LOGINShare
บทที่ 1
Last Updated:
2026-02-02 12:29:45“เอาจริงนะพวกแก ฉันว่าจะต่อโทเลยวะ ขี้เกียจทำงาน”
กลอยใจลูกสาวเจ้าของภัตตาคารอาหารชื่อดังพูดถึงเรื่องการวางแผนอนาคตตัวเองในอีกสองเดือนข้างหน้าจะสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี
“อิจฉาว่ะ ฉันนะต้องร่อนใบสมัครงาน เรียนต่อแบบยัยกลอยไม่ได้เพราะมีภาระต้องส่งน้องชายเรียนมหา’ ลัย”
“เอาน่าแก เรียนเมื่อไหร่ก็ได้ ไม่มีคำว่าสายไปสำหรับการเรียนรู้” กลอยใจพูดพลางโอบบ่าแก้วตา ในบรรดาเพื่อนสนิททั้งหมดมีเธอ ปรมัตถ์และคณานางที่ทางบ้านจัดว่ามีฐานะ “แล้วเหมยล่ะ จะเรียนต่อโทพร้อมกลอยมั้ย”
กลอยใจแอบหวังว่าคณานางจะศึกษาต่อระดับปริญญาโทเพราะอยากมีเพื่อน ส่วนปรมัตถ์ไม่ต้องถามถึง ครอบครัวชายหนุ่มวางแผนให้ตั้งแต่ก้าวขาเข้ามาเรียนมหาวิทยาลัยวันแรกแล้วว่าจบปริญญาตรีเมื่อไหร่ก็ไปเรียนต่อปริญญาโทหรืออาจจะต่อปริญญาเอกด้วยอีกใบที่ต่างประเทศ
จะเรียนต่อได้ยังไงในเมื่อยังมีคนข้างหลังให้ต้องดูแล “ไม่หรอกแก ฉันว่าจะทำงานเหมือนกัน” ตั้งแต่รู้วันจบการศึกษาที่แน่นอน เธอก็เริ่มสมัครงานทันที
“เสียดายว่ะ อย่างนี้ฉันก็ไม่มีเพื่อนเรียนน่ะสิ” กลอยใจบ่นอุบ
“ไม่มีเพื่อนก็หาแฟนมาเรียนด้วยแทนสิวะ” ปรมัตถ์ออกความเห็น
กลอยใจเหล่ตามองชายหนุ่ม “ฉันหาเพื่อนไม่ได้หาสามี ใครจะไปเหมือนแก เจอสาวที่ไหนก็เตาะเขาไปทั่ว”
“เฮ๊ย! ไม่เคยเว้ย” ปรมัตถ์พูดพลางชำเลืองมองคณานางที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่หญิงสาวดูเหมือนจะไม่สนใจสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด ดวงตาคมจับจ้องเจ้าของใบหน้าหวาน “ฉันรักใครรักจริง ไม่มีวันเปลี่ยนใจ”
เพื่อนทั้งกลุ่มต่างหันหน้ามองกัน ทุกคนต่างรู้ดีว่าปรมัตถ์แอบชอบคณานางตั้งแต่ปีหนึ่ง แต่ถึงแม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หลานชายเจ้าของห้างสรรพสินค้ารั้งตำแหน่งผู้บริหารในอนาคตก็ไม่สมหวังเสียที
“เหมย แกไม่อยากไปเรียนต่อโทกับไอ้ปกเหรอ” แก้วตาเอ่ยถามคณานางทว่าสายตากลับชำเลืองมองปรมัตถ์
“ไอ้อยากก็อยากอยู่หรอกนะ แต่ติดที่ว่าตังค์ฉันมีไปถึงแค่หน้ามหา’ ลัยน่ะสิ”
