ホーム / โรแมนติก / มนต์ดำร่ายรักเสน่หา / ตอนที่ 43 บรรยากาศของหมู่บ้าน

共有

ตอนที่ 43 บรรยากาศของหมู่บ้าน

last update 最終更新日: 2026-01-09 08:36:36

นอกหมู่บ้านผักตบ... ในบริเวณที่เป็นป่ารกและมืดมิด มีกลุ่มวิญญาณชั่วร้ายจำนวนมากมารวมตัวกัน สัมภเวสี ผีเร่ร่อน และ ผีเปรต ต่างยืนเรียงรายอย่างน่ากลัว โดยมี วิญญาณร้ายของปานขวัญ ยืนอยู่ด้านหน้าสุด

แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสะใจและบ้าคลั่งกับเหตุการณ์สังหารที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับวัยรุ่นทั้งสามนั้น ล้วนเป็นฝีมือของบริวารที่เธอสั่งการให้ไปปฏิบัติภารกิจสังหารอย่างอำมหิต

ในขณะที่กลุ่มวิญญาณกำลังรวมตัวอย่างเงียบเชียบ พลันเกิด ควันสีขาวบริสุทธิ์ พวยพุ่งขึ้นมาเบื้องหน้าของพวกมันอย่างกะทันหัน!

ควันสีขาวนั้นได้ก่อตัวขึ้นเป็นร่างของ ปู่แห่งศาลประจำหมู่บ้าน! ทันทีที่ท่านปรากฏกายออกมา พลังแห่งความศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์ก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ทำให้เหล่าสัมภเวสีและผีเร่ร่อนต่างๆ ที่อ่อนกำลัง พลันสลายหายไปในอากาศ

ราวกับถูกแสงอาทิตย์แผดเผา! เหลือเพียง วิญญาณร้ายของปานขวัญ ที่สะสมแรงแค้นแรงอาฆาตมานับภพชาติอยู่ตนเดียวเท่านั้น ที่ยังยืนหยัดอยู่ต่อหน้าท่านได้โดยที่ไม่เป็นอะไรเลย

"เจ้าจงเลิกยุ่งกับคนในหมู่บ้านของเราเสีย" เสียงของปู่กังวานและเต็มไปด้วยอำนาจ

"ท่านนั่นแหละอย่ามายุ่งก
この本を無料で読み続ける
コードをスキャンしてアプリをダウンロード
ロックされたチャプター

最新チャプター

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 47 ความหลังคำปฎิเสธ

    แพร ยืนมองศพของยายแหล่ที่ถูกนำมาไว้ที่บ้านด้วยความปวดร้าวในใจ เธอเห็น ขุนศึก รีบเดินออกไปกับลูกศิษย์อย่างร้อนรน เธอก็พอจะเดาออกทันทีว่าเรื่องที่เกิดขึ้นต้องเกี่ยวกับ ไหม อย่างแน่นอน 'เกิดอะไรขึ้นกับไหมนะ...' ความรู้สึกผิดถาโถมเข้าใส่เธออย่างรุนแรง เธอรู้ว่าเพราะความโมโหและเสียใจที่ยายจากไป ทำให้เธอพลั้งปากพูดจาทำร้ายจิตใจเพื่อนรักไปอย่างรุนแรง ป่านนี้ไหมคงเสียใจแย่แล้ว แพรทำได้แค่ภาวนาขอให้เพื่อนรักของเธอปลอดภัย ศพของยายแหล่ถูกนำมาไว้ที่บ้าน จากนั้นชาวบ้านก็ช่วยกันจัดเตรียมงานศพ เสียงจุดประทัดดังลั่น เป็นการบอกให้คนในหมู่บ้านรู้ว่ามีคนตาย และเป็นการเรียกให้วิญญาณมายังที่ที่ควรอยู่ หลังจากนั้นหมอที่อนามัยก็เข้ามาจัดการฉีดฟอร์มาลีนศพเพื่อรอนำใส่โลงในเช้าวันรุ่งขึ้น เพราะตอนนี้ก็ดึกมากแล้ว แม้จะดึกดื่น แต่ชาวบ้านก็ยังอยู่ช่วยงานหลายสิบคน เพื่อแสดงความมีน้ำใจต่อครอบครัวของยายแหล่ 'ไหมเกิดอะไรขึ้นกับแกกันแน่... ฉันเป็นห่วงแกเหลือเกิน... ขอโทษที่พูดไม่ดีกับแก' แพรคิดในใจพลางน้ำตาไหลอาบแก้ม เธอรู้ดีว่าคำพูดของเธอคือดาบที่แทงลงกลางใจเพื่อนรักอย่างเลือดเย็น แพร ไม่สามารถทนอยู่เฉยๆ ได้อี

