มงกุฎกล้วยไม้ 15/3

...ตกบ่ายวันนี้อากาศบนดอยไม่ร้อนมาก ประกอบกับเบญรดารู้สึกว่าร่างกายกระปรี้กระเปร่าขึ้นมากเลยอยากจะเดินลงบันไดไปชมสวนกล้วยไม้ที่หุบด้านล่าง และขณะเดินลงบันไดทีละขั้นๆ นั้นก็นึกภาพไปด้วยว่าคงจะมีกล้วยไม้หลากหลายสายพันธุ์เบ่งบานอลังการแน่ๆ

...จนเมื่อเดินลงมาสุดบันไดแล้วเดินไปตามทางปูนซีเมนต์แคบๆ ที่เป็นทางบังคับให้ตรงไปยังกระท่อมปีกไม้แล้วทอดต่อไปยังสวนกล้วยไม้ที่อยู่ห่างออกไปไม่มาก

...แล้วเบญรดาก็มายืนอยู่หน้ากระท่อมปีกไม้สไตล์คอทเทจ สิ่งที่ทำให้เห็นและเล่นเอาเจ้าตัวถึงกับอึ้งตะลึงงันตาเบิกกว้างปากอ้าค้างกับภาพเบื้องหน้า

“โอ้ว ว้าววววว!!! แม่จ้าวทำไมสวยอย่างงี้!!”

...เธออุทานออกมาอย่างลืมตัวเมื่อมองไปทางไหนก็มีแต่ดอกกล้วยไม้เบ่งบานละลานตาไปหมด สีสันฉูดฉาดไล่เรียงเฉดสีตามสายพันธุ์ต่างๆ แล้วถูกจัดวางไว้บนชั้นวางกระถางเหล็กดัดเป็นแนวยาวออกไปไกลสุดตา ไหนจะประเภทกระถางแบบแขวนอีกก็จะมีโครงเหล็กเป็นชั้นวางไว้สำหรับแขวนกล้วยไม้สายพันธุ์แบบแขวนซึ่งถูกจัดไว้เป็นล้อคๆ แล้วยาวพรีดไปสุดตาเช่นกัน

...แสงดาวกำลังช่วยคนงานคัดดอกกล้วยไม้อยู่ใกล้ๆ ได้ยินเสียงอุทานของเบญรดาก็รีบเดินมาหาทันที

“อันหยังเจ้า ฮ้องอันหยังเสียงดังจ๊าดนัก แล้วนี่เป็นจะไดพ่องดีขึ้นแล้วก๋าถึงลงมาลุ่มนี่”

...แสงดาวเอ่ยถามด้วยหน้าตายิ้มแย้มเช่นเคย และยิ่งเบญรดาเห็นแสงดาวก็ยิ่งเก็บความตื่นเต้นไว้ไม่อยู่

“พี่แสงดาว หนูไม่เคยเห็นอะไรที่สวยอลังการแบบนี้เลยค่ะ”

...เธอพูดอย่างตื่นเต้นทำไม้ทำมือเหมือนหลุดเข้ามาอีกโลกที่มีดอกกล้วยไม้เต็มไปหมด

“ฮ่าๆๆๆ งามแม่นก่อเจ้า ปี้ก็รอว่าเมื่อใดน้องจะดีขึ้นจะได้มาผ่อกล้วยไม้งามๆ ของคุณโอมนี้น่ะเจ้า นี่ผ่อตางนี้ยังน้อยเน้อ มาๆ มาทางตางเพ้เน่อ ปี้จะพาไปผ่อตี้เปิ้นกำลังจะตัดไปส่งในเวียงน่ะเจ้า มาๆ”

...แสงดาวชวนเธอให้เดินตามเข้าไปในสวนกล้วยไม้กว้างใหญ่นั่น แล้วพาเดินทะลุไปยังด้านข้างซึ่งมีคนงานกำลังตัดดอกกล้วยไม้สกุลฟาแลนนอปซิสกันอยู่อย่างขะมักเขม้น

“โอ้โหหหห!!! ทำไมสวยอย่างนี้ ละลานตาไปหมดเลยพี่แสงดาว”

...เธออุทานอย่างตื่นเต้นอีกครั้งเมื่อเห็นพื้นที่บริเวณนี้เป็นที่จัดวางกล้วยไม้สกุลฟาแลนนอปซิสล้วนๆ ซึ่งมีทั้งสีขาว สีชมพู สีม่วงอ่อน สีม่วงบานเย็น สีเหลือง สีส้ม และสีแดง แต่ละสีแต่ละกระถางถูกจัดวางไว้บนโครงเหล็กเป็นล็อคๆ ดูตระการตามาก

