1.3 บนเตียงคนไข้

ได้เวลาเลิกงาน ธาดาต้องอยู่เวรต่อ เพราะจะอยู่ดูอาการของหญิงสาว คนไข้ที่แปลกประหลาดของเขา น้ำฝนรอกลับด้วย เพราะเธอดันไปโม้กับเพื่อนพยาบาลสาวคนอื่นว่าวันนี้เธอกลับกับหมอธาดา เมื่อรออยู่นานแล้วไม่มีวี่แววว่าหมอธาดาจะลงมาจากตึกเสียที จึงขึ้นมาตามที่ห้องคุณหมอ เคาะประตูสองสามครั้งก่อนจะเปิดเข้าไป

"ลืมนัดของเราเหรอคะหมอ น้ำฝนรอตั้งนาน" น้ำฝนเดินเข้ามาใกล้เบียดสะโพกเข้าไปนั่งบนตักแกร่งของเขา น้ำฝนทั้งบดทั้งบี้สะโพกเข้าหาตรงกลางหว่างขานายแพทย์หนุ่มใหญ่ และเหมือนว่ามันจะรู้สึกตัว เพราะว่ามันกระตุกตอดจนปวดตุสู้กับก้นงอนของนางพยาบาลช่างยั่ว 

"ไม่ลืมหรอก แต่วันนี้ผมต้องค้างที่นี่เพื่อดูอาการคนไข้ที่ชื่อปราง" น้ำฝนเบะปากไม่ชอบใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ ในเมื่อค้างที่นี่ เธอก็ขอสานต่อที่นี่แล้วกัน น้ำฝนยกนิ้วเรียวกรีดกรายลงมาตามแนวกระดุม เธอปลดกระดุมเสื้อออกจากรังดุมช้า ๆ อ้อยอิ่ง เพื่อยั่วตบะอีกฝ่าย 

"แน่ใจนะ" คุณหมอธาดาถาม พยาบาลผงกศีรษะรับอย่างไว ริมฝีปากเรียวรู้งานรีบฉกลงมาบนปากหนานุ่มของนายแพทย์หนุ่มใหญ่ ใช้ลิ้นแทะเล็มโลมเลียขอบปากของเขาอย่างเชี่ยวชาญ ธาดาครางในลำคออย่างพึงพอใจผู้หญิงคนนี้ร้อนแรงได้ใจ เผยออ้าปากเพื่อให้อีกฝ่ายส่งลิ้นเข้ามา 

"หมอคะ น้ำฝนอยากมากแล้วค่ะ" น้ำฝนบอกเจตนารมณ์ชัดเจน เสียงกระเส่าแหบแห้งคล้ายคนหิวน้ำ จับมือหมอขึ้นมาบีบหน้าอกที่มีขนาดเกินตัวของตัวเอง

"ใจเย็นคนสวย ห้องคนไข้ข้าง ๆ ว่างนะ" หมอก้มลงใช้ปลายลิ้นเลียวนเขี่ยหัวนมสีเปลือกมังคุดหยอกเย้าเล่น เธอสั่นสะท้านไปทั้งร่าง ลุกยืน ดึงเสื้อชั้นในลงและจัดระเบียบเสื้อผ้าหน้าผมลวก ๆ แล้วส่งสายตาเชื้อเชิญ ดึงเนกไทหมอเข้ามาใกล้

"ตามมานะคะ น้ำฝนจะรอ" เขายิ้มให้ แบบนี้เขาชอบ ถึงใจเขาเลยแม่พยาบาลสาว นายแพทย์เจ้าของไข้ลืมคนไข้ไปเสียสนิท ทั้งที่ตั้งใจว่าจะเข้าไปดูอาการหญิงสาวหลังจากที่เธอทานข้าวเรียบร้อยแล้ว ป่านนี้คงหลับไปแล้วไว้กินพยาบาลคนนี้เสร็จแล้วค่อยเข้าไปดูอาการแล้วกัน