เพื่อนทั้งกลุ่มหัวเราะกับประโยคที่เธอพูดออกไปเมื่อครู่ ทุกคนอาจจะคิดว่ามันเป็นเพียงมุกขำขัน แต่นี่แหละคือความเป็นจริงของชีวิตผู้หญิงที่ชื่อคณานาง
“บ้านแกรวยจะตาย แค่กระเป๋าแกใบเดียวก็เป็นแสนแล้วยัยเหมย” แก้วตาพูดพลางชี้ไปที่กระเป๋าแบรนด์เนมระดับไฮเอนด์ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าราคาแพงลิบลิ่วเกินกว่าที่คนฐานะปานกลางอย่างเธอจะเอื้อมถึง
คณานางเหลือบมองกระเป๋าราคาหกหลักก่อนจะหันไปมองรถหรูที่อิชย์ซื้อให้ใช้แต่ไม่ได้โอนเป็นชื่อเธอ เขาบอกว่าเรียนจบมหาวิทยาลัยเมื่อไหร่ ชายหนุ่มจะโอนรถและบ้านหลังที่เธออาศัยอยู่ปัจจุบันให้เป็นของขวัญ แต่ถ้าหากว่าเธอใจแตกเรียนไม่จบหรือคบชู้ระหว่างเรียน ทุกอย่างที่เคยมีเคยได้ อิชย์จะยึดคืนทั้งหมด
เรียวปากอิ่มยกยิ้มบางเบา ดวงตากลมโตหมองเศร้า “ฉันจะทำงานสักปีแล้วเรียนเนติฯ ต่อน่ะ”
“จริงสิ พวกเราจบนิติศาสตร์ แต่ไม่มีใครคิดจะเรียนเนติฯ ต่อเหมือนเหมยบ้างเหรอ” พาฝันที่นั่งเงียบฟังเพื่อนสนทนากันมานานพูดขึ้นบ้าง
“ฉันกับปกต่อบริหารเพราะมีกิจการของครอบครัวที่ต้องดูแลต่อ” กลอยใจหันไปหาแก้วตา “แล้วแกล่ะ คิดได้ยังว่าอยากทำงานอะไร”
“อืม.. สำนักงานกฎหมายแหละ ฉันเรียนนิติฯ ก็จริง แต่ไม่ได้อยากสอบเป็นท่านเพราะไม่อยากย้ายที่ทำงานบ่อย แล้วอีกอย่างนะ ฉันชอบเข้าสังคม จะให้ใช้ชีวิตแบบผู้พิพากษาหรืออัยการคงไม่ไหว”
ทุกคนบนโต๊ะต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับความคิดของแก้วตา ยกเว้นเพียงคณานางเท่านั้น ทุกคนคิดว่าเธอมาจากตระกูลร่ำรวย เป็นลูกคุณหนู แต่ความจริงมันไม่ใช่ เธอเป็นเพียงลูกสาวตาสีตาสาที่ดันมีรูปเป็นทรัพย์ถูกตาต้องใจผู้ชายมีฐานะ จนเขาอุปการะส่งเสียเลี้ยงดูในฐานะ ‘เด็ก’ ก็เท่านั้น และการที่เธอจะหลุดพ้นจากจุดที่เป็นอยู่ในปัจจุบันได้ มีเพียงวิธีการเดียวเท่านั้น คือต้องมีหน้าที่การงานและอาชีพที่มั่นคง แน่นอนว่าข้าราชการเป็นอาชีพที่ถูกมองไว้เป็นลำดับแรก
“สรุปคือพวกเราไม่มีใครเรียนหรือทำงานที่เดียวกันสักคนเลยใช่มั้ย” กลอยใจทำหน้าเซ็ง
