้จะเอาไปวางไว้ตรงไหน สุดท้ายก็แกล้งยกขึ้นมาเอาผมทัดหูเบา ๆ ซ่อนความเขินอาย"ยังเลยครับ ผมรอสั่งพร้อมคุณ" เขารู้ดีว่าจุดอ่อนของผู้หญิงคือแพ้คนใส่ใจ ก็นะแกล้งทำนิด ๆ หน่อย ๆ ร้อยทั้งร้อยก็ไม่มีหลุดรอดทว่าเมื่อคิดมาถึงตรงนี้ใบหน้าสวยหวานของคนที่บ้านเขานั้นก็ลอยเข้ามาเสี
หมื่นลี้ขับรถยนต์คันหรูออกไปตามท้องถนนที่แสนจะกว้างใหญ่ด้วยอารมณ์ความโกรธและสับสน ตอนนี้ความรู้สึกตีรวนอยู่ในหัวอย่างยากจะแยกออก และถึงแม้ว่าเขาจะยังว้าวุ่นเพียงไหนแต่เขาก็มีจุดหมายที่จะไปแล้วในคืนนี้"ไงมึง ออกมาจนได้นะ" แซมทักทายหมื่นลี้ที่เดินหน้ามุ่ยเข้ามาที่ห้องวีวีไอพีบนคลับที่พวกเขามาประจำ ชายหนุ่มก็ไม่ได้ตอบอะไรเพื่อน เพียงแค่พยักหน้าให้และทิ้งตัวลงนั่งข้างกันอย่างคนอารมณ์ไม่ค่อยจะดี"อ้าว! มาแล้วเหรอมึง" อาร์ทที่เพิ่งกลับมาจากห้องน้ำก็ประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นเพื่อนตัวเองมาอยู่ตรงนี้ได้ก็เมื่อหัวค่ำพวกเขาคุยกันว่าจะมาปลดปล่อยที่นี่แต่หมื่นลี้ปฏิเสธไปโดยอ้างว่าเหน็ดเหนื่อยจากงานของบริษัทชมพิ้ง ซึ่งทั้งเขาและแซมก็เข้าใจและไม่คิดเซ้าซี้ให้มาสนุกด้วยกัน และตอนที่เขาไปส่งชมพิ้งรถยนต์ของหมื่นลี้ยังคงจอดอยู่ที่โรงรถในบ้าน ไม่คิดว่าเขามาถึงเพียงไม่นานเจ้าตัวดีก็โผล่หน้าตามเขามาติด ๆ เสียแล้ว"เออ" เขาตอบรับเพียงเท่านั้นก่อนรับแก้วน้ำสีอำพันจากมือของหญิงสาวที่พวกเขาเรียกมาไว้เพื่อนั่งสร้างบรรยากาศและกระดกเจ้าน้ำดีกรีแรงลงคอไปจนหมดเพียงรวดเดียว ทำเอาเพื่อนอีกาสองคนมองเป็นตาเดียว"หิ้วน้
"อยากเป็นเมียฉันมากเลยใช่ไหม ได้...งั้นคืนนี้ก็ทำหน้าที่ของเมียให้ดีแล้วกัน" ชายผู้ที่กักขังร่างเล็กบางไว้ในอ้อมแขนกระชับและลดระยะห่างเข้าไปเรื่อย ๆ"จะทำอะไร" ไรขนบางลุกซู่ไปทั้งตัวเมื่อรู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามา หญิงสาวที่เอ่ยถามอีกคนไปก็ไม่ได้รับคำตอบที่ทำให้กระจ่าง แต่สภาพเช่นนี้จะหลบก็ไม่ได้หนีก็ไม่พ้นทำได้เพียงใจดีสู้เสือก็เท่านั้น"วะ วันนี้พิ้งเหนื่อยมากเลยค่ะ พิ้งขอไปนอนก่อนนะคะ" ใบหน้าหวานเผยรอยยิ้มแสนหวานชนิดที่ว่าใครเห็นก็เป็นอันต้องหลง แต่มันยิ่งทำให้คนที่กำลังมองเธออยู่นั้นกลับยิ่งเพิ่มไฟโทสะมากขึ้นกว่าเดิม"ทำไม ไหนว่าอยากเป็นเมียฉันมากไง จะต้องเล่นตัวไปทำไม" ไม่ว่าเปล่าใบหน้าหล่อยังโน้มเข้าหาคนตรงหน้าเรื่อย ๆ กระทั่งปลายจมูกเฉียดกันไปมา ริมฝีปากแทบจะโดนกันอยู่รอมร่อ"อย่าทำแบบนี้" หญิงสาวที่ทนต่อสิ่งนี้ไม่ไหวก็หันหน้าไปอีกทางเพื่อเลี่ยงการประชันหน้ากับหมื่นลี้ แต่มีหรือที่คนอย่างหมื่นลี้จะยอมง่ายดายเพียงเท่านั้น"หึ!" ชายหนุ่มเปลี่ยนเป้าหมายมาเป็นซอกคอขาวเนียนของหญิงสาว เพราะมันล่อตาล่อใจเขาเหลือเกินด้วยรูปร่างหน้าตาที่ความจริงก็ถือได้ว่าตรงสเปค หากไม่ติดที่หิวเงิน
