LOGINShare
เกิดอะไรขึ้น
publish date:
2026-10-13 11:39:05“พี่ปุ๊ก อืม” นับดาวกลืนน้ำลายลงคอ กะพริบตาถี่ ๆ
“โอ๊ย พี่เป็นห่วงแทบแย่ ขอโทษนะนับ ที่รับงานให้จนไม่มีเวลาพัก”
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ปุ๊ก นับคงเครียดหลายอย่าง”
“ต่อไปคงไม่กล้าให้โหมงานหนักขนาดนี้ละ”
“ไม่ค่ะ พี่ปุ๊ก นับต้องหาเงินใช้หนี้อีกเยอะค่ะ”
“แต่ร่างกายไม่ไหว ต้องพักผ่อนบ้าง”
พี่ปุ๊กเองก็รู้สึกผิดต่อนับดาว ทำให้ไม่มีเวลาได้พัก พี่ปุ๊กเองก็พึ่งรู้พร้อมกันกับนับดาววันนี้ วรางคณามีพี่ชายเป็นหมอ ปกติเธอบอกแค่มีพี่ชาย แต่ไม่เคยถามว่าทำอาชีพอะไร
“ว่าแต่ เขารู้เรื่องราวของน้องสาวไหม”
“นับไม่รู้ อาจรู้หรือไม่รู้ก็ได้” นับดาวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง
“ไม่น่ารู้หรอกที่น้องสาวทำนิสัยแบบนี้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น”
“อื้อ ช่างมันเถอะ ปล่อยมันไปเถอะค่ะ นับไม่อยากรู้เรื่องของคนพวกนี้” นับดาวคลึงนวดขมับเบา ๆ
“ดีขึ้นหรือยัง”
“ค่ะ ดีขึ้น งานจบแล้วใช่ไหมคะพี่ปุ๊ก” เธออยากกลับไปพักผ่อนเต็มทน
“อืม เสร็จละ รับไป” พี่ปุ๊กยื่นซองให้นับดาว
“พี่ปุ๊กหักส่วนของพี่เลยนะคะ”
“พี่ไม่เอาหรอก พี่ให้เอาไปใช้หนี้”
“แต่ว่า มันเป็นส่วนของพี่นะคะ”
“พี่ช่วย ไม่อยากเห็นนับเหนื่อย”
นับดาวช่วงนี้อ่อนแอเหลือเกิน อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้ เธอสวมกอดพี่ปุ๊ก ร้องไห้โฮ ในชีวิตไม่เหลือใคร ตอนนี้มีเพียงพี่ปุ๊กคนเดียวเท่านั้น
“เป็นคนขี้แยตั้งแต่เมื่อไหร่กันนับ พรุ่งนี้หยุดพักผ่อนสักวันนะ” มือลูบศีรษะนับดาวอย่างเอ็นดู
พี่ปุ๊กพานับดาวออกจากห้องพัก เดินลัดเลาะไปยังลานจอดรถ พี่ปุ๊กให้นับดาวยืนรอตรงทางออกของประตู ซึ่งมีแสงไฟสลัว
ซึ่งเป็นจังหวะเดียวกันกับหมอเชนทร์เดินไปที่รถพอดี
“สวัสดีครับคุณนับดาว”
หมอราเชนทร์ล้วงกระเป๋า เดินทักทายหญิงสาว เขาจำชุดที่เธอใส่ได้ สายตานับดาวเหยียดมองคนเรียก เธอจำเขาได้
“นาย…” นับดาวถอยหลัง มองซ้ายขวาไม่เห็นใครสักคน พี่ปุ๊กก็ยังขับรถมาไม่ถึง
