Partager

บทที่ 8

Auteur: เฟิงฮั่วเหลียนเทียน
ซ่งหยงไท่รีบหมอบลงและยัดยาจิ่วซินที่ออกฤทธิ์เร็วสองสามเม็ดเข้าไปในปากของชายชรา

แต่ว่า อาการของชายชราไม่ดีขึ้นเลย และสีหน้าของเขาก็เจ็บปวดมากยิ่งขึ้น ใบหน้าของเขาซีดเซียวราวกับกระดาษภายในพริบตา!

"คุณปู่! คุณปู่!"

ซ่งยงไท่ตะโกนด้วยความตื่นตระหนก

ถ้าชายชรามีอะไรผิดปกติ เขาจะอธิบายอย่างไรเมื่อเขากลับไป?

ครอบครัวซ่งไม่สามารถทนกับข่าวร้ายเช่นนี้ได้ ยิ่งไปกว่านี้จะเกิดแผ่นดินไหวใหญ่ในหยุนเฉิง!

อาเป่ารีบหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาแล้วกด120

ผู้คนที่สัญจรไปมาโดยรอบและผู้ที่มาทานอาหารที่นี่ต่างชี้นิ้วและพูดคุยกัน

"เกิดอะไรขึ้น?"

“ดูเหมือนมีคนหัวใจวายนะ!”

“ร้านแป้งทอดแท่งนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

ในเวลานี้ ซ่งยงไท่หมดหวังและอยากจะหยิกชายชรา

แต่เมื่อเขาวางมือลงไปสีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

ชายชราหยุดหายใจ!

วินาทีต่อมา เขาตรวจชีพจรของชายชราและนั่งลงบนพื้นทันทีด้วยความตื่นตระหนกอย่างยิ่ง

ชีพจรก็หยุดเช่นกัน!

ซึ่งหมายถึงชายชรา...ตายไปแล้วเหรอ?

“ไอ้สารเลว คุณเติมอะไรลงในแป้งทอดของคุณ ทำไมคุณปู่ของผมถึงตายทันทีหลังจากกินมัน”

"อธิบาย!"

“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับคุณปู่ ผมจะให้คุณทั้งครอบครัวฝังไปพร้อมกับเขา!!”

วินาทีต่อมา ซ่งหยงไท่รีบวิ่งไปหาเจ้าของแผงด้วยดวงตาสีแดง จับคอเสื้อเขาแล้วตะโกน

"ไม่...ไม่มีอะไร! ใช้แค่น้ำมันดีๆ แป้งดีๆ เท่านั้น ไม่ได้เติมอะไรลงไป!"

เจ้าของร้านอธิบายด้วยใบหน้าเศร้า เขารู้สึกเสียใจมาก

ถ้าเขารู้เรื่องนี้ ทำไมเขาถึงมอบแป้งทอดครึ่งแท่งที่เขาควรจะขายให้กับเย่เฟิงให้กับชายชราทั้งสี่คน?

เดิมทีชายชรากำลังจะจากไป!

มันเป็นเพราะว่าความหัวสูงของเขาและความปรารถนาที่จะทำให้ผู้อื่นพอใจที่นำไปสู่ภัยพิบัติที่ไม่จำเป็นนี้

นี่เรียกว่า สร้างปัญหาให้กับตัวเองจริงๆ! !

“แป้งทอดก็ไม่มีอะไรผิดหรอกนั่นเป็นเพราะคุณปู่ของคุณใจไม่ดีและไม่ควรกินอาหารมันเยิ้ม!”

ในขณะนี้มีเสียงหนึ่งดังขึ้น

เจ้าของแผงหันกลับมาเห็นว่าเป็นชายหนุ่มนั้นที่พูดอยู่ จึงมีความขอบคุณและความอับอายปรากฏบนใบหน้าของเขา

เมื่อกี้ตนยังเยาะเย้ยเขา แต่เขากลับเต็มใจที่จะยืนขึ้นและพูดอะไรที่ยุติธรรมสำหรับเขา

"ขอบคุณ! ขอบคุณ! แป้งทอดของผมไม่มีปัญหาจริงๆ!”

เจ้าของแผงตะโกนพร้อมร้องไห้

“คุณยังกล้าพูดคำประชด!”

