LOGINเขาไล่ปลายลิ้นไปตามริมฝีปากอิ่มแล้วประกบปิดดูดดึง สร้างแรงกระเพื่อมในอกของคนที่หวามหวิวเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เขาจูบเบาๆ แล้วผละออก เปลี่ยนเป็นจ้องตากับเธอ
ในระยะประชิดที่ตัวเขาลอยคร่อมอยู่ทำให้หญิงสาวเห็นว่าดวงตาของเขาช่างน่าหลงใหล ลัยลาเบี่ยงหน้าหนีแต่ถูกประคองหน้ากลับมาให้รับจูบดูดดื่ม สัมผัสจากปากร้อนชื้นทำให้ลัยลามึนงง ยอมเปิดปากแลกจูบกับเขาอย่างงกๆ เงิ่นๆ แต่นั่นทำให้คนคุมเกมรักตั้งแต่แรกครางฮือด้วยความพอใจ
“ดีมาก ต่อไป เธอก็จูบตอบฉันบ้าง ไหนลองซิ”
ลัยลาดื้อไม่ทำ เขาจึงเล่นไม้เด็ด ก้มลงไปกระซิบแหบพร่าข้างหูเล็ก
“ถ้าเธอไม่ฟังที่ฉันสอน ไม่จูบตอบฉัน งั้นฉันจะจูบเธอเอง แต่ฉันอยากเปลี่ยนที่จูบ เธอน่าจะรู้ดีนะว่าที่ต่อไป ฉันจะจูบตรงไหน”
ดวงตาดิบเถื่อนนั้นมองต่ำลงไปอย่างจาบจ้วง แม้ว่าลัยลาจะใช้ขาเบียดเอาไว้ แต่ก็ไม่พ้นสายตาของเขาอยู่ดี
“หยาบคาย” น้ำเสียงหวานต่อว่าเขาอย่างขุ่นเคือง
“ตรงไหน ไม่เห็นจะหยาบ ริมฝีปากไม่ใช่ที่เดียวที่น่าจูบ ถ้าตรงไหนหอมสะอาด ฉันก็จูบได้ทั้งนั้น แต่ถ้าเธออายก็รีบทำตามที่ฉันสั่ง” คนคุมเกมบนเตียงออกคำสั่งกับสาวน้อยที่บิดาสั่งให้เขารับผิดชอบมอบตำแหน่งลูกสะใภ้คนโปรดของท่านให้กับเธอ
ลัยลารู้ว่าบนที่แคบมีพื้นที่ให้คนสองคนดิ้นหนีกันได้ไม่เท่าไหร่ การยอมอ่อนลงน่าจะดีกว่า สิ่งที่เธอทำคือยื่นจมูกชนแก้มเขา
“เอาใหม่ ไม่ใช่แบบนี้ จูบ ไม่ใช่ให้เอาจมูกชนแก้ม”
ลัยลาเห็นสีหน้าเขาดุขึงขึ้น เธอรู้ว่าพลังความโกรธของเขาอาจจะทำให้เธอแทบแหลกคามือเหมือนตอนครั้งแรก เจ้าของใบหน้าสวยหลับตาพริ้มแล้วยื่นริมฝีปากไปประกบริมฝีปากกับเขา ยิ่งเธอพยายามจูบตามเขาสั่ง ท่าทางอ่อนหัดนั้นทำให้เขาคลั่งมากขึ้นอย่างไม่รู้ตัว
เมฆาไม่รอช้า เขาจูบไล่ลงไปตามร่องอกอวบ ไล่ไปที่หน้าท้องแบนราบแล้วไปหยุดที่ทุ่งดอกไม้งาม เขาจูบอย่างไม่นึกรังเกียจ แต่เห็นเธอดิ้นจนต้องใช้ลำแขนกำยำคล้องรัดขาเรียวเอาไว้เพื่อล็อกพิกัดโดยไม่สนใจว่าลัยลาจะกระดากอายกับการกระทำของเขาแค่ไหน