หมอราเชนทร์มองท่าทีของนับดาว ซึ่งไม่เหมือนที่เขาเจอในร้านเหล้า สายตาเธอดูหวั่นไหวและระแวง
นับดาวถอยหลังจนชนกับเสา เธอใบหน้าซีดเผือด เมื่อถูกชายหนุ่มต้อนจนมุม
อันที่จริงหมอเชนทร์ไม่ได้อยากคิดจะต้อนเธอจนมุม แค่อยากหยอกล้อเธอเล่นแค่นั้น
“ถอยไปนะ”
“หึ…นับดาวคืนนั้นหายไปไหนน้า”
หมอราเชนทร์ยิ้มมุมปาก มองท่าทีของหญิงสาว ที่เอาแต่จ้องมองเขา นับดาวเผลอละสายตาจากเขาไม่ถึงวินาที หมอเชนทร์ก็ถึงตัว
นับดาวตกใจกำลังอ้าปากร้อง กลับถูกมือหนาปิดปาก และดึงเธอเบี่ยงเข้ามุมมืดของซอกตึก ไม่ไกลจากเสาที่เธอพิง หญิงสาวทุบตีแขนชายหนุ่มอย่างแรง ตามกำลังที่เธอมี
“อื้อ…” หมอเชนทร์ปล่อยมือจากปากนับดาว เป็นประกบเรียวปากนั้นแทน
นับดาวดิ้นขลุกขลัก ภายใต้การกักขังจากเรือนร่างใหญ่โต สองขายกขึ้นหมายเตะถีบ แต่เหมือนหมอเชนทร์รู้ทัน เขาบดเบียดร่างเข้าหา ให้นับดาวทำร้ายร่างกายเขาไม่ได้
หมอราเชนทร์ดื่มสังสรรค์ในงานแฟชั่นโชว์ของน้องสาว รู้สึกแค่กรึ่ม ๆ หมอราเชนทร์พยายามสอดปลายลิ้นเข้าโพรงปากหวานที่เคยฉกชิมมาก่อน
แต่นับดาวไม่ยอม สุดท้ายเขาจึงใช้ฟันกัดกลีบปากนุ่ม
“โอ๊ะ…” สุดท้ายก็ยอมอ้าปาก เมื่อถูกชายหนุ่มกัด ร่างกายที่เหมือนไม่สบาย ไร้เรี่ยวแรงต่อต้าน
เธอผลักไสเขาจนอ่อนแรง ปล่อยให้เขาครอบครองโพรงปากหอมหวานอยู่เนิ่นนาน หวังให้พี่ปุ๊ก รีบมาไว ๆ ก็เหมือนมันช้าไปทุกอย่าง ยังกับเปิดโอกาสให้ชายหนุ่มได้ลวนลาม
“ไม่เจอซะนาน ยังหอมหวานเหมือนเดิม” เมื่อชายหนุ่มละปากจากเรียวปากนุ่ม
พอดีกับแสงไฟรถยนต์ที่สาดส่องมายังคนทั้งสอง นับดาวได้ทีรีบผลักชายหนุ่มออกห่าง วิ่งออกจากมุมมืด ไปยังรถยนต์ที่ชะลอจอด
“นับ โทษที คุยงานนานไปหน่อย”
“ไม่เป็นไรค่ะ รีบกลับบ้านกันเถอะค่ะ”
จะคุยงานคุยการอะไร นับดาวไม่สนใจทั้งนั้น เธออยากออกไปจากบริเวณนี้ให้ไวที่สุด
ด้านหมอราเชนทร์ ยืนยิ้มชอบใจ ไม่นึกจะได้เจอหญิงสาวที่นี่ เธอช่างไม่เหมือนผู้หญิงห้าวหาญในคืนนั้นเอาเสียเลย เขาชักสนใจเธอเข้าแล้วสิ
🌻🌻🌻
เสียงออดหน้าบ้านนับดาวดังถี่ยิบ เมื่อเจ้าหนี้ให้ลูกน้องมาทวงหนี้
กริ่ง... กริ่ง...
