ตอนที่ 40 ศึกแห่งอาคม

ในป่าอันมืดมิดที่เต็มไปด้วยพลังงานด้านลบ ไหมประคองร่างที่แน่นิ่งของขุนศึกไว้ในอ้อมกอด น้ำตาของเธอไหลอาบแก้มด้วยความเจ็บปวด เธอเขย่าร่างของเขาอย่างแผ่วเบา "พ่อครู!" เสียงของเธอแหบพร่าและเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น "พ่อครูอย่าเป็นอะไรนะ! ไหมขอโทษ!"

"พ่อ!" เสียงเล็กๆ ของ ไอ้แดง กุมารทอง ดังขึ้นอย่างเป็นกังวล เขาปรากฎตัวอยู่ข้างๆ ไหม มองผู้เป็นพ่อด้วยความห่วงใย

"ไหม! พ่อครู! เป็นยังไงบ้าง!" แพรรีบเข้ามาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด เธอตกใจสุดขีดเมื่อเห็นเลือดไหลอาบศีรษะของขุนศึก

แต่แล้ว... สิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น ขุนศึกค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ แล้วพยุงตัวเองลุกขึ้นนั่งอย่างมั่นคง แม้จะมีเลือดไหลออกมาจากบาดแผลบนศีรษะ แต่แววตาของเขากลับเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว "อย่าตกใจครับ... ผมไม่เป็นอะไรมาก" เขาเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว แต่เต็มไปด้วยพลัง "คุณไหม! คุณแพร! ตั้งจิตให้มั่นนะครับ!"

"ค่ะ!" ไหมและแพรตอบรับพร้อมกัน พวกเธอรู้ดีว่าเวลานี้ไม่ใช่เวลาที่จะมามัวแต่เสียใจ

ขุนศึกในสภาพที่สะบักสะบอม พนมมือขึ้นอย่างตั้งใจ หลับตาลง แล้วเริ่มสวด คาถาชุมนุมเทวดา เสียงของเขาดังก้องไปทั่วบริเวณ คาถาที่ร่ายออกมานั้นไ