“อย่าค่ะ”
คนนอนมองสะดุ้งเฮือก เมื่อเขาใช้ลิ้นแหวกว่ายเข้าไปทักทายเกสรดอกไม้ แล้วพบว่ามันหอมหวานสดใหม่เพราะไม่เคยมีแมลงภู่ตัวใดเข้ามาเยี่ยมเยือนในเขตหวงห้ามนี้
เขากดยิ้มพอใจ แกล้งแค่นี้ ลัยลาก็อับอายจนไปไม่เป็น แล้วพาตัวเองถอยห่างจากดอกไม้งาม ไปคร่อมทับในจุดเดิมที่ทำให้ลัยลาหวาดเสียว ครั้งนี้มันแตกต่างจากเมื่อครู่ เพราะเธอเห็นว่ามือของเขาประคองอาวุธนั้นไว้ในฝ่ามือ ความน่ากลัวดุดันนั้นดูเตรียมพร้อมเอาจริงกว่าครั้งไหนๆ
ลัยลาส่ายหน้าไปมาเพื่อปฏิเสธ ภายในใจสาวน้อยอยากจะตะโกนถามเขาว่านี่มันเป็นส่วนหนึ่งในร่างกายคนหรือว่าด้ามไฟฉายกันแน่
แต่ว่าคนที่ถูกความปรารถนากระตุ้นจนพร้อมพรักเข้าครอบงำแล้วก็ไม่สามารถหยุดลงง่ายๆ เมื่อหมอเมฆาไม่ปล่อยให้ภรรยาตามสิทธิ์ประวิงเวลาหนีหน้าที่ต่อไป เขาค่อยๆ ขยับสะโพกแล้วดันตัวตนเข้าไปในช่องทางคับแคบที่อ่อนนุ่มแต่บีบรัดเข้าไปอย่างยากลำบาก แต่ช่างสร้างความต้องการให้กับเขามากเหลือเกิน
“เธอคับแน่นมากสาวน้อย”
แค่เพียงแรกเข้าก็ทำให้เขาสูดปากครางยาวด้วยความซ่านเสียวเกินคำบรรยาย ร่างกายของลัยลาทำให้ร่างหนากว่าต้องคำรามต่ำ สะกดทุกอารมณ์ในตอนนี้ที่กำลังพุ่งขึ้นสูง แม้แต่ลมหายใจก็แทบจะสะดุดเมื่อพบกับความหวิวไหวที่บิดตัวตนของเขาจนแทบปริหักออกจากกัน
“อาห์” เสียงทุ้มลึกคำรามเพื่อระบายความซ่านเสียวที่ก่อตัวขึ้นอย่างรุนแรง เขาไม่เคยเจอใครที่ทำให้รู้สึกเลือดในกายพลุ่งพล่านได้มากเท่านี้ สะใภ้รักของพ่อมีเวทมนตร์อะไร หรือที่เธอไปศัลยกรรมใบหน้ากลับมาเป็นลัยลาคนเดิม จะเพิ่มเติมทำสาวหลังจากถูกเขาฉีกหั่นพรหมจรรย์ไปเมื่อครั้งก่อน
ขณะที่ลัยลากัดริมฝีปากแน่น ร่างกายบิดส่ายเพราะความคับแน่นที่กลางร่าง เธอขยับตัวไม่ได้ เพราะเขาสอดประสานร่างเธอกับเขาเอาไว้ ช่องทางรักที่เขาพาตัวตนเข้ามาแนบสนิทอยู่ในกายเธอ
ลัยลาหน้าร้อนผ่าว ทั้งอายทั้งซ่านเสียว ยิ่งเขาขยับสะโพกส่ายวนไปมาเพื่อดันความแข็งกระด้างนั่นเข้ามาอีกก็ทำให้เธอต้องกัดปาก