ซ่งหยงไท่จ้องมองเย่เฟิง และคำรามด้วยความโกรธ

เย่เฟิงไม่สนใจเขา และเดินตรงไปหาชายชราที่นอนอยู่บนพื้น นั่งยองๆ และคว้าข้อมือของชายชรา

“คุณจะทำอะไร ปล่อยคุณปู่ของผม!”

“อาเบ้า!”

เมื่อซ่งหยงไท่เห็นสิ่งนี้ เขาก็ตะโกนด้วยความตกใจ และในขณะเดียวกันก็ให้คำแนะนำแก่ชายวัยกลางคนผู้มีความสามารถ

อาเป้าตะคอกอย่างเย็นชาและเตะเย่เฟิง

ลูกเตะนี้มีเสียงลมพัด และเดาได้ง่ายว่าเขาก็เป็นคนที่เรียนมวยวูซู

เป็ง!

ในช่วงเวลาถัดมา หมัดของเย่เฟิงก็เข้ามาก่อนและ ชนเข้ากับเท้าของคู่ต่อสู้

เขานั่งยองๆ อยู่ตรงนั้นท่าทางของเขาดูอึดอัดอยู่แล้ว และทันใดนั้นเขาก็นั่งลงบนพื้นด้วยท่าทางที่ค่อนข้างเขินอาย

อาเบ้าถอยหลังไปสามก้าว แตะนิ้วเท้าขวาบนพื้น ขาทั้งขาสั่นเล็กน้อย

ดวงตาของเขาแสดงประกายที่ตกตะลึง!

"เมื่อรถพยาบาลมา ปู่ของคุณคงตายไปนานแล้ว! ถ้าไม่อยากให้เขาตายก็อย่ารบกวนผมนะ!"

เย่เฟิงนั่งยองๆ อีกครั้งด้วยใบหน้าบูดบึ้งและเตือนซ่งหยงไท่

ซ่งหยงไท่ก็ตกตะลึงเล็กน้อยเช่นกัน เขาไม่คาดคิดว่าอาเบ้าจะถูกหมัดของคู่ต่อสู้กระแทกกลับ

เมื่อได้ยินคำพูดของเย่เฟิง ใบหน้าเขาก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความรู้สึกลังเล

เย่เฟิงไม่สนใจพวกเขาอีกต่อไปและยังคงใช้มันกับชายชราต่อไป

ฉันเห็นว่าเขาแม่นยำอย่างยิ่งในจุดเทียนฉวน จุดถานจองจุดเสินเหมิน...และจุดฝังเข็มอื่น ๆ ของชายชราโดยถูตามลำดับและด้วยแรงเฉพาะ

เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวที่มีทักษะของเขาและการแสดงออกที่จริงจังและมั่นใจ ซ่งยงไถและอาเบ้าก็มองหน้ากันและอดไม่ได้ที่จะจ้องมองฉากนี้ด้วยความโชคดี

โลลิตัวน้อยก็หยุดร้องไห้ กระพริบตาโตและมองดูอย่างเงียบ ๆ

เจ้าของร้านมองสวดภาวนาและเป็นกังวล

"เอิ่ม..."

หลังจากนั้นไม่นานชายชราหมดสติก็ไอขึ้นมาทันที

เมื่อเข้าหูซ่งหยงไท่และคนอื่นๆ เสียงนี้ก็เหมือนกับเสียงที่พูดจากสวรรค์

ต่อไปนายซ่งลืมตา “ผม...ยังไม่ตายเหรอ?”

“ตาเฒ่าเจ้าใจไม่ดี ควรระวังปากไว้ ถ้ากินแป้งทอดตอนเช้าอายุยืนยาว! อย่าโลภไว้คราวหน้า คายทุกอย่างที่เพิ่งกินไปจะดีที่สุด!"

เย่เฟิงกำชับ

"ใช่! ใช่! หนุ่มน้อย คุณพูดถูก! ขอบคุณที่ช่วยชีวิตผมไว้! หนุ่มน้อย คุณชื่ออะไร"

นายซ่งพยักหน้าและขอบคุณเขาอย่างจริงใจ

ความรู้สึกที่ใกล้จะตายตอนนี้ชัดเจนมากจริงๆ

เขาเพียงรู้สึกว่าเขาได้เดินไปถึงประตูนรกแล้ว แต่ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเขาดึงกลับมา

หัวใจของเขาจึงเต็มไปด้วยความกตัญญู

“คุณปู่ สบายดีไหม?”