“เอาน่า เดี๋ยวค่อยนัดรวมแก๊งก็ได้นี่นา ทำอย่างกับว่าจบแล้วจบเลย แยกทางกันไปตลอดกาล” พาฝันตบบ่าเพื่อน “แต่ก่อนที่จะดราม่า ฉันว่าพวกเราไปหาอะไรยัดปากประทังชีวิตกันดีกว่า”
คณานางเห็นด้วยกับพาฝัน “ฉันเองก็หิวจนตาลายแล้วเหมือนกัน แล้วจะกินอะไรดี”
“อยากกินปิ้งย่างกับวากิว ร้านอาหารเกาหลีที่มาเปิดใหม่ข้างมหา’ ลัยมั้ย ฉันแอบเห็นรีวิวว่าอร่อย” ปรมัตถ์เสนอ
“ปั่นรีวิวหรือเปล่าวะ”
ปรมัตถ์เหล่ตามองแก้วตาซึ่งได้รับฉายาว่าจอมขัดขวางประจำกลุ่ม “อยากรู้ว่าปั่นรีวิวหรือเปล่าก็ต้องไปลองสิ”
Latest chapter
มากรัก บทพิเศษ 3
“เหมยยังไม่เล่าให้พี่อิชย์ฟังใช่มั้ยว่าทำไมยัยหนูของเราถึงชื่อเอิงเอย” อิชย์ก้มมองภรรยาที่นอนเอาหัวชนกับลูกสาวบนตักเขาแล้วส่ายหน้า อันที่จริงชายหนุ่มตั้งใจจะถามถึงที่มาของชื่อเล่นเด็กหญิงอาภัสราหลายครั้งแล้ว แต่พอจะอ้าปากถามทีไร มักมีเรื่องแทรกเข้ามาขัดจังหวะทุกทีอยู่ร่ำไป “มีที่มายังไง ไหนเล่าให้พี่ฟังหน่อยสิ”เรียวปากอิ่มฉีกยิ้มกว้างจนส่งให้ดวงตาคู่หวานทอประสุกสกาวสดใส “ก็.. อิชย์กับเหมยไงคะ อออ่างมาจากอิชย์ ส่วนของเหมยก็ถอดหอหีบกับมอม้าออกแล้วเอาอออ่างใส่เข้าไป รวมกันได้เอยพอดี เหมยเลยตั้งชื่อลูกเราสองคนว่าเอิงเอย เป็นไง ความคิดเหมยล้ำไหมพี่อิชย์”ได้ยินเช่นนั้นแล้วทำให้หนุ่มใหญ่วัยมั่นคงยิ้มจนปากแทบฉีกถึงรูหู “ช่างคิดนะเราเนี่ย” เขาบีบแก้มภรรยาเล่นอย่างนึกมันเขี้ยวแก้มป่องๆ ของเจ้าหล่อนพลางมองสองแม่ลูกสลับกันแล้วแอบเปรียบเทียบใบหน้าทั้งสอง “มีคนบอกพี่ว่า ถ้าแม่รักพ่อมาก ลูกจะหน้าตาเหมือนพ่อ ดูเอิงเอยสิ หน้าเหมือนพี่เปี๊ยบเลย”เจ้าของชื่อเหลือบตามองพ่อแล้วฉีกยิ้มแฉ่ง “เอิงเอยหน้าเหมือนพ่อเหรอคะ”อิชย์พยักหน้ารัวๆ “ใช่แล้วคร้าบ เอิงเอยหน้าเหมือนพ่อมากกก” โดยเฉพาะดวงตาสีดำขลับดูลึกล
มากรัก บทพิเศษ 2