“เจ็บ”
“ฉันรู้ ของเธอเล็กและแคบมาก”
ลัยลาหน้าแดงอีกรอบ เพราะคำบอกตรงๆ ห่ามๆ ของเขา “คนบ้า เอาออกไปนะ ฉันเจ็บ”
คนสวยเริ่มโวยวายอีกรอบ เธอจะไม่ยอมให้เขาดันสิ่งนั้นเข้ามาอีก แต่ว่าเมื่อเขาขยับตัวตนจะเอาออก ลัยลาก็ผวาเฮือก แต่แล้วก็ต้องอายเมื่อคนตัวสูงยิ้มบางๆ
“อยากให้ออกหรือไม่อยากให้ออกกันแน่ แต่ที่แน่ๆ แผ่นหลังฉันถูกเธอข่วนยับไปหมดแล้ว เสียวละสิ เลือกจะมีฉันเป็นสามีก็ต้องเสียวถึงขั้นสุดแบบนี้แหละ”
ลัยลาเบี่ยงหน้าหนี “คนบ้า หมอหน้าด้าน ไม่คิดเลยว่าจะบ้ากามมากขนาดนี้” เธอไม่อยากคุยกับเขาแล้ว
“อายจนพูดไม่ออกเลยเหรอ ไม่พูดกับฉัน งั้นฉันทำต่อ”
เท่ากับเป็นการยอมรับว่าเธอให้เขาทำต่อ ลัยลาสะดุ้งเมื่อรู้สึกว่าถูกเติมเต็มเข้ามาจนแน่นไปหมด เธอหลุดเสียงครางออกมา เพราะถูกความซ่านเสียวเข้าครอบงำนับครั้งไม่ถ้วน เมฆาไม่คิดจะถอยอยู่แล้ว เพราะกลัวว่าจะทำให้คนตัวเล็กหวาดระแวงไม่กล้ามีเซ็กซ์กับเขาอีกเหมือนครั้งแรกครั้งนั้น
เมฆาพยายามใจเย็นแล้วค่อยๆ ไม่ได้ทำอย่างไม่บันยะบันยัง แต่ลัยลาคับแน่นเหลือเกิน เขาเร่งซอยสะโพกไปมาเพื่อให้ช่องทางรักเริ่มคุ้นชิน สักพักเขาก็สัมผัสได้ว่าลัยลาเริ่มผ่อนคลาย ช่องทางคับแน่นก็เริ่มขยายออก เขายิ้มออกมาแล้วชม
“คนเก่ง ดีขึ้นแล้วใช่ไหม”
ลัยลาไม่ได้ยินที่เขาพูด เธอรู้แค่ว่าหวามไหวไปทั้งร่าง
“งั้นฉันจัดเต็มต่อเลยนะ”
หญิงสาวหูอื้อตาลายไปหมด ตอนนี้ร่างกายแค่อยากให้เขาเติมเต็มและพาเธอไปให้ถึงจุดหมาย นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่เธอถูกร่างกายของเขาพันธนาการรัดเกี่ยวเอาไว้ จำได้แค่ว่าพอเขาปลดเปลื้องสายธารขาวขุ่นออกมาพร้อมกับครางเรียกชื่อเธอว่า
“ลัยลา”
ไม่ใช่ไอรดาเหมือนครั้งแรกที่เคยร่วมรักกัน จากนั้นเขาก็จูงเธอโบยบินไปเคาะประตูสวรรค์ ร่างกายของเธอมันก็พร้อมจะหลับใหลไปในทันทีอย่างหมดเรี่ยวแรง พร้อมกับร่างชุ่มเหงื่อที่ล้มตัวนอนข้างๆ แล้ววาดแขนกำยำมาจะประคองกอดร่างเล็ก กำลังคิดจะตวัดเธอเข้ามากอดแนบอก