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 46 500 ปีก่อน

    ในขณะที่ขุนศึก กำลังทำพิธีเรียกดวงจิตยายแหล่อยู่ริมห้วยน้ำก็พลันเกิด ควันสีขาว ปรากฏขึ้นข้างกายเขาอย่างกะทันหัน ซึ่งเป็น ไอ้แดง กุมารทอง นั่นเอง พวกชาวบ้านหรือเจ้าหน้าที่ไม่มีใครมองเห็นไอ้แดงแม้แต่น้อย "พ่อจ๋า แย่แล้ว!" เสียงเล็กๆ ของไอ้แดงดังขึ้นอย่างร้อนรนและตื่นตระหนก "ผียายปานขวัญจับพี่ไหมข้ามเครือเขาหลงในป่าช้าแล้วพ่อ!" ใบหน้าของขุนศึกเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดในทันที ดวงตาคมกริบฉายแววโกรธแค้นและเป็นห่วงอย่างสุดซึ้ง เขาพนมมือขึ้นรีบจบพิธีอย่างรวดเร็ว ก่อนจะหันไปบอกชาวบ้านและแพร "ทุกคนฝากจัดการต่อแหน่เด้อครับผมมีธุระด่วน" พูดจบเขาก็รีบเดินออกจากฝายน้ำไปอย่างรวดเร็ว โดยไม่สนใจเสียงทักท้วงของใครเลย เขารีบวิ่งตรงไปยังที่ที่ ไอ้แหลม และ ไอ้ชาติ กำลังยืนรออยู่ "ไอ้แหลม... ไอ้ชาติ!" "ครับพี่!" ทั้งสองคนขานรับ "ไปป่าช้ากัน!" ขุนศึกออกคำสั่งเสียงเข้ม "ห๊ะ!" ไอ้แหลมกับไอ้ชาติอุทานออกมาพร้อมกันด้วยความตกใจ ป่าช้าในเวลานี้... ย่อมไม่ใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน! ย้อนไปเมื่อ 500 ปีก่อน ทันทีที่ร่างของ ไหม ข้ามผ่าน เครือเขาหลง ภาพเบื้องหน้าก็พลันเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เธอพบว่าตัวเองยืนอยู่