“คุณแม่สวยเนอะเอิงเอย” อิชย์มองภรรยาซึ่งกำลังก้าวขาเดินลงบันไดศาลประจำจังหวัดแล้วพูดกับตัวเล็กที่อยู่บนคออาภัสราพยักหน้า “สวยมากๆ เลยค่า”คราแรกอิชย์ตั้งใจจะมาพร้อมคณานางตั้งแต่เมื่อวาน แต่ติดที่ว่าอาภัสราต้องไปเรียนหนังสือ กอปรกับเขาเองก็มีประชุมสำคัญ จึงจำต้องยอมให้ภรรยาเดินทางมาทำงานของเจ้าหล่อนล่วงหน้าก่อนหนึ่งวัน ทั้งที่ใจจริงไม่อยากให้เธอห่างตาแม้สักวินาทีเลยด้วยซ้ำสองพ่อลูกทนรอให้คุณทนายสาวเดินมาถึงไม่ไหว จึงเป็นฝ่ายเดินเข้าไปหา คณานางวันนี้ดูสง่าและภูมิฐานเกินกว่าวันไหนๆ เห็นแล้วอดชื่นชมไม่ได้จริงๆอิชย์พึ่งสังเกตว่าข้างกายภรรยามีชายหนุ่มหน้าตาดีเดินเคียงคู่มาด้วย เพียงแค่เห็นสายตาที่มองคณานาง เขาก็รู้ได้ในทันทีเลยว่าผู้ชายคนนั้นกำลังคิดเช่นไร“ถ้าเย็นนี้ผมชวนคุณเหมยดินเนอร์ คุณเหมยสะดวกไหมครับ ถือว่าเป็นการเลี้ยงขอบคุณ คุณทนายคนสวยที่ช่วยให้ผมชนะคดีพิพาทที่ดิน แล้วอีกอย่าง.. ถือเป็นการฉลองที่เราสองคนได้รู้จักกันด้วย” พิภพถูกตาต้องใจทนายสาวคนนี้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้พบหน้า ยิ่งได้พูดคุยกับคณานาง เขาก็ยิ่งอยากสานสัมพันธ์กับเจ้าหล่อนอีกคนที่พึ่งเดินเข้ามาใกล้ทั้งคู่ถึงกับเบะปา
มากรัก บทพิเศษ 1
ภาพที่เห็นอยู่ตรงหน้าทำให้คณานางรู้สึกอ่อนอกอ่อนใจระคนนึกขัน สองพ่อลูกหยอกล้อกันเสียงดังลั่นบ้าน ในขณะเดียวกันคนเป็นแม่อย่างเธอนั้นกำลังคร่ำเครียดอยู่กับเอกสารกองโต“คุณพ่อเดินมาตกบ้านเอิงเอยค่ะ” เด็กหญิงอาภัสราแบมือน้อยๆ ของตัวเองไปตรงหน้านายแพทย์อิชย์ “สองหมื่นห้าค่าเช่าบ้านค่ะพ่ออิชย์”“สองพันห้าหรือเปล่าครับเอิงเอย”สาวน้อยของพ่ออิชย์ส่ายหน้า “ไม่ช่ายๆ สองหมื่นห้าค่าคุณพ่อ”อิชย์ก้มมองเงินกระดาษของตัวเองแล้วฉีกยิ้มแฉ่งส่งให้ลูกสาว “แฮะๆ พ่อหมดตัวแล้วลูก พ่อเหลืออยู่ห้าร้อยสุดท้าย ขอติดไว้ก่อนได้มั้ย”เด็กหญิงวัยห้าขวบมองหน้าพ่อแล้วยิ้มกว้าง “ฮ่าๆ ติดไม่ได้ค่า คุณพ่อแพ้เอิงเอยอีกแล้ว เย้ๆ ”สงสัยวันนี้เขาดวงตก เล่นเกมเศรษฐีกับลูกสาวสามรอบ แพ้น็อกทั้งสามรอบ “ยอมแพ้ก็ได้คร้าบ ว่าแต่รอบนี้ผู้ชนะอยากได้อะไรเอ่ย”ข้อตกลงในการเล่นเกมเศรษฐีของสองพ่อลูกคือใครเป็นผู้ชนะสามารถขออะไรก็ได้หนึ่งอย่าง ซึ่งสองรอบที่ผ่านมาอาภัสราได้ใช้สิทธิ์ไปเรียบร้อยแล้วดวงตาคู่วาวฉายแววระยิบระยับ อาภัสราสบตากับผู้เป็นพ่อแล้วยิ้มแฉ่ง “เอิงเอยอยากมีน้องค่าคุณพ่อ”อิชย์ได้ยินเช่นนั้นก็ตาลุกวาวในทันที ชายหนุ่มหันม