ทว่ามือที่กำลังจะแตะร่างสวยต้องชะงัก เมื่อคำพูดหนึ่งของคนที่หลับใหลไปแล้ว ตอนที่เข้ามาในห้องหอ ขณะลัยลาเปิดไปเจอกล่องขวัญวันแต่งงานที่เขาซื้อมาให้ เพราะต้องการข่มขวัญ พอลัยลาเห็นเข้า เธอมองหน้าเขาแล้วพูดว่า
“หน้าที่เมียและลูกสะใภ้ที่พ่อแม่สามีอยากอุ้มหลานเร็วๆ นี้ ฉันคงเลี่ยงไม่ได้ แต่จำไว้นะคะ ตอนที่เราร่วมรักกันขณะที่คุณกำลังหน้าที่สามีบนร่างกายฉัน ฉันจะมองหน้าสามีตัวเองให้เป็นโคลิน ฟาร์เรล”
“บ้าจริง ยัยเด็กบ้า”
หมอเมฆาดึงแขนกลับ หันตะแคงไปอีกข้าง แสดงว่าที่เมื่อครู่ลัยลาครางสะท้านแล้วแอ่นกายหยัดรับการเติมเต็มจากเขา คงคิดว่าเขาเป็นดาราที่เธอชื่นชอบละสิ
เมฆาบดกรามแกร่งจนเป็นสันนูน เขาไม่มีทางให้เกียรติยกย่องเมียม้ามืดอย่างลัยลาจริงจังนักหรอก เขาก็แค่ทำไปตามหน้าที่เหมือนกัน
บ้าเอ๊ย ทำไมเขาต้องหงุดหงิดขนาดนี้ด้วย เมื่อคิดว่าลัยลาครางเพราะคิดว่ากำลังร่วมรักกับดาราฮอลลีวูดชื่อดัง ไม่ใช่กับเขา
คิดแล้วพาลให้ฉุนขึ้นมา จากที่คิดว่าจะหลับ เขากลับโหย่งกายขึ้นคร่อมร่างเมียที่หลับไปแล้ว และทำให้เธอลืมตาโพลงขึ้นมาอย่างตกใจ
“โอ๊ย!”
คนหลับลึกไปแล้วเบิกตาค้างสะดุ้งเฮือก ภาพที่เธอเห็นคือร่างกายของสามีที่กำลังโจนจ้วงลงไม่หยุด ขยับเข้าออกถี่เร็วจนลัยลาหายใจไม่ทัน มือหนาก็เอื้อมมาฟอนเฟ้นเต้าทรวงอย่างเอาอกเอาใจ ผิวขาวนวลของลัยลาแดงระเรื่อด้วยรอยจูบที่ทิ้งความเอาแต่ใจเอาไว้ทั่วตัว เพราะก่อนแต่งงาน ทั้งสองตรวจสุขภาพอย่างละเอียด เมฆาจึงไม่ได้คิดจะคว้าเครื่องป้องกันมาสวมใส่เหมือนก่อนหน้านี้ที่เขาร่วมรักกับหญิงอื่นซึ่งไม่ได้ถือว่าเป็นภรรยา
กว่าไฟพิศวาสจะดับลง ร่างบางของลัยลาก็อ่อนแรงไปอีกครั้ง เธอไม่เคยเหน็ดเหนื่อยเท่านี้มาก่อน
‘ดูภายนอก ไม่มีสัญญาณบอกเลยว่าเขาจะมีความต้องการในเรื่องเพศสูงมากขนาดนี้’
