ตอนที่ 8 ลูกรัก

เมื่อฉิน เสี่ยวเฟิงลุกขึ้นและเดินออกจากตำหนักด้วยความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเย็นชา ท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์นี้ดำเนินไปเช่นนั้นได้ ท่านแม่ทัพเดินตามนางไปอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเปิดปากพูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงจัง

“ฉิน เสี่ยวเฟิง เจ้าเลิกทำตัวเย็นชากับข้าสักทีเถอะ เพราะถึงอย่างไรข้าก็เป็นพ่อของเจ้านะ”

ท่านแม่ทัพกล่าวอย่างชัดเจนและจริงใจ ความหมายในคำพูดของท่านคือการเรียกร้องให้ฉิน เสี่ยวเฟิงยอมรับและเปิดใจต่อความพยายามของท่านในการเชื่อมโยงและแสดงความใส่ใจ แม้จะมีความห่างเหินในอดีต แต่ท่านแม่ทัพหวังว่าการแสดงความจริงใจนี้จะช่วยให้ความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกสาวดีขึ้น

ฉิน เสี่ยวเฟิงหันกลับมามองท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวดและความโกรธ ก่อนที่จะพูดออกไปด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความรังเกียจ

“ท่านยังกล้าเรียกตัวเองว่าพ่ออีกอย่างงั้นเหรอ? แล้วที่ผ่านมา ท่านเคยทำอะไรให้พวกข้าสองแม่ลูกบ้าง? ท่านไม่เคยเหลียวแลพวกข้าหรือแสดงความสนใจในชีวิตของพวกเราเลยสักนิด ท่านมักจะทำเพื่อประโยชน์ของตัวเองอยู่เสมอ”

คำพูดของนางสะท้อนถึงความรู้สึกที่สะสมมานานเกี่ยวกับความห่างเหินและการละเลยจากท่านแม่ทัพ นางรู้สึกว่าพ่อของตนไม่ได้ให้ความสำคัญกับความรู้สึกและความต้องการของครอบครัว แต่กลับมุ่งมั่นทำเพื่อประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น

ท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนรับรู้ถึงความจริงใจในคำพูดของบุตรสาวและรู้ว่าการกระทำในอดีตของเขาทำให้เกิดความบาดหมางและความรู้สึกเจ็บปวดในครอบครัว ความพยายามในการแสดงความใส่ใจในวันนี้อาจไม่สามารถลบล้างสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีตได้ แต่ท่านแม่ทัพยังคงต้องการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นและพยายามที่จะทำให้ฉิน เสี่ยวเฟิงเห็นถึงความจริงใจของเขา

“พ่อขอโทษ ต่อไปนี้พ่อจะชดเชยให้เจ้าสองแม่ลูกเอง”

ท่านแม่ทัพพูดด้วยความรู้สึกจริงใจและหวังว่าคำพูดนี้จะช่วยเริ่มต้นการเยียวยาความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและบุตรสาว แม้ว่าเขาจะรู้ว่าการชดเชยนี้อาจไม่สามารถแก้ไขอดีตได้ทั้งหมด แต่เขาก็ยืนยันที่จะทำให้ดีที่สุดในการแสดงความใส่ใจและความรักที่พ่อควรจะมีให้กับลูก

ฉิน เสี่ยวเฟิงยืนนิ่งเงียบหลังจากที่ท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนได้กล่าวขอโทษและสัญญาว่าจะชดเชยให้กับนางและแม่ของนาง แม้จะมีความรู้สึกที่ผสมผสานกันอยู่ในใจ นางไม่สามารถพูดอะไรออกไปได้

นางคิดถึงอดีตที่ผ่านมาและรู้สึกว่า หากนางยังคงเป็นคนที่ไร้ความสามารถเช่นเดิม นางอาจจะไม่มีวันได้รับความรักและความอบอุ่นจากพ่อของนางเลย ท่านแม่ทัพมักมองเห็นผลประโยชน์ส่วนตัวเป็นอันดับแรกเสมอ นี่คือสิ่งที่นางรู้สึกว่าเป็นตัวตนที่แท้จริงของท่านแม่ทัพ

ความรู้สึกที่นางมีต่อพ่อของนางเต็มไปด้วยความผิดหวังและความไม่ไว้วางใจ การพยายามจะมีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นอาจรู้สึกเหมือนเป็นการปล่อยวางจากสิ่งที่เกิดขึ้นในอดีต และในตอนนี้ นางรู้สึกว่าทำได้เพียงแค่ปล่อยวางและยอมรับความเป็นจริงนี้

การทำเช่นนี้อาจเป็นวิธีที่ดีที่สุดในการปกป้องตัวเองจากความผิดหวังที่อาจเกิดขึ้นอีกในอนาคต และการเดินหน้าต่อไปด้วยความเข้าใจว่าความรักและความใส่ใจไม่สามารถบังคับให้เกิดขึ้นได้ แต่ต้องการความจริงใจและความพยายามจากทั้งสองฝ่าย

ฉิน เสี่ยวเฟิงปิดเปลือกตาลงเพื่อละทิ้งความเจ็บปวดและความรู้สึกที่สะสมไว้ในใจ ก่อนที่จะพูดกับท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความจริงใจและความอ่อนโยน