“จะกดอะไรกันหนักหนา” นับดาวเดินฉับ ๆ บ่นอุบให้พวกคนเหล่านั้น
“ว่าไง หนี้แม่เธอ ผัดมาเป็นเดือนสองเดือน ยังกับผัดมาม่า”
“ฉันยังหาให้ได้ไม่ครบ จะเอาไปก่อนไหม”
“เฮียบอกให้เก็บเป็นก้อน”
“เป็นก้อนจะเอาที่ไหนให้วะ” นับดาวทำทีโวยวาย ไม่พอใจ
“เรื่องของเธอ พวกเราทำตามหน้าที่”
“งั้นฉันไม่ใช่ลูกหนี้พวกนายโดยตรง ฉันไม่จ่ายได้ปะ”
นับดาวย้อนกลับ หนี้ไม่ได้ก่อ
แค่เธอขอผ่อนจ่ายให้มันดีถมเถ ดีกว่าไม่ได้ จะมาเอาเป็นก้อน จะเอาที่ไหนจ่าย
“อ้าว พูดแบบนี้คิดจะเบี้ยวหนี้ ไม่จ่ายว่างั้น” คนเก็บเงินกู้เริ่มโวยวาย
“แล้วใช่ฉันไปกู้มาไหม ถึงต้องมาขู่กันแบบนี้”
“ไม่รู้แหละ เฮียบอกให้มาเก็บ จ่ายมาซะโดยดี ถ้าไม่อยากเจ็บตัว หรือให้ข่าวแม่เธอดังกระฉ่อนทั้งประเทศ นางแบบสาวมีแม่ติดเหล้าติดพนันติดหนี้ จะเอาแบบนี้หรือไง”
กลุ่มชายทวงหนี้ พากันหัวเราะ ถ้าข่าวหลุดรอดออกไป ชื่อเสียงคงติดด้านลบ หมดหนทางทำมาหากินแน่นอน นับดาวกลัวคนแถวนี้ได้ยินเอาไปพูดกัน
“ฉันจ่ายก่อนครึ่งนึง ได้ไหม ส่วนที่เหลือขอเวลาหนึ่งอาทิตย์” นับดาวต่อรอง
กลุ่มชายเหล่านั้น เหมือนคุยกันสักครู่
Latest chapter
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เป็นหนี้
ห้องทำงานหมอราเชนทร์“นี่มัน” พูดไม่ทันจบ หมอราเชนทร์ก็จับมือนับดาวลากเข้าห้องทำงานทันที“นู่น ห้องน้ำ” ชายหนุ่มชี้นิ้วไปทางห้องน้ำ นับดาวไม่รอช้า รีบเดินเข้าห้องน้ำ เสียงเหมือนผู้ชายผู้หญิงคุยกันอยู่ด้านนอก นับดาวยืนนิ่งหลังจากทำธุระเสร็จ เธอตัดสินใจจะเปิดประตูออกมาดีไหม กลัวขัดจังหวะหรือเสียมารยาท หญิงสาวคิดอยู่นาน“นับ…”เสียงผู้หญิงเรียกนับดาว เมื่อเห็นเธอออกจากห้องน้ำ“ณา…” นับดาวตาโต ไม่ได้เตรียมใจไม่นึกจะมาเจอนังเพื่อนทรยศ“มาทำอะไรในห้องพี่เชนทร์”“เธอขอเข้าห้องน้ำ ว่าแต่รู้จักกันเหรอ ณา” หมอราเชนทร์ถามน้องสาว“ค่ะ นับ เพื่อนสนิทณา เองค่ะ” สายตามองนับดาวด้วยความรู้สึกผิด“เราไม่ใช่เพื่อนกัน ฉันไม่เคยรู้จักเธอ” นับดาวจ้องหน้าวรางคณา ด้วยแววตาสั่นไหว“นับ เราคุยกันก่อนได้ไหม” นับดาวเผชิญหน้ากับวรางคณา อดีตเพื่อนสนิทที่เคยรักกันมาก“ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับเธอ”วรางคณาคว้าข้อมือนับดาว เมื่อหญิงสาวเดินผ่านหน้าเพื่อออกจากห้องแต่ถูกนับดาวสะบัดมือวรางคณาออกห่าง ทำให้วรางคณาเสียหลักเซเกือบล้ม ดีที่หมอเชนทร์รับทัน เขารีบคว้าข้อมือนับดาว ก่อนจะผลักเธอชนเหลี่ยมประตู“โอ๊ย!” มือจับหน้าผากอ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ไม่มีอะไร