หัวใจคนวัยสี่สิบพองโต มันเต้นรัวแรงเสียยิ่งกว่าตอนสอบได้ใบประกอบวิชาชีพแพทย์เสียอีก เพราะเขาเชื่อว่าลูกที่เกิดขึ้นมา ล้วนเกิดจากความรักของเขาที่มีต่อแม่เด็ก ไม่ใช่ความหลงแบบที่เขาถูกเพื่อนฝูงในวงการหมอชอบแหย่แซวว่าช่วงนี้หมอเมฆากำลัง‘หน้ามืด หลงเมียเด็ก’เพราะเลิกตรวจก็ขับรถกลับบ้านทันที ไม่เคยแวะเถลไถลไปไหน “โว้ๆ ฉันจะมีลูกแล้วเหรอนี่ คุณพ่อ คุณแม่ ต้องดีใจมากๆ ขอบใจเธอมากนะลัยลา”ลัยลายิ้มให้สามี “เดือนกว่าๆ แล้วค่ะ”ดวงหน้าหล่อใสตรงข้ามกับวัยสี่สิบผุดยิ้มกว้างออกมาให้เมียด้วยความปลาบปลื้มใจ “ขอบใจนะยัยม้ามืด”ลัยลาเบะปาก “หมอใจร้าย เรียกแบบนี้อีกแล้ว”“งั้นไม่เรียกม้ามืด เรียก Dark Horse แทน”หากไม่ใช่คนใกล้ชิดแนบสนิทกับเขาอย่างเธอคงไม่รู้ว่าภายใต้สีหน้านิ่งขรึมเวลาอยู่ในห้องตรวจ ช่างแตกต่างกับบนเตียงสิ้นเชิง หมอเมฆานั้นชอบแกล้งเมียมาก พอเห็นเมียสาวหน้ามุ่ยแล้วมองไปทางอื่น คนหล่อก็อ้าแขนคว้าร่างเมียมากอด“โธ่ ฉันล้อเล่นน่า รู้ไหม ตัวเต็งๆ น่ะแพ้หม
แผ่นหลังนวลเนียนที่แนบกับที่นอนกำลังจะพยุงกายลุกขึ้นไปทำอาหารเช้าและชงกาแฟให้สามี ทว่า แขนยาวกว่าก็เกี่ยวเอวบางของเมียให้แนบลู่ล้มลงมาบนแผ่นอกเขา“จะรีบไปไหน”“ทำอาหารให้พี่หมอไงคะ” เธอเลิกคิ้ว“ไม่ต้องรีบหรอก ลืมใช่ไหม วันนี้ฉันหยุด”ช่วงนี้ เธอมีอะไรให้คิดเยอะจนลืมไปเลยว่าวันนี้เขามีเวรหยุด “แต่ก็ต้องไปเตรียมอาหารให้อยู่ดี”“เช้านี้ไม่ต้องตั้งโต๊ะนะ”“ทำไมคะ”เขาเลื่อนสายตาลงมายังลำคอระหงขาวผ่องแล้วไม่ประวิงเวลาในการพาปลายจมูกไปซุกกับซอกคอหอมกรุ่นจนลัยลาส่ายหน้าหวือ“พี่หมออย่าบอกนะคะ ว่าจะกินฉันเป็นอาหารเช้าบนเตียง”“หือ” คนหล่อขมวดคิ้วเข้ม “เหมือนเธอจะหลอน กลัวฉันจะจับกิน”เขามองหน้าตกตะลึงปนเคอะเขินของเมียแล้วยิ้มใส่ ก่อนเคลื่อนสายตาลงไปยังทรวงอกที่เธอยกมือกอดอกไว้ ทว่า มันก็ทะลักออกมาอวดสายตาเขาอยู่ดี“ที่ไม่ให้ตั้งโต๊ะ เพราะเธอดูแลฉันทุกวัน วันนี้ฉันหยุด เลยตั้งใจจะทำออมเล็ตให้เธอกิน ใส่น
