บทที่ 589

เมื่อมองเห็นรูปภาพดังกล่าว สายตาของอวี๋จื่อฉีพลันชะงักค้าง รูม่านตาหดลงทันที

เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย

เธอคุ้นหน้าหญิงชราในรูปภาพเป็นอย่างดี

แล้วเธอก็คุ้นหน้าหญิงสาวอีกคนในรูปเช่นกัน

เป็นลูกค้าที่มักจะเข้ามาดื่มกาแฟ พูดคุยกับเธอ และเล่นเปียโนเป็นประจำในระยะนี้

ไม่ผิดแน่นอน

หญิงสาวที่หน้าตางดงามอย่างที่หาตัวเจอได้ยากแบบนี้ เธอไม่มีทางจำผิดแน่นอน

เธอไม่เคยถามชื่อของหญิงสาวคนนั้นเลยสักครั้ง นี่จึงเป็นครั้งแรกที่อวี๋จื่อฉีรู้จักชื่อของเธอ

ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นในใจอวี๋จื่อฉี คล้ายกับว่าจู่ ๆ ก็มีก้อนหินขนาดยักษ์กดทับลงบนหัวใจของเธอ

จะมีเรื่องบังเอิญขนาดนี้เชียวหรือ?

เฉินเนี่ยน ทั้งรู้จักเธอ และยังบังเอิญที่เพื่อนกระดูกหักจนต้องเข้าโรงพยาบาล จนมารู้จักกับคุณย่าของเธออีกด้วย?

หลายปีมานี้เธอติดต่อกับเว่ยอวิ่นลู่มาโดยตลอด จึงมักจะเจอเล่ห์เหลี่ยมกลโกงที่ไม่ค่อยมีมาให้เห็นบ่อย ๆ เสมอ

สัมผัสที่หกอันแรงกล้ากำลังบอกเธอว่า เรื่องนี้ไม่ได้บังเอิญและไม่ได้ง่ายดายขนาดนั้นแน่นอน

หลิวเหมยยังคงยิ้มกว้างพร้อมกับถามขึ้น “จื่อฉี เป็นยังไงบ้าง? แม่หนูคนนี้สวยใช่ไหมล่ะ?”

“สวยค่ะ...” อวี๋จื่อฉีพ