ตอนที่ 22 ใช้ชีวิตที่บ้านพ่อครู

ในขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่นั้นเอง ขุนศึกก็เดินลงมาจากเรือนไทยด้วยท่าทางสงบนิ่ง แต่แววตาคมกริบกลับฉายความหนักแน่น

"ทุกคนสามารถไปพักผ่อนที่อื่นได้ตามสะดวกนะครับ... แต่ยกเว้นคุณไหม" เสียงทุ้มต่ำของขุนศึกเอ่ยขึ้นอย่างชัดเจน

"เพราะอะไรหรือจ๊ะ พ่อครู?" แพรเอ่ยถามด้วยความสงสัยและเป็นห่วงเพื่อน

"เพราะดวงจิตของเธอยังอ่อนแอมาก... หากออกไปจากเขตคุ้มครองของที่นี่... อาจจะถูกครอบงำจากผู้ที่คิดร้ายต่อเธอได้ง่าย" ขุนศึกอธิบายด้วยน้ำเสียงจริงจัง

ในขณะที่ทุกคนกำลังตั้งใจฟังคำอธิบายของขุนศึกอยู่นั้นเอง จู่ๆ ก็ปรากฏร่างของเด็กชายคนหนึ่ง รูปร่างเล็ก ผิวขาวอมชมพู ดวงตากลมโตเป็นประกาย ผมจุก ดวงหน้ายิ้มแย้ม

แต่กลับแฝงไว้ด้วยความน่าพิศวง เด็กชายคนนี้ยืนอยู่ข้างกายขุนศึกอย่างเงียบเชียบ ทำให้ทุกคนในบริเวณนั้นถึงกับตกตะลึงและประหลาดใจกับกุมารน้อยที่ปรากฏตัวขึ้นอย่างกะทันหันตรงหน้า...

ไอ้ชาติและไอ้แหลมถึงกับเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ส่วนพ่อและแม่ของไหมก็มองเด็กชายด้วยความสงสัยและประหลาดใจระคนหวาดหวั่น... แพรเองก็ตกใจไม่น้อย แต่ก็พยายามตั้งสติมองเด็กชายอย่างพิจารณา... เด็กคนนี้เป็นใครกัน?...

และมาปรา