4.3 คนเคยคุ้นเคย

ลากริมฝีปากผ่านไปจุดใดหญิงสาวบนตักกว้างก็ร้องครวญคราง สติหลุดเหมือนถูกร่ายมนตร์ ทั้งคู่ตกอยู่ในอารมณ์ปรารถนารัก เขาขบเม้มตามเนื้อตัวนุ่มนิ่มทับรอยเดิม และเพิ่มรอยใหม่ เธอหายใจแรงจนอกอวบกระเพื่อมไหวตาม ปลายถันแข็งชันท้าทายให้ปากร้อนงาบงับ ดูดดึงตามแรงอารมณ์

"อ่ะ อ่าซ์ ท่านหมอ"

"พี่หมอ" ร้องบอกทั้งที่ยังมียอดปทุมถันคาปาก

"พี่หมอ ข้าเสียวเหลือเกิน" ปรางยอมเรียกชื่อตามแต่โดยดี

"หนู" เขายังคงสั่งต่อ

"อื้อ"

"แทนตัวเองว่าหนู" เขาย้ำอีกครั้ง เพิ่มแรงดูดที่ยอดอก

"หนูเสียว ได้โปรด อ่าซ์..." ปรางลามปามจับศีรษะหมอธาดารั้งเข้ามาอกอิ่มของตัวเอง

"ใจเย็นคนเก่งของผม" ธาดาจับเธอยืนขึ้นเพื่อถอดชุดเธอออก และถอนกางเกงลำลองของเขาออกเช่นกัน

ควักท่อนเนื้ออุ่นร้อนออกมา ปรางมองมันอย่างหวาดหวั่น เจ้าสิ่งนี้ที่ทำเธอเจ็บเจียนตาย เหมือนธาดาจะรู้ว่าหญิงสาวคิดอะไรอยู่เขาจับมือบางมาวางทับท่อนเนื้ออุ่นร้อน 

"อยากทำโทษมันไหม" กระซิบถามข้างหู เธอจับเพิ่มแรงบีบอย่างนึกแค้น เธอเจ็บมันต้องเจ็บเช่นกัน แม้จะมีความคิดเช่นนั้นแต่ในใจกลับตื่นเต้นและรู้สึกดีที่ได้สัมผัสมัน

"โอ้ว" ธาดาหลุดครางออกมาเสียงดัง มือบางนุ่มนิ่มชะงักเพราะกลัวเขาเจ็บ

"ท่านเจ็บหรือเจ้าคะ"

"อ่าซ์.... เปล่าครับ หนูรูดขึ้นรูดลงด้วยสิครับ" เธอทำตามอย่างว่าง่ายตามที่เขาบอก เธอรู้สึกสนุกจึงเร่งจังหวะ หมอธาดาแทบกระอักจับมือบางให้หยุดทรมานเขา หากเธอทำต่อเขาได้เสร็จก่อนเธอแน่

"ใช้ปากรูดแทนสิครับ" 

ใช้ปากงั้นรึ? ปรางตกใจในสิ่งที่ได้ยิน เธอพยายามนึกว่าจะใช้ปากทำอะไรได้บ้างกับเจ้าสิ่งนี้

"อมแล้วดูด" เขากดไหล่ให้เธอนั่งลงตรงหว่างขายาวของเขา ส่วนเขาทรุดกายนั่งลงบนเก้าอี้หนังสีดำ ใช้นิ้วเรียวหนาเกลี่ยริมฝีปากบางไปมา เธอมองเจ้าท่อนเนื้อที่ตั้งตรงอยู่ตรงหน้าด้วยความหวาดหวั่น มันยาวอวบและมีเส้นเลือดปูดขึ้นมาตามท่อนเนื้อนั่น เห็นแล้วน่ากลัวจับใจ 

"ทำให้มันทรมานเหมือนที่หนูเจอเมื่อคืนที"

หญิงสาวลอบกลืนน้ำลายลงคอระหงจนเกิดเสียงดังอึก ธาดายิ้มขำกับท่าทางเด็กน้อยของเธอ เธอค่อย ๆ ใช้มือเป็นตัวนำพาก่อนจะใช้ปากนุ่มครอบงำมันทั้งดุ้น มันใหญ่จับแคบปากเธอไม่สามารถเกร็งปากได้นานจนถอดถอนออกรู้สึกเมื่อยกรามเหลือเกิน