ห้องผู้ป่วยที่อุณหภูมิในห้องสิบเก้าองศาเซลเซียสแต่เม็ดเหงื่อกลับผุดขึ้นมาเหมือนเม็ดฝนก็ไม่ปาน ธาดาปล่อยให้น้ำฝนขย่มเขาอยู่ด้านบน เธอร้อนแรงและจุดติดง่าย เขาที่ยังมีเสื้อเชิ้ตติดกายแต่น้ำฝนสลัดทุกอย่างออกจากตัว เนื้อตัวเธอเปลือยเปล่าไร้อาภรณ์ มือเรียวคว้ามือหนานุ่มทั้งสองข้างมาจับที่เต้านมคัพดีของตัวเอง นำทางให้บีบขย้ำเต้าทั้งสองข้าง คุณหมอหนุ่มเป็นผู้ตามที่ดี 

"อ่าซ์.... เสียว แน่นที่สุด น้ำฝนชอบมาก" เสียงร้องของน้ำฝนไม่เบานัก ธาดากลัวว่าคนเดินผ่านไปมาจะได้ยินจึงส่งนิ้วชี้ให้เธอดูด 

"ผมใกล้แล้วคนสวย อูย คุณไวไฟมาก" เขาเป็นฝ่ายยกสะโพกกระแทกอัดใส่ร่องรักเธอเอง รัวเร็ว เมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอดจึงไม่มีใครมั่วมาสนใจเสียงเตียงคนไข้กระแทกผนัง

"ที่รัก เอาอีกค่ะ เอาห. น้ำฝนแรง ๆ เลย อ่าซ์....." ต่างฝ่ายต่างกระตุกขึ้นพร้อมกัน น้ำฝนล้มตัวลงมานอนทับร่างสูงใหญ่ของนายแพทย์หนุ่มใหญ่ทั้งที่ท่อนเนื้อยังเสียบคาร่องรักของเธออยู่

"ลุกได้แล้วคนสวย" น้ำฝนอิดออดอยากต่ออีกรอบ หมอธาดาจับพลิกกายให้ลงมานอนข้าง ๆ ส่วนเขาลุกขึ้นหยิบเสื้อผ้าเดินเข้าห้องน้ำ

"น้ำฝนมีถุงยางนะคะ คืนนี้น้ำฝนขอค้างด้วยได้ไหมคะ" เธอเสนอออกมายังไร้ยางอาย ก่อนที่เขาจะเดินเข้าห้องน้ำ เรื่องบนเตียงของหมอธาดาสมคำร่ำลือจริง ๆ แซ่บ

"ผมต้องดูคนไข้ พอแค่นี้ก่อนนะ" หมอหนุ่มลุกขึ้นจากเตียงคนไข้เดินเข้าห้องน้ำแต่งตัว

เสียงสั่นสะเทือนคล้ายถูกปืนใหญ่จากฝั่งศัตรูยิงถล่มข้ามกำแพงเมืองเข้ามา ปลุกให้หญิงสาวที่อยู่ห้องข้าง ๆ นอนไม่หลับ เกิดอะไรขึ้นกันนะ หญิงสาวข่มตาหลับ แต่พยายามเป็นรอบที่สิบก็ไม่เกิดผลไม่สำเร็จ จึงลุกเดินออกไปดูว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น

หญิงสาวร่างบางใช้เพ่งดวงตากลมโตมองลอดช่องผ่านประตูเข้าไปดู เห็นผู้หญิงนั่งเปลือยเปล่าอยู่บนเตียง ไม่ใช่นั่ง แต่แม่หญิงคนนั้นกำลังขย่มคนที่นอนอยู่บนเตียงต่างหากเล่า เธอจ้องมองอยู่นานจนแน่ใจว่าพวกเขาไม่ได้ทำร้ายร่างกายกันแต่….พวกเขากำลังร่วมรักกัน มีเสียงซี้ดอ่าซ์ เล็ดลอดออกมา แม่หญิงคนนั้นเรียกคนที่เธอขย่มว่า...หมอ...

"หมองั้นรึ" หญิงสาววัยแรกแย้มไร้เดียงสาผู้ยังเป็นสาวพรหมจรรย์และอีกไม่กี่เพลาเธอจะเข้าพิธีแต่งงานตามขนบธรรมเนียมประเพณีโบราณกับหมื่นพรรธน์ยศหรือพี่ทิศคู่หมายของเธอ