“อือ ครึ่งนึงก็ครึ่งนึง จ่ายมา”“รอแป๊บ เอาหลักฐานการจ่ายให้ฉันด้วย”นับดาวกลับเข้าไปในบ้าน หยิบมือถือมากดโอนเงินให้ชายคนนั้น“เรียบร้อย แสนห้า ที่เหลือหนึ่งอาทิตย์ พวกพี่มาใหม่”หลังจากพวกนั้นกลับกันหมด นับดาวกำลังเดินขึ้นห้องนอน เพื่อเตรียมตัวอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน เธอรับจ๊อบโดยการเป็นพิธีกร ในงานการกุศลของโรงพยาบาล เป็นงานที่พี่ปุ๊กหาให้อีกนั่นแหละ ยามนี้งานอะไรก็รับหมดยอดหนี้ของแม่เหลือหกหลักก็จริง แต่เป็นหกหลักที่หลายเจ้า จนนับดาวแอบน้ำตาไหล ไม่จ่ายไม่ได้พวกนั้นรู้จักบ้าน มีทางเดียวถ้าไม่จ่าย เธอต้องไปหาที่อยู่ใหม่ที่โรงพยาบาลนับดาวขับรถยนต์มาโรงพยาบาล ตามที่นัดกับพี่ปุ๊กไว้ เธอจอดรถและรอพี่ปุ๊กราวสิบนาทีพี่ปุ๊กวิ่งกระหืดกระหอบมา“เหนื่อยว่ะ”“ขอโทษนะคะพี่ปุ๊ก” นับดาวรู้สึกว่าตัวเองทำให้คนอื่นวุ่นวายและเดือดร้อน“ขอโทษอะไรคิดมาก พี่จะพาเข้าไปหาคนว่าจ้างงานนะ”“อ้าว…พี่ปุ๊กไม่อยู่กับนับ เหรอคะ”“พี่มีงานอีกที่ ไม่ได้อยู่ด้วยน่ะสิงานนี้”“ได้ค่ะ ๆ” นับดาวไม่อยากเป็นตัวถ่วง ทำให้พี่ปุ๊กเสียงานพี่ปุ๊กหอบชุดขึ้นไปให้นับดาวที่ห้องน้ำ เพื่อให้นับดาวเปลี่ยนชุด จากนั้นจึงพาไปพบคนจ้างงา
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เกิดอะไรขึ้น
“พี่ปุ๊ก อืม” นับดาวกลืนน้ำลายลงคอ กะพริบตาถี่ ๆ“โอ๊ย พี่เป็นห่วงแทบแย่ ขอโทษนะนับ ที่รับงานให้จนไม่มีเวลาพัก”“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ปุ๊ก นับคงเครียดหลายอย่าง”“ต่อไปคงไม่กล้าให้โหมงานหนักขนาดนี้ละ”“ไม่ค่ะ พี่ปุ๊ก นับต้องหาเงินใช้หนี้อีกเยอะค่ะ”“แต่ร่างกายไม่ไหว ต้องพักผ่อนบ้าง”พี่ปุ๊กเองก็รู้สึกผิดต่อนับดาว ทำให้ไม่มีเวลาได้พัก พี่ปุ๊กเองก็พึ่งรู้พร้อมกันกับนับดาววันนี้ วรางคณามีพี่ชายเป็นหมอ ปกติเธอบอกแค่มีพี่ชาย แต่ไม่เคยถามว่าทำอาชีพอะไร“ว่าแต่ เขารู้เรื่องราวของน้องสาวไหม”“นับไม่รู้ อาจรู้หรือไม่รู้ก็ได้” นับดาวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง“ไม่น่ารู้หรอกที่น้องสาวทำนิสัยแบบนี้ รู้ถึงไหนอายถึงนั่น”“อื้อ ช่างมันเถอะ ปล่อยมันไปเถอะค่ะ นับไม่อยากรู้เรื่องของคนพวกนี้” นับดาวคลึงนวดขมับเบา ๆ“ดีขึ้นหรือยัง”“ค่ะ ดีขึ้น งานจบแล้วใช่ไหมคะพี่ปุ๊ก” เธออยากกลับไปพักผ่อนเต็มทน“อืม เสร็จละ รับไป” พี่ปุ๊กยื่นซองให้นับดาว“พี่ปุ๊กหักส่วนของพี่เลยนะคะ”“พี่ไม่เอาหรอก พี่ให้เอาไปใช้หนี้”“แต่ว่า มันเป็นส่วนของพี่นะคะ”“พี่ช่วย ไม่อยากเห็นนับเหนื่อย”นับดาวช่วงนี้อ่อนแอเหลือเกิน อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้อ
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ ยิ่งกว่าเสียใจ