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 45 เครือเขาหลง

    เสียงกระซิบของ วิญญาณปานขวัญ ยังคงดังวนเวียนอยู่ในโสตประสาทของ แพร มันเต็มไปด้วยมนต์สะกดและความอาฆาตที่ชวนให้จิตใจอ่อนแอ "ยังไง... มึงยังอยากช่วยมันอีกไหม?" คำถามนั้นราวกับมีดที่กรีดลึกลงไปในหัวใจของแพร ผีปานขวัญเห็นน้ำตาของแพรที่ไหลอาบแก้ม จึงกล่าวข้อเสนอที่ชั่วร้ายต่อ "ไล่มันไป... กูจะฆ่ามันแก้แค้นให้ยายมึงเอง" ในขณะที่แพรกำลังต่อสู้กับความทุกข์ทรมานในจิตใจ... เสียงตะโกนดีใจก็ดังขึ้นมาจากฝายน้ำล้น! "พ้อแล้วครับ! พ้อแล้ว!" เสียงของทีมนักประดาน้ำดังลั่น "พ้อแล้วๆ ...โอ้ยยายเอ๋ย!" ชาวบ้านที่ยืนรออยู่ต่างพากันร้องไห้ด้วยความโล่งใจปนความเศร้า แพรที่ได้ยินเสียงก็รีบลุกขึ้นวิ่งไปที่ฝายน้ำล้นทันที เมื่อเห็นร่างอันไร้ชีวิตของยายแหล่ที่ถูกนำขึ้นมา เธอก็ทรุดตัวลงคุกเข่าร่ำไห้ราวกับคนเสียสติ "ยาย... ยายจ๋า... ฮือๆ... แพรขอโทษ... ฮือๆ" ไหมรีบเข้ามาประคองเพื่อนรักไว้แน่น ด้วยหัวใจที่เจ็บปวดไม่แพ้กัน... การตายของยายแหล่ในครั้งนี้... ยิ่งเพิ่มแรงกดดันและความรู้สึกผิดให้กับไหมอย่างมหาศาล... "แพร... ทำใจดีๆ นะ..." จู่ๆ แพรก็ผลักไหมออกอย่างรุนแรงจนไหมล้มลงไปนั่งไม่เป็นท่าบนพื้นโคลน "อย่ามาย

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 44 ยายแหล่เสีย

    หลังจากปั่นจักรยานมาได้ไม่นาน ทั้งสองก็มาถึงบริเวณห้วยน้ำที่ชาวบ้านกำลังตกปลากันอย่างคึกคัก "โอ้โห! น้ำขึ้นเยอะมากเลยไหม! แกดูดิน่าสนุกเนอะ! ชาวบ้านได้ปลากันเต็มเลย!" แพรถึงกับตื่นเต้นเมื่อเห็นภาพตรงหน้า น้ำในห้วยดูใสสะอาดและเต็มไปด้วยชีวิตชีวา "อืมม์... ใช่" ไหมมองภาพชาวบ้านที่ใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายแต่ดูมีความสุขอย่างแท้จริง "ที่นี่เขาใช้ชีวิตง่ายๆ แต่ดูมีความสุขดีเนาะ" "นี่แกรู้ไหม..." แพรเล่าอย่างอารมณ์ดี "ห้วยเนี่ยตอนเด็กๆ ฉันมาเล่นกับเพื่อนๆ ในหมู่บ้านประจำเลยแหละ อยู่ที่นี่มันสนุกจริงๆ ถึงจะได้มาแค่ตอนปิดเทอมก็เถอะ" "แล้วน้ำลึกไหมแก?" ไหมถามด้วยความกังวลเล็กน้อย เพราะเธอว่ายน้ำไม่เป็น "น้ำไม่ลึกมากหรอก... ตอนเด็กฉันว่ายข้ามไปฝั่งนั้นได้เลย แกดูสิ" แพรชี้ให้ไหมดูฝั่งตรงข้าม "เก่งว่ะ! ฉันว่ายน้ำไม่เป็นเลย" "มีโอกาสจะสอนแกแล้วกัน" แพรยิ้มแล้วกล่าวต่อ "ไหมแกดูนะ... ทางโน้นมี ฝายน้ำ" "อะไรคือฝายน้ำ?" ไหมมองไปยังจุดที่แพรชี้ "ชาวบ้านเขาเรียก ฝายน้ำล้น ตรงนั้นมันจะเป็นเหวลงไปค่อนข้างลึกเลยล่ะ เหมือนน้ำตกเล็กๆ น่ะแก แต่เขาทำที่คั่นเอาไว้เพื่อป้องกันไม่ให้คนพลัดตกลงไป" ในขณะท