"คุณปู่! คุณเป็นยังไงบ้าง?"

ซ่งหย่งไท่และลิตเติ้ลโลลิเข้ามาในเวลานี้และถามด้วยความกังวล

“ผมไม่เป็นอะไรแล้วทำไมไม่รีบไปขอบคุณน้องชายคนนี้เร็ว ๆ นี้ล่ะ ถ้าไม่ใช่เขา ชีวิตเก่าของผมคงสิ้นสุดลงในวันนี้!”

นายซ่งส่ายหัวแล้วพูดว่า

"พี่ชายขอบคุณ! นี่คือนามบัตรของผมผมซ่งหย่งไท่มีหนี้บุญของคุณ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับคุณในหยุนเฉิง คุณมาหาผมได้ตลอดเวลา!"

ซ่งหย่งไท่ยื่นนามบัตรให้กับเย่เฟิง

คำพูดนี้ พูดด้วยความเย่อหยิ่งเกินไป

แต่ด้วยพลังของนายซ่ง และพลังของตระกูลซ่ง คำพูดเหล่านี้จึงไม่ได้พูดผิด

"จูปาเจี้ย คุณยอดเยี่ยมมาก! ขอบคุณที่ช่วยปู่ของฉัน!”

โลลิตัวน้อยยังพูดอย่างเฉียบขาดอยู่ข้างๆ

“ไม่ต้องแล้ว ตราบใดที่คุณไม่รบกวนผมอีกต่อไปก็ดีอดยู่แล้ว”

เย่เฟิงโบกมือ พยักหน้าให้ชายชรา และรีบเดินออกไปโดยถือแป้งทอดและนมถั่วเหลืองของเขาเอง

ในบรรดาสี่คนนี้ เขามีแค่ความประทับใจที่ดีต่อชายชรา

เขาไม่มีเวลาคุยกับพวกเขา และลูกสาวของเขายังหิวอยู่

ซ่งหย่งไท่พูดว่า"เอ่อ"และตัวแข็งตัวกลางอากาศโดยมีนามบัตรอยู่ในมือ ดูเขินอาย เล็กน้อย

“คาโอะ!”

วินาทีต่อมาเขาพูดคำอยาบ

เขาไม่คาดคิดว่า วันหนึ่งนามบัตรของมิสเตอร์ซ่งจะถูกปฏิเสธ

มีบางคนไม่นับถือเขาอย่างจริงจัง?

น่ารัำคาญจัง...โธ่!

เย่เฟิงกลับไปที่โรงพยาบาล รับประทานอาหารเช้ากับนั่วนั่ว และอยู่กับเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ตลอดเช้า

ตอนสิบเอ็ดโมง เขาถึงออกจากโรงพยาบาลแล้วนั่งแท็กซี่ไปเหอซั่วไจ๋

นี่คือร้านอาหารส่วนตัวพิเศษระดับไฮเอนด์ว่ากันว่าการบริโภคขั้นต่ำต่อคนต่อมื้อคือหมื่นหยวน

คนธรรมดาจะไม่กล้าก้าวไปข้างหน้าเลย

เมื่อเขามาถึงประตูเหอซั่วไจ๋ หลีเอียนโทรมาและบอกว่าเธอกำลังมาและขอให้เย่เฟิงรอสักครู่

ทันทีที่เขาวางสายโทรศัพท์ก็มีเสียงล้อเลียนและเยาะเย้ยดังขึ้น

“เย่เฟิงทำไมคุณถึงมาที่นี่?”

“คุณรู้ได้อย่างไรว่าฉันกินข้าวที่นี่กับพี่หลิวตอนเที่ยงแล้วคุณมาที่นี่เพื่อรอฉันหรือเปล่า”

“ฉันจะไม่ให้คุณยืมเงินนี่เป็นไปไม่ได้!”

ฉันเห็นชายและหญิงคู่หนึ่งลงจากรถ BMWX6แล้วเดินไปทางนี้

ผู้ชายก็แต่งตัวดี ผู้หญิงก็แต่งตัวเซ็กซี่และตระการตา

โจวชิ้ง อดีตภรรยาของเย่เฟิง และหลิวห่าว เศรษฐีรุ่นที่สองซึ่งเป็นแฟนเธอ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 490

    ต่อมา เขาก็ไปดูสิ่งของในกล่องอื่นๆ สีหน้าแสดงออกถึงความประหลาดใจเป็นอย่างมากแต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ปิดฝากล่อง สั่งให้ลูกน้องยกขึ้นรถ ขนของให้เย่เฟิงไปที่สวนจักรพรรดิแล้วสั่งให้เหล่าหยู ไปส่งเจียงหว่านกลับบ้าน จากนั้นก็ขึ้นรถของเย่เฟิง“พี่เขย ของพวกนี้มาจากไหน? คุณไปปล้นธนาคารมาเหรอ?”นั่งอยู่ที่เบาะผู้โดยสาร หลีหยวนถามอย่างตกตะลึงของในกล่องหลายใบนั้น มีมูลค่าอย่างน้อยหลายสิบล้านล้าน คุณชายหลีถึงกับงงไปเลย“พ่อของฉู่เทียนหลงให้เป็นของขวัญ!”เย่เฟิงพูดอย่างเรียบๆเมื่อได้ยินดังนั้น หลีหยวนก็แสดงสีหน้าตกตะลึง แล้วก็ยิ้ม “ดูเหมือนว่าต่อไป ฉู่เทียนหลงคงไม่กล้าคิดถึงพี่สาวผมอีกแล้ว!”พูดจบ เขามองไปที่พี่เขย ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนแรงและการเคารพก่อนหน้านี้ เรื่องที่ฉู่เทียนหลงจับตัวหลีเยี่ยน เขาก็ได้ยินมาจากหลีเอียนและเย่เฟิงตอนนี้เห็นว่าตระกูลฉู่ส่งของขวัญมาจริงๆ หลีหยวนก็ยังคงรู้สึกตกตะลึงอยู่ตระกูลฉู่ ยอมจำนนต่อพี่เขยของเขาแล้วจริงๆ เหรอ?นี่มัน…สุดยอดมากจริงๆ!สำหรับตระกูลหลีทั้งตระกูล ตระกูลฉู่ที่ยิ่งใหญ่ กลับถูกจัดการ?เพียงเพราะ พี่เขยคนเดียว!ณ เวลานี้ เย่เฟิงเปลี่ยนน้ำเสียง พูด

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 489

    หวังหยวนป้าได้ยินเย่เฟิงถามเช่นนั้น จึงรีบพูดว่า “ถึงแม้ผมจะมีความกล้า มีร้อยชีวิต ผมก็ไม่กล้าเกลียดคุณชายเย่! ยิ่งไปกว่านั้น ลูกคนเลวคนนั้นก็จะทำร้ายผม ถึงแม้ว่าคุณชายเย่จะไม่ฆ่ามัน ผมก็ต้องฆ่ามันอยู่ดี!ฆ่าได้ดี คุณชายเย่ฆ่าได้ดี!ขอบคุณคุณชายเย่ ที่ช่วยกำจัดคนชั่วในบ้านของผม!”ได้ยินคำพูดนี้ ทุกคนในที่เกิดเหตุต่างก็แสดงสีหน้าเยาะเย้ยพ่อลูกตระกูลหวัง แสดงท่าทางที่น่าเกลียด เผยให้เห็นความต่ำทรามของมนุษยชาติอย่างถึงที่สุดเพื่อเอาชีวิตรอด คนหนึ่งผลักภาระความรับผิดชอบ โยนทุกอย่างให้พ่อของเขาอีกคนหนึ่ง ลูกชายถูกฆ่าตาย กลับตะโกนว่าฆ่าได้ดี!เย่เฟิงหัวเราะเยาะ เดิมทีเขาก็ตั้งใจจะฆ่าหวังหยวนป้า แต่เมื่อจะลงมือ เขาก็นึกถึงเจียงหว่านขึ้นมา“ผมสามารถปล่อยคุณไปได้ แต่หุ้นของคุณในบริษัทเหล้าหวังป้า ต้องโอนให้เจียงหว่านโดยไม่คิดค่าใช้จ่าย ไม่มีปัญหาใช่ไหม?”“ไม่มีปัญหา! ไม่มีปัญหา! วันนี้คุณหนูเจียงตกใจ ผมควรชดเชยความเสียหายทางจิตใจให้แก่คุณหนูเจียง!”ได้ยินดังนั้น หวังหยวนป้าก็พยักหน้าอย่างรัวๆไม่เพียงแต่ไม่ลังเลหรือสงสาร แต่กลับตื่นเต้นอย่างสุดขีดเขารู้ว่าเมื่อเย่เฟิงตั้งเงื่อนไ

