แชร์

ภรรยาดีเด่น (4)

ผู้เขียน: ลีลาวรินทร์
last update วันที่เผยแพร่: 2026-07-17 16:16:26

คงจะมีแต่เมธัสกับไพลินเท่านั้นแหละที่เบ้ปากพร้อมกัน เพราะรู้พื้นเพของเพื่อนดีแบบดีที่สุดไง ว่าต่อให้วันนี้พู่กลิ่นจะมีชีวิตเป็นแม่บ้านเต็มตัว แต่นอกจากอาหารการกินของผัวกับลูกแล้ว มันต้องทำอย่างอื่นที่ไหนกัน ตอนที่ชวินบุตรยังเด็กก็มีพี่เลี้ยงล้อมหน้าล้อมหลัง งานบ้านอย่างอื่นก็ไม่ต้องหยิบจับ เรียกว่าคุณนายได้อย่างเต็มปากเต็มคำเลยก็ได้

ยิ่งลูกโตขนาดนี้ เพื่อนสาวยิ่งมีเวลาทำหน้าเข้าสปา ดูแลตัวเองเข้าไปใหญ่ ซึ่งไม่ใช่ว่านางไปทำเองด้วยนะ ทุกอย่างที่จิ้มบนหน้า ถูบนหลัง ล้วนแล้วแต่เป็นสวัสดิการที่แม่ผัวมอบให้

อีกอย่าง ด้วยความที่ยังเยาว์วัยและมีพื้นฐานหน้าตาที่ดีมากเป็นทุนเดิม พู่กลิ่นเลยไม่กลายเป็นยัยเพิ้งอย่างที่หลายคนคิดกัน ลืมชีวิตเด็กสาวนักเรียนทุนที่ต้องนั่งรถเมล์มาเรียนทุกวันไปได้เลย เพราะตอนนี้ชีวิตของเด็กคนนั้นยิ่งกว่าตกถังข้าวสาร มีผัวรวยไม่พอ หากชวินทร์ยังเป็นสายเพย์ ให้เงินใช้ในแต่ละเดือนไม่บันยะบันยัง

“บอกคุณสามีหรือยังคะที่ออกมาแรดกับพวกฉัน” ตัวแม่ตัวมัมถามขึ้นในขณะที่รินเครื่องดื่มให้เพื่อนรัก “ผัวแกยิ่งไม่ค่อยชอบขี้หน้าฉันสองคนอยู่ ถ้ารู้ว่ามาด้วยกันคงโวยวายใหญ่”

พู่กลิ่นยกแก้วเบียร์ขึ้นกระดกเกือบหมดแก้ว หูฟังคำถาม ตามองเพื่อน แต่กลับโฟกัสอยู่กับน้ำสีอำพันเย็นชื่นใจ ดื่มเต็มที่เพื่อตอบแทนช่วงเวลาที่ขาดหายไป นานเท่าไรแล้วนะที่เธอไม่ได้สัมผัสบรรยากาศแบบนี้ สาม สี่ หรือห้าปีกัน? เอาเป็นว่าจำไม่ได้หรอก เพราะนับตั้งแต่ที่มีลูก เธอก็ไม่รู้แล้วว่าแท้จริงตัวเองต้องการอะไรบ้าง

“โทร.ไปแล้ว ไม่รับ ฉันก็เลยส่งข้อความไป เขาอ่านนะแต่ไม่ตอบ... แต่ก็เป็นอันรับรู้ไง” หญิงสาวพูดเองเออเอง ก่อนจะยกเบียร์แก้วที่สองขึ้นดื่มอีก ท่าทางเหมือนอูฐหิวน้ำจนไพลินที่นั่งอยู่ขวามือต้องเอื้อมมือมาเบรก

“ใจเย็น ๆ ก็ได้ แกจะซดเป็นนักแข่งแบบนี้เพื่ออะไรกัน”

“ฉันกลัวโดนเรียกตัวกลับนี่นา อยากรีบ ๆ เมา เวลาผัวโทร.ตามจะได้แกล้งมึน” พู่กลิ่นพยายามหาเหตุผลให้ตัวเอง “แต่เชื่อเถอะ เขาไม่ตามหรอก เผลอ ๆ ฉันถึงบ้านก่อนชาเย็นเย็นชาที่รักด้วยซ้ำ”