“อืม...ลดแล้วเหลือประมาณเก้าแสนกว่าๆ”“พี่หมอจะซื้อมาทำไม กระเป๋ากุชชีที่ซื้อให้ลัยลาเดือนก่อนยังไม่โทรมเลย”“ไม่รู้ละ ตอนนี้ เธอมีหนี้เพิ่มอีกเก้าแสน ของเก่ายังใช้ไม่หมด หนี้ใหม่เพิ่มขึ้นอีกแล้ว ตอนนี้ เธอต้องเพิ่มให้ฉันก่อนกินข้าวอีกรอบ ขยันๆ หน่อย หนี้จะได้ลดเร็วๆ”“พี่หมอเขี้ยว ซื้ออะไรให้ไม่ปรึกษา แล้วก็มาลงบัญชียาวเป็นหางว่าว”ดวงตาคมมองกลีบปากนุ่มๆ ที่ขยับต่อว่าเขา ริมฝีปากร้อนแตะลงไปบดกลีบปากนุ่มหอมของเมีย “ก็เมียเด็กอร่อย โคแก่หน้าอ่อนอย่างฉันตั้งใจจะหาหนี้ให้เธอต้องชดใช้ไปถึงชาติหน้าเลย”“พี่หมอ”ลัยลาถอนใจ บางทีภาพลักษณ์คนเราที่เห็นอาจจะเป็นภาพลวง “หมอไอรดาคงไม่รู้ตัวว่าโชคดีแล้ว ที่รอดพ้นเงื้อมมือคนหื่นอย่างพี่หมอไปได้”“งั้นเธอโชคร้ายเหรอที่ได้สามีอย่างฉัน พูดแบบนี้ ฉันต้องลงโทษเมียปากดีแบบเธอสักหน่อยแล้วลัยลา”คนตัวเล็กกว่างุนงง ไม่รู้ว่ากระโปรงตัวสั้นถูกถอดหล่นไปกองที่ปลายเท้าตอนไหน รู้ตัวอีกที่เมื่อแพนตี้ที่สวมอยู่หลุ
น้ำเสียงหวานของผู้หญิงที่ได้ชื่อว่าภรรยาสุดที่รัก ช่างทำให้การทำงานอันเหน็ดเหนื่อยตลอดทั้งวันดูจะหายเป็นปลิดทิ้ง วันนี้ บ้านเงียบกว่าทุกวัน เป็นเพราะแม่บ้านของเขากับตุ๊กตาเด็กรับใช้ไปช่วยทำความสะอาดที่บ้านใหญ่ เนื่องจากแม่บ้านที่นั่นเกิดอุบัติเหตุตกบันได ทำให้ภรรยาต้องตั้งโต๊ะอาหารและจัดเสิร์ฟเองทันทีที่ร่างสวยปรากฏกายพร้อมช่วยถือกระเป๋าเอกสาร เขาอยากจะรั้งร่างเมียในชุดเดรสสั้นสีหวานน่ารักเข้ามากอด แต่ต้องยับยั้งห้ามใจตัวเองไว้“เดี๋ยวฉันไปอาบน้ำก่อน”“ดีค่ะ อาบน้ำแล้วลงมาทานข้าวนะคะ วันนี้ทำแกงส้มต้านโรคเอาไว้ให้ค่ะ” สามีบอกให้เธอฟังว่าผักหลายชนิดมีคุณสมบัติยับยั้งพวกไวรัสได้ ในเครื่องแกงของไทยก็มีพืชสมุนไพรที่มีประโยชน์ต่อร่างกายดวงตาปราบคมปรากฏมองเมียสวมเดรสสั้นกุด ไม่รู้ว่ามีจุดประสงค์อะไร ริมฝีปากสีแดงเข้มเม้มเข้าหากัน ยิ่งมองขาเรียวๆ ของเมีย ภายในหัวพลันปรากฏแผนการบางอย่างแล้วเดินผ่านลัยลาที่กำลังง่วนกับการเตรียมอาหารตั้งโต๊ะ แล้วไม่ลืมถ่ายภาพที่ทำให้สามีเก็บไว้เป็นที่ระลึก&ld