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 488

    ใครจะคิดว่า หวังว่านเป่าเพื่อที่จะผลักภาระความรับผิดชอบของเขาต่อหน้าเย่เฟิง กลับไปกล่าวโทษพ่อของตัวเองเย่เฟิงหัวเราะเยาะ ดวงตาเต็มไปด้วยความเย็นชา “อภัยให้คุณ? ดูเหมือนว่าก่อนหน้านี้ผมเคยให้โอกาสคุณ แต่คุณกลับไม่เห็นคุณค่า!”พูดจบ เขาก็ลูบแก้มตัวเอง รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ปรากฏบนใบหน้า“อย่างนี้ดีกว่า คุณให้เฮยเซียตบผมสามที งั้นผมก็ตบคุณสามที!”“ถ้าคุณทนได้สามทีโดยไม่ตาย ผมจะปล่อยคุณไป เป็นไง?”หวังว่านเป่าเมื่อได้ยินดังนั้น ก็ตัวสั่น มองไปที่ศพของเฮยเซีย แสดงออกถึงความหวาดกลัวเฮยเซียถูกเย่เฟิงฆ่าตายด้วยหมัดเดียว เขาจะทนต่อหมัดของเย่เฟิงได้ถึงสามทีหรือ?แต่ตอนนี้ เขารู้ว่าเขาไม่มีทางเลือก“ได้! ได้…”“ผมไม่ควรสั่งเฮยเซียให้ตบคุณ ผมควรตบ ควรตบ!”“เฮียเย่ โปรด…โปรดเมตตาด้วย!”หวังว่านเป่าพยักหน้าอย่างสั่นเทา ยังพยายามยิ้มเพื่อเอาใจเย่เฟิงเดินออกไป รอยยิ้มเจ้าเล่ห์และโหดเหี้ยมปรากฏบนใบหน้าเพี้ยะ!ต่อมา ก็ตบหน้าหวังว่านเป่าหลังจากเสียงดังกรอบ ร่างของหวังว่านเป่าก็หมุนไปพร้อมกับฟันที่เปื้อนเลือดหลายซี่!“อ๊า!”หลังจากที่หวังว่านเป่าล้มลง เขาก็ลุกขึ้นอย่างเซๆ ใบหน้าบวมเบี้ยว

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 487

    ตอนนี้ใบหน้าของพ่อลูกตระกูลหวังเต็มไปด้วยความตกตะลึง และดวงตาก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว!เมื่อเห็นฉู่อันเจียงสั่งให้คนนำของขวัญที่มีค่ามหาศาลมาให้เย่เฟิง พวกเขารู้สึกเหมือนฟ้ากำลังถล่มลงมา!คนที่คุณฉู่จะมอบของขวัญให้ นั่นก็คือเย่เฟิง!ก่อนหน้านี้พวกเขาพยายามเอาใจ “บุคคลสำคัญ” คนนี้ แต่ไม่เคยรู้เลยว่า “บุคคลสำคัญ” คนนี้กลับอยู่ตรงหน้ายิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่ทำให้พ่อลูกตระกูลหวังตกใจยิ่งกว่านั้นก็คือ ดูเหมือนว่าฉู่อันเจียงไม่ได้แค่ส่งของขวัญ แต่กำลังขอโทษเย่เฟิงด้วยแม้แต่เย่เฟิงบอกว่าจะฆ่าลูกชายของเขา เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ยอมอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างมาก!เพื่อนร่วมชั้นเก่าของเจียงหว่านคนนี้ เป็นใครกันแน่?ถึงสามารถทำให้คนสำคัญของตระกูลฉู่ อดกลั้นได้ขนาดนี้!!ฟึบ!ในขณะนั้น ปรากฏว่าเฮยเซียกระโจนขึ้นมา ใช้ความเร็วสูงสุดในชีวิต พยายามหนีออกจากที่นี่หนี!ฆาตกรผู้นี้ ตอนนี้มีเพียงความคิดเดียวนี้ในใจ!ไม่ต้องพูดถึงว่าฉู่อันเจียงจะช่วยเย่เฟิงจัดการกับเขาหรือไม่ เพียงแค่พลังที่เย่เฟิงแสดงออกมาก่อนหน้านี้ ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาสามารถต่อกรได้ตัวประกันเจียงหว่านไม่เหลือแล้ว อีกฝ่ายจึงไม่ลังเลที่จะ