พูดจบพู่กลิ่นก็จัดการแก้วนั้นเสร็จสรรพในเวลาไม่นาน ทำเอาเพื่อน ๆ ต่างฮือฮา เพราะนานมาก ๆ นานจนไม่มีใครจำได้ด้วยซ้ำ ว่าพู่กลิ่นเข้ามาอยู่ในวงเหล้า ร่วมวงสนทนาครั้งสุดท้ายตอนไหน

“ทำไมเขากลับบ้านดึกจึงวะ นี่วัน ๆ แกได้เจอหน้าผัวบ้างปะเนี่ย”

“ก็เจอสิยะ บ้านนะ ไม่ใช่พระราชวัง... กินขี้ก็ที่เดียวกัน” นานเข้าพู่กลิ่นเริ่มคล่องปาก ถ้อยคำที่ใช้ก็เข้าขั้นหยาบ แตกต่างจากตอนที่อยู่บ้านลิบลับ แล้วคุณแม่ยังสาวก็ต้องมองบน เมื่อเพื่อนสาวอึกอัก ทำท่าม้วนไปม้วนมา เหมือนมีเรื่องที่อยากถามแต่ไม่กล้า “ยังนอนด้วยกันอยู่ ถ้าแกสงสัยเรื่องนั้นละก็... แต่แค่ไม่บ่อยเท่านั้นเอง”

ไม่บ่อยในที่นี้ก็... อาจจะเดือนละครั้งสองครั้ง นึกครึ้มอกครึ้มใจทีหนึ่งเขาถึงเข้ามาเกาะแกะ แต่ก็เหมือนทำเพราะต้องการปลดปล่อยความเครียด ไม่ได้เกิดจากความพิศวาสเหมือนเมื่อครั้งที่คบกันใหม่ ๆ หรอก

จะว่ามันจืดจางก็คงใช่ คนมันอยู่ด้วยกันมานาน อีกอย่างชวินทร์อาจจะไม่พอใจก็ได้ที่แม่ของลูกกลายเป็นเธอ เพราะเขามีโอกาสได้พบเจอผู้คนมากมาย ยิ่งอายุมากเท่าไรเขาก็ยิ่งได้เจอคนที่ดีกว่ามากเท่านั้น แต่สำหรับพู่กลิ่น เธอกลายเป็นเรื่องผิดพลาดที่เขาเคยทำ ซึ่งมันส่งผลมาถึงปัจจุบันและยาวไปถึงอนาคต เรียกว่าจับพลัดจับผลูก็ว่าได้

“แล้วที่แกเห็นเขามีคนอื่นล่ะ มันยังไง” เมธัสละสายตาจากเพื่อนคนอื่น ก่อนจะหันหน้ากลับมาถามเพื่อนรักด้วยน้ำเสียงที่เจือไปด้วยความห่วงใย

“ไม่มีอะไรหรอกมั้ง น่าจะเป็นเพื่อนที่ทำงาน” เพียงแต่แปลกใจนิดหน่อย ที่เธอคนนั้นสามารถเรียกรอยยิ้มให้สามีขี้เก๊กของเธอได้ “ฉันน่าจะคิดไปเอง คนอย่างชา... ถ้าเขามีคนอื่น เขาไม่ปิดบังไว้หรอก ปากเขาเป็นยังไงพวกแกก็รู้ดี”

ปากสามีของพู่กลิ่นยิ่งกว่าไส้ตรงด้วยซ้ำ ถ้าจะมีเมียใหม่เขาคงมีไปนานละ อีกอย่างหากเขามีคนอื่นเขาต้องบอกเธอแน่ เพราะคนประเภทที่ไม่พอใจก็ติ ทำอะไรไม่ถูกใจก็ด่า ไม่ค่อยถนอมน้ำใจเมียแบบเขา ไม่น่าจะอมพะนำไว้ เหมือนอย่างตอนเช้าที่เธอสะเออะไปหาเขาอย่างไรล่ะ ‘อย่ามายุ่มย่าม’... ชิ วันใดขาดฉันแล้วเธอจะรู้สึก

อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป

บทล่าสุด

  • ภรรยาเนื้อหอม   ใบเสร็จ (4)