ฝ่ายเมฆาเห็นเมียเดินลิ่วไปแล้ว แถวนี้ก็ไม่มีพยาบาล เขาถึงต้องประคองน้องพลอยออกมาเอง เพราะสาวเจ้าปวดปัสสาวะแต่ข้อเท้าเจ็บ จะให้พี่ชายอย่างเขาเมินเฉยก็ทำไม่ได้ ทว่า ลำคอขาวจัดยังยืดคอมองตามหลังเมียไปอย่างห่วงๆ และรู้สึกหน่วงๆ เหมือนเมียจะงอนเขา“ลัยลา เดี๋ยวสิ เธอจะรีบไปไหน”เมฆามองคนที่กำลังประคองอยู่ ไอรดาพยักพเยิดให้เขารีบตามศรีภรรยาไป ไม่ต้องเป็นห่วงเธอ “รีบตามคุณลัยลาไปสิคะพี่หมอ จะรออะไร พลอยจัดการตัวเองได้”“แต่ข้อเท้าพลอย...”“ไม่เป็นไรค่ะ “ พอดีมีพยาบาลสาวคนหนึ่งเดินผ่านมาพอดี“คุณพัชรีครับ เชิญทางนี้หน่อย ช่วยประคองหมอไอรดาไปห้องน้ำที”“ได้ค่ะคุณหมอ” พยาบาลสาวรับอาสาอย่างแข็งขันเรีบเข้ามาประคองภรรยาผู้อำนวยการโรงพยาบาล“เดี๋ยวพัชรีพาไปค่ะหมอพลอย วันนี้ บุรุษพยาบาลงานยุ่ง เลยไม่มีผ่านมาทางนี้เลย ช่วงนี้คนไข้เยอะมาก”“พลอยเข้าใจค่ะ”“พี่หมอคะ ฉากนี้ต้องวิ่งตามเมียแล้วค่ะ ยืนงงอะไร ไม่ต้องห่วงพลอยค่
ที่เคาน์เตอร์ประชาสัมพันธ์ด้านหน้าโรงพยาบาล ลัยลาเอ่ยถามเจ้าหน้าที่ถึงห้องตรวจของสามี พอได้คำตอบก็เดินไปยังทิศทางนั้นด้วยใบหน้าแย้มยิ้ม ในมือมีกล่องอาหารที่วางซ้อนกันคล้ายปิ่นโตสีสันสะอาดตา ซึ่งแพ็กเกจนี้ได้มาแบบเร่งด่วนจากผู้ผลิตบรรจุภัณฑ์คู่ค้าของโรงแรมในเครือตระกูลทิวากร ใช้เฉพาะกิจในช่วงนี้ไปก่อน ค่อยให้ฝ่ายนั้นออกแบบปรับเปลี่ยนใหม่อีกครั้งแต่เธอมองว่าแบบนี้ก็เรียบง่าย ดูสะอาดดีแล้ว เพียงแต่รูปแบบของบรรจุภัณฑ์ที่ผลิตจากชานอ้อยและกระดาษเป็นทรงกล่องสี่เหลี่ยมสูงราวสามนิ้วนี้อาจยังดูไม่เข้ากับอาหารจำพวกผัดหรือทอดเท่าไรนัก หากมีจานรูปทรงกลม รี หรือสี่เหลี่ยมมาเสริมก็น่าจะดึงดูดลูกค้าได้มากยิ่งขึ้น แม้ว่าแพ็กเกจไม่ค่อยเตะตา แต่ความปลอดภัยและผลิตจากวัสดุธรรมชาตินั้นเข้ากับเทรนด์รักษาสุขภาพปีนี้“เอ๊ะ นั่นคุณลัยลา ภรรยาคุณหมอเมฆรึเปล่าคะ”เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยทักจากด้านข้างเรียกให้เจ้าของชื่อหันไปโปรยยิ้มหวาน เธอเห็นเป็นนางพยาบาลสาวสวยคนหนึ่งหยุดยืนมองอยู่ จึงเอ่ยรับน้ำเสียงเป็นมิตร“ใช่ค่ะ”&ldquo