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 486

    แต่ฉากต่อไปกลับทำให้ทั้งสามคนต่างตกตะลึงปรากฏว่าฉู่อันเจียงส่งสายตาให้ลูกน้อง ชี้ไปที่เย่เฟิงอีกฝ่ายก็อุ้มเจียงหว่าน เดินไปหาเย่เฟิง “คุณชายเย่ ส่งคนคืนให้กับคุณแล้ว!”ตั้งแต่ฉู่อันเจียงมาถึง เย่เฟิงก็ยืนนิ่งเงียบอยู่ตลอดตอนนี้อุ้มเจียงหว่านมาแล้ว เขาจึงพยักหน้าให้ฉู่อันเจียง “ขอบคุณครับ!”“คุณชายเย่ไม่ต้องเกรงใจครับ! ผมเชื่อว่าแม้ผมจะไม่มา คุณก็มีวิธีจัดการเองได้”ฉู่อันเจียงหัวเราะกล่าวณ เวลานี้ พ่อลูกตระกูลหวังและเฮยเซียต่างก็ตกใจ!“คุณฉู่! คุณ… คุณนี่…”หวังหยวนป้ามองฉู่อันเจียง แล้วพูดอย่างงงงวยว่า“คุณฉู่ คุณทำไม… ทำไมถึงส่งเจียงหว่านให้เย่เฟิง?”หวังว่านเป่าก็อึ้งไปจนพูดไม่ออก“คุณชายเย่คือคนที่ผมจะส่งของขวัญให้ ของขวัญชิ้นใหญ่ที่พวกคุณเตรียมไว้ ผมส่งให้คุณชายเย่ไม่ถูกต้องหรือ?”ฉู่อันเจียงหัวเราะเยาะ ถามอย่างเยาะเย้ย“อ้า!”ได้ยินดังนั้น พ่อลูกตระกูลหวังและเฮยเซียก็อึ้งไปสีหน้าแสดงความประหลาดใจอย่างสุดขีด!อะไรนะ?ที่คุณฉู่บอกว่าจะมาส่งของขวัญ คนๆนั้น…คือเย่เฟิงเหรอ?นี่…นี่เกิดอะไรขึ้น?ทำไมถึงเป็นแบบนี้? เป็นไปได้ยังไง?คุณฉู่กำลังล้อเล่นอยู่ใช่ไหม?