    “ได้จ้ะ เดี๋ยวจะบ่นให้หูยานเลย” พู่กลิ่นทำให้สาวหัวเราะคิกคักออกมาด้วยการทำน้ำเสียงจิกกัด แต่ทันทีที่สาวเดินจากไป คนเป็นนายก็ต้องถอนหายใจออกมา ใบหน้างามที่ยิ้มร่าหมองลง มือสั่นเล็กน้อยยามเมื่อพลิกใบเสร็จร้านอาหารที่อยู่ในมือขึ้นมาดูอันดับแรกคือตกใจที่ชวินทร์หมดไปเป็นหมื่น กินอะไรกันนักกันหนาถึงหมดไปขนาดนั้น? อันดับสองคือช็อกที่มันเป็นใบเสร็จของเมื่อวานตอนเย็น... ทั้งที่บอกเธอกับลูกว่าไปทำงาน แต่สามีกลับไปเสียเงินที่ร้านอาหารราคาแพง ในช่วงเวลาที่เธอกับลูกอยู่ด้วยกันพู่กลิ่นจำเป็นต้องสูดลมหายใจเข้าออกให้ลึกที่สุด เพื่อตั้งสติและบอกตัวเองว่าอย่าตีตนไปก่อนไข้เด็ดขาด มือเรียววางใบเสร็จจากปั๊มน้ำมันและร้านอาหารไว้ด้วยกัน จากนั้นก็เปิดเฟซบุ๊กของตัวเองขึ้นมา พิมพ์ชื่อร้านลงไปยังช่องค้นหา และก็เจอว่าเป็นร้านอาหารสุดหรูที่อยู่ติดกับแม่น้ำเจ้าพระยา ไม่ใช่ร้านปิ้งย่าง หมูกระทะ อย่างที่ใจภาวนาให้เป็นอย่างนั้นทั้งที่ดูจากรายการอาหาร ก็รู้ว่าไม่ใช่หรอก แต่พู่กลิ่นก็พยายามหลอกตัวเอง เพราะปกติแล้วชวินทร์มักจะพาน้องในทีม ไม่ว่าจะเป็นทนายผู้ช่วยหรือฝ่ายดำเนินคดีไปเลี้ยงตามร้านอาหาร หลังจากที่ทำคดี

  • ภรรยาเนื้อหอม   ใบเสร็จ (3)

    หากทุกอย่างมันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอก พอเอาเข้าจริงความเข้าใจที่ว่า... ก็ปะปนไปด้วยความหึงหวงอย่างที่ผัวเมียปกติเขามีกัน พู่กลิ่นคิดว่าตัวเองสามารถยอมรับมันได้ ถ้าหากว่าชวินทร์เลือกที่จะมีคนอื่นและเลิกรากับเธอไป แต่กว่าที่จะไปถึงจุดนั้น มันไม่ง่าย เพราะมันยากเหลือเกินที่จะห้ามไม่ให้ตัวเองรู้สึก เช่นนั้นแล้ว ยามที่กำลังเสาะหาความจริงทุกอย่าง เพื่อที่จะจับเขาให้ได้คาหนังคาเขา พู่กลิ่นก็ยังคงใจสั่น กล้า ๆ กลัว ๆ และยังไม่มั่นใจเลยว่า หากความจริงทุกอย่างปรากฏ เธอจะจัดการกับมันอย่างไร หลังจากเดินทางไปส่งลูกชายเข้าโรงเรียนและกลับมาที่บ้าน พู่กลิ่นเริ่มต้นปฏิบัติการหาความจริง ด้วยการเปิดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กขึ้นมาก่อนเป็นอันดับแรก จากที่ตั้งใจว่าจะไปค้นห้องทำงานของสามี แต่เธอก็ต้องเปลี่ยนใจ ปล่อยให้ตรงนั้นเป็นแหล่งสุดท้าย เพราะอย่างไรก็ตามหญิงสาวก็ไม่อยากก้าวก่ายเขาถึงขั้นนั้น ไม่อยากให้เขาจับได้ว่าเธอกำลังสงสัยถึงขั้นดิ้นพล่าน เนื่องจากชวินทร์ซีเรียสเรื่องงานมาก ทุกอย่างภายในห้องล้วนเป็นความลับ และนอกเหนือจากทำความสะอาดเขาก็มักจะจัดแจงข้าวของทุกอย่างด้วยตัวเอง เธอจึงทำเหมือนอย่างที่ถนัด

  • ภรรยาเนื้อหอม   ใบเสร็จ (2)