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 43 บรรยากาศของหมู่บ้าน

    นอกหมู่บ้านผักตบ... ในบริเวณที่เป็นป่ารกและมืดมิด มีกลุ่มวิญญาณชั่วร้ายจำนวนมากมารวมตัวกัน สัมภเวสี ผีเร่ร่อน และ ผีเปรต ต่างยืนเรียงรายอย่างน่ากลัว โดยมี วิญญาณร้ายของปานขวัญ ยืนอยู่ด้านหน้าสุด แววตาของเธอเต็มไปด้วยความสะใจและบ้าคลั่งกับเหตุการณ์สังหารที่เกิดขึ้นเมื่อคืน เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับวัยรุ่นทั้งสามนั้น ล้วนเป็นฝีมือของบริวารที่เธอสั่งการให้ไปปฏิบัติภารกิจสังหารอย่างอำมหิต ในขณะที่กลุ่มวิญญาณกำลังรวมตัวอย่างเงียบเชียบ พลันเกิด ควันสีขาวบริสุทธิ์ พวยพุ่งขึ้นมาเบื้องหน้าของพวกมันอย่างกะทันหัน! ควันสีขาวนั้นได้ก่อตัวขึ้นเป็นร่างของ ปู่แห่งศาลประจำหมู่บ้าน! ทันทีที่ท่านปรากฏกายออกมา พลังแห่งความศักดิ์สิทธิ์อันบริสุทธิ์ก็แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ทำให้เหล่าสัมภเวสีและผีเร่ร่อนต่างๆ ที่อ่อนกำลัง พลันสลายหายไปในอากาศ ราวกับถูกแสงอาทิตย์แผดเผา! เหลือเพียง วิญญาณร้ายของปานขวัญ ที่สะสมแรงแค้นแรงอาฆาตมานับภพชาติอยู่ตนเดียวเท่านั้น ที่ยังยืนหยัดอยู่ต่อหน้าท่านได้โดยที่ไม่เป็นอะไรเลย "เจ้าจงเลิกยุ่งกับคนในหมู่บ้านของเราเสีย" เสียงของปู่กังวานและเต็มไปด้วยอำนาจ "ท่านนั่นแหละอย่ามายุ่งก

  • มนต์ดำร่ายรักเสน่หา   ตอนที่ 42 หลวงปู่แก้วเตือน

    ขุนศึกเดินเข้ามาในศาลาอย่างสงบนิ่ง แล้วคุกเข่าลงกราบ หลวงปู่แก้วอย่างนอบน้อม "หลวงปู่มีอิหยังสิบอกผมบ่ครับ?" หลวงปู่ยังคงนั่งนิ่ง ดวงตาที่ปิดลงช้าๆ กลับเปิดขึ้น แล้วท่านก็มองมาที่ขุนศึกด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเมตตา แต่ก็มีความหนักแน่นแฝงอยู่ “อาตมาสิบอกโยมว่าในบ้านเฮากำลังสิมีคนตาย” คำพูดของหลวงปู่ราวกับสายฟ้าฟาดลงมากลางใจของขุนศึก เขารู้สึกตกใจและกังวลอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน แต่ก็ยังพยายามควบคุมสติ “ผมกำชับคนในบ้านเฮาแล้ว ให้ระมัดระวัง โตผมกะเอาดินดำที่ปลุกเสกไปฝังไว้รอบหมู่บ้านเฮาแล้วครับ” “ถึงจั่งซั่น... มันกะยังมีพวกดวงตก คนพวกนี้มักสิบ่ฟังคำเตือนไผ่” หลวงปู่กล่าวด้วยน้ำเสียงที่เศร้าหมอง “เอาเถาะ... อาตมาสิสวดมนต์คุ้มครองคนในบ้านเฮา ซ่อยโยมอีกแรง” “ครับหลวงปู่” ขุนศึกรับคำด้วยความเคารพนับถือ เขารู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องที่จะสามารถป้องกันได้ง่ายๆ เขาต้องเตรียมตัวเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ร้ายแรงที่กำลังจะเกิดขึ้น... เมื่อกลับมาถึงเรือนไทยของขุนศึก ก็เกือบจะมืดสนิทแล้ว ไหมหันไปมองเขาที่กำลังยืนอยู่ไม่ไกล ใบหน้าของเขาแม้จะดูเหนื่อยล้า แต่ก็ยังคงความอบอุ่นไว้เสมอ "พ่อครูหิวข้า

続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status