"คิดจะอ่อยเพื่อนฉันอีกคนหรือไง" เสียงชายหนุ่มดังขึ้นท่ามกลางความเงียบและความมืด ทำให้ผู้ที่เดินเข้ามานั้นสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ"คุณหมื่นลี้" ทันทีที่ดวงไฟภายในบ้านสว่างขึ้นหญิงสาวก็หันไปเจอกับเจ้าของน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวนั่นด้วยความหวาดหวั่นราวคนมีความผิดติดตัว"ว่ายังไงล่ะ เธอคิดจะอ่อยผู้ชายทุกคนบนโลกเลยหรือยังไง" คนที่เหนื่อยล้าทั้งกายและใจยังต้องมาเจอถ้อยคำทำร้ายจิตใจเช่นนี้อีก แต่เธอก็ไม่มีแรงมากพอจะโต้ตอบหรือแม้แต่จะอธิบายอะไรให้อีกคนเข้าใจคนตัวเล็กคิดจะเดินขึ้นไปชั้นบนโดยไม่สนใจหมื่นลี้หากแต่มือหนากลับเกี่ยวรั้งแขนเรียวเล็กไว้อย่างรุนแรงโดยไม่สังเกตเห็นรอยช้ำของแขนเล็กนั้น"โอ๊ย!!" ชมพิ้งร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เดิมร่างกายก็บอบช้ำจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้แล้ว ยังต้องมาโดนอีกคนบีบแรง ๆ เช่นนี้อีก"สำออยเชียวนะ ตกลงเธอจะบอกได้หรือยังว่ามากับเพื่อนฉันได้ยังไง" ยิ่งคนตัวเล็กร้องโอดโอยมากเท่าไร หมื่นลี้กลับยิ่งเพิ่มแรงบีบที่แขนเล็กมากเท่านั้น"เจ็บ พิ้งเจ็บ" เธอร้องขอความเมตตาจากอีกคนทว่าชายหนุ่มก็ไม่สนใจการร้องขอนั้น ในใจของเขาไม่อาจทนเห็นผู้หญิงคนนี้แสร้งทำตัวน่าสงสารและอ่อยคนนู้นที
ติ้ง ๆ ๆ ๆเสียงแชตดังขึ้นที่มือถือของร่างบาง แต่มันก็ไม่สามารถปลุกให้คนที่หลับใหลไปนั้นตื่นขึ้นได้ หญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีนอนหลับอยู่ที่ป้ายรถเมล์ดึงดูดความสนใจจากคนที่ผ่านไปผ่านมาได้อย่างมาก"สาวที่ไหนมาหลับอยู่ตรงนี้กันเนี่ย" ใครสักคนพูดขึ้นมาดังลั่นโทนเสียงดูจะไม่ปกติ ทว่ามันทำให้คนที่หลับใหลได้สติขึ้นมา แต่เธอยังคงแกล้งที่จะหลับต่อไปเพราะหวาดกลัวการลืมตาขึ้นมาเห็นสถานการณ์ที่อันตรายตรงหน้า"นั่นสิ สวยซะด้วย" ชายอีกคนส่งเสียงพูดคุยกับชายคนแรกโดยที่ชมพิ้งรู้สึกถึงเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ ร่างกายของหญิงสาวก็เริ่มเกร็งขึ้นเมื่อรับรู้ถึงความไม่ปลอดภัยตื้อ ๆ ๆเสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นชมพิ้งที่ตกใจก็รีบรับสายทันทีและลุกขึ้นเตรียมจะถอยหนีออกไปจากตรงนั้น"เต็ม ชะ ช่วยเราด้วย" น้ำเสียงที่ส่งไปยังปลายสายทำให้เจ้าของชื่อลุกขึ้นเต็มความสูง"เกิดอะไรขึ้น ตอนนี้มึงอยู่ที่ไหนเดี๋ยวกูจะรีบไป" เต็มเดือนที่ติดต่อชมพิ้งไม่ได้มาหลายชั่วโมงเกิดเป็นห่วงขึ้นมา เธอจึงโทรหาเพื่อนสนิทในเวลานี้ คิดไม่ถึงว่าชมพิ้งกำลังตกอยู่ในสถานการณ์ยากลำบากเข้าพอดี"ป้ายรถเมล์หน้าบริษัท มีคนเมาสองคนรีบมานะเรากลั