    ซึ่งพู่กลิ่นรู้ดี ว่านอกจากเขาจะเรื่องมากเรื่องกินแล้ว บรรยากาศในการกินจะต้องเป็นไปอย่างสงบราบเรียบ นั่งกินกันให้พร้อมหน้าพร้อมตาในตอนเช้า เพราะนี่จะเป็นมื้อเดียวที่ทั้งสามคนได้กินข้าวพร้อมกัน พ่อ แม่ ลูกแต่นี่อะไร หลังจากเหตุการณ์เมื่อคืน เธอก็จัดให้ในสิ่งที่เขาไม่ชอบใจทั้งนั้น ซึ่งชวินทร์ไม่อยากโยงมันเข้าด้วยกัน ไม่อยากโทษว่าที่เป็นอย่างนี้มันเกิดจากการที่พู่กลิ่นเคืองเขาเรื่องโทรศัพท์มือถือนั่น แต่มันอดคิดไม่ได้จริง ๆ ว่าเธอกำลังก่อกบฏ เพราะนับตั้งแต่วินาทีที่เธอเดินออกจากห้อง กินของกินที่เตรียมมาให้เขาหมดเกลี้ยง นอนหันหลังให้ทั้งคืน ตื่นไม่ปลุก แถมยังให้เขามาเจอกับความวุ่นวายที่เกลียดชัง... มันเป็นเพราะว่าเธอต้องการกลั่นแกล้ง เอาคืนอยากคิดเหมือนกันนะว่าไม่ใช่ ไม่เกี่ยวกัน แต่เป็นแบบนี้มันหมายความว่าอย่างไร“ไปก่อนนะคะ”และนี่อีก... พูดจบเธอก็เดินฉิวผ่านหน้าไป สะบัดตูดออกจากบ้านโดยที่ไม่มองหน้าเขาด้วยซ้ำ ทั้งที่ปกติจะกอดจะหอมจนแก้มเปียก แม้จะทะเลาะกันหรือต่อให้เขาแสดงท่าทีว่ารำคาญเพียงใดก็ตามซึ่งมันแปลกไป แปลกไปมาก ๆ ... และความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นกับภรรยามันทำให้เขาหงุดห

  • ภรรยาเนื้อหอม   ใบเสร็จ (1)

    เธอเอ่ยลาคนเป็นลูกเสียงหวาน ก่อนจะเดินออกมาจากห้องนอนเล็ก เข้าไปในห้องนอนใหญ่ของตนกับสามี โยนกระเป๋าสะพายไว้บนเตียงกว้าง จากนั้นก็ก้าวไปเคาะประตูที่อยู่อีกด้านแล้วเปิดเข้าไปซึ่งภาพที่เห็นมันเป็นภาพสามีของเธอกำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับมือถือ ใบหน้าบึ้งตึงที่หาเรื่องทะเลาะกับเธอเมื่อสักครู่ แทบจะเป็นคนละคนด้วยซ้ำ แต่ก็กลับมาเป็นอย่างเดิมยามเมื่อเงยหน้ามองเห็นผู้เป็นภรรยา และโกรธยิ่งกว่าเดิมด้วยซ้ำเพราะเธอเข้าห้องทำงานของเขาโดยที่ยังไม่ได้รับอนุญาต“ทำไมคุณไม่รู้จักเคาะประตูเสียก่อน” เสียงเข้มเอ่ยถาม สีหน้าบ่งบอกว่าไม่พอใจอย่างไม่ปิดบัง“พู่เคาะจนมือแทบหงิกแล้วค่ะ มัวทำอะไรอยู่ล่ะคะถึงได้หูหนวกตาบอดจนแทบจะไม่รับรู้อะไร” ดวงตากลมโตเหลือบมองไปที่โทรศัพท์มือถือที่วางไว้ ซึ่งคนที่มีความผิดอย่างไรแล้วก็ร้อนตัวอยู่วันยังค่ำ คนที่เป็นวัวสันหลังหวะก็รีบปกปิดแผลของตัวเองด้วยการเอื้อมไปเก็บมือถือไว้ข้างตัวแทบไม่ทันซึ่งพู่กลิ่นยังมีบุญมีวาสนาได้เห็นว่ามีข้อความเด้งเข้ามา ชัดเจนว่าเขากำลังคุยกับใครสักคนในนั้น และคงเป็นคนที่ทำให้เขามีความสุขมาก ถึงได้หูดับจนไม่ได้ยินเสียงใคร หน้าชื่นตาบานได้ทั้งที

  • ภรรยาเนื้อหอม   ข้อความปริศนา (3)

