มงกุฎกล้วยไม้ 15/4

...ภาพหญิงสาวร่างสูงโปร่งใบหน้าเรียวสวยเข้มมีมงกุฎฟาแลนนอปซิสสวมประดับอยู่บนศีรษะนั้นช่างงดงามเหมือนภาพวาดจนโอมถึงกับยืนมองตาค้าง ใบหน้าสวยน่ารักนั่นรับกับมงกุฎได้อย่างเหมาะเจาะพอดีจนไม่มีที่ติ หัวใจของโอมที่เหือดแห้งไปเมื่อเช้ากลับเต้นรัวโครมครามและห้ามสายตาให้หยุดมองไม่ได้ และเขาไม่รู้ตัวด้วยว่าเผลอมองเธอนานเกินไปจนคนถูกมองเดินมายืนตรงหน้าเขา

“คุณกลับมาแล้วเหรอคะ!!”

...เธอพูดทักออกไปเมื่อเห็นเขามองเธอแบบไม่กระพริบตา และเข้าใจว่าเขาอาจหวงดอกกล้วยไม้ที่จะตัดส่งไปงานในเมือง แต่เธอกับแสงดาวกลับนำมาทำเป็นมงกุฎสวมเล่นเสียนี่

“อ้อเอ่อใช่ๆ กลับมาแล้ว นี่ครับของที่คุณฝากให้ผมซื้อ ผมเข้าไปหาคุณที่ห้องแต่ไม่เจอและคิดว่าคุณต้องลงมาที่นี่แน่ๆ เลยหิ้วตามมาด้วย”

...เขารีบบอกเธอเพื่อกลบเกลื่อนการที่ไปจ้องเธอมากเกินไปพร้อมกับยกถุงกระดาษใส่ข้าวของในมือให้เธอเห็นว่าเขาหิ้วลงมาด้วยจริงๆ

“ฉันขอโทษนะคะที่เอากล้วยไม้คุณมาทำเป็นของเล่น”

“อ๋อไม่เป็นไรครับ ผมมีเป็นสวนเลย คุณจะตัดไปเล่นหรือไปทำอะไรก็ตามสบายเลยครับ”

...เขาพูดยิ้มๆ และยังไม่ละสายตาจากมงกุฎบนศีรษะเธอ เมื่อเบญรดาได้ยินดังนั้นก็ค่อยโล่งใจที่เขาไม่หวง เธอจึงถอดมงกุฎบนศีรษะแล้วถือมันไว้ตรงหน้าเขา

“งั้นมงกุฎนี้ฉันขอนะคะ!! พี่แสงดาวทำให้ สวยมั้ย!!”

...โอมมองมงกุฎแล้วมองหน้าคนถาม

“สวยครับ สวยมากด้วย”

...เขาตอบทั้งที่ยังมองหน้าคนถาม แต่เบญรดาเห็นสายตาเขาแล้วกลับมีอาการร้อนวูบวาบเหมือนเมื่อวานที่น้ำตก เพราะสายตาเขาตอนนี้มีประกายวิบวับเหมือนเมื่อวานเลย

...แสงดาวยืนสังเกตทั้งสองอยู่ตลอดเห็นสายตาเจ้านายก็แอบยิ้มจนปากเกือบถึงหู มีหรือที่เธอจะดูไม่ออกว่าเจ้านายคิดอะไรอยู่ แต่เธอคงต้องขัดแล้วล่ะเพราะไม่อย่างนั้นน้องผู้หญิงอาจละลายด้วยสายตาเจ้านายอยู่ตรงนี้แน่ๆ

“อันหยังฮั่นก๋าคุณโอม!!”

...เสียงถามของแสงดาวทำให้เขาต้องละสายตาจากใบหน้านั้นเป็นไปมองแสงดาวซึ่งยืนอยู่ด้านหลังเธอ

“อ๋อขนมกับโทรศัพท์ของคุณ...เอ่อออ...ของเขาน่ะ”

...โอมตอบแสงดาว และเอาเข้าจริงถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่กล้าเอ่ยชื่อเธอ เพราะเจ้าตัวยังไม่แนะนำตัวเอง และนึกขึ้นได้ว่าไม่ควรเอ่ยชื่อเธอให้ใครรู้

...เบญรดามองของในมือเขา

“พี่วิทโอนเงินมาให้แล้วใช่มั้ยคะ งั้นฉันจะขอเอาเค้กไปทานก่อนได้มั้ยอ่ะ อยากกินใจจะขาดแล้วเนี่ย แหะๆๆ”

...เธอพูดด้วยท่าทางดีใจเหมือนเด็กได้ขนมถุกใจ โอมพยักหน้ารับ

“อั้นน้องก่อกิ๋นตี้ทำงานคุณโอมก่อได้เลาะ มีโต๊ะมีจ๊อนมีจานพร้อม ตู้เย็นน้ำเย็นก่อมี ไปๆ ปี้จะจัดโต๊ะฮื่อเน้อ บ่ต้องฟั่งปิ๊กเตื้อ อยู่เพ้แหละกะ กิ๋นขนมไปผ่อกล้วยไม้ไป อื้อหือมันตึงฟินขนาดเนาะ”

...แสงดาวช่วยรวบรัดตัดความแทนเจ้านายโดยพูดให้เข้าทางเจ้านายเข้าไว้แม้อีกฝ่ายจะไม่ประสาก็ตาม ส่วนเจ้านายถึงไม่พูดอะไรแต่ก็นึกขอบใจแสงดาวที่รู้ใจเขา

...เบญรดาก็เห็นดีเห็นงามไปกับความคิดของแสงดาว เพราะเธอเพิ่งเดินลงมาจึงยังไม่อยากกลับขึ้นไป และก็จริงที่แสงดาวพูดว่าการได้นั่งทานเค้กอร่อยๆ ท่ามกลางสวนกล้วยไม้กว้างใหญ่อลังการนี้คงจะฟินทีเดียว

..และแล้วแสงดาวก็รีบเดินนำลิ่วไปก่อนเพื่อไปเตรียมอุปกรณ์ช้อนชามให้คุณทั้งสองได้ทานเค้กเป็นของว่างด้วยกัน

...โอมพยักหน้าเชื้อเชิญเธอให้เดินตามเขาไป จนเมื่อ่ได้มายืนอยู่ภายในกระท่อมปีกไม้ก็เห็นว่าภายในนั้นตกแต่งตามแบบฉบับบรรยากาศพื้นเมือง ไม่ว่าจะเป็นเครื่องห้อยแขวนที่ทำจากผ้าฝ้ายหลายหลากสีหรือที่เรียกว่าตุงถูกจัดแขวนประดับประดาตามฝาผนัง อีกทั้งยังมีรูปวาดต่างๆ  และพัดใหญ่ๆ ที่วาดลวดลายดอกกล้วยไม้ไว้สวยงามก็แขวนประดับไว้อย่างลงตัว

“นี่สำนักงานคุณเหรอคะ!! สวยจังเลยค่ะ เข้ากับบรรยากาศมากๆ มิน่าล่ะเวลาคุณลงมาทำงานที่นี่ถึงอยู่ได้ทั้งวัน เพราะที่นี่ทั้งสวยทั้งน่าอยู่ สภาพแวดล้อมเหมาะทั้งพักผ่อนและทำงานไปด้วย เพอร์เฟคค่ะ”

...เบญรดาพูดชมบรรยากาศกระท่อมของเขาแล้วเดินไปวางมงกุฎกล้วยไม้ลงบนโต๊ะไม้ตรงระเบียงกระท่อม

.....................