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 485

    หวังว่านเป่าเห็นสีหน้าเย่เฟิงเปลี่ยนไป คิดว่าเขากลัวดังนั้น จึงรีบข่มขู่เย่เฟิงอีกครั้งแต่ไม่คิดว่า เย่เฟิงจะพูดอย่างนั้น!“เย่เฟิง มึงไม่รู้กลัวตายจริงๆ! ถึงกับไม่แคร์ชีวิตตัวเองเพื่อเจียงหว่านเลยใช่ไหม?”หวังว่านเป่ากัดฟันพูดเย่เฟิงหัวเราะเยาะ กำลังจะพูดอะไรบางอย่างติ๊ด! ติ๊ด! ติ๊ดๆ…แต่ในขณะนั้น เสียงแตรรถดังขึ้นเห็นรถ SUV และรถตู้ 7 ที่นั่งหลายคัน วิ่งเข้ามาทางประตูโรงเหล้าที่เย่เฟิงทำลายอย่างเร็วจากป้ายทะเบียน“เจียง A” เห็นได้ชัดว่ามาจากเมืองเจียงหยาง เมืองเอกรถเหล่านี้จอดลง มีคนลงจากรถชายวัยกลางคนผู้มีอำนาจ คือฉู่อันเจียง!!“เกิดอะไรขึ้น?”ฉู่อันเจียงขมวดคิ้ว มองดูสถานการณ์ แล้วถามด้วยความสงสัยเขามองไปที่พ่อลูกตระกูลหวังที่จับผู้หญิงสวย แล้วมองไปที่เฮยเซียและเย่เฟิงตอนนั้น เย่เฟิงก็มองมา สายตาของทั้งสองก็ปะทะกันเมื่อฉู่อันเจียงเห็นใบหน้าของเย่เฟิง ก็ตกตะลึงบุคคลสำคัญของตระกูลฉู่ ดวงตาเป็นประกาย ใจก็คิดไปต่างๆนานาแล้วก็ทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ ยังไม่แสดงท่าทีอะไร“คุณฉู่ คุณมาถึงแล้วเหรอครับ?”หวังหยวนป้าเห็นฉู่อันเจียง จึงรีบทักทายด้วยความอ่อนน้อมหวัง

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 221

    บนใบหน้าของบอสสาวสวยเผยสีหน้ากังวลออกมาไม่พูดถึงเรื่องอื่น เพียงแค่พลัมรมควันกลิ่นแปลกๆ เต็มคันรถเมื่อครู่นี้ก็เป็นภัยอันตรายที่รุนแรงแล้วพลัมรมควันเป็นวัตถุดิบของถ่านพลัมรมควัน ถ่านพลัมรมควันมีคุณสมบัติช่วยต้านเลือด และเป็นหนึ่งในวัตถุดิบของยาธาตุทองตระกูลหลีถ้าหากพลัมรมควันเกิดปัญหาขึ้นมา ยาธาตุทอ

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 198

    เย่เฟิงไม่มีเบอร์ติดต่อของกัวไป๋ชวน แต่อีกฝ่ายกลับยังให้เกียรติเย่เฟิงขนาดนี้แบบนี้หมายความว่าอะไร? หมายความว่ากัวไป๋ชวนกำลังประจบเย่เฟิงฝ่ายเดียวไงล่ะเย่เฟิงไม่มีเบอร์ติดต่อของอีกฝ่าย ดูเหมือนแค่ไม่สำคัญพอที่จะบันทึกไว้เท่านั้น!ส่วนสวีเพ่ยเพ่ยและหลีเทียนหยาง ตอนนี้ยิ้มจนปากแทบถึงหูแล้ว ไม่ต้องพูดเล

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 195

    น้ำเสียงของกัวไป๋ชวนเบาบางดูให้เกียรติและระมัดระวังเป็นพิเศษแต่สิ่งที่ดังเข้าหูคนอื่นกลับเป็นเหมือนสายฟ้าผ่าสะท้านโลกา!สวีเพ่ยเพ่ยและหลีเทียนหยางเบิกตากว้างยืนนิ่งอยู่กับที่!ป้าใหญ่ ลุงเขยใหญ่ และลูกพี่ลูกน้องเสิ่นม่านต่างก็ตะลึงงันส่วนสีหน้าไม่พอใจของเหอเสี้ยวตงนั้นแข็งทื่ออยู่แบบนั้นในทันทีปกติ เข

  • มังกรในตัวฉันตื่นขึ้นมาแล้ว   บทที่ 191

    “นั่นน่ะสิ ไล่ออก! คนอื่นเขามีบัตรเชิญ จะถูกไล่ได้ยังไง?”หลีเทียนหยางเองก็ปั้นหน้าขรึม แล้วเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นเย็นชา “อีกอย่าง อย่าคิดนะว่าฉันกับแม่ของเอียนเอ๋อร์จะยอมรับแกแล้ว! หึ!”เดิมทีที่ผู้ค้าสมุนไพรยาเหล่านั้นไม่ส่งของให้กับบริษัทยาอีก หลีเทียนหยางกับสวีเพ่ยเพ่ยก็สะใจอยู่หรอกแต่พอได้ยินงานประช

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status