“อืม…ค่ะ” วรางคณามองมายังนับดาว เธออยากคุยอยากขอโทษ แต่นับดาวไม่เปิดโอกาส จากคนเคยสนิทสนมชิดเชื้อ กลายเป็นบาดหมางเย็นชาของนับดาว ทำให้วรางคณา นั้นกลัวจนไม่กล้าเข้าใกล้สิ่งที่พี่ปุ๊กปกปิดนับดาวอีกเรื่อง คือ เธอต้องใส่ชุดราตรีแบรนด์วรางคณา ซึ่งเจ้าของแบรนด์ให้พี่ปุ๊กช่วยปิดบังอีกอย่างเพราะอยากช่วยนับดาวหาเงินใช้หนี้ จึงได้ปกปิดหากบอกตรง ๆ นับดาวคงไม่ยอม ที่พี่ปุ๊กรับงานเพราะเห็นว่ามันได้เงินดี แต่ใช่ว่านับดาวจะยอมง่าย ๆ สุดท้ายต้องยอม เพราะเห็นแก่พี่ปุ๊กหน้าเวที ที่เต็มไปด้วยเจ้าของแบรนด์ชุดราตรี ต่างตั้งหน้าตั้งตารอคอย การเดินแบบโชว์ของแบรนด์ตัวเอง หลายคนถูกเชิญมาร่วมในงาน แต่ที่เห็นอืออาในงานคงไม่พ้นคุณหมอหนุ่มทายาทโรงพยาบาลดัง อย่าง นายแพทย์ ราเชนทร์ อดิเทพพินิจ พี่ชายของนางแบบสาวอย่าง วรางคณา อดิเทพพินิจ เธอมาเดินแบบในแบรนด์ตัวเอง ซึ่งเปิดตัวใหม่มาได้เกือบปีหมอเชนทร์มาพร้อมกับปู่ไพบูลย์ และย่ารักษ์สินี อดิเทพพินิจ พวกท่านมาคอยให้กำลังใจหลานสาวคนเดียว แม้ทุกคนจะเคยผ่านการเดินแฟชั่นโชว์ แต่ก็ยังพากันตื่นเต้นประหม่านับดาวในชุดราตรีสีแดงเพลิงมันช่างเน้นสีผิวให้เธอดูขาวผ่องอมชมพู
พ่ายหัวใจพี่หมอราเชนทร์ เพื่อนรักรึ
ระหว่างนั้น ประตูร้านถูกผลักเข้ามา คนมาใหม่สองคนควงแขนกัน เข้ามาสั่งเครื่องดื่ม ความบังเอิญเหลือเกิน“นับ” วรางคณาหันไปเจอนับดาว เธอเอ่ยชื่อเพื่อน ทำให้สายฟ้าต้องหันมองตาม“ณา ขอไปหานับนะคะ” หญิงสาวผละห่างจากสายฟ้า เดินไปยังเพื่อนนั่งอยู่“นับ พี่ปุ๊ก” เจ้าของชื่อทั้งสองเงยหน้าขึ้นมอง หญิงสาวมาใหม่“อ้าว น้องณา มากับใครคะ” สายตาพี่ปุ๊ก เหลือบมองนับดาว“ณา มาซื้อกาแฟค่ะ” วรางคณาเลี่ยงจะตอบคำถามพี่ปุ๊กนับดาวไม่แม้จะหันมองอดีตเพื่อนสนิทสักนิดเธอนั่งเงียบ ไม่เอ่ยใด ๆ ทั้งนั้น มันมีแต่ความเคียดแค้น โกรธจนอยากฆ่าคนตรงหน้านั้นได้เลยวรางคณาน้ำตาคลอ มองนับดาว เธออยากคุยอยากขอโทษ ที่ทำผิดกับนับดาว เธออยากอธิบายเรื่องราวต่าง ๆ แต่เห็นนับดาวนั่งเงียบ ไม่แม้จะมองหน้า จึงได้แต่ปล่อยน้ำตาไหลพี่ปุ๊กรู้สึกเหมือนสถานการณ์ไม่สู้ดี พยายามจะสื่อสารเปลี่ยนประเด็น แต่ต้องนั่งเงียบอีกคน เมื่อสายฟ้าแฟนหนุ่มของนับดาว เดินเข้ามายืนข้างวรางคณา“นับ สบายดีนะครับ” สายฟ้ามองนับดาวที่นั่งนิ่งไม่ไหวติง“ก็ยังไม่ตายนี่คะ” เขาจะถามเธอทำไม แผลพึ่งยังสดใหม่ พอมีอะไรมากระทบมันยิ่งเจ็บ สายฟ้าเอาแต่จ้องนับดาว“เอ่อ ทั้ง
You May Also Like
เพื่อนเกย์สอนกาม
อลิซาเบธ ลี72.7K viewsรวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 180.1K viewsบังเอิญเป็นผัวเธอ (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น116.1K viewsยั่ว
มังกรเล่นน้ำ205.9K viewsราตรีสีเทา
ผัดบวบ80 viewsตั้งใจมาฆ่า แต่ดันมารัก
ฺBigangel - น้ำตาลไหม้ - หอมชื่นใจ113 viewsองค์กรสวาท
ภัสสพิชชา254 viewsเมียหมอ
Wabibi118 views