    เอาสิ... อยากกล่าวหาเธอนักพู่กลิ่นก็จัดให้ อันที่จริงเธอไม่อยากรื้อฟื้นเรื่องเก่ามาทะเลาะกันหรอก เพราะมันมีแต่ทำให้บาดหมางจิตใจ เรื่องที่เขาไม่ทำตามนัด อันที่จริงมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ แต่ถ้าถามว่าโกรธไหม แน่นอนสิว่าเธอต้องโกรธกับมันมากทำให้เธอเสียความรู้สึกมันไม่เท่าไรหรอก แต่อย่าทำให้ลูกน้อยใจว่าพ่อไม่ให้ความสำคัญแต่นี่เขาเลือกทำทั้งสองอย่าง มันจึงกลายเป็นปมในใจ อดไม่ได้จริง ๆ ที่จะหยิบยกมันออกมาเป็นหัวข้อสนทนาซึ่งชวินทร์ได้แต่เงียบปาก เพราะเขาเถียงในเรื่องนี้ไม่ได้ หากเพราะคนตรงหน้าเป็นพู่กลิ่น เป็นคนที่แค่เห็นหน้าก็หงุดหงิดใจ ชายหนุ่มเลยยอมแพ้ไม่ได้ และทางเดียวที่สามารถเอาชนะเธอ ก็คือการโมโหกลบเกลื่อนเหมือนที่ผ่านมา“ผมต้องทำงาน ไม่ได้นอนเฉย ๆ อยู่บ้าน คุณเป็นคนที่ควรเข้าใจผมที่สุดและต้องอธิบายให้ลูกฟัง ไม่ใช่เอาเรื่องนี้มาเป็นข้ออ้างแล้วโยนความผิดให้ผม” ยิ่งพูดก็ยิ่งอารมณ์ขึ้น เธอกล้าดีอย่างไรถึงกล้าเถียงแบบนั้นออกมา “พูดราวกับผมผิด แล้วยกยอปอปั้นตัวเองว่าทำเพื่อลูก ตามใจลูก แล้วไม่คิดบ้างว่ากี่ปีแล้วที่ผมต้องทนแบกคุณกับลูกไว้บนบ่า ทำไมไม่ไม่คิดบ้างว่า ‘เรื่องแค่นี้’ เอง ไม

  • ภรรยาเนื้อหอม   ข้อความปริศนา (2)

    “ตอนแรกวินด์ไม่ได้ชอบเขาหรอก อยากถามอะไรยาก ๆ เพื่อลองเชิงเท่านั้นแหละ” หากคำตอบของเขาทำให้พู่กลิ่นต้องนิ่วหน้า สองแม่ลูกหยุดเดิน หันมามองหน้ากัน จนป่านนี้ก็ยังไม่ได้เหยียบเข้าไปในบ้าน “เขาชอบส่งตาหวานให้แม่นี่นา วินด์เห็นแล้วขัดใจ”หากประโยคต่อมากลับทำให้พู่กลิ่นตาโต “ตาหวานอะไร… วินด์อย่าพูดไปเรื่อย พูดแบบนั้นคุณอาเขาเสียหาย”“จริง ๆ วินด์สังเกตเห็นตั้งแต่ตอนกลับจากห้องน้ำละ เขาชอบแม่แหละ มองแวบเดียวก็รู้”“เขาจะมาชอบแม่ได้ยังไง เขารู้ว่าแม่แต่งงานแล้ว รู้ว่ามีวินด์อยู่แล้วด้วย” พู่กลิ่นถอนหายใจออกมา ไม่ชอบเลยที่ลูกชายพูดไปเรื่อย “แต่ก็ช่างเถอะ แล้วยังไง ไปลองเชิงเขาอีท่าไหนถึงโดนตกแบบนี้”“วินด์ก็ถามในสิ่งที่ตัวเองรู้อยู่แล้ว แต่เขากลับตอบได้เฉยเลย ตอบแบบไม่มั่วด้วย แล้วอันไหนไม่รู้ก็บอกว่าไม่รู้ แล้วก็สัญญาว่าจะไปหาข้อมูลมาให้” ซึ่งสิ่งนี้แหละที่ทำให้ชวินบุตรมั่นใจ ว่าบางอย่างที่เขาเพิ่งได้รู้มาจากกานต์ เป็นคำพูดที่เชื่อถือได้ เพราะเขาจะไม่มีทางพูดในสิ่งที่ตัวเองรู้ไม่จริงแน่ ๆ “คุยกับเขาแล้วเหมือนคุยกับคุณตา เรื่องยากกลายเป็นเรื่องง่าย”“วินด์น่าจะชอบคนฉลาดสินะ” แล้วจู่ ๆ พ

บทอื่นๆ
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status