“ขอเพียงท่านพ่อไม่รังแกท่านแม่อีก ไม่ว่าอะไรข้าก็ยอมท่านทั้งนั้น”

คำพูดของนางสะท้อนถึงความหนักแน่นในความต้องการที่จะรักษาความสงบและความสุขในครอบครัว แม้จะมีความรู้สึกที่ซับซ้อนและความเจ็บปวดในอดีต แต่สิ่งที่นางต้องการจริงๆ คือการเห็นความรักและความเคารพต่อแม่ของนางได้รับการเคารพและรักษา

“ได้ ตกลง ต่อไปนี้ข้าจะไม่ทำร้ายหัวใจของนางอีก” ข้อเรียกร้องของบุตรสาวคนนี้ช่างเป็นข้อเรียกร้องที่ง่ายดายเป็นอย่างมาก

แม้จะเป็นคำตอบที่ตรงไปตรงมา แต่คำพูดนี้บ่งบอกถึงการยอมรับและความตั้งใจของท่านแม่ทัพที่จะเปลี่ยนแปลงตนเองเพื่อให้ครอบครัวมีความสุขมากขึ้น ท่านแม่ทัพรู้ดีว่าการไม่ทำร้ายหัวใจของแม่ของบุตรสาวเป็นสิ่งที่มีความสำคัญ

ท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนรู้สึกว่าคำเรียกร้องของบุตรสาวของเขาแม้จะดูเรียบง่ายแต่กลับเผยให้เห็นถึงความรักที่ลึกซึ้งและความห่วงใยที่นางมีต่อแม่ของนาง นางเป็นคนที่มีความรักและความเอื้ออาทรในตัวเอง แม้จะมีความเจ็บปวดจากอดีต แต่ท่านแม่ทัพเริ่มที่จะเข้าใจตัวตนที่แท้จริงของบุตรสาวคนนี้มากขึ้นด้วยลักษณะนิสัยที่รักและเป็นห่วงเป็นใยแม่ของนางทำให้ตัวของเขารู้สึกถึงความรักความเอ็นดูกับบุตรสาวคนนี้ขึ้นบ้างแล้วไม่ใช่เพราะพรสวรรค์ที่โดดเด่นของนางแต่เป็นเพราะตัวของนางคอยเอาใจใส่ความรู้สึกของคนรอบข้างอยู่เสมอการที่ตัวของนางทำตัวร้ายกาจเช่นนี้เป็นเพราะคนเป็นพ่อเช่นเขาทำตัวไม่ดีเอง ก็สมควรแล้วที่นางจะตอบแทนเขาด้วยความเฉยชา ท่านแม่ทัพคาดหวังเป็นอย่างยิ่งว่าตนเองอยากจะเห็นรอยยิ้มจากใจจริงของบุตรสาวคนนี้สักครั้งเพราะที่แล้วมาตัวของนางนั้นช่างเป็นคนที่เฉยชา

หลังจากที่ความสัมพันธ์ระหว่างท่านแม่ทัพฉิน หย่งเทียนกับฉิน เสี่ยวเฟิงเริ่มดีขึ้น ท่านแม่ทัพได้แสดงความสนับสนุนอย่างเต็มที่ต่อบุตรสาวของเขา ราวกับว่านางคือความภาคภูมิใจและลูกรักของเขา

ท่านแม่ทัพได้จัดส่งอาจารย์ที่มีความเชี่ยวชาญหลากหลายสาขาเพื่อมอบการอบรมและสั่งสอนฉิน เสี่ยวเฟิง ตั้งแต่ทักษะการบริหารบ้านเรือน, ศิลปะ, จนถึงความรู้เกี่ยวกับมารยาทและการปกครอง ตลอดจนทักษะที่เกี่ยวข้องกับการเป็นสตรีที่ดีพร้อมในสังคม

ท่านแม่ทัพต้องการให้บุตรสาวของเขาไม่เพียงแต่เป็นหญิงสาวที่มีความสามารถ แต่ยังต้องมีคุณสมบัติที่เป็นที่ยอมรับในสังคม ด้วยความมุ่งมั่นที่จะทำให้นางสามารถเป็นที่ชื่นชมและยอมรับในฐานะสตรีที่มีคุณค่า เขาหวังที่จะทำให้นางมีความโดดเด่นในทุกด้านและสามารถประสบความสำเร็จในชีวิต

ในขณะเดียวกัน ท่านแม่ทัพยังมีความตั้งใจที่จะทำให้ฉิน เสี่ยวเฟิงไม่เป็น "แม่เสือสาว" หรือหญิงสาวที่มีความรุนแรงและความเด็ดเดี่ยวในแง่ของการต่อสู้และพลัง เขาต้องการที่จะถอดเขี้ยวเล็บของนางออก โดยทำให้แน่ใจว่านางมีทักษะที่เหมาะสม

การสนับสนุนและการอบรมที่ท่านแม่ทัพมอบให้กับฉิน เสี่ยวเฟิง แสดงให้เห็นถึงความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญในความสัมพันธ์ระหว่างพ่อและลูกสาว