เข้าสู่ระบบ“คุณแม่! คุณพ่อ!”เสียงเรียกของจ้าวซินเยว่ดังขึ้นขัดจังหวะความคิด สองสามีภรรยาหันกลับไปมอง ก็เห็นลูก ๆ หลาน ๆ เดินขึ้นมาบนดาดฟ้ากันพร้อมหน้าจ้าวซินเยว่ในชุดสูททำงานดูทะมัดทะแมง เดินมาพร้อมกับจ้าวเฉินอวี่ที่ยังสวมชุดกาวน์ตามมาด้วย ไป๋เจ๋อในชุดสครับสีเขียว“พวกเราตามหาตั้งนาน นึกว่าแอบหนีไปเดทกันสองค
หนึ่งสัปดาห์หลังจากงานวันเกิด... บนดาดฟ้าอาคารสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ของเครือโรงพยาบาลเวหา... ในขณะที่สายลมเย็นฉ่ำของยามเช้าพัดผ่านยอดตึกสูงเสียดฟ้าที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางมหานครจิงตู เบื้องล่างคือเมืองที่เจริญรุ่งเรืองด้วยเทคโนโลยีและความทันสมัยแต่เบื้องบนนี้... คืออาณาจักรแห่งความหวังที่ไป๋เหวินซี
“เฮ้อ...” จางเหว่ยถอนหายใจยาว “พวกนายดูสิ... ทำไมลี่หลินถึงไม่ยอมไปเป็นหมอเหมือนฉัน หรือเป็นนักข่าวสายลุยเหมือนแม่นะ... ดันอยากเป็นไอดอลซะงั้น แล้วดูกระโปรงนั่นสิ! ฉันบอกแล้วว่าให้เพิ่มความยาวอีก 2 นิ้วก็ไม่ยอม!”“โอ๊ย! คุณหมอจาง!” ซุนเผิงตบไหล่เพื่อนดังป้าบ “อย่าหัวโบราณน่า ลูกนายสวย เก่ง มีความสาม
กลับมายังปัจจุบัน เวลาเย็นย่ำท่ามกลางแสงไฟสีนวลตาจากโคมไฟระย้าและไฟประดับในสวนกำลังสาดส่องกระทบแก้วไวน์คริสตัลจนเกิดประกายระยิบระยับคลอเคล้าไปกับเสียงดนตรีแจ๊สบรรเลงเบา ๆ ผสมผสานไปกับเสียงหัวเราะพูดคุยที่ดังเซ็งแซ่ซึ่งวันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองวันเกิดของไป๋เหวินซีที่ไม่ได้จัดขึ้นอย่างหรูหราฟู่ฟ่าเพื่อ
“หนูทำได้ค่ะ!” จ้าวซินเยว่รับคำเสียงหนักผิดกับเด็กสาวทั่วไป “หนูสัญญา... ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หนูจะปกป้องตระกูลจ้าวและตระกูลไป๋ด้วยชีวิต หนูจะเป็นพี่สาวที่ดูแลน้อง ๆ เองค่ะ!”สุดท้าย... สายตาของหญิงชราก็เคลื่อนมาหยุดอยู่ที่ จ้าวเฉินอวี่ เหลนคนกลางที่เอาแต่ก้มหน้าร้องไห้อยู่เงียบ ๆ ข้างเตียง เด็กชายผ
ซ่งซูเฟินที่ยืนกลั้นสะอื้นอยู่ด้านหลังสามี รีบขยับเข้ามาใกล้ “ฉันอยู่นี่ค่ะคุณแม่”“มาใกล้ ๆ แม่สิ”ซ่งซูเฟินคุกเข่าลงข้างสามี กุมมืออีกข้างของแม่สามีไว้ “คุณแม่คะ...”“ขอบใจนะซูเฟิน...” หญิงชราเอ่ยด้วยน้ำเสียงเปี่ยมเมตตา “ขอบใจที่เข้ามาเติมเต็มบ้านหลังนี้... ขอบใจที่ช่วยดูแลกั๋วเฉียง และดูแลคนแก่อย
ไป๋เหวินซีเงยหน้าขึ้นสบตากับทุกคนด้วยแววตาแสดงความจริงจัง“ครูหลิงคะ... ช่วงนี้มีอาการปวดหัว ตาพร่ามัว หรือจุกเสียดแน่นท้องบ้างไหมคะ”หลิงหนานเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “มี... มีจ้ะ มีอาการปวดหัวตุบ ๆ มาสองสามวันแล้ว... หนูรู้ได้ยังไง”ไป๋เหวินซีไม่ได้ตอบคำถามนี้ของหล่อน แต่กลับหันไปทางเถ้าแก่ถังแทน“เ
สามวันผ่านไปหลังจากที่คุณนายจางได้ซื้อครีมหยกมุกตลับแรกไป... ภายในชมรมไพ่นกกระจอกสำหรับสตรีชั้นสูงในเมืองซีฮวา ซึ่งตั้งอยู่ในโรงน้ำชาที่หรูหราในร้านอาหารชั้นบนสุด บรรยากาศโดยรอบเต็มไปด้วยเสียงกระทบกันของตัวไพ่และเสียงพูดคุยอย่างออกรส“ตาฉัน!” คุณนายหลี่ประกาศเสียงใสพลางวางไพ่ลงบนโต๊ะ“อะไรกัน! เธอมื
เขาหันไปมองภรรยาที่ยืนอยู่ใกล้ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหวัง ก่อนจะหันกลับมามองไป๋เหวินซีอีกครั้ง“ตลับเล็ก ๆ มีฝาปิด แถมยังต้องเคลือบทั้งข้างในข้างนอก... ห้าสิบตลับ... นี่มันแม้จะไม่ใช่งานใหญ่มากนักแต่ก็ไม่เล็กเช่นกัน”“หนูเข้าใจค่ะ” ไป๋เหวินซีพยักหน้ารับ เธอเห็นประกายความหวังในแววตาของเขา และนั่นท
“ก็ได้ครับ ว่าแต่ถ้าเราทำเสร็จแล้วพี่จะเอาครีมมาใส่อะไรล่ะ”“เรื่องนี้พี่คิดเอาไว้แล้ว หมู่บ้านเราไม่ใช่ว่าครอบครัวของท่านลุงกวงเป็นผู้สืบทอดด้านการทำถ้วยดินเผาแบบเคลือบหรอกหรือ อีกทั้งพวกเขายังมีฝีมือด้านการลงลวดลายอีกด้วย”คำตอบของพี่สาวทำให้ไป๋เหวินหยางตาสว่างวาบขึ้นมาทันที “จริงด้วย! ถ้าเราให้ล