...แล้วแสงดาวก็พาไปดูคนงานคัดกระถางดอกฟาแลนนอปซิสเพื่อนำมาตัดดอกออกทีละก้านๆ แล้วจัดวางลงในกล่องกระดาษสี่เหลี่ยมผืนผ้าโดยมีพลาสติกกันกระแทกแผ่นเรียบปูไว้ในกล่องอีกชั้น หนึ่งกล่องก็หนึ่งสีเห็นแล้วกะด้วยสายตาน่าจะหลายสิบก้านต่อกล่อง

“เป็นจะใดเจ้า งามขนาดเนาะ อิอิ วันพูกตี้ในเวียงเปิ้นมีงานตี้ศูนย์ประชุมน่ะเจ้า เปิ้นเลยสั่งดอกกล้วยไม้ที่ฟาร์มนี่ฮื่อส่งไปจัดตกแต่งในงานน่ะเจ้า เอ้ะน้องมาเพ้กำเลาะ ปี้จะยะหยังฮื่อเน้อ”

...แสงดาวคุยให้ฟังแล้วจับมือเธอจูงไปยังที่มีคนงานกำลังใช้กรรไกรตัดดอกแล้วแยกออกเป็นสองกองคือดอกขนาดเล็กและดอกขนาดใหญ่

...เธอถูกแสงดาวลากให้มายืนหน้าโต๊ะตัวใหญ่ซึ่งมีดอกฟาแลนนอปซิสสีขาวฟูฟ่องที่ถูกตัดไว้วางอยู่เต็มโต๊ะกองใหญ่ แล้วแสงดาวก็ขอยืมกรรไกรจากคนงานจัดการวตัดดอกฟาแลนนอปซิสจากกระถางให้ติดก้านยาวๆ มาสองสามก้าน แต่ละก้านก็มีดอกสีขาวอิ่มฟูออกเรียงอยู่ตามก้านหกดอกบ้าง เจ็ดดอกบ้าง แล้วแต่ขนาดของต้น

...แล้วแสงดาวก็จับแต่ละก้านมาม้วนพันกันเป็นวงกลม เธอม้วนๆ ให้ก้านทับซ้อนกันอย่างเบามือจนเป็นรูปมงกุฎกล้วยไม้ฟาแลนนอปซิสสีขาวซึ่งสวยมาก เสร็จแล้วแสงดาวก็หันไปยิ้มให้เบญรดาแล้วชูมงกุฎกล้วยไม้ในมือให้เธอดูก่อนจะชี้ไปที่ศีรษะของเธอเพื่อบอกให้เบญรดารับมงกุฎนั้นมาวางสวมลงบนศีรษะ

...เบญรดารับมงกุฎฟาแลนนอปซิสมาถือไว้ด้วยท่าทางเขินๆ ก่อนจะส่งยิ้มให้พี่แสงดาว เธอค่อยๆ ยกมงกุฎขึ้นวางบนศีรษะตัวเอง แล้วภาพที่ปรากฏต่อหน้าทุกคนคือใบหน้าสวยเข้มได้รูปนั่นช่างรับกับมงกุฎฟาแลนนอปซิสได้อย่างลงตัวและสวยงามมาก

“ป๊าดดดดด!! ผ่อเลาะกู้คน งามแต๊ๆ เน้อ จะใดมาเหมาะจะอี้ก๋า ธ่อๆๆ  ผ่อเลาะๆ หมู่เฮา เปิ้นงามเนาะ”

...แสงดาวชื่นชมอย่างออกนอกหน้ากับความงดงามของใบหน้าหญิงสาวที่อยู่ภายใต้กรอบมงกุฎฟาแลนนอปซิสนั่น แล้วยังร้องบอกให้ทุกคนหันมามอง เมื่อทุกคนมองตามก็ยิ้ม แล้วตามมาด้วยเสียงชื่นชมในความสวยของเธอ แล้วส่งยิ้มให้เธอกันยกใหญ่ ส่วนแสงดาวนั้นออกอาการปลาบปลื้มกว่าใครเพื่อน

...เบญรดารู้สึกเขินกับคำชมจนทำหน้าไม่ถูก เธอจึงจะถอดมงกุฎออกจากศีรษะเพื่อแก้เขิน แต่จังหวะที่กำลังจะถอดนั้นก็มีเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง

“ทำอะไรกัน!!!”

...เสียงห้าวทุ้มของใครคนหนึ่งร้องถามมา แสงดาวเอี้ยวตัวไปมองเพราะเบญรดายืนบังเธออยู่

“คุณโอม!!”

...แสงดาวเรียกชื่อเจ้านายอย่างตื่นเต้น และทันทีที่เบญรดาซึ่งยืนหันหลังให้ได้ยินชื่อเขาก็หันกลับมาทั้งที่ยังอยู่ในท่าที่มือกำลังจะถอดมงกุฎพอดี

....................