"แค่หัวตรงนี้ก่อนก็ได้" ธาดาจับนิ้วเรียวบางจิ้มลงตรงส่วนหัว เพื่อบอกแก่เธอไม่ต้องกินเขาทั้งหมดในคราวเดียว

หญิงสาวก้มลงไปหามันอีกครั้ง คราวนี้จูบดูดแค่ส่วนหัวตามที่หมอหนุ่มแนะนำ โอ้ว... ธาดาถึงกับอุทานออกมาเสียงดัง มือน้อยทั้งสองกอบกำท่อนเนื้ออุ่นทั้งลำรูดขึ้นรูดลง เขาเสียวสะท้านจนแทบทนไม่ไหวจับกดศีรษะน้อยลง ทำให้ท่อนเนื้ออุ่นเข้าไปอยู่ในปากน้อยเกือบครึ่งลำ เธอตีหน้าขาเขาประท้วงบอกว่าตนเองไม่ไหวหากเขาไม่ยอมคลายมือที่กดทับศีรษะเธอออก เธอจะขย้อนอาหารออกก่อน

"อ่ะ อื้อ" หญิงสาวส่งเสียงประท้วงในลำคอให้เขารับรู้

"อ่าซ์.... อีกนิดเดียวสาวน้อย เสียวเป็นบ้าเลย"

ธาดายกร่างบางขึ้นคร่อมนั่งบนตัวเขา จับท่อนเอ็นจ่อปากทางสวรรค์ที่คับแน่น เขี่ยขยี้ติ่งเรียกน้ำหวานก่อนจะจับสอดใส่ในตัวเธอ ร่างบางเกร็งไม่ยอมให้ความร่วมมือเพราะกลัวเจ็บ และมันก็ยังระบมอยู่

"จะทำเบา ๆ เชื่อผมนะครับ" เธอยอมเชื่อเขาอีกครั้ง ธาดายิ้มเอ็นดูก่อนจะก้มหน้างับปลายถันดูดกินปานว่ามันมีน้ำนมไหลออกมา กดร่างบางให้นั่งทับจนสุดลำเอ็น คราแรกเธอหลับตาปี๋ แต่พอเข้าลึกสุดทางแล้วไม่รู้สึกเจ็บอย่างที่คิดจึงลืมตาขึ้น

"ไม่เจ็บค่ะ" เธอบอกเขา

"หึ ดี โยกเลยสาวน้อย ขย่มบนตัวผม" 

"หนูทำไม่เป็น" ทำไม่เป็น แต่เคยเห็นแม่หญิงพยาบาลคนนั้นทำกับเขา พอนึกถึงเรื่องนี้ทำให้ปรางเกิดความไม่พอใจ ที่หมอธาดาร่วมรักกับแม่หญิงคนอื่น

"เคยขี่ม้าไหม" เขารู้ได้อย่างไร ว่าเธอเคยขี่ม้า แม้จะเพียงครั้งเดียวก็ตาม ปรางแอบท่านพ่อท่านแม่ไปขี่ม้ากับพี่ชาย แม้ขุนปวรรัชดลพี่ชายของเธอปฏิเสธที่จะให้น้องสาวขึ้นขี่ม้ากับเขาด้วย แต่เธองอแงอยากขึ้น พี่ชายสุดที่รักและแสนจะใจดีจึงยินยอมอย่างไม่เต็มใจนัก แต่เพียงครั้งเดียวเท่านั้น

"คะ เคย"

"เหมือนกัน ให้หนูนึกว่าผมเป็นม้าที่หนูเคยขี่ ตอนนี้หนูปรางกำลังขี่ม้าอยู่" เธอพยายามมโนภาพตามที่เขาบอก แต่อานม้าไม่มีท่อนเนื้อยาวใหญ่แบบนี้นะ 

เขาจับยึดสะโพกขึ้นลงช่วยนำทางให้เธอ หญิงสาวสนุกที่ได้ขี่ม้ากับเก้าอี้หนังที่มีล้อ มันเลื่อนไปมา และก็รู้สึกแปลก ๆ ไม่น้อยกับอานม้าที่มีท่อนเนื้อคารูเธออยู่

ซี้ด อ่าซ์....

"ควบเร็วเข้า ใกล้ถึงแล้ว" ปรางเข้าใจว่าเขาสมมติเรื่องขึ้นมาว่าขณะนี้เธอกำลังควบม้าเข้าเส้นชัย หญิงสาวเร่งจังหวะกับควบม้าเร็วขึ้น