มากรัก บทที่ 87
หลังจากที่อิชย์หายดี งานวิวาห์ของชายหนุ่มกับคุณทนายสาวก็ถูกจัดขึ้นทันที โดยจัดเล็กๆ เป็นการภายในที่หาดทรายริมทะเล เพราะเป็นความประสงค์ของทั้งคู่ที่คิดว่าความหรูหราไม่ใช่สิ่งที่ต้องการ แต่เป็นความสุขของคนในครอบครัวมากกว่าที่อยากเห็นแขกที่มาร่วมงานมีเพียงญาติ และบรรดาเพื่อนสนิทเท่านั้น ซึ่งแน่นอนว่าต้องมีปรมัตถ์เป็นหนึ่งในนั้น“ยินดีด้วยนะเหมย ยินดีด้วยจริงๆ” เขาไม่เคยคิดโกรธเลยสักนิดที่สุดท้ายคณานางเลือกอิชย์ ขอเพียงแค่เธอมีความสุข เท่านั้นเขาก็พอใจแล้ว “ขอให้นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เหมยได้พบแต่ความสุขนะ”“ขอบคุณมากนะปก”เพื่อนรักทั้งสองยิ้มให้กันปรมัตถ์คิดว่าสักวันเขาคงได้พบกับผู้หญิงที่เขารักและรักเขาเหมือนกัน ไม่รู้ว่าวันนั้นจะมาถึงเมื่อไหร่ แต่ยังไงก็จะรอ..“ลุงปกขา” อาภัสราในชุดสีชมพูหวานแหววเดินจูงมือใครบางคนมาหาลุงปกป้องทันทีที่ดวงตาสองคู่สบประสาน คล้ายว่ามีความรู้สึกบางอย่างเกิดขึ้นกับปรมัตถ์และ..“ยัยเมย์! ดีใจจังเลยที่เห็นเมย์มางานพี่” คณานางโผเข้ากอดเมขลาทันทีอย่างรู้สึกดีใจ “เป็นยังไงมาไง พี่คิดว่าตอนนี้เมย์อยู่อังกฤษซะอีก” เมขลาเป็นลูกสาวของน้าแท้ๆ เธอเอง ครั้งสุดท้าย
มากรัก บทที่ 86
“คุณบารมี” กลับเป็นอดีตสามีของนางเองราวกับโลกหยุดหมุนลง ณ วินาทีนั้น บารมีมองคนตรงหน้าไม่วางตา แม้ว่าเขาและอรอิสราจะยุติชีวิตสมรสกันนานแล้ว ทว่าหัวใจกลับไม่เคยลืมผู้หญิงคนนี้ได้เลย“อร..”อรอิสราลุกขึ้นแล้วก้าวถอยหลังหนีบารมี นางมองคนตรงหน้าก่อนจะเอ่ยวาจาเตือนเขา “อย่าแม้แต่คิดจะเข้าใกล้ฉัน”“คุณยังโกรธผมอยู่เหรอ” อดีตภรรยาเบือนหน้าหนี“ไม่โกรธ แต่เกลียด แล้วคุณมาที่นี่ทำไม”พออดีตภรรยาถามเช่นนั้น บารมีจึงนึกขึ้นได้ “อิชย์เป็นยังไงบ้าง แล้วทำไมคุณถึงมาอยู่กับลูกที่นี่ได้” เขารู้ข่าวว่าลูกชายถูกรถชนจากโซเชียล แล้วอรอิสราล่ะ หรือว่านางเองก็เห็นข่าวเหมือนกัน เลยมาเยี่ยมลูกอย่างนั้นหรือ“ฉันกับลูกเราเจอกันได้สักพักแล้วล่ะ”นักธุรกิจหมื่นล้านคิ้วขมวดเข้าหากัน “ที่อิชย์มาจังหวัดนี้บ่อยๆ ก็เพราะมาหาคุณอย่างนั้นเหรอ”อรอิสราเหลือบตามองสามีสลับกับหันมองว่าที่ลูกสะใภ้ “เปล่าหรอก เขามาหาเมียกับลูกน่ะ”ทันใดนั้นบารมีก็กันมองคณานางทันที สายตาที่เขามองหญิงสาว บ่งชัดว่าไม่พอใจหากอิชย์จะคว้าผู้หญิงคนนี้มาทำเมีย “เมีย? ลูก?” แสดงว่าเขามีหลานงั้นหรือในเรื่องร้ายๆ ก็ยังพอมีเรื่องดีๆ อยู่บ้าง “ไหนล่ะหล
มากรัก บทที่ 85
อิชย์มองตามคนตัวเล็กที่เดินนำหน้าเขาไปที่รถแล้วถอนหายใจ แม้วันนี้ยังไม่สมหวัง แต่ไม่เป็นไร เพราะเขารอคณานางได้ทั้งชีวิตอยู่แล้วเพราะมัวแต่สนใจร้านอาหารที่อยู่อีกฝั่งของถนน คณานางจึงไม่ทันระวังรถยนต์ที่กำลังพุ่งตรงมาที่เธอด้วยความเร็วสูง“ระวัง!” อิชย์ที่พึ่งเดินออกจากคลินิกแพทย์หญิง อรอิสรา รีบวิ่งไปหาคณานางแล้วผลักเจ้าหล่อนให้พ้นรัศมีรถยนต์คันนั้น ก่อนที่ร่างเขาจะถูกกระแทกเข้าอย่างจังทุกอย่างมืดดับลง อิชย์ไม่รับรู้อะไรหลังจากนั้น..“พี่อิชย์” คณานางช็อก เธอพยายามรวบรวมสติแล้วลุกขึ้นวิ่งไปหาร่างชายหนุ่มแล้วกอดเขาร้องไห้ “พี่อิชย์ทำไมทำอย่างนี้”เสียงผู้คนดังเซ็งแซ่ด้วยว่าตกใจและระทึกกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น หลายคนวิ่งมามุงดูผู้บาดเจ็บ บ้างก็โทรเรียกรถพยาบาล ส่วนคณานางทำอะไรไม่ถูก เธอได้แต่นั่งมองหน้าพ่อของลูกแล้วร้องขอต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ว่าอย่าพรากชีวิตอิชย์ไปจากเธอเลยความกลัวว่าจะต้องสูญเสียแล่นพล่านไปทั้งทรวงอก ภาพความทรงจำทั้งดีและร้ายที่เคยเกิดขึ้นไหลกลับเข้ามาในความคิด แม้ครั้งหนึ่งอิชย์จะเคยทำให้เธอเสียใจ แต่เขาก็พยายามแก้ไขและชดใช้ให้เธอกับอาภัสรา แล้วทำไม.. ทำไมเธอถึงได้ใจร
You may also like
เด็กเสี่ย NC-25
C101.4K viewsคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย677.6K viewsCLOSE FRIEND เพื่อนเล่นไม่เล่นเพื่อน
ACHICHI76.7K viewsราตรีสวัสดิ์ เซอร์อาเรส!
หยาน อัน306.1K viewsรอยร้าวรัก
Sitha1.7K viewsSet อีโรติก พยาบาลสาวฉ่ำสวาท
อักษรามณี705 viewsสักรักมาเฟียร้าย (Dark Erotic / Dom-Sub)
พริมริน144 viewsOops! มีมาเฟียในบ้านหนู
Chorchorwa711 views
